ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟ ΜΗΝΥΜΑ ΕΛΠΙΔΑΣ ΚΑΙ ΖΩΗΣ: ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟ ΜΗΝΥΜΑ ΕΛΠΙΔΑΣ ΚΑΙ ΖΩΗΣ-03--ΤΥΧΙΚΟΣ ΜΑΡΤΙΟΣ ΑΠΡΙΛΙΟΣ 2001

ΤΥΧΙΚΟΣ ΜΑΡΤΙΟΣ ΑΠΡΙΛΙΟΣ 2001

18--Η ανάσταση του Ιησού

Μετά την ανάστασή Του, ο Ιησούς μπορούσε ν’ αναγνωριστεί ότι ήταν ο Ιησούς. Χρειάστηκε ειδική επέμβαση για να εμποδιστούν οι δύο μαθητές ώστε να μην Τον αναγνωρίσουν (Λουκ. 24/κδ/16). Ο Ιησούς είχε σάρκα και οστά, και κάποια από τα σημάδια της σταύρωσης (εδ. 39). Μπορούσε ν’ αγγιχτεί και μπορούσε να φάει. Αλλά μπορούσε επίσης να παρουσιάζεται θαυματουργικά μέσα σε κλειστά δωμάτια ή ν’ αναληφθεί στον ουρανό (Ιωάν. 20/κ/19-20, Πράξ. 1/α/9).

Αλλά είναι αυτή η μορφή που έχει τώρα ο Ιησούς; Υπάρχει δηλαδή κάπου πέρα στο διάστημα ένα σώμα με σάρκα και οστά και ύψος 1,70 μ.; Είναι ο Ιησούς αόρατος ή έχει κάποιο σώμα που λάμπει με δόξα, ή μήπως μοιάζει με σφαγμένο αρνί - ένα αρνί με επτά κέρατα και επτά μάτια; (Αποκ. 5/ε/6). Ή μήπως όλα αυτά είναι παρουσιάσεις και όχι αναγκαστικά η μόνιμη μορφή Του;

Διακρίνω εδώ δυο βασικά στοιχεία: (1) Ότι ο τάφος ήταν άδειος και το σώμα του Ιησού είχε φύγει. (2) Ότι ο αναστημένος Ιησούς είχε ένα σώμα, αλλά αυτό το σώμα είχε ασυνήθιστες ιδιότητες. Ο απλούστερος τρόπος που μπορούμε να συνδυάσουμε αυτά τα δύο γεγονότα είναι να συμπεράνουμε ότι το αναστημένο σώμα του Ιησού ήταν αλλαγμένο. Ο αναστημένος Ιησούς είχε φυσική συνέχεια με τον σταυρωμένο Ιησού, όμως υπήρχαν σπουδαίες αλλαγές.

Δεν πιστεύω ότι ο Ιησούς έπρεπε να παραμείνει ορατός στα μάτια μας. Όταν παρουσιαζόταν μετά την ανάσταση, το σώμα του εξέπεμπε φωτόνια -ώστε να μπορεί να γίνει αντιληπτό από τα ανθρώπινα μάτια- αλλά έπαυε να το κάνει όταν εξαφανιζόταν. Ωστόσο, και στις δύο καταστάσεις ο Ιησούς είχε σώμα.

Τώρα ο Ιησούς κατοικεί την αιωνιότητα και δεν υπάρχει ανάγκη να συμμορφώνεται με τον περιορισμένο ηλεκτρομαγνητικό κβαντικό κόσμο που εμείς μπορούμε να ερευνήσουμε. Και για το λόγο αυτό δεν πιστεύω ότι το σώμα Του έχει ανάγκη να συμμορφώνεται με τις διαστάσεις που εμείς γνωρίζουμε.

Τα ερωτήματά μας σχετικά με το «ύψος» και το «σημείο» βασίζονται σε περιορισμούς που ίσως δεν έχουν εφαρμογή στον Ιησού Χριστό. Τέτοιες ερωτήσεις δεν έχουν περισσότερο νόημα από όσο το να ρωτάμε πώς μυρίζει το μοβ χρώμα, ρωτάμε δηλαδή για μια κατάσταση με όρους που δεν ταιριάζουν σ’ αυτήν.

ΤΥΧΙΚΟΣ ΜΑΡΤΙΟΣ ΑΠΡΙΛΙΟΣ 2001

19--Η δική μας ανάσταση

Ο Παύλος γράφει ότι κι εμείς θ' αλλάξουμε και θα μεταμορφωθούμε (Α' Κορ. 15/ιε/51). Το σώμα τότε θα είναι άφθαρτο, αθάνατο, ένδοξο, δυνατό και πνευματικό (εδ. 42-44,53). Όμως θα εξακολουθεί να είναι ένα σώμα, και θα έχει κάποια συνέχεια με το παλιό μας σώμα.

Ο Παύλος συγκρίνει αυτή την αλλαγή με το φύτρωμα του σπόρου (εδ. 37). Μια βελανιδιά δεν μοιάζει καθόλου με το βελανίδι, όμως έχει φυσική συνέχεια με το βελανίδι. Μια πεταλούδα δεν μοιάζει καθόλου με την κάμπια, όμως έχει φυσική συνέχεια με αυτήν. Η δική μας μεταμόρφωση μπορεί να περιλαμβάνει μια ακόμη πιο δραματική αλλαγή από αυτό που είμαστε τώρα. Δε μπορούμε να την προβλέψουμε, όπως δεν μπορούμε να προβλέψουμε με τι μπορεί να μοιάζει το δέντρο ή το λουλούδι που θα βγει από ένα σπόρο που βλέπουμε για πρώτη φορά.

Το σημείο είναι ότι υπάρχει συνέχεια παράλληλα με την αλλαγή. Δεν σημαίνει ότι το παλιό σώμα εγκαταλείπεται εντελώς, αλλά ούτε ότι διατηρείται εντελώς. Δεν ανησυχούμε για το αν θα συναρμολογηθούν ξανά όλα τα άτομα της ύλης που κάποτε απάρτιζαν το σώμα μας (αυτό θα είναι αδύνατο καθώς τα σώματα αποσυντίθενται μετά το θάνατο και τα άτομα της ύλης από τα οποία απαρτίζονται εντάσσονται σε άλλα πράγματα, μερικές φορές και στα σώματα κάποιων άλλων ανθρώπων). Όμως ο Παύλος εξακολουθεί να μιλάει για την ανάσταση του σώματος.

Περιμένει ότι οι τάφοι θα αδειάσουν και οι νεκροί θα βγουν. Δεν γνωρίζω τώρα πώς θα γίνει αυτό, και υποθέτω ότι πρόκειται για αληθινά γεγονότα για τα οποία όμως δεν γνωρίζω τίποτα. Χωρίς αρκετές πληροφορίες, απλά μπορώ να δεχτώ εκείνο που ο Παύλος εμπνεύστηκε να γράψει: το σώμα που θ' αναστηθεί θα έχει καινούργιες ιδιότητες.

Μερικοί ίσως ρωτήσουν: Τι θα πει πνευματικό σώμα; Δεν είναι αυτές οι έννοιες αντικρουόμενες;

Όχι, επειδή ο Παύλος δεν μιλάει για ένα σώμα που είναι «κατασκευασμένο» από πνεύμα αλλά για ένα σώμα που είναι διαφορετικό από τα σώματα που γνωρίζουμε τώρα. Στο εδάφιο 44, όπου κάνει λόγο για το σημερινό μας φυσικό σώμα, χρησιμοποιεί τη λέξη «ψυχικόν», που είναι το επίθετο της λέξης ψυχή. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι το σημερινό μας σώμα είναι κατασκευασμένο "από ψυχή", αλλά ότι αυτό το σώμα μας κατά κάποιο τρόπο χαρακτηρίζεται από την ψυχή (=ζωή).[*]

Με παρόμοιο τρόπο, όταν λέει ότι το σώμα μας θα γίνει «πνευματικόν», χρησιμοποιεί το επίθετο που προέρχεται από τη λέξη πνεύμα. Δεν μιλάει συνεπώς για ένα σώμα που θα είναι κατασκευασμένο «από πνεύμα» και όχι «από ψυχή», αλλά ότι εκείνο το σώμα θα χαρακτηρίζεται από το πνεύμα, ίσως με παρόμοιο τρόπο που ένας χριστιανός μπορεί να είναι «πνευματικός» (Γαλ. 6/ς/1), δηλαδή με την ικανότητα να κατανοεί τα πνευματικά πράγματα. Δεν πρόκειται να καταλάβουμε τι ή πώς θα είναι αυτά τα σώματα μέχρις ότου δοθούν και σ’ εμάς.

ΤΥΧΙΚΟΣ ΜΑΡΤΙΟΣ ΑΠΡΙΛΙΟΣ 2001

19 Γιατί μας αποασχολεί το σώμα;

Αλλά γιατί απασχολείται ο Θεός με τα σώματά μας; Δεν θα ήταν απλούστερο να πάρει το πνεύμα μας στον ουρανό για να ζει εκεί για πάντα με τον Κύριο, χωρίς να χρειάζεται η σωματική ανάσταση;

Δεν μπορώ να πω ότι έχω μια πλήρη απάντηση. Γνωρίζω ότι ο Θεός δημιούργησε τη φυσική ύλη, και συνεπώς είναι καλή. Ο Θεός δεν δημιούργησε την ύλη για να την καταστρέψει στη συνέχεια. Θα διατηρήσει τον φυσικό κόσμο σε μια ανανεωμένη μορφή, σε νέους ουρανούς και νέα γη.

Το φυσικό σώμα δεν είναι κάτι κακό από το οποίο πρέπει να ελευθερωθούμε και να γλιτώσουμε (όπως διδάσκουν πολλοί που δεν είναι χριστιανοί)[**].Ο Ιησούς είχε σώμα φυσικό και δεν υπήρχε τίποτα κακό σ’ αυτό.

Στην πραγματικότητα, ο Ιησούς «έγεινε σαρξ» ακριβώς με σκοπό ν’ απολυτρώσει τα πάντα (Ιωάν 1/α/14, Κολ. 1/α/19-20). Ο Θεός δεν εγκατέλειψε τον φυσικό κόσμο - τον απελευθερώνει. Η Επιστολή προς Ρωμαίους (8/η/21) λέει ότι η φυσική δημιουργία «θέλει ελευθερωθή από της δουλείας της φθοράς, και μεταβή εις την ελευθερίαν της δόξης των τέκνων του Θεού» (εδ. 23).

Τα σώματά μας δεν πρόκειται να απορριφθούν αλλά θα ελευθερωθούν. Τα σώματά μας θα αναστηθούν αθάνατα και άφθαρτα, ελευθερωμένα από το μαρασμό που επηρεάζει το φυσικό κόσμο σήμερα. Ο Χριστός το εξασφάλισε αυτό και το έδειξε με τη δική Του ανάσταση, με ένα σώμα που ξεπερνούσε τα όρια του χώρου και του χρόνου.

Το γεγονός ότι ο φυσικός κόσμος θα ελευθερωθεί και ότι τα σώματά μας θ' αναστηθούν, σημαίνει ότι πρέπει να εκτιμούμε τον φυσικό κόσμο στον οποίο μας έχει τοποθετήσει ο Θεός και από τον οποίο μας έχει πλάσει.

Πρέπει να προσέχουμε την δημιουργία και να φροντίζουμε το σώμα μας. Πρέπει να ενδιαφερόμαστε για το περιβάλλον μας και για την υγεία^ πρέπει να ενδιαφερόμαστε για τη βιολογία και τις φυσικές επιστήμες. Δεν πρέπει να εγκαταλείπουμε τον κόσμο μέσα στον οποίο ζούμε, αλλά να τον προάγουμε με οποιοδήποτε τρόπο μάς είναι δυνατό.

Παρόμοια, δεν πρέπει να εγκαταλείπουμε ούτε το κοινωνικό μας περιβάλλον αλλά να το προάγουμε κάθε φορά και στο μέτρο που μπορούμε, εργαζόμενοι ενάντια στο κακό και προβάλλοντας το δίκαιο. Το γεγονός ότι τα σώματά μας θα ελευθερωθούν και θ’ αναστηθούν υπογραμμίζει την ανάγκη να αντιμετωπίζουμε αυτό τον κόσμο με θετικό τρόπο. Δεν είμαστε ασκητές που περιμένουν άπραγοι να περάσει ο χρόνος, αλλά είμαστε δραστήριοι, αφήνοντας τον Χριστό να ζει μέσα μας και ν’ αναπτύσσει τη δική Του μορφή μέσα μας, μέχρι τότε που θα μας αναστήσει στη δόξα οπότε «θέλομεν ιδεί αυτόν καθώς είναι» και θα γίνουμε κοινωνοί στη δική Του αιώνια χαρά.

(*) Ο Βάμβας μεταφράζει «ζωικόν» ενώ η Νέα Δημοτική Μετάφραση μάλλον ερμηνεύει «σώμα εμψυχωμένο από ζωική φυσική δύναμη» [Πίσω στο κείμενο]

(**) Π.χ. η Νέα Εποχή και άλλες ανατολίτικες θρησκείες. [Πίσω στο κείμενο]

-------------------------

>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>

ΤΥΧΙΚΟΣ ΜΑΡΤΙΟΣ ΑΠΡΙΛΙΟΣ 2001

20--ΓΙΑ ΓΥΝΑΙΚΕΣ

Μαθαίνοντας από τα λάθη της Εύας

Η Εύα, η μοναδική γυναίκα που πλάστηκε από τα χέρια του Θεού, έγινε «μήτηρ πάντων των ζώντων» (Γεν. 3/γ/20). Όπως κάθε στοργική μητέρα, θα ήθελε οι κόρες της να μάθουν από τα δικά της λάθη μάλλον, παρά από τη δική τους πικρή εμπειρία. Επιπλέον, ο λόγος του Θεού μας λέει ότι «όσα προεγράφησαν, διά την διδασκαλίαν ημών προεγράφησαν, διά να έχωμεν την ελπίδα διά της υπομονής και της παρηγορίας των γραφών» (Ρωμ. 15/ιε/4). Ο Θεός χρησιμοποιεί τα Παραδείγματα των περασμένων αιώνων, παραδείγματα προς μίμηση ή προς αποφυγή, για να μας ενθαρρύνει ώστε να κάνουμε εκείνο που είναι σωστό και να μας αποθαρρύνει από του να πράττουμε εκείνο που είναι κακό.

Τα θετικά

Η Εύα μας δίνει και θετικά αλλά και αρνητικά παραδείγματα. Έτσι η ζωή της μας παρέχει μαθήματα από τα οποία μπορούμε να παρατηρήσουμε μερικά. Για ν’ αρχίσουμε, ας κάνουμε ένα φανταστικό ταξίδι στη χαραυγή της ανθρώπινης ιστορίας και στον τόπο όπου «εφύτευσε Κύριος ο Θεός παράδεισον εν τη Εδέμ κατά ανατολάς» (Γεν. 1/α/31). Κοιτάζουμε γύρω με θαυμασμό τις ποικίλες αποδείξεις της καλοσύνης του Θεού. Κάθε τι που βλέπουμε είναι καλό (Γεν. 1/α/31). Ομορφιά και αφθονία που μας καταπλήσσει καθώς νιώθουμε ότι όλη η φύση είναι σε τέλεια αρμονία με τον Δημιουργό της. Ακηλίδωτη ζωή και υγεία χαρακτηρίζει τα πάντα. Τι συναρπαστική σκηνή!

Θα θέλαμε να τη θαυμάσουμε ακόμη περισσότερο, όμως ο χρόνος περνάει και πρέπει να βρούμε την Εύα. Να την, όπως θα το περιμέναμε^ είναι εκεί και βοηθάει τον Αδάμ στην περιποίηση του κήπου. Δημιουργήθηκε γι’ αυτό το ρόλο, «βοηθός όμοιος με αυτόν» ή όπως το αποδίδει μια άλλη μετάφραση «βοηθός ταιριαστός με αυτόν» (Γεν. 2/β/18). Μας αιχμαλωτίζει η ομορφιά της, η επιδεξιότητα και η χαρά με την οποία βοηθά τον άντρα της να εκτελέσει το σκοπό που του ανέθεσε ο Θεός εξουσιάζοντας τη δημιουργία πριν από την είσοδο της αμαρτίας (Γεν. 1/α/28). Η Εύα είναι ενήμερη ότι, καθώς πλάστηκε «κατ’ εικόνα Θεού» (Γεν. 1/α/27), μοιράζεται μαζί με τον Αδάμ και το προνόμιο και τη μεγάλη ευθύνη να είναι οι ορατοί αντιπρόσωποι του αόρατου Θεού πάνω στη γη.

Μας εντυπωσιάζει η σκέψη ότι η Εύα είχε κάθε τι που θα μπορούσε να επιθυμήσει μια γυναίκα! Όμορφο παρουσιαστικό, εξυπνάδα, τέλεια υγεία, όμορφη διαμονή και σπουδαία θέση. Είχε τον τέλειο άντρα που τον αγαπούσε και την αγαπούσε χωρίς εγωκεντρισμούς. Πνευματικά, φυσικά και διανοητικά ήταν η τέλεια σύντροφός του. Ο δικός της γάμος ήταν στ’ αλήθεια «παραδεισένιος» χωρίς καυγάδες, πληγωμένα αισθήματα ή δάκρυα!

Αληθινά, η Εύα ήταν ευλογημένη από τον Θεό με κάθε υλική ευλογία. Η φυσική της ανταπόκριση ήταν να κάνει τα πάντα «εις δόξαν Θεού» (Α' Κορ. 10/ι/31). Η υπακοή στο λόγο του Θεού, είτε τον είχε ακούσει η ίδια είτε τον έμαθε από τον άντρα της, ήταν η ευφροσύνη της.

ΤΥΧΙΚΟΣ ΜΑΡΤΙΟΣ ΑΠΡΙΛΙΟΣ 2001

21--Τα αρνητικά

Αλλά πριν αρχίσουμε να ζηλεύουμε την Εύα, πρέπει βιαστικά να μεταφερθούμε σε μια άλλη σκηνή. Δεν μπορούμε να δούμε την ίδια την Εύα, όμως βλέπουμε τα όμορφα μακριά της μαλλιά. Είναι και τώρα στο πλευρό του άντρα της, όμως τώρα τρέμει από φόβο και ντροπή καθώς κι οι δυο τους κρύβονται «από προσώπου Κυρίου του Θεού, μεταξύ των δένδρων του παραδείσου» (Γεν. 3/γ/8). Όταν τους φώναξε ο Θεός, παρουσιάζονται ντυμένοι εξωτερικά με ρούχα φτιαγμένα από συκόφυλλα, όμως καταλαβαίνουν πολύ καλά ότι η ενοχή τους δεν μπορεί να κρυφτεί^ επειδή τα «πάντα είναι γυμνά και τετραχηλισμένα εις τους οφθαλμούς αυτού, προς ον έχομεν να δώσωμεν λόγον» (Εβρ. 4/δ/13). Καημένη Εύα! Πώς είναι δυνατό να τη ζηλέψουμε τώρα σ’ αυτή της την κατάσταση;

Τι προκάλεσε τη φοβερή διαφορά; Ας αφήσουμε η ίδια η Εύα να μιλήσει για τον εαυτό της: «Ο όφις με ηπάτησε, και έφαγον» (Γεν. 3/γ/13). Ο λόγος του Θεού επιβεβαιώνει τη δήλωσή της αυτή λέγοντας: «η γυνή απατηθείσα έγεινε παραβάτις» (Α' Τιμ. 2/β/14). Είναι χρήσιμη η επαλήθευση αυτή του Θεού, επειδή στο εξής δε μπορούμε να εμπιστευτούμε την κρίση ή τα λόγια της Εύας. Η Εύα δεν σχεδίασε να παρακούσει τον Θεό - όμως αυτό ακριβώς έκανε!

Η Πλάνη

Πώς έγινε η απάτη; Προφανώς η Εύα άκουσε πρώτα τη φωνή ενός απλού δημιουργήματος, του φιδιού, χωρίς να γνωρίζει ότι πίσω από αυτό ήταν «ο όφις ο αρχαίος, ο καλούμενος Διάβολος, και ο Σατανάς, ο πλανών την οικουμένην όλην» (Αποκ. 12//ιβ/9). Ύστερα έδωσε βάση στα λόγια του, λες και είχαν ίδια αξία και κύρος με τα λόγια του Θεού. Τελικά, πίστεψε στο ψέμα, «Δεν θέλετε βεβαίως αποθάνει» (Γεν. 3/γ/4).

Σ’ αυτή τη διαδικασία της αποπλάνησης, η Εύα εγκατέλειψε το «βοηθητικό» της ρόλο, σύμφωνα με τον οποίο έπρεπε ν’ αναγνωρίζει τον Αδάμ ως «κεφαλή» της, και ανέλαβε την ευθύνη σε αποφάσεις που έμελλαν ν’ αλλάξουν τη ζωή της. Ύστερα από λίγο, αφού προηγούμενα απόφυγε να ζητήσει τη συμβουλή του Αδάμ, κάνει το μέρος της για να τον παρασύρει στην πτώση.

Τελικά, η Εύα παραπλανήθηκε να πιστέψει ότι τα πνευματικά οφέλη μπορούσαν να εξαρτώνται από το φάγωμα του καρπού ενός δέντρου (Γεν. 3/γ/5-6). Εξαρτήθηκε από ένα υλικό δημιούργημα για ν’ αποκτήσει πληρότητα και τελείωση που μόνο ο Δημιουργός μπορούσε να της δώσει. Όταν η προσοχή της αποσπάσθηκε από τον Δημιουργό Θεό προς τη δημιουργία, έγινε η πρώτη υλίστρια! Ποιος μπορεί να μετρήσει το μέγεθος της ζημιάς που έπαθε;

ΤΥΧΙΚΟΣ ΜΑΡΤΙΟΣ ΑΠΡΙΛΙΟΣ 2001

22---Το μάθημα

Τώρα πώς όλα αυτά σχετίζονται μ’ εμάς, που είμαστε οι σύγχρονες κόρες της Εύας; Έχοντας γεννηθεί με μια αμαρτωλή φύση και σταθερά ελκυόμενες από ένα πλήθος πανούργες φωνές, αντιμετωπίζουμε μεγαλύτερο κίνδυνο από εκείνη, ν’ αποπλανηθούμε, επειδή ο Σατανάς εξακολουθεί να πλανά (Β' Κορ. 2/β/11).

Έχουμε μάθει τίποτα από τη μητέρα Εύα; Μέσω προσεκτικής μελέτης των λαθών της, μπορούμε να μάθουμε ν’ αναγνωρίζουμε την παραπλάνηση στη δική μας ζωή εφαρμόζοντας τρεις δοκιμασίες.

(1) Αν κάτι παίρνει τη θέση του λόγου του Θεού, που είναι η απόλυτη και τελική εξουσία στη ζωή μου, οδηγούμαι σε πλάνη.

(2) Αν παραμελώ την θεόδοτη τάξη εξουσίας, και στη θέση της απαιτώ ελευθερίες και δικαιώματα, οδηγούμαι σε πλάνη.

(3) Αν επιζητώ ικανοποίηση και πληρότητα από οποιοδήποτε δημιούργημα και όχι από τον Δημιουργό μου Θεό, οδηγούμαι σε πλάνη.

Σύντμηση από άρθρο της C. Gibb στο περιοδικό "Grace & Truth", 3/2001, σελ. 23.

Τίτλος στο πρωτότυπο: "Learning From Mother Eve's Mistakes"

>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>

ΤΥΧΙΚΟΣ ΜΑΡΤΙΟΣ ΑΠΡΙΛΙΟΣ 2001

23--ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ-ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ

Πόσα παιδιά είχε η Βηθ-σαβεέ;

Από αναγνώστη λάβαμε μέσω του διαδικτύου την παρακάτω ερώτηση η οποία, επειδή θεωρήθηκε γενικότερου ενδιαφέροντος, απαντάται μέσω του περιοδικού ώστε να ενημερωθούν και άλλοι ενδιαφερόμενοι αναγνώστες.

ΕΡΩΤΗΣΗ:

Ερμηνεύστε μου το εδάφιο Παροιμίες 4/δ/3

σε συνδυασμό με το εδάφιο Α' Χρονικών 3/γ/5.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ:

Τα δύο εδάφια, όπως τα βρίσκουμε στη νεοελληνική μετάφραση των Αγίων Γραφών, γνωστή ως του Βάμβα (ΝΕΜ), έχουν ως εξής:

Παροιμίες 4/δ/3

"Διότι και εγώ εστάθην υιός του πατρός μου, αγαπητός και μονογενής ενώπιον της μητρός μου".

Α' Χρονικών 3/γ/5

"Ουτοι δε εγεννήθησαν εις αυτόν εν Ιερουσαλήμ^ Σαμαά και Σωβάβ και Νάθαν και Σολομών, τέσσαρες, εκ της Βηθ-σαβεέ θυγατρός του Αμμιήλ"

Είναι προφανές ότι και στα δύο εδάφια ο λόγος γίνεται για τον βασιλιά Σολομώντα, συγγραφέα του βιβλίου των Παροιμιών και γιο του Δαβίδ από τη Βήθ-σαβεέ, τη γυναίκα που έκλεψε από τον Ουρία. Στο πρώτο όμως χωρίο ο Σολομώντας παρουσιάζεται ως "μονογενής" υιός της μητέρας του, ενώ στο δεύτερο ο ιστορικός, αναφέρει σαφώς ότι ο Δαβίδ απέκτησε από τη Βηθ-σαβεέ ΤΕΣΣΕΡΙΣ γιους.

Εκ πρώτης όψεως φαίνεται ότι υπάρχει εδώ μία αντίφαση, διότι δεν είναι δυνατόν ένας γιος να είναι "μονογενής", όταν έχει άλλα τρία ομομήτρια και ομοπάτρια αδέλφια. Ποια είναι η αλήθεια; Όπως θα φανεί στη συνέχεια, τέτοιο πρόβλημα ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ κι η φαινομενική ασυνέπεια οφείλεται αποκλειστικά και μόνο στο φτωχό λεξιλόγιο της εβραϊκής γλώσσας και σε λάθος των Ελλήνων μεταφραστών.

Είναι γεγονός ότι στο εβραϊκό πρωτότυπο η λέξη που η νεοελληνική μετάφραση αποδίδει "μονογενής" είναι ΓΙΑΧΙΔ, που σημαίνει ΕΝΑΣ κατΆ απόλυτη έννοια, και κατά συνέπεια ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ. Συνεπώς παρατηρούμε ότι οι Άγγλοι που έκαναν τη νεοελληνική μετάφραση, απέδωσαν το εβραϊκό κατά λέξη, χωρίς να προσέξουν ν' αποδοθεί ορθά το νόημα της φράσης.[1]

Αντίθετα οι Εβδομήκοντα (Ο') μεταφράζουν ορθότερα, ως εξής: "υιός γαρ εγενόμην καγώ πατρί υπήκοος και αγαπώμενος εν προσώπω μητρός". Αποδίδουν δηλαδή τη λέξη ΓΙΑΧΙΔ με το επίθετο "ΑΓΑΠΩΜΕΝΟΣ", όπως περίπου κάνουν και όλες οι ξένες μεταφράσεις που έχουμε στη διάθεσή μας. (Π.χ. η αγγλική μετάφραση βασιλέως Ιακώβου (KJV) έχει "tender and only beloved", προσθέτοντας τον πλεονασμό της μετοχής "beloved" (=αγαπημένος) για ν' αποδώσει την ειδική έννοια της φράσης^ παρόμοια η αγγλική μετάφραση της Ιουδαϊκής Εκδοτικής Εταιρείας της Αμερικής αποδίδει "tender and only one"). Η Νέα Δημοτική Μετάφραση (ΝΔΜ) της Βιβλικής Εταιρείας αποδίδει το ίδιο χωρίο ως εξής: "ήμουν το καλό παιδί για τον πατέρα μου, στη μάνα μου πολύ αγαπητός".

ΤΥΧΙΚΟΣ ΜΑΡΤΙΟΣ ΑΠΡΙΛΙΟΣ 2001

24--

Είναι ενδιαφέρον να σημειωθεί ότι ενώ στη ΝΕΜ της Παλαιάς Διαθήκης η λέξη "μονογενής" χρησιμοποιείται οκτώ φορές (Γεν. 22/κβ/2,12,16, Κριτ. 11/ια/34, Παρ. 4/δ/3, Ιερ. 6/ς/26, Αμώς 8/η/10, Ζαχ. 12/ιβ/10), η μόνη από τις περιπτώσεις αυτές για την οποία με βεβαιότητα μπορούμε να πούμε ότι η λέξη ΓΙΑΧΙΔ αναφέρεται σε ΜΟΝΟΓΕΝΕΣ τέκνο, είναι εκείνη της κόρης του Ιεφθάε, καθώς από το κείμενο διευκρινίζεται ότι "αύτη ήτο μονογενής^ εκτός αυτής δεν είχεν ούτε υιόν ούτε θυγατέρα" (Κριτ. 11/ια/34).

Στα χωρία Ιερ. 6/ς/26, Αμώς 8/η/10, Ζαχ. 12/ιβ/10, οι Ο' μεταφράζουν τη λέξη ΓΙΑΧΙΔ απλά ως "αγαπητός" και έχουν δίκιο επειδή το πένθος είναι εξίσου μεγάλο και για τον μονογενή όπως και για τον μοναδικό που έχει απομείνει^ αλλά και ποιος γονιός θα έλεγε ότι λυπάται λιγότερο για το χαμό ενός παιδιού του επειδή συμβαίνει να έχει και άλλα;

Στο χωρίο Ψαλμ. 68/ξη/6 είναι ξεκάθαρο ότι ο Θεός "κατοικίζει εις οικογένειαν τους μεμονωμένους [μονοτρόπους (Ο')]" και όχι μόνο τους "μονογενείς"? γιΆ αυτό ούτε η ΝΕΜ δεν χρησιμοποιεί τον όρο "μονογενείς".[2]

Άξιο απορίας, εντούτοις, αποτελεί το γεγονός ότι οι Ο' ειδικά στο βιβλό των Ψαλμών ακολουθούν διαφορετική τακτική.[3]Έτσι, στο μεν χωρίο Ψαλμ. 25/κε/16 όπου προσεύχεται ο Δαβίδ λέγοντας: "Επίβλεψον επΆ εμέ και ελέησόν με, διότι μεμωνομένος και τεθλιμμένος είμαι", χρησιμοποιούν τον όρο "μονογενής" ενώ όλοι γνωρίζουμε ότι ο Δαβίδ δεν ήταν μονογενής αλλά ο έβδομος γιος του Ιεσαί και συνεπώς η χρήση είναι εντελώς άστοχη. Επίσης στα χωρία Ψαλμ. 22/κβ/20 και 35/λε/17, όπου ο λόγος γίνεται περί ψυχής, χρησιμοποιούν τον όρο "την ψυχήν μου, την μεμονωμένην [την μονογενή (Ο')]" ωσάν να υπήρχε περίπτωση να υπάρχει και "αδελφή" ψυχή?

Είναι προφανές από τα παραπάνω ότι στα χωρία που η νεοελληνική μετάφραση αποδίδει τη λέξη "ΓΙΑΧΙΔ" ως "μονογενής", στο εβραϊκό κείμενο της Παλαιάς Διαθήκης δεν έχει την έννοια του μοναδικού απόγονου αλλά και εκείνου που αγαπιέται με τρόπο ξεχωριστό.

Για τον ίδιο λόγο είναι λάθος της ΝΕΜ που παρουσιάζει τον Ισαάκ ως "μονογενή" (Γέν. 22/κβ' 2,12 και 16), ενώ είναι γνωστό ότι ο Αβραάμ είχε έναν ακόμη γιο, μεγαλύτερο σε ηλικία από τον Ισαάκ, δηλαδή τον Ισμαήλ ο οποίος μάλιστα ζούσε εκείνη την εποχή. Η ορθή μετάφραση και εδώ θα έπρεπε να είναι όχι "τον μονογενή" αλλά "εκείνον που τον αγαπάς σαν μοναδικό".[4]

Δεν υπάρχει, λοιπόν, πρόβλημα με τη Βίβλο, όπως ίσως κάποιοι θα ήθελαν να πουν, αλλά με την απροσεξία των μεταφραστών που πολλές φορές παρασείρονται να μεταφράζουν "κατά λέξη" χωρίς να προσέξουν το νόημα της φράσης.

Για να επιστρέψουμε στο ερώτημα του επιστολογράφου μας, καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι ο Σολομώντας δεν ήταν βέβαια μονογενής γιος της Βηθ-σαβεέ, αλλά τόσο αγαπητός "ΣΑΝ να ήταν μοναδικός" ή, όπως θα μπορούσαμε να πούμε καθένα από τα παιδιά μας "ΜΟΝΑΚΡΙΒΟ".

(1) Το ίδιος λάθος κάνει και ο Σπ. Φίλος (Περγαμος). [Πίσω στο κείμενο]

(2) Άστοχα η ΝΔΜ αποδίδει "στους έρημους". [Πίσω στο κείμενο]

(3) Ίσως αυτό μαρτυρεί ότι το βιβλίο μεταφράστηκε από διαφορετικό πρόσωπο. [Πίσω στο κείμενο]

(4) Η ΝΔΜ κάνει το ίδιο λάθος αποδίδοντας στο μεν χωρίο 2 "μονογενή" στα δε χωρία 12 και 16 "μοναχογιό" χωρίς να υπάρχει λόγος για τη διαφορά.[Πίσω στο κείμενο]

ΣΤΟ ΕΠΟΜΕΝΟ ΤΕΥΧΟΣ:

Ήταν πασχαλινό το τελευταίο δείπνο του Χριστού με τους μαθητές;

>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>

ΤΥΧΙΚΟΣ ΜΑΡΤΙΟΣ ΑΠΡΙΛΙΟΣ 2001

25--"ΙΔΟΥ ΚΑΙΝΑ ΠΟΙΩ ΤΑ ΠΑΝΤΑ" ;

Σε άρθρο του που δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα "Νέα Χριστιανική Πνοή" (Ιαν.-Φεβρ. 2001), με τίτλο "Ο Χωρισμός της Εκκλησίας και του Κράτους" ο Μητροπολίτης Ιλίου Παύλος γράφει τα εξής ΠΕΡΑ ΓΙΑ ΠΕΡΑ ΑΛΗΘΙΝΑ:

"Κάποτε ο Χριστιανισμός ξεκίνησε σαν μια επανάσταση για ν' αλλάξει τον κόσμο. Σύνθημά του ήταν το ``Ιδού καινά [νέα] ποιώ τα πάντα''. Όλα ν' αλλάξουν, όλα να γίνουν καινούργια. Να φύγει η κοινωνική αδικία, η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, το μίσος και η σκλαβιά, και να βασιλέψει στη γη η αγάπη, η δικαιοσύνη και μάλιστα η κοινωνική δικαιοσύνη, η λευτεριά, η αξιοπρέπεια και η ανθρωπιά. Να γκρε[μιστούν] οι τύραννοι από τους θρόνους και ν' ανέβουν οι καλοί κυβερνήτες που θα μοχθούσαν για το λαό, χωρίς να θυσιάζουν το λαό για τα συμφέροντά τους! Κι όλα αυτά θα τα πετύχαιναν οι χριστιανοί με μοναδικό όπλο, το αίμα των ηρώων και των μαρτύρων της νέας ιδέας. Και πέσαν εκατομμύρια μάρτυρες γι' αυτό!

Πολύ γρήγορα όμως ο χριστιανισμός ξέφυγε απ' τον προορισμό του. Ήρθαν στην αρχή οι αιρέσεις που μετέφεραν τον αγώνα για το κοινωνικό στο δογματικό πεδίο. Κι αντί ν' αγωνιστούν οι ηγέτες της Εκκλησίας, για μια νέα ζωή, δικαιοσύνης, αγάπης και ανθρωπιάς, άρχισαν να μαλώνουν για το τι είναι ο Θεός! Έπειτα ήρθε ο επαγγελματισμός. Τους ηρωικούς αγωνιστές που θυσίαζαν τη ζωή τους για την ιδέα τους, αντικατέστησε η κάστα των δεσποτάδων κυρίως, αλλά και των παπάδων που κάμανε την αποστολή επάγγελμα και την ιεροσύνη ευκαιρία για πλουτισμό. Η Εκκλησιαστική Ιστορία είναι γεμάτη από τέτοια παραδείγματα και είναι να τη διαβάζεις και να κλαις. Και μαζί με τον επαγγελματισμό ήρθε και το άλλο, το φοβερότερο. Ο συμβιβασμός! Αντί να είναι γκρεμιστές του άδικου κατεστημένου του Μαμωνά οι εκκλησιαστικοί ηγέτες, δυστυχώς συμβιβάστηκαν μ' αυτό κι έγιναν στυλοβάτες και λιβανιστές του.

Και βρισκόμαστε μέχρι σήμερα μπροστά σ' ένα προδομένο Χριστό, μπροστά σε μια προδομένη επανάσταση!".

ΤΥΧΙΚΟΣ ΜΑΡΤΙΟΣ ΑΠΡΙΛΙΟΣ 2001

26--

Θα μπορούσε με ασφάλεια να προστεθεί πως ΕΚΤΟΤΕ ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΑΛΛΑΞΕ. Αν και κατά καιρούς έγιναν διάφορες προσπάθειες αναμόρφωσης και μεταρρύθμισης, στα πλαίσια και της Ρωμαιοκαθολικής και της Ορθόδοξης και της Διαμαρτυρόμενης έκφρασης της Εκκλησίας, γρήγορα τα κινήματα αυτά ΞΕΠΕΣΑΝ στο ίδιο ή και χειρότερο σημείο από το οποίο ξεκίνησαν.

Το πρόβλημα δεν είναι στο θεσμό της Εκκλησίας ούτε στο Ευαγγέλιο της Αλήθειας του Χριστού, αλλά στους ανθρώπους προς τους οποίους απευθύνονται και οι οποίοι πρωταγωνιστούν είτε από το προσκήνιο της δράσης είτε από το παρασκήνιο της αδιαφορίας.

Ο Θεός δεν περιμένει την αλλαγή από το σύστημα, οποιοδήποτε είναι και όπως και αν ονομάζεται αυτό. Γι' αυτό και καμιά εκκλησία δεν δικαιούται να λέει ότι ΑΥΤΗ έχει την αλήθεια ή αυτή είναι εκφραστής του θείου θελήματος ή το δοχείο της σωτηρίας. Όλες οι εκκλησίες, στο μέτρο που ελέγχονται και διοικούνται από ελαττωματικούς ανθρώπους είναι υποκείμενες στην αναπόδραστη συνέπεια να υποφέρουν από τα λάθη και τις υπερβολές των ηγετών τους αλλά και των μελών τους.

"ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟ"... ΦΟΙΤΗΤΙΚΟ ΤΟΥΡΝΟΥΑ ΤΑΒΛΙ (ΙΙ)

Γνωρίζαμε ότι το ομότιτλο σημείωμά μας στο προηγούμενο τεύχος, δεν θα ήταν ευπρόσδεκτο από τους ενδιαφερόμενους, όμως το χριστιανικό καθήκον επιβάλλει να είμαστε αντικειμενικοί προς όλους. Κανείς δε μπορεί να σκέφτεται ότι ο "Τ" θα βλέπει αλλά θα σιωπά απέναντί του. Αν δεν αντιμετωπίζονται όλοι με ίσα μέτρα, τότε παραβιάζεται βασική αρχή του ανθρώπινου δικαίου, πόσο μάλλον του θείου.

Στην "αυστηρή" επιστολή που λάβαμε από τον νέο προϊστάμενο της ΧΦΚΑ απαντήσαμε με κάθε ευγένεια τονίζοντας συνάμα ότι οι σελίδες του "Τ" είναι ανοιχτές για να προβάλλουν και τις δικές του απόψεις, αλλά δεν πήραμε απάντηση. Γι' αυτό, επειδή εμείς όχι μόνο δεν αποφεύγουμε τον διάλογο αλλά και τον ΕΠΙΘΥΜΟΥΜΕ, ενημερώνουμε τους αναγνώστες ότι τόσο η επιστολή που λάβαμε όσο και η δική μας απάντηση, που δεν είναι δυνατό να δημοσιευθούν εδώ λόγω χώρου, είναι διαθέσιμες στο ίντερνετ, στη διεύθυνση www.tyxikos.gr/01-1-26b.htm όπου μπορεί να τις διαβάσει καθένας και να βγάλει τα συμπεράσματά του.

ΤΥΧΙΚΟΣ ΜΑΡΤΙΟΣ ΑΠΡΙΛΙΟΣ 2001

26--ΟΙ "ΔΥΟ ΧΙΤΩΝΕΣ..."

Υπάρχει μια ευαισθησία στον ελληνικό λαό προς τους αναξιοπαθούντες, που μας την εμφύτευσαν από μικρά παιδιά στο σπίτι και στο σχολείο, και γίνεται ιδιαίτερα έκδηλη στις γιορτινές ημέρες. Δεν φαίνεται όμως να τη συμμερίζεται η επίσημη Ελλαδική Εκκλησία, όπως τουλάχιστον αφήνεται να νοηθεί σε σχόλιο του κ. Φ. Μαραζόπουλου στην εφημερίδα "Metrorama" που δημοσιεύθηκε τη Μεγάλη Τετάρτη. Το απόσπασμα που ακολουθεί είναι ενδεικτικό των σκέψεών του και αξίζει να μας προβληματίσει.

Ρωτήθηκε ο κ. Γιαννόπουλος αν το "Χαμόγελο του παιδιού" (ΧτΠ) έχει βοηθηθεί από την Εκκλησία. Ο κ. Γιαννόπουλος έκανε μια μικρή παύση και απάντησε: "Μας έχει βοηθήσει ο παπα-Χρήστος...". Και δεν φτάνει αυτό, αλλά στην Κέρκυρα υπάρχει ένα οίκημα το οποίο ήταν παρατημένο και το οποίο επισκεύασε το "ΧτΠ" για να μπορέσει να φιλοξενήσει παιδιά που το είχαν ανάγκη. Ο μητροπολίτης Κερκύρας απαίτησε να φύγουν από εκεί τα παιδιά για να εκμεταλλευτεί το κτίριο η Μητρόπολη. Όχι απλώς απαίτησε, αλλά τους πήγε και στα δικαστήρια.

Η πρωτόδικη απόφαση δικαίωσε το "ΧτΠ" , μα εκκρεμεί η έφεση. Αντί η Εκκλησία να βοηθήσει με την τεράστια περιουσία που διαθέτει, καταφεύγει σε ενέργειες που δυσκολεύουν το έργο αυτών που προσπαθούν για ένα καλύτερο σήμερα και ένα καλύτερο αύριο των παιδιών. Είναι τόσο μεγάλη η περιουσία της Εκκλησίας, που αν εφάρμοζε το Λόγο του Χριστού, δεν θα υπήρχε κανείς άστεγος στην Ελλάδα, ούτε άνθρωποι που δεν μπορούν να εξασφαλίσουν τον άρτον τον επιούσιο, ούτε άνθρωποι που καταφεύγουν στην ελεημοσύνη για θέματα υγείας.

Μόνο ο παπα-Χρήστος βοήθησε. Και λίγοι άλλοι παπάδες, σαν τον παπα-Χρήστο βοηθούν, ίσα θα έλεγε κανείς για να θυμίζουν το ρόλο της Εκκλησίας. Γιατί οι κατέχοντες τα οφίκια περί άλλα τυρβάζουν. Όπως, για παράδειγμα, να δημιουργήσουν Ανώνυμες Εταιρείες (Α.Ε.) για να εκμεταλλευτούν καλύτερα την περιουσία της Εκκλησίας ή για το αν θα συνεχίσει η συλλογή υπογραφών για τις ταυτότητες. Ίσως εδώ να πει κάποιος ότι και ο Χριστός με τους Μαθητές Του είχαν ένα κοινό ταμείο για να αντεπεξέρχονται στις καθημερινές ανάγκες τους. Μόνο που ο Χριστός και οι Μαθητές Του δεν συγκέντρωναν χρήματα για να δημιουργήσουν περιουσία, ούτε έμεναν ασυγκίνητοι μπροστά στον πόνο και την ανάγκη των ανθρώπων.

Χριστιανός δεν είναι αυτός που λέει πως είναι χριστιανός, ούτε αυτός που απλώς το γράφει κάποια ταυτότητα. Χριστιανός είναι αυτός που με την πράξη της ζωής του προσπαθεί να κάνει το Λόγο του Χριστού καθημερινή πρακτική. Είναι μια καλή ευκαιρία σε αυτήν την κατανυκτική ατμόσφαιρα των ημερών να θυμηθούμε ότι η χριστιανική θρησκεία είναι η θρησκεία της αγάπης, της συμπόνιας, της ειρήνης, της ανθρωπιάς. Και, προπαντός, να το θυμηθούν εκείνοι που είναι μπροστάρηδες αυτής της θρησκείας.

Δεν θα προσθέσουμε κανένα άλλο δικό μας σχόλιο εδώ. Μόνο να θυμίσουμε αφενός πόσες στολές διαθέτει ο Αρχιεπίσκοπος και αφετέρου ότι περιουσία που μένει ανεκμετάλλευτη δεν έχει μόνο η Ελλαδική Εκκλησία αλλά και οι άλλες "αδελφές" της. Δυστυχώς κάποιες εκκλησίες αν και έχουν ΔΥΟ ΧΙΤΩΝΕΣ, δε μπορούν να στερηθούν κανέναν επειδή ο μεν ένας είναι προβάτου ο δε έτερος λύκου (Ματθ. 7/ζ/15).

>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>

ΤΥΧΙΚΟΣ ΜΑΡΤΙΟΣ ΑΠΡΙΛΙΟΣ 2001

NEA-PALAIA

27-- «Εσείς είσαστε η μελλοντική εκκλησία!»

Το παρακάτω κείμενο αποτελεί σύντμηση μιας ιστορίας που κυκλοφόρησε στο διαδίκτυο. Είναι φανταστική, ωστόσο πολύ πιο αληθινή από την πλαστή πραγματικότητα που τόσο αρέσει...

ΣΑΒΒΑΤΟ ΜΕΣΗΜΕΡΙ 12:00 - Από το πρωί ένιωθα πως θα πάει και αυτή η μέρα χαμένη. Σηκώθηκα από το κρεβάτι, έβαλα ένα CD με δικές μου επιλογές και το άκουσα δυνατά!! Σε μερικούς στίχους αναφέρονται λέξεις όπως Θεός, ευτυχία, αγάπη... Από τα τραγούδια αυτά δεν βγάζω νόημα αλλά μου αρέσει η μουσική τους. Οι γονείς μου δεν λένε τίποτα. Είναι ικανοποιημένοι που πηγαίνω πάντα στην εκκλησία...

13:30— Βαρέθηκα ν' ακούω μουσική. Είχα ώρα να κάνω κάτι, αλλά τι; Να μελετήσω τη Γραφή; Όχι, αφού θ’ ακούσω το Ευαγγέλιο την Κυριακή. Να ψάλω; Μπα, αφού δεν έχω συνηθίσει σε τέτοια. Να προσευχηθώ; Μάλλον όχι, αφού αυτό το κάνω πριν το φαγητό και πριν κοιμηθώ. Λοιπόν, θα δω τηλεόραση!..

14:30— Έψαξα να βρω τους φίλους μου. Δεν είναι της εκκλησίας, όμως είναι καλά παιδιά κι οι μόνοι με τους οποίους μιλάω για κοπέλες, για επιχειρηματικά σχέδια, για το σινεμά, για κουτσομπολιά και, βέβαια, είναι όλοι τους πολύ κουλ.

16:30— Πήγαμε για καφέ. Μαζί μας ήταν και ή "κατάλληλη". Καλό κορίτσι αλλά αδικημένο από την ζωή. Οι γονείς της χωρίσανε όταν αυτή ήταν μικρή. Τώρα ζει με τη γιαγιά της και εργάζεται για να επιβιώνει. Της έχω μιλήσει πολλές φορές για τα πράγματα του Θεού και άκουει... Εμένα όμως μου αρέσει γιατί φοράει ρούχα που αναδεικνύουν το σώμα της. Πιστεύει ότι ο άνθρωπος δεν κρίνεται από την εμφάνιση του αλλά από τον εσωτερικό του κόσμο και νομίζω ότι έχει δίκιο. Πολλές φορές την φαντάζομαι σαν γυναίκα μου. Σίγουρα δεν είναι καμένο χαρτί σαν μερικές κοπέλες της εκκλησίας, οι οποίες ούτε «θερμές» δείχνουν ούτε έχουνε καλή σιλουέτα.

Στην καφετέρια με τα παιδιά περάσαμε τέλεια. Πάντα περνάμε τέλεια... Ξέρουν και τόσα ανέκδοτα! Εγώ δεν έχω θυμητικό. Μερικά τα συγκρατώ για να τα πω στα άλλα κουλ παιδιά από την εκκλησία, που δεν είναι σαν εκείνους που το παίζουν ανώτεροι και δεν γελάνε όταν τα ακούνε.

Στην παρέα μου πολλές φορές έχω μιλήσει για τον Χριστό και καταλήξαμε στο εξής: Δε θα υπάρχει ρατσισμός μεταξύ μας. Εμένα δε θα με βλέπουνε με μισό μάτι και θα με δέχονται, αλλά κι εγώ θα συμβιβάζομαι με τα πιστεύω και τις συνήθειές τους για χάρη της καλής μας φιλίας.

19:00— Έχω φύγει από την καφετέρια και είμαι μόνος. Πάλι νιώθω άδειος. Στο σπίτι δεν θέλω να πάω γιατί θα είναι ο πατέρας μου με κάποιους που μιλάνε όλο για δογματικά όμως εγώ είμαι υπεράνω αυτών. Με ενδιαφέρει μόνο η αγάπη. Άσε που είμαι και μικρός και δεν πρέπει ν’ ασχολούμαι με τόσο σοβαρά πράγματα. Ίσως μετά το πανεπιστήμιο... Τώρα πρέπει να είμαι καλός στα μαθήματα. Ο Θεός θέλει να γίνω ένα αξιότιμο μέλος της κοινωνίας. Τα πνευματικά θα έρθουνε στην ώρα τους.

Τελικά αποφάσισα να μην πάω στο σπίτι. Σκέφτηκα για μια στιγμή να πάω σε μια συνάντηση που είχαν εκείνη την ώρα κάποια παιδιά από την εκκλησία σ’ ένα σπίτι αλλά όχι, ούτε εκεί θα πάω, γιατί κάθε φορά αναπτύσσουν θέματα που δεν με ενδιαφέρουν και νομίζω πως όλοι με κοιτάζουν που δεν έχω κάτι να πω... Όταν μάλιστα πάρω το θάρρος να πω κάτι, για να δείξω ότι κάτι ξέρω κι εγώ, όλοι με κοιτάνε επειδή αυτά που λεω δεν είναι γαρνιρισμένα με ωραίες λέξεις.

ΤΥΧΙΚΟΣ ΜΑΡΤΙΟΣ ΑΠΡΙΛΙΟΣ 2001

29--

19:30— Λοιπόν δεν θα πάω εκεί αλλά θα πάρω τηλέφωνο για να τους πω ότι θα είμαι εύκαιρος αργότερα το βράδυ, να πάμε κάπου να διασκεδάσουμε όπως συνηθίζουμε.

19:50— Πάω μόνος σ’ ένα φαστφουντάδικο. Παραγγέλνω, παίρνω τον δίσκο μου και κάθομαι στον πάνω όροφο. Λέω στον εαυτό μου: -Ε, δεν πιστεύω να θέλεις να προσευχηθείς εδώ πριν φας; Σε ποιον θα δείξεις ότι είσαι συνεπής με τον Θεό; Εδώ είσαι μόνος και όλοι αυτοί που είναι τριγύρω θα σε περάσουν για τρελό αν δουν να μουρμουράς πάνω από το φαγητό σου.

20:30— Το βλέμμα μου παρατηρεί τα άτομα που είναι στα γύρω τραπεζάκια. Τα περισσότερα είναι ζευγάρια. Νιώθω μοναξιά. Γιατί να μην έχω και εγώ μια κοπελιά, λέω μέσα μου. Τι, κακό κάνει αυτό; Κακό είναι να πορνεύεις και να μοιχεύεις, όχι να έχεις σχέση με κάποια κοπέλα που την αγαπάς χωρίς να έχεις προγαμιαίες σχέσεις; Τι πειράζει ένα χάδι ή ένα φιλί;..

21:00— Παίρνω, λοιπόν, στο τηλέφωνο τη φίλη μου την "κατάλληλη", που ανέφερα πιο πάνω, της λεω ότι θέλω να βρεθούμε κι αυτή συμφωνεί. Μου αρέσει που με νοιάζεται...

21:30- Είμαι μαζί της. Κάναμε μια βόλτα και έπειτα καθίσαμε σε ένα παγκάκι. Άναψε τσιγάρο και μου πρόσφερε. Τη ρώτησα γιατί το κάνει. Με χαλαρώνει, απαντά. Δεν είναι και τόσο τρομερό, όπως το παρουσιάζουνε, σκέφτηκα -ένας καπνός που ρουφάμε- σιγά την αμαρτία...

ΜΕΣΑΝΥΧΤΑ 00:00 — Η "κατάλληλη" έπρεπε να φύγει κι εγώ έμεινα πάλι μόνος. Κάθισα λίγο ακόμα στο παγκάκι σκεφτόμενος πώς θα μπορούσα να γεμίσω το υπόλοιπο βραδινό. Ακούστηκε το κινητό μου. Ήταν τα κουλ παιδιά από την εκκλησία. -Θα πάμε κάπου, μου είπανε. θα έχει απαλή μουσική, θα πιούμε το ποτάκι μας και θα συζητήσουμε. Θα έχουμε και κοινωνία μεταξύ μας. -Αν είναι έτσι είμαι μέσα, απάντησα!

00:30— Παίρνω τηλέφωνο τους δικούς μου στο σπίτι, για να τους πω ότι είμαι με τα παιδιά της εκκλησίας. Δεν τους είπα ότι είμαστε σε μπαρ γιατί θα τρόμαζαν και δεν το ήθελα. Μιλήσαμε για ταινίες, για μόδα, για ταξίδια, για κουλ ιστορίες.

2:20— Στην επιστροφή, μέσα στο αυτοκίνητο, ένας άρχισε να τραγουδάει: «Νιάτα Χριστού με θάρρος μπροστά, είμαστε εμείς του Θεού τα παιδιά, δεν μας φοβίζει η σκοτεινιά, έχουμε φως στην καρδιά». Καθώς ήμασταν ψιλοζαλισμένοι από τα ποτά, ασυνείδητα ακολουθήσαμε κι οι υπόλοιποι.

3:00— Βρίσκομαι στο κρεβάτι μου και σκέφτομαι ότι ακόμη μια μέρα πήγε χαμένη και ξέρω πως και αύριο θα συμβεί πάλι το ίδιο.

ΤΥΧΙΚΟΣ ΜΑΡΤΙΟΣ ΑΠΡΙΛΙΟΣ 2001

30--

ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΩΙ - Έφτασα στην εκκλησία καθυστερημένος. Ο ιεροκήρυκας μιλούσε για την «Αναγέννηση" αλλά εγώ κοιμόμουν όρθιος... Κάπου στο τέλος "ξύπνησα", πήρα το χαμογελαστό μου ύφος και άρχισα να χαιρετάω. Κάποια ηλικιωμένη πιστή γυναίκα ήρθε και με φίλησε, με κοίταξε στα μάτια και μου είπε: «Εσείς είσαστε η μελλοντική εκκλησία!»

Η "διαστροφή" της σταυρικής θυσίας

Στην εισαγωγή για το απόσπασμα από την Επιστολή προς Διόγνητον, στο κύριο σώμα του τεύχους (σελ. 2536), σημειώνουμε ότι πολλοί "δήθεν `πιστοί στις παραδόσεις'" προσπαθούν να υποβαθμίσουν τη σημασία της "αντιλυτρωτικής θυσίας του Κυρίου". Τα δύο αποσπάσματα που ακολουθούν, φανερώνουν πόσο διαφορετικές είναι οι γνώμες που επικρατούν, και πόσο κινδυνεύει ν' απομακρυνθεί από την αλήθεια καθένας που δεν προσέχει στις Άγιες Γραφές. Τουλάχιστον αξίζει την προσοχή του αναγνώστη η ευκολία με την οποία δύο επίσημα πρόσωπα, διά των κειμένων τους αλληλοκατηγορούνται...

1. Ο Μητροπολίτης Ναυπάκτου κ. Ιερόθεος στο μήνυμά του για το Πάσχα, με τίτλο "Οι Παπικοί διαστρέφουν την Σταυρική Θυσίαν", αναφέρει:

"Οι παπικοί θεολόγοι, υποστηρίζουν την άποψη ότι ο Χριστός με την σταυρική Του θυσία εξιλέωσε την δικαιοσύνη του Θεού, που είχε προβληθή με την αμαρτία, που διέπραξαν ο Αδάμ και η Εύα στον Παράδεισο. Με αυτόν τον τρόπο παρουσιάζουν τον Θεό να διακατέχεται από τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα του πεπτωκότος ανθρώπου, που είναι η οργή, η προσβολή, και ότι είναι ανάγκη να εξιλεωθή η δικαιοσύνη Του και να αποκατασταθή η τιμή, που έχασε με την αμαρτία του ανθρώπου. Παρουσιάζουν, δηλαδή, τον Θεόν Πατέρα ωσάν να έχη την ανάγκη να χυθή το Αίμα του μονογενούς Του Υιού, πράγμα το οποίον Του δίδει μεγάλη χαρά. Όμως, ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος γράφει ότι είναι παράδοξο να υποστηρίζη κανείς την άποψη ότι ο Πατέρας ζήτησε το Αίμα του Υιού Του ή ότι το είχε ανάγκη. Η αλήθεια είναι ότι το Αίμα του Χριστού χύθηκε στον Σταυρό, για να αγιασθή ο άνθρωπος από την ανθρώπινη φύση του Υιού του Θεού, για να μας ελευθερώση ο Θεός από τον θάνατο και να μας επαναφέρη κοντά Του με την μεσιτεία του Υιού. Διότι, όπως χαρακτηριστικά λέγει ο άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος: "Τις ο λόγος, Μονογενούς αίμα τέρπειν Πατέρα;" Ακριβώς επειδή οι Παπικοί ερμηνεύουν την σταυρική θυσία του Χριστού, ως εξιλέωση της δικαιοσύνης του Πατρός και ως αποκατάσταση της τιμής του Θεού που προσβλήθηκε, γι' αυτό και τονίζουν πολύ την σταυρική θυσία του Χριστού και παραγνωρίζουν ή υποτιμούν την Ανάστασή Του." ["Ορθόδοξος Τύπος" (13-4-01)].

Δεν πρόκειται ν' ασχοληθούμε με τις παραπάνω απόψεις περισσότερο από του να υπενθυμίσουμε τη διαβεβαίωση του ίδιου του Χριστού, ότι "ο Υιός του ανθρώπου δεν ήλθε διά να υπηρετηθή, αλλά διά να υπηρετήση, και να δώση την ζωήν αυτού λύτρον αντί πολλών" και τον Παύλο που λέει ότι "ο Χριστός εξηγόρασεν ημάς εκ της κατάρας του νόμου, γενόμενος κατάρα υπέρ ημών^ διότι είναι γεγραμμένον^ Επικατάρατος πας ο κρεμάμενος επί ξύλου" (Ματθ. 20/κ/28, Γαλ. 3/γ/13). Συνεπώς η διδασκαλία του κ. Ιεροθέου είναι ΑΝΤΙΘΕΤΗ με το Ευαγγέλιο και την αποστολική διδασκαλία.

2. Στην "Πειραϊκή Εκκλησία" (Απρ. 2001) και με τίτλο "Αναστάσιμα άμετρα και.. αιρετικά!", ο Καθηγητής Παν/μίου κ. Ι. Κορναράκης από το μέρος του γράφει:

"...Αλλά ο παράδοξος αυτός λόγος, ότι "Ο Χριστός είναι σωτήρας γιατί ανέστη εκ των νεκρών και όχι γιατί θυσιάστηκε εξαλείφοντας μ' αυτό τον τρόπο τις αμαρτίες του κόσμου" μεταθέτει, πολύ εύκολα, στο περιθώριο της χριστιανικής μας αυτοσυνειδησίας, το σταυρικό μυστήριο της θυσίας του Χριστού και ό,τι σχετίζεται μ' αυτό, όπως η αμαρτία και η ενοχή!

Είναι γεγονός ότι ψυχολογικά αισθανόμαστε πιο βολικά με την έννοια και το γεγονός της Αναστάσεως παρά με το φρικτό μυστήριο του Γολγοθά αλλά και με τις αμαρτίες μας και τις ενοχές μας!

Και πρέπει να επισημανθεί στο σημείο αυτό ότι υπάρχει μια ευδιάκριτη τάση στην εποχή μας να αποσιωπάται, σε κάποια θεολογικά κείμενα, η αμαρτία και η ενοχή, σε τέτοιο σημείο, ώστε σε θεολογικό άρθρο, με θέμα την "πτώση", να μην αναφέρεται ούτε μία φορά η λέξη αμαρτία στις πέντε ολόκληρες σελίδες του!!

Με τέτοιες "εκσυγχρονισμένες" θεολογικές τάσεις, μένουμε δέσμιοι μιας πνευματικής αναπηρίας, αφού τη στιγμή που δεν κάνουμε λόγο για το αναγκαίο για τη σωτηρία μας προσωπικό σταυρώσιμο πάθος μας, αποκορυφώνουμε την πραγματικότητα της Αναστάσεως του Χριστού στην ταύτισή της με την ορθοδοξία.(...)"

ΤΥΧΙΚΟΣ ΜΑΡΤΙΟΣ ΑΠΡΙΛΙΟΣ 2001

31--Και καταλήγει ο κ. Καθηγητής:

"Επομένως η Ορθοδοξία έχει σαφώς σταυροαναστάσιμο χαρακτήρα! Ούτε μόνο αναστάσιμο ούτε μόνο σταυρώσιμο. Ισοζυγίζει εννοιολογικά και βιωματικά τις δυο αυτές όψεις του μυστηρίου της σωτηρίας μας διά του Ιησού Χριστού, το θάνατό Του και την ανάστασή Του. Κάθε διατάραξη αυτής της ισοζυγισμένης λυτρωτικά σχέσεως θανάτου και αναστάσεως του Χριστού, με παρανοήσεις και φλύαρες εκλογικεύσεις, μας εγκλωβίζει στην αίρεση. Και κάθε αίρεση, όσο κι αν την προβάλλουμε με... αναστάσιμη αίγλη, είναι πάντοτε μια αίρεση. Αλλά κάθε αίρεση είναι θάνατος!"

Περίεργη μανία λες και έχει πιάσει πολλούς συμπατριώτες μας, που δεν χάνουν ευκαιρία να καταγγείλουν "εαυτούς και αλλήλους" ως ΑΙΡΕΤΙΚΟΥΣ.

Και τούτο γίνεται όχι τόσο για τις διαφορετικές απόψεις που εκφράζονται αλλά επειδή ΑΠΑΙΤΟΥΝ όλοι οι αλλοι να συμμορφώνονται με τις δικές τους απόψεις!.. Το στοιχείο αυτό, βέβαια, ούτε σοφό είναι ούτε χριστιανικό, όσο κι αν όλοι θέλουν να το προβάλλουν ως ΟΡΘΟΔΟΞΟ...

Οι παπαροκάδες και ο π. Νεκτάριος

(Από το προηγούμενο)

Ο π. Νεκτάριος Μουλατσιώτης πριν από κάποιο καιρό όλη τη μέρα βρισκόταν σε διάφορους σταθμούς δίνοντας συνεντεύξεις μιλώντας για όλους και για όλα. Η γλώσσα του ήταν σκληρή απέναντι στους προϊσταμένους του και άφηνε λίγο-πολύ να γίνει φανερό ότι πολλά γνωρίζει και θα μπορούσε να πει για όλους εκείνους τους «σεμνότυφους» που καταφέρονταν κατά των παραγωγών που έκανε μαζί με τους συνεργάτες του.

Αν και υποστήριζε ότι αγωνίζεται να φέρει τους νέους στην εκκλησία, με τα μουσικά, αθλητικά και άλλα καμώματά τους, δεν δίστασε ν’ αποκαλύψει ότι η γνώμη του για την κρατούσα εκκλησία και τους ηγέτες της δεν ήταν καθόλου καλή. Μάλιστα, όταν τα πράγματα έφτασαν σε δύσκολο σημείο, περίπου δεν δίστασε να απειλήσει με αποχώρησή του από το σύστημα στο οποίο καλούσε τους νέους. Για παράδειγμα, σε σχετική ερώτηση δημοσιογράφου του Flash κ. Α. Μαύρου, απάντησε: «Ναι και τους δεσποτάδες! Είχα πει: "δεν είναι να έχεις εμπιστοσύνη σε δημοσιογράφους, σε αστυνομικούς και σε δεσποτάδες" και αυτό ισχύει επειδή ο Μητροπολίτης, όπως και τώρα μερικοί εξ’ αυτών, είδατε ότι ενώ εγκρίναν αυτό το οποίο κάναμε, μας έδιναν συγχαρητήρια, όταν κάποιοι τους επίεσαν, μας άδειασαν. Άρα που να ακουμπήσεις;»

ΤΥΧΙΚΟΣ ΜΑΡΤΙΟΣ ΑΠΡΙΛΙΟΣ 2001

32--

Είπε και άλλα αληθινά ο π. Μουλατσιώτης, όπως π.χ. σχετικά με τα ΟΡΙΑ: «Η αλήθεια είναι ότι αυτός που λέει ότι περάσαμε τα όρια, πρέπει να δει ποια είναι τα όρια, ποιος είναι εκείνος που θέτει όρια και ποιο είναι πραγματικά το όριο. Ξέρετε, μέσα στην εκκλησία, το όριο είναι ένα: αυτό που απαγορεύει και σε εσένα, αυτό που απαγορεύει και σε εμένα και αυτό είναι η αμαρτία. Δηλαδή, τι είναι αυτό που μπορεί να κάνει ο οποιοσδήποτε δεσπότης, ο οποιοσδήποτε πατριάρχης, ο οποιοσδήποτε κληρικός, ο οποιοσδήποτε λαϊκός και δεν μπορώ να το κάνω εγώ; Γιατί δηλαδή μπορεί κάποιος άλλος να λέει ανέκδοτα και εγώ να μη λέω; Μπορεί κάποιος άλλος να κάνει μπάνιο και εγώ να μην κάνω; Μπορεί κάποιος άλλος να κουρεύεται και εγώ να μην κουρεύομαι; Μπορούμε να έχουμε διακρίσεις;»

Πόσο καλό θα ήταν ν’ ακούσουν αυτές τις αλήθειες όλοι εκείνοι που έχουν τη μανία να «οριοθετούν». Για παράδειγμα θα λέγαμε σε κάποιους, δε μπορείτε να επιτρέπετε στους ξένους «πελάτες»/χρηματοδότες σας να κάνουν ό,τι θέλουν στην κατασκήνωσή σας, αλλά να επιβάλλετε διαφορετικά μέτρα στους Έλληνες «ιθαγενείς»...

Αλλά και σε άκρα έφτασε, όπως συμβαίνει με καθένα που λέει πολλά. Για παράδειγμα μιλώντας για τους Καθολικούς είπε: «Θα μπορούσα και να φάω μαζί τους και να είμαι μαζί τους. Δεν είναι μιάσματα οι άνθρωποι επειδή πιστεύουν σε έναν άλλο Θεό.» Θα ελπίζαμε αυτό το είπε μέσα στην πολυλογία του, όταν όμως παίχτηκε στις τηλεοράσεις το «σενάριο» με την εικόνα που μάτωσε, ο κατά τα άλλα νεωτεριστής π. Μουλατσιώτης βγήκε στις ειδήσεις να πει πως το «θαύμα» έγινε εν όψει της έλευσης του «καταραμένου» Πάπα. (Θου Κύριε φυλακήν...).

Η άποψη που υποστηρίχτηκε από πολλούς είναι πως ο καυγάς έγινε «για το πάπλωμα», δηλαδή το ότι η ηγεσία της εκκλησίας δε συμμετείχε στα μεγάλα έσοδα από τις πωλήσεις των CD των παπαροκάδων, που όπως αποδείχθηκε στη συνέχεια, δεν ήταν καν μοναχοί. Κάποιοι μιλούν για εκατοντάδες εκατομμυρίων, άλλοι για δεκάδες...

Αντιγράφουμε τη γνώμη του κ. Μαύρου για τον άνθρωπο: «Σαν τελικό συμπέρασμα, έβγαλα ότι είναι ένας άνθρωπος, ο οποίος δεν ενδιαφέρεται για το χρήμα. Για το όνομά του όμως; Δεν ξέρω. Ίσως είναι το παράδειγμα την παροιμίας: "το χρήμα πολλοί εμίσησαν, τη δόξα ουδείς". Ένας άνθρωπος χειμαρρώδης όπου συχνά ξέφευγε από το θέμα του, με την αίσθηση ότι έχει πολύ λίγο χρόνο για να πει αυτά που θέλει, με σκοπό να λέει πολλά πράγματα μαζί, για να τα προλάβει όλα. Ένας άνθρωπος, που έδειξε πολύ καλά διαβασμένος και με μια έτοιμη απάντηση για κάθε ερώτηση. Αυθεντικός; Δεν ξέρω! Σίγουρα όμως, με πολύ ενδιαφέρον! Έτοιμος να μας δώσει και αυτόγραφο... Σαν κάθε μεγάλος σταρ!»

ΤΥΧΙΚΟΣ ΜΑΡΤΙΟΣ ΑΠΡΙΛΙΟΣ 2001

33--Ο «Τ» ΣΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ

Οι πιστοί του Χριστού πρέπει να εκμεταλλεύονται κάθε δυνατότητα που προσφέρει η νέα τεχνολογία για την υπόθεση του Ευαγγελίου γι’ αυτό κι ο «Τ» ήταν το πρώτο ελληνικό χριστιανικό περιοδικό που μπήκε στο διαδίκτυο (Internet). Ωστόσο πάντα είχαμε απορία αν υπάρχει ενδιαφέρον και αξιοποίηση αυτής της τεχνολογίας από τους αναγνώστες μας και όχι μόνο.

Με τη βοήθεια ειδικών υπηρεσιών που έχουν αναπτυχθεί, μάλιστα προσφέρουν τις υπηρεσίες τους δωρεάν, έχουμε τα πρώτα στοιχεία. Έτσι από τον Ιούνιο μέχρι τον Δεκέμβριο του χρόνου που πέρασε η σελίδα του «Τ» στη γνωστή διεύθυνση «sdg-com.gr/tyxikos» δέχτηκε 627 επισκέψεις.

Από τα στοιχεία συνάγονται τα εξής:

(1) Αρκετοί από τους επισκέπτες ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ παραλήπτες της έντυπης μορφής του «Τ» και τον διαβάζουν μόνο μέσω του διαδικτύου.

(2) Υπάρχει σταθερή αύξηση των επισκέψεων, που από 52 τον Ιούνιο έφτασαν στις 142 (σχεδόν τριπλάσιες) τον Δεκέμβριο.

(3) Οι περισσότεροι από τους επισκέπτες ανήκουν στη νέα γενιά που έχει τη γνώση και δυνατότητα ν’ αξιοποιεί το διαδίκτυο.

(4) Πολλοί από αυτούς έχουν μικρή ή καθόλου επαφή με την αλήθεια του Θεού.

(5) Ήδη κάποιοι ζήτησαν να λαβαίνουν το περιοδικό και στην έντυπη μορφή του.

(6) Η συχνότητα επισκέψεων ανά ημέρα της εβδομάδας ήταν: Πέμπτη18%, Δευτέρα17%, Τρίτη 15%, Παρασκευή15%, Τετάρτη 14%, Σάββατο 11%, Κυριακή 10%.

Θα έλεγε κάποιος ότι αυτοί οι αριθμοί είναι πολύ μικροί, όμως τίποτα δεν είναι μικρό για τον Θεό. Εξάλλου, ο μόνος λόγος που τους αναφέρουμε είναι για να προσεύχεστε, ώστε ο Κύριος να ευλογεί και να χρησιμοποιεί αυτή τη δυνατότητα για τη δόξα Του.

ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΕΥΣΕΙΣ

Μεγάλη απογοήτευση προκάλεσε η αυθαίρετη και εντελώς άδικη απόφαση της Κυβέρνησης να διακόψει μεταξύ άλλων και τη λειτουργία του ραδιοφωνικού σταθμού «Χριστιανισμός 9,39"

ΤΥΧΙΚΟΣ ΜΑΡΤΙΟΣ ΑΠΡΙΛΙΟΣ 2001

34--

<www.christianity.gr>,που στο διάστημα της λειτουργίας του υπήρξε η »διαφορετική" φωνή στο χάος των ερτζιανών και την ηχητική ρυπαρότητα που κατακλύζει τις ελληνικές οικογένειες σε πανελλήνια έκταση. Ακόμη και αν ακούγονταν θέσεις ή ερμηνείες με τις οποίες διαφωνούσαμε -αυτό αναμένεται να συμβαίνει στα πλαίσια της ελεύθερης διακίνησης ιδεών- δεν μπορούμε να παραγνωρίσουμε τη θετική επίδραση που είχε στην ελληνική κοινωνία. Δεν γνωρίζουμε αν η πράξη αυτή είχε μόνο οικονομικά κίνητρα ή αποκαλύπτει το σκοτάδι που υπάρχει σε κάποιες καρδιές, ευχόμαστε ωστόσο και ελπίζουμε σε αναθεώρηση της άδικης και αντιδημοκρατικής αυτής ενέργειας της Κυβέρνησης, μιας ενέργειας που την έχει εκθέσει παγκόσμια.

ΕΠΑΛΗΘΕΥΣΕΙΣ

"Δυστυχώς κάποιοι έχουν κάνει χρήματα πουλώντας τις θεωρίες τους για τα σενάρια του τέλους (π.χ. ρόλος ΕΟΚ, τα 10 κέρατα, τα Bar Codes την Procter & Gamble, την είσοδο στην 7η χιλιετηρίδα-7η ημέρα της Δημιουργίας - Ανάπαυσης, το πεντοχίλιαρο, το 666, κ.λπ.) σε μορφή βιβλίων και κασετών τις οποίες με περισσή αλαζονεία στήριζαν στην Αγία Γραφή. Συμπεριφέρονταν ως οι πληρεξούσιοι της Αλήθειας και με κατοχυρωμένο το μονοπώλιό της. Στο τέλος εκείνοι αποδείχτηκαν λάθος, η τσέπη τους με περισσότερα και οι εγκλωβισμένοι οπαδοί τους 'μπουκάλες'. Κι ούτε ένα, 'συγνώμη κάναμε λάθος'!"

"ΑΣΤΕΡΑΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ" (Μάρτιος 2001)

Οι Κινέζοι συνέλαβαν 21 Ρωμαιοκαθολικούς

25-4-2001- Ένας επίσκοπος, επτά ιερείς και 13 λαϊκοί, μέλη της ανεπίσημης Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας στην Κίνα, συνελήφθησαν. Οι περισσότερες συλλήψεις έγιναν στη διάρκεια της Μεγάλης Εβδομάδας, την ίδια ώρα που στη Γενεύη συνεδρίαζε η Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ. Φαίνεται ότι οι Κινέζοι μιμούνται την ηγεσία των ΗΠΑ, της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, που δεν σεβάστηκαν τη Μεγάλη Εβδομάδα των Ορθοδόξων βομβαρδίζοντας ασταμάτητα τη Σερβία πριν δύο χρόνια. Ο επίσκοπος Shi Enxiang του Yixian στην επαρχία Hebei συνελήφθηκε στις 13 Απριλίου ενώ επισκεπτόταν το Πεκίνο. Ο επίσκοπος ζούσε κρυφά από το 1996 όταν οι αρχές προσπάθησαν να τον συλλάβουν. Σχεδόν τα 30 από τα 79 χρόνια της ζωής του τα έχει περάσει στη φυλακή, η πιο πρόσφατη φυλάκισή του ήταν τα έτη 1990-93. Επίσης στις 13 Απριλίου οι αρχές συνέλαβαν τον ιερέα Feng Yunxiang στην πόλη Fu An και 13 λαϊκούς στην πόλη Linchuan της περιοχής Jianxi. Ένας άλλος ιερέας συνελήφθη την ίδια μέρα στην πόλη Fuzhou αλλά ελευθερώθηκε. Στις 15 Απριλίου συνελήφθη ο ιερέας Lu Genjun, 39 ετών, στην πόλη Baoding της περιοχής Hebei και καταδικάστηκε σε τρία χρόνια καταναγκαστικά έργα. Στις 19 Απριλίου ο ιερέας Li Jianbo, 34 ετών, συνελήφθη στην πόλη Xilinhaute στην Εσωτερική Μογγολία και ένας άλλος ιερέας καταδικάστηκε σε τρία χρόνια καταναγκαστικά έργα.

>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>ΤΕΛΟΣ