19--Ο
ΣΤΑΥΡΟΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ
( Υπό Ανδρέα Τσαγκαλίδη) Ευαγγελικών Αρχών
Εκδόσεις «Ο Λόγος»
2/. Για θεία Αγιότητα. Η ένταση του μίσους
του Θεού προς την αμαρτία δεν μπορούσε να εκδηλωθεί πιο εμφαντικά από το θάνατο
του Υιού Του πάνω στο Σταυρό. Το μέγεθος της θυσίας που έκανε ο Θεός δίνοντας
τον υιό Του δείχνει το μέγεθος της
ανάγκης. Η ανάγκη ήταν μεγάλη από ανθρώπινης πλευράς λόγω της αμαρτίας και η ανάγκη
ήταν μεγάλη από πλευράς του Θεού λόγω της Αγιότητος Του. Το να έλθει κανείς
μεταξύ των πυρών της ανθρώπινης αμαρτίας και της Θείας αγιότητος απαιτείτο
ανθρώπινη
αναμαρτησία και θεία πληρότης προσόντα που μπορούσαν να βρεθούν μόνο στον
Άνθρωπο Ιησού Χριστό.
δεν
σκεπτόμαστε ότι εάν ήταν δυνατόν για τον Άγιο Θεό να σώσει τους αμαρτωλούς
χωρίς το θάνατο του Σταυρού δεν θα απαντούσε στην αγωνιώδη προσευχή του υιού
του όταν συνοδευμένη με δάκρυα και αίμα στον κήπο της Γεθσημανή έκραξε: «Πάτερ
εάν είναι δυνατόν ας παρέλθει το ποτήριον τούτο απ’ εμού» (Ματθαίος κς:39).
Ήταν
η αγάπη του Θεού προς ένα χαμένο κόσμο η αιτία που προσέφερε σ’ Αυτόν το φρικτό
εκείνο ποτήριο. Ήταν η αγιότης του Θεού που δεν μπορούσε να το αφήσει να
παρέλθει απ’ Αυτού εάν δεν ερχόταν ένα τέλος της αμαρτίας και ακόμα και όταν ο
Ευλογητός εκείνος κρεμότανε πάνω στο καταραμένο ξύλο αναγκάσθηκε να φωνάξει:
«Θεέ μου Θεέ μου! Διατί με εγκατέλειψες;» (ψαλμός κβ:1). Ο Άγιος Πατέρας αναγκάστηκε
να απορρίψει το πρόσωπο Του από τον άγιο Υιό Του λόγω της κατάρας της μιαράς
αμαρτίας που ήταν επάνω Του.
Το να είσαι ένας εχθρός του
Σταυρού του Χριστού είναι σαν να είσαι εχθρός της αγιότητας που είναι ο
χαρακτήρας του Θεού. ένα άλλο χαρακτηριστικό των εχθρών αυτών του Σταυρού που
αναφέρονται από το Παύλο είναι ότι η δόξα τους είναι στην αισχύνη τους (Φιλιππισίους
γ:19). Το να καυχάσαι σε πράγματα που είναι αισχύνη είναι
διαβολικό. Το να καυχάσαι σε κάθε τι που ο Σταυρός του Χριστού θέλει να απομακρύνει
είναι σαν να είσαι εχθρός του Σταυρού. Ο μέθυσος ο λαίμαργος και ο χαρτοπαίκτης
καυχιόνται στο πόσο μπορούν να σφετεριστούν για φίλαυτους σκοπούς τους. ο
ευημερών «άνθρωπος του κόσμου» και ο αυτοδικαιωθείς φανατικός που καυχώνται στη
μερίδα που έχουν σ’ αυτή ζωή είναι οι εχθροί του Σταυρού του Χριστού. Το να
αγαπάς την αμαρτία είναι ως να μισής το σταυρό. Η αμαρτία είναι από το διάβολο
και η Αγιότης είναι από τον Θεό. δεν μπορείτε να δουλεύετε δύο κυρίους.
Εκλέξατε σήμερα ποιόν θέλετε να ακολουθήσετε.20---Ο ΣΤΑΥΡΟΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ
( Υπό Ανδρέα Τσαγκαλίδη) Ευαγγελικών Αρχών
Εκδόσεις «Ο Λόγος»
Ο Σταυρός
του Χριστού στέκεται:
3/. Για θείο πλουτισμό. «Όστις τον ίδιον
εαυτού Υιόν δεν εφείσθη αλλά παρέδωκεν αυτόν υπέρ πάντων ημών πως και μετ’
αυτού δεν θέλει χαρίσει εις ημάς τα πάντα;»(Ρωμαίους η:32)
Ο
θάνατος του Χριστού είναι η θεία εγγύηση σε όλους τους ελευθερωμένους και η
αναγκαία ευλογία που ποτέ είχαν φανταστεί. «διότι εξεύρετε την χάριν του Κυρίου
δια σας δια να πλουτήσετε σεις με την πτωχείαν Εκείνου».(Β΄ Κορινθίους η:9). Η
αποθήκη του ανεξερεύνητου πλούτου του Χριστού ανοίχθηκε για μας δια του αίματος
του Σταυρού Του. Όταν ο Χριστός έδωσε τον εαυτό Του για μας έδωσε τα πάντα σε
μας. Ο πνευματικός και αιώνιος πλούτος αποτελείται όχι μόνο από εκείνο που έχει
ο Θεός αλλά και από το τι Αυτός είναι.
Ο
Θεός δεν μας δίνει μόνο δώρα αλλά μας κάνει δια πίστεως κοινωνούς της θείας Του
φύσεως. Τα λόγια αυτά του Κυρίου μας ασφαλώς θα έχουν βαθύτερη σημασία για μας
όταν διαβαστούν στο φως του Σταυρού Του: «Μη μεριμνάτε δια την ζωήν σας τι να φάγητε…ή
τι να ενδυθείτε…υμών δε ο Πατήρ εξεύρει ότι έχετε χρείαν τούτων» (Λουκάς
ιβ:32—31).
Κάμε
τη βασιλεία του θεού το αντικείμενο των επιδιώξεων σου και όλα τα άλλα θα σου
προστεθούν. Όλα υποσχέθηκαν στο Σταυρό και όλα μπορούν να απαντηθούν εκεί. Κάθε
πρόσκαιρη και πνευματική ευλογία κάθε Βάπτισμα Πεντηκοστής με όλη του την
απόλαυση τη δύναμη και καρποφορία είναι
δυνατά στο σταυρό του Χριστού. Κάθε στροφή προς το Θεό κάθε αναζωπύρωση δια του
Πνεύματος του Θεού κάθε έκρηξη ιεραποστολικού ζήλου για τους ειδωλολάτρες έχουν
την κινητήρια τους δύναμη από το Σταυρό του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Παρ’ όλα
αυτά υπάρχουν εκείνοι που είναι οι εχθροί του Σταυρού του Χριστού αν και ο
Σταυρός είναι το σύμβολο και ενέχυρο των ουρανίων και του αιωνίου πλούτου.
Το
τρίτο χαρακτηριστικό που αναφέρει ο Παύλος για τους ανθρώπους αυτούς που είναι
εχθροί του Σταυρού είναι ότι «φρονούσι τα επίγεια». Αυτό σημαίνει πως
ολόκληρος ο νους τους είναι αφιερωμένος στα γίηνα πράγματα απορρίπτουν ή
αγνοούν τα ουράνια εκείνα πράγματα που προμηθεύτηκαν δια του θανάτου του
Χριστού και έτσι γίνονται οι εχθροί του Σταυρού Του. Ο άνθρωπος του οποίου η
καρδιά είναι προσκολλημένη στα γίηνα πράγματα δεν έχει μέρος στο σταυρό του
Χριστού. Αυτός πέθανε για να
προσκολλήσουμε την αγάπη μας στα «άνω» πράγματα. Αυτό ίσως να φαίνεται σαν
ένα μικρό πρόσκομμα
Το
να φρονείς τα γίηνα πράγματα αλλά είναι ένα πρόσκομμα εναντίον του πνεύματος
και του σκοπού του Σταυρού εκείνου περί του οποίου ο Απόστολος Παύλος είπε: «Ο
Κόσμος εσταυρώθη ως προς εμέ και εγώ ως προς τον κόσμον».
Εάν
κανείς αγαπά τον κόσμο η αγάπη του Πατρός που αποκαλύφθηκε στο Γολγοθά δεν
είναι μέσα του.
Ο Σταυρός
του Χριστού στέκεται επίσης:
4/. Για θείο τελεσίγραφο. Είναι η τελική
προσφορά ως προς το τέρμα της Ειρήνης. Σχετικά με τους εχθρούς αυτούς του
σταυρού ο Παύλος λέγει: «Το τέλος των είναι η απώλεια». Με την απόρριψη της
θυσίας του Χριστού πάνω στο σταυρό απέρριψαν τους όρους της ειρήνης του Θεού
και βάδισαν το δρόμο της απώλειας. Ο μισθός της αμαρτίας είναι θάνατος. Το να
ζεις αντίθετα προς το μήνυμα και τις απαιτήσεις του Σταυρού είναι σαν να ζεις
σε πρακτική στάση εναντίον των τελευταίων και μέγιστων προτάσεων της απείρου
αγάπης. «Πως θέλομεν εκφύγει εάν αμελήσωμεν τόσον μεγάλην σωτηρίαν;»
Οι
όροι του Θεού δεν μπορούν να μεταβληθούν. Η συνθήκη του Σταυρού ποτέ δεν θα
παραβιαστεί. Είμαστε υποχρεωμένοι ή να πιστέψουμε στο Χριστό ή να πεθάνουμε
μέσα στις αμαρτίες μας και να υποφέρουμε την αιώνια τιμωρία. Συμφιλιώσου τώρα
με τον Θεό και έχε ειρήνη μαζί Του. «Όσοι εδέχθησαν αυτόν
(τον
Χριστόν) εις αυτούς έδωκεν εξουσίαν να γίνωσιν τέκνα Θεού» (Ιωάννης α:12)
«»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»
21--Ο
ΣΤΑΥΡΟΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ
( Υπό Ανδρέα Τσαγκαλίδη) Ευαγγελικών Αρχών
Εκδόσεις «Ο Λόγος»
==Η==
Η ΚΟΙΝΩΝΊΑ
ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ
«Μετά
του Χριστού συνεσταυρώθην ζω δε ουχί πλέον εγώ αλλ’ ο Χριστός ζει εν εμοί καθ’
ο δε τώρα ζω εν σαρκί ζω εν τη πίστει του Υιού του θεού όστις με ηγάπησε και
παρέδωκεν εαυτόν υπέρ εμού» (Γαλάτας β:20).
«Μετά του
Χριστού συνεσταυρώθην» η σταύρωση του Χριστού του δεύτερου Αδάμ ήταν κατά
κάποιον τρόπο η σταύρωση ολοκλήρου της ανθρωπότητας. Όλοι αντιπροσωπεύονται σ’
Αυτόν.
Είναι
μεγάλη ανακάλυψη να γνωρίζω ότι έχω σταυρωθεί και εγώ για τις αμαρτίες μου πάνω
στο Σταυρό του Χριστού. Την ανακάλυψη αυτή την κάνει η πίστη όταν το Ευαγγέλιο
του
Χριστού
γίνει πιστευτό. Το είδες εσύ αυτό και το δέχθηκες ότι ο Θεός εδέχθη το θάνατο
του Μονογενούς Υιού Του ως δικό σου θάνατο για τις αμαρτίες σου για να μη ζήσης
εσύ πλέον στην αμαρτία αλλά σε μια νέα ζωή που είναι δική σου ζωή μέσα σ’
Αυτόν; Ο Κύριος σταυρώθηκε περίπου δώδεκα μήνες πριν της μεταστροφής του Παύλου
αλλά λέγει:
«Μετά του Χριστού συνεσταυρώθην». Ήταν ένα πράγμα που έγινε πριν
αυτός αναγεννηθεί. Αυτός ανακάλυψε ότι ο κύριος Ιησούς Χριστός είχε τόσο
συνταυτίσει τον Εαυτό Του μ’ αυτόν και τις αμαρτίες του ώστε αυτός(ο
Παύλος)είχε θανατωθεί γι’ αυτές μετά του Χριστού επί του σταυρού. Και τώρα
λέγει: «Ζω δε ουχί πλέον εγώ αλλ’ ο Χριστός ζει εν εμοί».η παλαιά αυτάρεσκη ζωή
είναι πεθαμένη και τώρα «ζω εν τη πίστη του Υιού του Θεού όστις με ηγάπησε και
παρέδωκεν εαυτόν υπέρ εμού.
Ο
Απόστολος δεν ομιλεί περί της δικής του σταυρώσεως σαν να την έκανε αυτός.
Αυτοσταύρωσις είναι αδύνατη. Κανένας δεν
μπορεί να βάλει τα καρφιά στα χέρια του στα πόδια του. προσταζόμεθα να
σταυρώσουμε την σάρκα ομού (μαζί) και τα πάθη και τις επιθυμίες αλλά ποιος θα
σταυρώσει το πνεύμα εκείνο που σηκώνεται εναντίον του Θεού και το σαρκικό
εκείνο φρόνημα που είναι έχθρα στο Θεό; «Ταλαίπωρος άνθρωπος εγώ
τις θέλει με ελευθερώσει εκ του σώματος του θανάτου τούτου; Ευχαριστώ τον Θεόν δια του Κυρίου Ιησού
Χριστού». (Ρωμαίους
ζ:24—25).
Δια
του θανάτου που ο Χριστός απέθανε αυτός έγινε μια για πάντα θάνατος εν σχέσει
με την αμαρτία. Και έτσι πρέπει να λογαριάζουμε τους εαυτούς μας νεκρούς ως
προς την αμαρτία.
(Ρωμαίους
ς:10—11).
Όχι μόνον οι αμαρτίες μας αλλά και ο αμαρτωλός εαυτός μας ήσαν μέσα στο μεγάλο
απολυτρωτικό σχέδιο του θεού και καρφώθηκαν στο Σταυρό Του. και τώρα όχι εγώ
«αλλ’ ο Χριστός ζει εν εμοί».
Μετά του
Χριστού συνεσταυρώθην και έτσι πρέπει να λογαριάζω την αμαρτωλή μου φύση ως
κεκρυμμένη υπό του Θεού στο Μονογενή Του Υιό πάνω στο καταραμένο ξύλο και ως
θανατωμένη. Είμεθα νεκροί και η ζωή μας είναι τώρα κεκρυμμένη μετά του Χριστού
εν τω Θεώ. Ευλογημένη παραδοξολογία –νεκροί και ήδη ζώντες!
Θαυμάσιο
μυστήριο –ο Χριστός να ζει εντός μας. Όλοι όσοι πιστεύουν στον Ιησού Χριστό ως
εξιλαστική τους θυσία ενώπιον του Θεού έχουν δια του αγίου Πνεύματος βαπτισθεί
στο θάνατο Του και έγιναν μέτοχοι της αναστάσεως Του.
(Ρωμαίους σ: 3—5).
Δεν
υπάρχει καμιά πιθανότης να γνωρίσουμε την δύναμη της αναστάσεως Του στις ψυχές
μας εάν πρώτα δεν γίνομε μέτοχοι του Θανάτου Του. (Φιλιππισίους γ:10)
Όταν
η μητέρα του Ιησού είδε τον Υιό της να πεθαίνει πάνω στο Σταυρό και όταν ο
στρατιώτης «εκέντησε με λόγχην την πλευράν αυτού» τότε εκπληρώθηκαν τα
προφητικά λόγια του γέρου Συμεών προς την Μαρία: «Και σου δε αυτής την ψυχήν
ρομφαία θέλει διαπεράσει» (Λουκάς β:35). Αυτή επίσης είχε
διαπεραστεί με ρομφαία επί του Σταυρού του Χριστού. Αλλά η ρομφαία που
διαπέρασε την καρδιά της Μαρίας ήταν εντελώς διαφορετική ρομφαία που διαπέρασε
την καρδιά του Χριστού. Η ρομφαία που είχε κόψει και διαχωρίσει την καρδιά του
Χριστού δεν είχε εγγίσει ποτέ την δική της ψυχή. Έτσι είναι και με μας. Εάν
εμείς πιστεύουμε πως εκείνος ο τρομερός θάνατος του Σταυρού ήταν εθελοντικώς
διαλεγμένος και τον υπέφερε ο Χριστός από αγάπη για τις δικές μας
κατεστραμμένες από την αμαρτία ψυχές μας με την πίστη αυτή θα γεννηθεί μέσα μας μια στοργή για τον παθόντα Υιό του Θεού.
μια αγάπη τόσο αγνή και τρυφερή ώστε η οδύνη του Σταυρού του Χριστού διαπερνά και
τις δικές μας ψυχές και η δική μας σκληρότης ψυχρότης και αμαρτωλή φύσης
σταυρώνεται μετά του Χριστού. Δεν είδαμε ποτέ τον Χριστό να διατρυπάτε για μας
εκτός εάν αισθανθούμε την κατάκριση μέσα στην ψυχή μας. Το γεγονός ότι ο
Χριστός ετραυματίσθη και εταλαιπωρήθη για τις ανομίες σου έχει ποτέ τραυματίσει
τη δική σου ψυχή; Εάν δια της απιστίας μας δεν θελήσουμε να πεθάνουμε Αυτός
πέθανε δεν έχουμε κοινωνία στα παθήματα Του και κατά συνέπεια δεν μπορούμε να
γνωρίσουμε τη δύναμη της Αναστάσεως Του. Βλέπουμε πως η σταύρωση του εαυτού μας
είναι μια συγκεκριμένη και οδυνηρή πείρα και ασφαλώς τα αποτελέσματα της θα
είναι αξιοσημείωτα και συγκεκριμένα. Θα προσπαθήσουμε να δείξουμε μερικά:ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
