ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟ ΜΗΝΥΜΑ ΕΛΠΙΔΑΣ ΚΑΙ ΖΩΗΣ
ΓΡΑΦΕΙ: Ο ΑΔΕΛΦΟΣ ΑΛΕΞΗΣ ΤΟΜΑΡΑΣ
Τι είναι η βλασφημία Του Αγίου Πνεύματος;
Έχεις άραγε βλασφημήσει το Άγιο Πνεύμα;
Κάνει εντύπωση πόσο εύκολα οι πιστοί πιστεύουν πράγματα τα οποία δεν έχουν σχέση ούτε με την Γραφή, ούτε με την κοινή λογική. Γιατί όμως τα πιστεύουν; Τα πιστεύουν διότι έτσι τα μάθανε. Γιατί όμως τα μάθανε έτσι; Διότι αφενός οι δάσκαλοί τους ήταν από λίγο μέχρι πολύ αδιάβαστοι και επιπόλαιοι με τα ιερά Του Θεού και αφετέρου, επειδή οι ίδιοι ήταν οκνηροί στην προσωπική μελέτη της Γραφής και έτσι ο καθένας με ένα ευγενικό χαμόγελο, κάποια ρητορεία, ίσως με κάποια θέση στην Εκκλησία, ήταν σε θέση να τους παραπληροφορήσει, να τους πλανήσει.
Πόσες φορές έχεις ακούσει να λέγεται από άμβωνα και μη, ότι η βλασφημία Του Αγίου Πνεύματος είναι όταν κανείς δεν δέχεται την σωτηρία που Ο Θεός δίνει μέσω Του Χριστού, κάτι το οποίο δεν θα του συγχωρεθεί; Εσύ άραγε, το πίστεψες αυτό όταν το άκουσες, το αποδέχτηκες έτσι απλά; Γιατί; Δεν γνωρίζεις ότι το ζήτημα περί βλασφημία Αγίου Πνεύματος υπάρχει μέσα στις σελίδες των Ευαγγελίων και ότι ο καθένας δεν μπορεί να λέει ό,τι θέλει σχετικά. Φυσικά το γνωρίζεις. Δεν έπρεπε να ανοίξεις την Καινή Διαθήκη και να εξακριβώσεις του λόγου το αληθές; Φυσικά έπρεπε. Αλλά γιατί δεν έγινε αυτό; Αν είχες έστω μία φορά μελετήσει την Καινή Διαθήκη (Κ.Δ.) κάτι δεν θα σου πήγαινε καλά με αυτήν την «ερμηνεία» (να το πούμε έτσι) και τότε θα είχες λόγο να ανοίξεις την Κ.Δ. και να ρίξεις μία ματιά. Πιθανό έτσι σενάριο: Δεν έχεις μελετήσει ούτε μία φορά την Κ.Δ. Να είναι άραγε αυτή η αλήθεια σου; Αν το είχες κάνει, πιθανολογικά, θα είχες ισχυρό έρεισμα να προβληματιστείς αμέσως με αυτό που άκουσες.
Γιατί τα λέω όμως αυτά[1] και με αυτόν τον -για κάποιους- ωμό τρόπο; Για να γίνω κακός; Όχι, άνθρωπέ μου. Η πρόθεσή μου είναι να σε αφυπνίσω στην περίπτωση που χρειάζεσαι αφύπνιση. Και γιατί να το κάνω αυτό; Πρώτον επειδή θα σε ωφελήσει, δεύτερον επειδή θεωρώ ότι είσαι μέρος ενός συνόλου που λέγεται Εκκλησία Του Χριστού και η ποιότητα της παρουσία σου μέσα σε αυτήν είναι σημαντική και απαραίτητη, ασχέτως πόσο αυτό το έχεις συνειδητοποιήσει, και τρίτον, επειδή θεωρώ ότι μάλλον κανένας (φαντάσου!) στην εν Χριστώ ζωή σου δεν θα πάει στον κόπο να σε αφυπνίσει· είναι αυτή η στενάχωρη διαπίστωσή μου τόσα χρόνια που είμαι εν Χριστώ. Οι περισσότεροι τα έχουν κάνει τόσο πλακάκια, που η όποια μεταξύ των αφύπνιση, σχεδόν ισούται ρήξη των σχέσεων. Αλλά, την αλήθεια που σκοπίμως μας δόθηκε, τι θα την κάνουμε; Και το θέλημα Του Θεού μεταξύ των μελών του σώματος Του Χριστού, τι απέγινε; Και το να είμαστε φως του κόσμου και αλάτι της γης; Η προτροπή λοιπόν δια Του Πνεύματος, είναι πάντα επίκαιροι, σήμερα πιο πολύ:
Εφεσ.5:14-17 Διά τούτο λέγει· Σηκώθητι ο κοιμώμενος και ανάστηθι εκ των νεκρών, και θέλει σε φωτίσει ο Χριστός. 15 Προσέχετε λοιπόν πως να περιπατήτε ακριβώς, μη ως άσοφοι, αλλ' ως σοφοί, 16 εξαγοραζόμενοι τον καιρόν, διότι αι ημέραι είναι πονηραί. 17 Διά τούτο μη γίνεσθε άφρονες, αλλά νοείτε τι είναι το θέλημα του Κυρίου.
Αν πιο πολλοί συμβάλλαμε στην αφύπνιση ο ένας του άλλου (Ρωμ.13:11, Α’Κορ.15:34, Α’Θεσσ.5:5-6), σαφώς ο τόνος μου θα ήταν κάπως διαφορετικό, αλλά και όλοι μας θα ήμασταν καλύτεροι, αγιότεροι, λαμπρότεροι.
-Γνωρίζω ότι μερικοί που μόλις διαβάσανε τα πιο πάνω, θα σκέφτονται: «Να αφυπνιστούμε;; Τι μας λέει; Ποιο είναι το πρόβλημα;!» Δεν είναι εδώ αυτό το θέμα μας, αλλά θα απαντήσω μονολεκτικά και όποιος καταλάβει: Βαβέλ. Τα υπόλοιπα μπορεί να τα βρει κανείς διάσπαρτα στα άρθρα της εδώ ιστοσελίδας[2], αλλά και στο βιβλίο μου, αλλά και ακόμα πιο σπουδαία… στην Αγία Γραφή.
Έχοντας πει αυτά, ας μπούμε τώρα στο θέμα μας· ίσως έτσι γίνει και πιο κατανοητή η απορία μου, δηλαδή πως πολλοί πιστοί δέχονται μία τόσο λάθος ερμηνεία σχετικά με την βλασφημία Του Αγίου Πνεύματος.
Ας ανοίξουμε την Γραφή μας και ας διαβάσουμε σχετικά:
Ματθ.12:22-32 Τότε εφέρθη προς αυτόν δαιμονιζόμενος τυφλός και κωφός, και εθεράπευσεν αυτόν, ώστε ο τυφλός και κωφός και ελάλει και έβλεπε. 23 Και εξεπλήττοντο πάντες οι όχλοι και έλεγον· Μήπως είναι ούτος ο υιός του Δαβίδ; 24 Οι δε Φαρισαίοι ακούσαντες είπον· Ούτος δεν εκβάλλει τα δαιμόνια ειμή διά του Βεελζεβούλ, του άρχοντος των δαιμονίων. (Στο Μαρ.3:30 συμπληρώνει: «διότι έλεγον, Πνεύμα ακάθαρτον έχει.») 25 Νοήσας δε ο Ιησούς τους διαλογισμούς αυτών, είπε προς αυτούς· Πάσα βασιλεία διαιρεθείσα καθ' εαυτής ερημούται, και πάσα πόλις ή οικία διαιρεθείσα καθ' εαυτής δεν θέλει σταθή. 26 Και αν ο Σατανάς τον Σατανάν εκβάλλη, διηρέθη καθ' εαυτού· πως λοιπόν θέλει σταθή η βασιλεία αυτού; 27 Και αν εγώ διά του Βεελζεβούλ εκβάλλω τα δαιμόνια, οι υιοί σας διά τίνος εκβάλλουσι; διά τούτο αυτοί θέλουσιν είσθαι κριταί σας. 28 Αλλ' εάν εγώ διά Πνεύματος Θεού εκβάλλω τα δαιμόνια, άρα έφθασεν εις εσάς η βασιλεία του Θεού. 29 Η πως δύναταί τις να εισέλθη εις την οικίαν του δυνατού και να διαρπάση τα σκεύη αυτού, εάν πρώτον δεν δέση τον δυνατόν; και τότε θέλει διαρπάσει την οικίαν αυτού. 30 Όστις δεν είναι μετ' εμού είναι κατ' εμού, και όστις δεν συνάγει μετ' εμού σκορπίζει. 31 Διά τούτο σας λέγω, Πάσα αμαρτία και βλασφημία θέλει συγχωρηθή εις τους ανθρώπους, η κατά του Πνεύματος όμως βλασφημία δεν θέλει συγχωρηθή εις τους ανθρώπους· 32 και όστις είπη λόγον κατά του Υιού του ανθρώπου, θέλει συγχωρηθή εις αυτόν· όστις όμως είπη κατά του Πνεύματος του Αγίου, δεν θέλει συγχωρηθή εις αυτόν ούτε εν τούτω τω αιώνι ούτε εν τω μέλλοντι. (Δες και Μαρ.3:22-30, Λουκ.12:10)
Σημεία τα οποία θα ήθελα να δούμε:
1) Ερώτηση: Πως τόσοι κήρυκες «συνάγουσιν από ακανθών σταφύλια ή από τριβόλων σύκα»;
Πως βγάζουν το συμπέρασμα από αυτή τη περικοπή ότι η βλασφημία Του Αγίου Πνεύματος είναι να μην δεχτεί κανείς την σωτηρία που δίνει Ο Θεός;; Έχω άδικο που ενίσταμαι; Δεν παραλογίζονται όσοι λένε τέτοια πράγματα και εμείς όταν τους παπαγαλίζουμε;
2) Ποια είναι η αφορμή που γίνεται αιτία Ο Κύριος να πει αυτά λόγια; Μήπως τους κήρυττε εκείνη την στιγμή περί της σωτηρίας τους; Όχι. Μόλις είχε θεραπεύσει έναν «δαιμονιζόμενο τυφλό και κωφό» (εδ.22), αλλά και πριν από αυτό διαβάζουμε ότι βρίσκονταν αλλού και θεράπευε άλλους:
Ματθ.12:15 Αλλ' ο Ιησούς νοήσας ανεχώρησεν εκείθεν· και ηκολούθησαν αυτόν όχλοι πολλοί, και θεράπευσεν αυτούς πάντας.
Βλέπουμε λοιπόν, ότι ούτε καν γίνεται θέμα για την σωτηρία τους (!) σε αυτήν την περίσταση. Αλλά και να γινότανε, πάλι, είναι τόσο ξεκάθαρη η περικοπή, που δεν επιτρέπει άλλη ερμηνεία. Τότε ποια ήταν η αφορμή; Ποια άλλη, εκτός από αυτή που διαβάζουμε, ότι οι Φαρισαίοι λέγανε ότι Ο Κύριος έβγαζε τα δαιμόνια μέσω «του άρχοντος των δαιμονίων», του Βεελζεβουλ (εδ.24). Ο Κύριος όμως ό,τι έκανε το έκανε με την δύναμη Του Αγίου Πνεύματος. Αυτός είναι ο λόγος, που τους έδωσε εξηγήσεις (εδ.25-27), αλλά και την περίφημη προειδοποίηση (εδ.31-32):
«Διά τούτο σας λέγω, Πάσα αμαρτία και βλασφημία θέλει συγχωρηθή εις τους ανθρώπους, η κατά του Πνεύματος όμως βλασφημία δεν θέλει συγχωρηθή εις τους ανθρώπους· 32 και όστις είπη λόγον κατά του Υιού του ανθρώπου, θέλει συγχωρηθή εις αυτόν· όστις όμως είπη κατά του Πνεύματος του Αγίου, δεν θέλει συγχωρηθή εις αυτόν ούτε εν τούτω τω αιώνι ούτε εν τω μέλλοντι.»
Δεν είναι μήπως ξεκάθαρα τα λόγια και η πρόθεση Του Κυρίου σε συνάρτηση με τις κατηγορίες εναντίων Του; Είναι. Ποια –βάσει αυτών- μπορεί να είναι λοιπόν η βλασφημία κατά Του Αγίου Πνεύματος;
3) Η βλασφημία Του Αγίου Πνεύματος λοιπόν βάσει της περικοπής είναι:
α) όταν εμμέσως κάποιος Τον προσβάλλει, επιμένοντας ότι οι ενέργειες Του Αγίου Πνεύματος είναι κακές, είναι του Σατανά (εδ.24, 27), για αυτό και Ο Κύριος αφού τους εξηγεί πόσο μη λογική ήταν η στάση τους απέναντι στις θεραπείες που έκανε, εκείνη την στιγμή τους λέει:
«Όστις δεν είναι μετ' εμού είναι κατ' εμού, και όστις δεν συνάγει μετ' εμού σκορπίζει.»(εδ.30). Δηλαδή μόνο και μόνο που αυτοί ήταν εναντίων Του ως να είναι Ο Ίδιος από τον Βεελζεβούλ όπως Τον κατηγορούσαν, αυτό τους έθετε στην κατηγορία «κατ’εμού» και πλησίαζαν με αυτόν τον τρόπο να γίνουν και ενάντιοι Του Αγίου Πνεύματος! Για αυτό αμέσως συνεχίζει και λέει: «Διά τούτο σας λέγω, Πάσα αμαρτία και βλασφημία θέλει συγχωρηθή εις τους ανθρώπους, η κατά του Πνεύματος όμως βλασφημία…..»
Δείτε πάλι τα λόγια Του:
24 Οι δε Φαρισαίοι ακούσαντες είπον· Ούτος δεν εκβάλλει τα δαιμόνια ειμή διά του Βεελζεβούλ, του άρχοντος των δαιμονίων. (Στο Μαρ.3:30 συμπληρώνει: «διότι έλεγον, Πνεύμα ακάθαρτον έχει.») 25 Νοήσας δε ο Ιησούς τους διαλογισμούς αυτών, είπε προς αυτούς· Πάσα βασιλεία διαιρεθείσα καθ' εαυτής ερημούται, και πάσα πόλις ή οικία διαιρεθείσα καθ' εαυτής δεν θέλει σταθή. 26 Και αν ο Σατανάς τον Σατανάν εκβάλλη, διηρέθη καθ' εαυτού· πως λοιπόν θέλει σταθή η βασιλεία αυτού; 27 Και αν εγώ διά του Βεελζεβούλ εκβάλλω τα δαιμόνια, οι υιοί σας διά τίνος εκβάλλουσι; διά τούτο αυτοί θέλουσιν είσθαι κριταί σας. 28 Αλλ' εάν εγώ διά Πνεύματος Θεού εκβάλλω τα δαιμόνια, άρα έφθασεν εις εσάς η βασιλεία του Θεού. 29 Η πως δύναταί τις να εισέλθη εις την οικίαν του δυνατού και να διαρπάση τα σκεύη αυτού, εάν πρώτον δεν δέση τον δυνατόν; και τότε θέλει διαρπάσει την οικίαν αυτού. 30 Όστις δεν είναι μετ' εμού είναι κατ' εμού, και όστις δεν συνάγει μετ' εμού σκορπίζει. 31 Διά τούτο σας λέγω, Πάσα αμαρτία και βλασφημία θέλει συγχωρηθή εις τους ανθρώπους, η κατά του Πνεύματος όμως βλασφημία δεν θέλει συγχωρηθή εις τους ανθρώπους·
Αυτό που κάνανε λοιπόν χωρίς να κάνουν καμία αναφορά οι ίδιοι στο Άγιο Πνεύμα ή στις ενέργειές Του, ήταν και όμως μία μομφή στις ενέργειες Του Αγίου Πνεύματος και έτσι ένα προστάδιο της βλασφημίας Του Αγίου Πνεύματος. Αν κλιμακώνονταν αυτή η μομφή, θα είχαν πέσει σε αυτήν αμαρτία.
β) όταν άμεσα, κάποιος να προσάψει οποιαδήποτε μομφή στο Ίδιο Το Άγιο Πνεύμα, για αυτό και ξεκάθαρα λέει Ο Κύριος στο εδ.32: «όστις όμως είπη κατά του Πνεύματος του Αγίου, δεν θέλει συγχωρηθή εις αυτόν ούτε εν τούτω τω αιώνι ούτε εν τω μέλλοντι».
Αυτή είναι η διπλή όψη της βλασφημίας προς Το Άγιο Πνεύμα (εδ,31-32), δηλαδή είναι η μομφή στο έργο Του ή στο Πρόσωπο Το Ίδιο.
4) Σημειώστε ότι Ο Κύριος δεν τους είπε ότι βλασφήμησαν Το Άγιο Πνεύμα, αλλά τους προειδοποιούσε ουσιαστικά να μην συνεχίσουν τις κατηγορίες τους, διότι από κάποιο σημείο και μετά, αυτό θα ληφθεί από Το Άγιο Πνεύμα ως βλασφημία και μετά από αυτό το στάδιο δεν θα υπάρξει ΠΟΤΕ συγχώρεση.
5) Αυτό περίπου κάνανε οι γραμματείς καθώς απέδιδαν τις ενέργειες Του Κυρίου που γινόντουσαν μέσω Του Αγίου Πνεύματος Του Θεού (Ιωάν.14:10, Πράξ.2:22 1Πράξ.1:2, 10:38, Ματθ.12:28, Λου.2:27, 4:1,14, 18) στον Βεελζεβούλ, που του είχε δώσει δήθεν κάποιο πνεύμα ακάθαρτο ώστε να μπορεί να τα κάνει (Μαρ.3:30). Όπως είπα, δεν Το είχαν βλασφημήσει, αλλά πλησίαζαν αυτόν τον αιώνιο κίνδυνο, διαφορετικά τα λόγια Του Κυρίου θα ήταν άλλα.
6) Προσέξτε κάτι επίσης πολύ σημαντικό εδώ, το οποίο συνήθως παραβλέπεται. Μέρος από το βιβλίο μου:
«Παρατηρείστε ότι στο Μάρ.3:22-30, Ο Κύριος ουσιαστικά προειδοποιεί τους γραμματείς ότι πλησιάζουν στο να «βλασφημήσουν» εναντίον Του Αγίου Πνεύματος, παρόλο που μάλλον δεν είχαν αυτή τη πρόθεσή. Προφανώς ένιωθαν ότι ήταν ειλικρινείς όταν κατηγορούσαν Τον Κύριο ότι έβγαζε δαιμόνια με την δύναμη του Σατανά. Το συμπέρασμα; Η διδασκαλία περί Του Αγίου Πνεύματος είναι μία πάρα πολύ σοβαρή και επικίνδυνη υπόθεση! Ειδικά όσο αφορά αυτό το ζήτημα, όλοι, αλλά ακόμα πιο πολύ οι αδερφοί από τις εκκλησίες της Πεντηκοστής, πρέπει να αυξηθούν… στην νηφαλιότητα, γρήγορα! Μην σπαταλάς χρόνο, αλλά γρήγορα άλλαξε τις διδασκαλίες σου και τις πρακτικές σου. Ένα από τα μακροπρόθεσμα αποτελέσματα του να παραβλέπουμε το μήνυμα αυτής της περικοπής είναι Χριστιανοί να χρησιμοποιούν επιπόλαια και επί ματαίου Το όνομα Του Αγίου Πνεύματος όταν πολλές φορές ή μάλλον τις περισσότερες, διακηρύττουν: «Το Άγιο Πνεύμα μου είπε…»· αποδίδουν «διδασκαλίες» ακόμα και «προφητείες» στο Άγιο Πνεύμα όταν Αυτός δεν είχε να κάνει τίποτα με αυτά που διακηρύττουν. Η ερώτηση είναι, θα την γλιτώσουν άραγε;»
Διακρίνουμε άραγε αδερφοί πόσο σοβαρά είναι τα πράγματα όταν αναφερόμαστε σε έργα πιστών, μέσα από τα οποία μπορεί να εργάζεται Το Άγιο Πνεύμα; Δεν πρέπει να είμαστε υπεύθυνοι και προσεκτικοί; Πόσο προσεκτικοί; Σκέψου ότι μπορεί κάποιος να βλασφημήσει Το Άγιο Πνεύμα, χωρίς καν να έχει την συγκεκριμένη πρόθεση, αλλά με ειλικρίνεια να θέλει να ξεσκεπάσει αυτό που νομίζει ως «έργο του εχθρού», όπως αυτοί στην περικοπή! Η πρόθεση και η ειλικρίνεια λοιπόν, δεν φτάνουν ώστε να μην κατηγορηθεί κανείς από Το Άγιο Πνεύμα ότι Τον έχει βλασφημήσει, και δεν φτάνει, επειδή μετά από κάποιο σημείο, όπως λέει και ο λαός ισχύει το: «Ας πρόσεχες.»
Διευκρινίζω όμως, ότι αυτοί, πιθανολογικά γνωρίζανε περί Αγίου Πνεύματος από τον Ιωάννη τον Βαπτιστή (Ιωάν.1:30,33), από Τον Ίδιο Τον Κύριο (Μαρ.12:13,18,36) ή και από την Παλαιά Διαθήκη. Πέραν αυτών όμως, πως αλλιώς μπορούμε να το θεωρούμε αυτό αρκετά σίγουρο; Η λογική λέει ότι δεν θα είχε νόημα η προειδοποίηση Του Κυρίου περί βλασφημίας προς Το Άγιο Πνεύμα, αν οι ίδιοι δεν γνώριζαν περί Αγίου Πνεύματος. Το δια ταύτα:
Εφόσον γνωρίζανε περί Του Αγίου Πνεύματος, εφόσον βλέπανε έναν άγιο άνθρωπο να κάνει μόνο καλό (Ιωάν.10:32), αλλά και να ισχυρίζεται ότι ό,τι κάνει το κάνει με την δύναμη Του Αγίου Πνεύματος, θα έπρεπε να σταματήσουν τις άδικες κατηγορίες εναντίων Του. Αν όμως δεν τους προειδοποιούσε Ο Κύριος, πιθανόν μερικοί έστω, να επέμεναν και να κλιμάκωναν τις ίδιες κατηγορίες στο σημείο θα εξαντλούσαν την μακροθυμία Του Αγίου Πνεύματος και έτσι γινόμενοι πλέον βλάσφημοι απέναντι στο Πρόσωπό Του θα επέσυραν στους εαυτούς τους την αιώνια τιμωρία τους, χωρίς καμία δυνατότητα μετανοίας.
Διακρίνουμε άραγε την ευαισθησία Του Αγίου Πνεύματος σε αυτά τα λόγια Του Κυρίου; Μας διδάσκεται αυτή με κάθε σοβαρότητα; Κατά κανόνα, όχι.
7) Πάντως, μπορούμε σε αυτό το σημείο να διακρίνουμε και… την μακροθυμία Του Αγίου Πνεύματος. Σκέψου να είσαι εσύ Το Άγιο Πνεύμα και να ακούς να λένε ότι οι δικές σου δυνάμεις, αυτές που ενεργείς με σκοπό την ευεργεσία των ανθρώπων, προέρχονται από τον Βεελζεβούλ! Κι όμως, δεν τους απέκοψε μόλις άρχισαν να ξεστομίζουν τις αυθαίρετες κατηγορίες τους. Να ήταν άραγε πρωτοβουλία Του Κυρίου ή μήπως Του Αγίου Πνεύματος, η συγκεκριμένη προειδοποίηση;
Στην αρχή μίλησα όχι μόνο για αντι-Γραφικές τοποθετήσεις, αλλά και για μη λογικές τοποθετήσεις. Γιατί όμως θεωρώ μη λογική την ερμηνεία (λες και χρειάζεται ερμηνεία) που έτσι αυθαίρετα λέει:
«Η βλασφημία Του Αγίου Πνεύματος είναι να μην δεχτεί την σωτηρία που Ο Θεός δίνει μέσω Του Ιησού Χριστού.»
Άραγε, η συγκεκριμένη αιωνίως ασυγχώρητη αμαρτία, πότε βάσει της περικοπής, λαμβάνει μέρος; Απάντηση: Μόλις κάποιος θεωρηθεί από Το Άγιο Πνεύμα ως βλάσφημος απέναντί Του. Έτσι, με αυτήν την λογική της ψευδοδιδασκαλίας, όταν κάποιος έστω για πρώτη φορά δεν δέχεται το σωτήριο έργο του Χριστού για τον εαυτό του, αυτομάτως έχει υποπέσει στην αμαρτίας της βλασφημίας Του Αγίου Πνεύματος και δεν θα συγχωρεθεί ποτέ· αυτό σημαίνουν τα λόγια «δεν θέλει συγχωρηθή εις αυτόν ούτε εν τούτω τω αιώνι ούτε εν τω μέλλοντι» (εδ.32). Αν δεν συχωρεθεί ποτέ, πως θα σωθεί;; Μπορεί δηλαδή κάποιος να λάβει αιώνια σωτηρία, ενώ εξακολουθεί να είναι ασυγχώρητος ενώπιον Του Αγίου Πνεύματος; Όχι. Άρα, η βλασφημία Του Αγίου Πνεύματος, ισούται αυτομάτως αιώνια κόλαση, καθώς δεν υπάρχει η δυνατότητα άφεσης της συγκεκριμένης αμαρτίας ούτε σε αυτή τη ζωή ούτε και κατά την κρίση.
Σας φαίνεται λοιπόν έστω λογική αυτή η ψευδοδιδασκαλία στο φως των όσων διδάσκει η Καινή Διαθήκη; Σκεφτείτε: Οι όποιοι πιστοί και σημερινοί, που δεν δεχόντουσαν κάποτε την σωτηρία που ήθελε Ο Θεός να λάβουν, που όμως την δέχτηκαν κάποια στιγμή αργότερα, τελικά την έλαβαν την σωτηρία ή είχε προηγηθεί η βλασφημία Του Αγίου Πνεύματος από μέρους τους και έτσι τελικά… ασυγχώρητοι δεν έλαβαν καμία σωτηρία, ασχέτως τι νομίζουν;;… Αν ήταν έτσι πάρα πολλοί αφιερωμένοι πιστοί θα καταλήξουν στην κόλαση, μόνο και μόνο επειδή κάποτε φέρανε αντιρρήσεις στο να ακολουθήσουν Τον Χριστό ώστε να σωθούν.
Βλέπουμε λοιπόν, ότι αυτή η ψευδοδιδασακαλία, καταργεί την μετάνοια, αφαιρώντας το δικαίωμα σε κάποιον να αλλάξει γνώμη και να αφήσει την αμαρτία, δεχόμενος με πίστη το σωτηριακό έργο Του Κυρίου, ώστε ένα σωθεί. Είναι δυνατόν όμως Ο Θεός που «…μακροθυμεί εις ημάς, μη θέλων να απολεσθώσι τινές, αλλά πάντες να έλθωσιν εις μετάνοιαν.» (Β’Πέτ. 3:9), να μην δεχτεί την μετάνοια κάποιου που κάποτε δεν δεχόντανε την σωτηρία Του Χριστού στην ζωή του; Αλλά και τι νόημα έχει το «μετά μίαν και δευτέραν νουθεσίαν» (προς κάποιον αιρετικό / Τιτ.3:10), εφόσον με την πρώτη κιόλας άρνησή του, έχει βλασφημήσει Το Άγιο Πνεύμα. Αλλά και με την ίδια λογική, τι νόημα έχει να διδάσκουμε «μετά πραότητος τους αντιφρονούντας, μήποτε δώση εις αυτούς ο Θεός μετάνοιαν, ώστε να γνωρίσωσι την αλήθειαν, και να ανανήψωσιν από της παγίδος του διαβόλου, υπό του οποίου είναι πεπαγιδευμένοι εις το θέλημα εκείνου» (Β’Τιμ.2:25-26), εφόσον μόνο και μόνο που φρονούν διαφορετικά σχετικά με την σωτηρία τους, είναι ήδη βλάσφημοι και ασυγχώρητη.
Μία θεωρώ αναγκαία επισήμανση. Δεν είναι στην εξουσία μας να είμαστε σίγουροι πότε κάποιος έχει βλασφημήσει το Άγιο Πνεύμα και πότε όχι. Δεν μας δόθηκε αυτή η περικοπή για αυτόν τον σκοπό, αλλά για να είμαστε «μετά φόβου και τρόμου» προσεκτικοί απέναντι σε ό,τι αφορά Το Άγιο Πνεύμα, ώστε εμείς οι ίδιοι να μην Τον βλασφημήσουμε. Το ποιος έχει βλασφημήσει Το Άγιο πνεύμα και ποιος όχι, το ξέρει Το Άγιο Πνεύμα και αν θέλει Αυτός να το αποκαλύψει, ο ίδιος ο βλάσφημος.
Κλείνοντας, τρία σημεία.
1) Πιστεύω, ότι αρκετοί θα έχουν όπως και εγώ, στο φως των πιο πάνω, εντυπωσιαστεί με την πρόχειρη αυθαιρεσία, τα τεράστια άλματα, πολλών ομιλητών πάνω στο ζήτημα. Σε πόσα άλλα ζητήματα να έχουν κάνει το ίδιο είναι το ερώτημα; Ποιος φταίει όμως πρώτος τελικά, όταν κάποιος πλανηθεί από ψευδοδιδασκαλίες του άμβωνα; Αν είναι πολλά χρόνια με Τον Κύριο, φταίει τότε αυτός που πλανήθηκε επειδή δεν μελετάει σταθερά ειδικά την Καινή Διαθήκη ώστε να προφυλάξει τον εαυτό του.
2) Τελικά, αυτή η διδασκαλία που αρκετές φορές έχει ακουστεί, πως προέκυψε;
Εφόσον δεν έχει κάποιο έρεισμα στα Λόγια Του Κυρίου, τότε, προσωπικά θεωρώ, προέκυψε από μία τάση να προστατευτούν οι πιστοί από την προειδοποίηση Του Κυρίου, μάλλον τον φόβο που προκαλεί αυτή η προειδοποίηση. Προτιμούν διάφοροι καλοθελητές να μην ανησυχούν ή φοβούνται οι πιστοί ότι μπορούν να υποπέσουν σε μία τέτοια αμαρτία ή ότι ήδη έχουν βρεθεί ένοχοι αυτής, και έτσι «κατακρατούν την αλήθεια στην αδικία». Συνεπώς προτιμούν να διαστρέφουν και να κρύβουν την σκοπίμως δια Πνεύματος δοθείσα συντεταγμένη (μία που δύναται να προστατεύει τον αφιερωμένο πιστό), ώστε οι πιστοί να μην έχουν τέτοιες φοβίες, λες και Το Άγιο Πνεύμα δεν ήξερε ότι οι πιστοί θα είχαν τέτοιες φοβίες μετά από αυτά τα λόγια Του Κυρίου, λες και δεν θα μπορούσε Ο Ίδιος να τους ενθαρρύνει, να τους παρηγορήσει, να τους οδηγήσει, να τους στηρίξει. Γίνονται λοιπόν βασιλικότεροι του βασιλέως, ή έτσι νομίζουν. Ανειλικρινείς και επικίνδυνοι άνθρωποι.
3) Βάσει του τι διακρίναμε στα λόγια Του Κυρίου στην περικοπή, αν χρειάζεται κάποια ανακαίνιση ο λόγος σου σχετικά με τα υπερφυσικά που ομολογούνται από πιστούς, ποια θα είναι;
Ο Θεός ας δώσει την αύξησή Του, Αμήν.
Αλέξης Τομαράς
[1] Γιατί όχι; Δεν υπάρχει αμαρτία στα λόγια μου. Ή μήπως για κάποιο λόγο νομίζεις ότι είσαι υπεράνω κριτικής και ελέγχου; Ας αποφασίσεις εγκαίρως, ή να είσαι υπεράνω ή να είσαι ταπεινός.
[2] Με την χάρη Του Θεού, στο κοντινό μέλλον θα εγκαινιαστεί μία νέα κατηγορία άρθρων με τίτλο «Νουθετείτε αλλήλους».
""""""""""""""""""""""""""
ΣΥΣΤΗΝΟΥΜΕ ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ "ΤΥΧΙΚΟΣ" -- WWW.TYXIKOS.GR
ΚΑΙ ΤΟ BLOG "ΝΕΑ ΚΑΙ ΠΑΛΑΙΑ" -- HTTP://NEAKAIPALAIA.BLOGSPOT.COM
ΚΑΙ ΤΟ BLOG "ΝΕΑ ΚΑΙ ΠΑΛΑΙΑ" -- HTTP://NEAKAIPALAIA.BLOGSPOT.COM