Ποια είναι η αλήθεια για το περιβόητο «αστέρι των Χριστουγέννων»;

ΤΟΥ ΑΔΕΛΦΟΥ ΑΛΕΞΗ ΤΟΜΑΡΑ

    Είπα αυτά τα Χριστούγεννα με την χάρη Του Θεού, να ασχοληθώ με αυτό το περίφημο και τόσο ταλαιπωρημένο «αστέρι». Μία μικρή εισαγωγή πρώτα.

    Δεν είναι εντυπωσιακό όταν λέγονται τόσα πολλά από «ειδικούς» και με τόση επιστημοσύνη για ένα θέμα στο οποίο και διαφωνούν μεταξύ τους (!), και στο οποίο -βάσει δεδομένων- λογικά πρέπει να υπάρχει μία άλλη, πολύ πιο απλή εξήγηση απ’ ό,τι οι ίδιοι προτείνουν; Σκέφτομαι «Πως είναι δυνατόν; Όλοι τους έχουν τυφλωθεί άραγε;»

    Θα σκέφτεσαι ίσως: «Γιατί τέτοια εισαγωγή;» Επειδή τέτοια είναι η περίπτωση του θέματός μας. Πόσες φορές έχουμε ακούσει στην τηλεόραση, αλλά και πόσα βιβλία έχουν γραφτεί, για αυτό το περίφημο αστέρι των μάγων; Και τι έχουμε ακούσει; Κατά πάσα πιθανότητα, περιέργως δεν έχουμε ακούσει ή διαβάσει τα όσα θα διαβάσετε σε αυτό άρθρο. Πάντως, προσωπικά έχω ακούσει ότι το αστέρι ήταν σύνοδο πλανητών, ή ο κομήτης Χάλεη, ή μία νόβα (αστρική έκρηξη) και άλλα! Και όλα αυτά λέγονται και από Χριστιανούς επιστήμονες που διαβάζουν την ίδια Καινή Διαθήκη που διαβάζουμε όλοι. Και πάλι πρέπει να ρωτήσω, αλλά με άλλα λόγια αυτή τη φορά: Μήπως όλοι αυτοί έχουν «παραδοθεί από τον Κύριο σε αδόκιμο νου»; Απορείς που παίρνω τέτοια θέση; Θέλω στο τέλος αυτής της εργασίας, να διαβάσεις ξανά αυτές εδώ τις πρώτες δύο παραγράφους να δεις αν εξακολουθείς να απορείς με το ύφος μου.

Ας δούμε πρώτα ολόκληρη τη σχετική με το «άστρο» περικοπή:

Ματθ.2:1-18 Αφού δε εγεννήθη ο Ιησούς εν Βηθλεέμ της Ιουδαίας επί των ημερών Ηρώδου του βασιλέως, ιδού, μάγοι από ανατολών ήλθον εις Ιεροσόλυμα, λέγοντες• 2  Που είναι ο γεννηθείς βασιλεύς των Ιουδαίων; διότι είδομεν τον αστέρα αυτού εν τη ανατολή και ήλθομεν διά να προσκυνήσωμεν αυτόν. 3  Ακούσας δε Ηρώδης ο βασιλεύς, εταράχθη και πάσα η Ιεροσόλυμα μετ' αυτού, 4  και συνάξας πάντας τους αρχιερείς και γραμματείς του λαού, ηρώτα να μάθη παρ' αυτών που ο Χριστός γεννάται. 5 Εκείνοι δε είπον προς αυτόν• Εν Βηθλεέμ της Ιουδαίας• διότι ούτως είναι γεγραμμένον διά του προφήτου• 6 Και συ, Βηθλεέμ, γη Ιούδα, δεν είσαι ουδόλως ελαχίστη μεταξύ των ηγεμόνων του Ιούδα• διότι εκ σου θέλει εξέλθει ηγούμενος, όστις θέλει ποιμάνει τον λαόν μου τον Ισραήλ. 7 Τότε ο Ηρώδης καλέσας κρυφίως τους μάγους εξηκρίβωσε παρ' αυτών τον καιρόν του φαινομένου αστέρος, 8 και πέμψας αυτούς εις Βηθλεέμ, είπε• Πορευθέντες ακριβώς εξετάσατε περί του παιδίου, αφού δε εύρητε, απαγγείλατέ μοι, διά να έλθω και εγώ να προσκυνήσω αυτό. 9 Εκείνοι δε ακούσαντες του βασιλέως ανεχώρησαν• και ιδού, ο αστήρ τον οποίον είδον εν τη ανατολή προεπορεύετο αυτών, εωσού ελθών εστάθη επάνω όπου ήτο το παιδίον. 10 Ιδόντες δε τον αστέρα εχάρησαν χαράν μεγάλην σφόδρα, 11 και ελθόντες εις την οικίαν εύρον το παιδίον μετά Μαρίας της μητρός αυτού, και πεσόντες προσεκύνησαν αυτό, και ανοίξαντες τους θησαυρούς αυτών προσέφεραν εις αυτό δώρα, χρυσόν και λίβανον και σμύρναν• 12  και αποκαλυφθέντες θεόθεν κατ' όναρ να μη επιστρέψωσι προς τον Ηρώδην, δι' άλλης οδού ανεχώρησαν εις την χώραν αυτών. 13  Αφού δε αυτοί ανεχώρησαν, ιδού, άγγελος Κυρίου φαίνεται κατ' όναρ εις τον Ιωσήφ, λέγων• Εγερθείς παράλαβε το παιδίον και την μητέρα αυτού και φεύγε εις Αίγυπτον, και έσο εκεί εωσού είπω σοι• διότι μέλλει ο Ηρώδης να ζητήση το παιδίον, διά να απολέση αυτό. 14  Ο δε εγερθείς παρέλαβε το παιδίον και την μητέρα αυτού διά νυκτός και ανεχώρησεν εις Αίγυπτον, 15 και ήτο εκεί έως της τελευτής του Ηρώδου, διά να πληρωθή το ρηθέν υπό του Κυρίου διά του προφήτου λέγοντος• Εξ Αιγύπτου εκάλεσα τον υιόν μου. 16 Τότε ο Ηρώδης, ιδών ότι ενεπαίχθη υπό των μάγων, εθυμώθη σφόδρα και αποστείλας εφόνευσε πάντας τους παίδας τους εν Βηθλεέμ και εν πάσι τοις ορίοις αυτής από δύο ετών και κατωτέρω κατά τον καιρόν, τον οποίον εξηκρίβωσε παρά των μάγων. 17 Τότε επληρώθη το ρηθέν υπό Ιερεμίου του προφήτου, λέγοντος• 18 Φωνή ηκούσθη εν Ραμά, θρήνος και κλαυθμός και οδυρμός πολύς• η Ραχήλ έκλαιε τα τέκνα αυτής, και δεν ήθελε να παρηγορηθή, διότι δεν υπάρχουσι.

Τώρα, θα δούμε τη έχει να μας δώσει αυτή η περικοπή, πράγματα που όπως είπα αρκετοί «ειδικοί» (αν όχι οι περισσότεροι ή και όλοι..) περιέργως δεν λαμβάνουν υπόψη:

Ματθ.2:1-2 Αφού δε εγεννήθη ο Ιησούς εν Βηθλεέμ της Ιουδαίας επί των ημερών Ηρώδου του βασιλέως, ιδού, μάγοι από ανατολών ήλθον εις Ιεροσόλυμα, λέγοντες• 2  Που είναι ο γεννηθείς βασιλεύς των Ιουδαίων; διότι είδομεν τον αστέρα αυτού εν τη ανατολή και ήλθομεν διά να προσκυνήσωμεν αυτόν.

Σχολιασμός:

1) Κάνει κάτι εντύπωση; Μήπως αυτό το «είδομεν τον αστέρα αυτού» (εδ.2); Γιατί άραγε τον χαρακτηρίζει «αστέρα αυτού» και γιατί λένε «είδομεν»; Δεν φαίνεται λογικό να αναφέρονται σε κάποιο ορατό με γυμνό μάτι αστέρι ή πλανήτη που θα ήταν έτσι γνωστός (ειδικά αν δεχτούμε ότι οι μάγοι ήταν κάτι σαν αστρονόμοι της εποχής/ κάτι που βέβαια δεν αποδεικνύεται) χωρίς να αναφέρουν το όνομά του, πόσο μάλλον να τον χαρακτηρίζουν «τον αστέρα αυτού», κάτι που λογικά έκανε αυτό το αστέρι ιδιαίτερο και με συγκεκριμένη αποστολή/σκοπό και όχι σαν τα συνηθισμένα γνωστά αστέρια του ουρανού.

2) Στο εδ.2 επίσης διαβάζουμε: «Που είναι ο γεννηθείς βασιλεύς των Ιουδαίων; διότι είδομεν τον αστέρα αυτού». Φαίνεται εδώ να γίνεται μία χρονική ταύτιση μεταξύ του αστεριού και της γέννησης Του Κυρίου, δηλαδή το πρώτο να σηματοδοτεί το δεύτερο.

3) Ο Ματθαίος στο εδ.1 λέει: «μάγοι από ανατολών ήλθον εις Ιεροσόλημα». Οι δε μάγοι στο εδ.2 είπαν: «διότι είδομεν τον αστέρα αυτού εν τη ανατολή». Μα το αστέρι ήταν το «αστέρι Αυτού», το αστέρι που σηματοδοτούσε την γέννησή Του. Πως είναι δυνατόν να το είδαν στην ανατολή, ενώ οι ίδιοι ήταν ανατολικά της Ιερουσαλήμ, αφού τα Ιεροσόλυμα ήταν δυτικά από αυτούς! Τι νόημα είχε το αστέρι να εμφανιστεί ανατολικά από αυτούς; Όχι, τα λόγια: «διότι είδομεν τον αστέρα αυτού εν τη ανατολή» σημαίνουν «είδαμε το αστέρι Αυτού στην ανατολή (όπου ήμασταν, όχι όπου ήταν το αστέρι)». Είναι θέμα λοιπόν πως θα διαβάσουμε το εδάφιο. Και έτσι και αλλιώς, βγαίνει νόημα, αλλά μόνο η πιο πάνω εκδοχή βγάζει λογικό νόημα. Κάνει εντύπωση πάντως πως και στα δύο αυτά πρώτα εδάφια αναφέρεται η ανατολή:

Ματθ.2:1-2 Αφού δε εγεννήθη ο Ιησούς εν Βηθλεέμ της Ιουδαίας επί των ημερών Ηρώδου του βασιλέως, ιδού, μάγοι από ανατολών ήλθον εις Ιεροσόλυμα, λέγοντες• 2  Που είναι ο γεννηθείς βασιλεύς των Ιουδαίων; διότι είδομεν τον αστέρα αυτού εν τη ανατολή και ήλθομεν διά να προσκυνήσωμεν αυτόν.

Σαν να ήθελε ο συγγραφέας (ή μάλλον Το Πνεύμα Του Θεού) να διακρίνουμε τον λογικότερο συσχετισμό μεταξύ των δύο αναφορών (της ανατολής), που είναι ότι οι μάγοι ήταν στην ανατολή όταν είδαν το αστέρι δυτικά, πάνω από το μόλις γεννημένο Θείο Βρέφος Ιησού.

4) Υπάρχει και κάτι άλλο σημαντικό. Διαβάζουμε ότι Ο Χριστός είχε ήδη γεννηθεί στη Βηθλεέμ, πριν φτάσουν οι μάγοι (εδ.1: «αφού δε εγεννήθη»/αρχ. «γεννηθέντος» και στο εδ.2 ρωτάνε: «Που είναι ο γεννηθείς βασιλεύς των Ιουδαίων;»). Το ερώτημα όμως είναι, πόσο πριν; Και αυτά όπως θα δούμε έχουν την σημασία του. Θα τα δούμε αργότερα.

Συνεχίζουμε στα επόμενα εδάφια (3-8):

3 Ακούσας δε Ηρώδης ο βασιλεύς, εταράχθη και πάσα η Ιεροσόλυμα μετ' αυτού, 4 και συνάξας πάντας τους αρχιερείς και γραμματείς του λαού, ηρώτα να μάθη παρ' αυτών που ο Χριστός γεννάται. 5 Εκείνοι δε είπον προς αυτόν• Εν Βηθλεέμ της Ιουδαίας• διότι ούτως είναι γεγραμμένον διά του προφήτου• 6 Και συ, Βηθλεέμ, γη Ιούδα, δεν είσαι ουδόλως ελαχίστη μεταξύ των ηγεμόνων του Ιούδα• διότι εκ σου θέλει εξέλθει ηγούμενος, όστις θέλει ποιμάνει τον λαόν μου τον Ισραήλ. 7 Τότε ο Ηρώδης καλέσας κρυφίως τους μάγους εξηκρίβωσε παρ' αυτών τον καιρόν του φαινομένου αστέρος, 8 και πέμψας αυτούς εις Βηθλεέμ, είπε• Πορευθέντες ακριβώς εξετάσατε περί του παιδίου, αφού δε εύρητε, απαγγείλατέ μοι, διά να έλθω και εγώ να προσκυνήσω αυτό.

Σχολιασμός:

1) Μαθαίνουμε στο εδ.6 που θα γεννιόνταν Ο Ιησούς Χριστός, στην Βηθλεέμ. Πιθανόν και οι μάγοι να γνώριζαν αυτήν την πληροφορία στην Παλαιά Διαθήκη. Το ερώτημα είναι, από πού γνώριζαν για το «αστέρι»; Δεν υπάρχει κάτι ξεκάθαρο στην Παλαιά Διαθήκη για το συγκεκριμένο αστέρι. Μερικοί αδερφοί θεωρούν ότι γνώριζαν την προφητεία στους Αριθ.24:17:

Θέλω ιδεί αυτόν, αλλ' ουχί τώρα• θέλω θεωρήσει αυτόν, αλλ' ουχί εκ του πλησίον• θέλει ανατείλει άστρον εξ Ιακώβ, και θέλει αναστηθή σκήπτρον εκ του Ισραήλ, και θέλει πατάξει τους αρχηγούς Μωάβ, και εξολοθρεύσει πάντας τους υιούς του Σήθ•

Παρόλο που αποκλείω τον συσχετισμό αυτού του εδαφίου με το αστέρι της Βηθλεέμ, αν κατ’ υπόθεση δεχτώ για την συζήτηση ότι αναφερότανε αυτή η προφητεία στο άστρο που ακολούθησαν οι μάγοι, και πάλι δεν λύνει το ερώτημα: Πως ήξεραν πότε θα «ανατείλει» το συγκεκριμένο αστέρι; Δεν μας λέει τίποτε σχετικά η Π.Δ., πράγμα που μάλλον σημαίνει ότι κάποια Θεϊκή αποκάλυψη λογικά είχαν σχετικά με «τον αστέρα αυτού». Αυτό είναι και λογικό και όχι απίθανο όπως θα δούμε στο εδ.12 αργότερα. Το ίδιο λογικά ισχύει, και αν γνώριζαν μόνο την προφητεία που ανέφεραν οι Φαρισαίοι (εδ.6) και όχι και αυτή στους Αριθμούς, δηλαδή πάλι κάποια αποκάλυψη θα χρειάζονταν ως προς τον χρόνο της εμφάνισης του αστεριού και τον σκοπό του.

2) Στο εδ.7, διαβάζουμε ότι ο Ηρώδης «εξηκρίβωσε παρ' αυτών τον καιρόν του φαινομένου αστέρος», δηλαδή ρώτησε και έμαθε από τους μάγους πότε είδαν το συγκεκριμένο αστέρι. Πάλι δίνεται η εντύπωση, ότι θεωρούσε ότι πρόκειται περί κάποιου ιδιαίτερου αστεριού, ειδάλλως δεν θα ρωτούσε πότε το είδαν, καθότι αν ήταν κανονικό αστέρι, πάντα θα φαίνονταν στον ουρανό, έστω ανά περιόδους. Μήπως τελικά ήταν μία σύνοδο πλανητών που έδινε μία τέτοια εντύπωση; Αστεία πράγματα αν λάβουμε υπόψη τι λέει η διήγηση για αυτό το άστρο. Υπομονή όμως. Βλέπετε ότι προσπαθώ να χτίσω την κατανόηση όλης της περικοπής βήμα-βήμα όπως μας πάει ο συνειρμός του Ματθαίου, χωρίς άλματα.

3) Αυτός ο προηγούμενος σχολιασμός έχει ιδιαίτερη σημασία. Ο Ηρώδης ρώτησε τους μάγους πότε είδαν το αστέρι που όπως είπαμε, σηματοδοτούσε την γέννηση Του Κυρίου. Αυτό είναι σημαντικό αν λάβουμε υπόψη τι έκανε στην συνέχεια ο Ηρώδης!... Αλλά πάλι, υπομονή.

Συνεχίζει η περικοπή (εδ.9-13):

9 Εκείνοι δε ακούσαντες του βασιλέως ανεχώρησαν• και ιδού, ο αστήρ τον οποίον είδον εν τη ανατολή προεπορεύετο αυτών, εωσού ελθών εστάθη επάνω όπου ήτο το παιδίον. 10 Ιδόντες δε τον αστέρα εχάρησαν χαράν μεγάλην σφόδρα, 11 και ελθόντες εις την οικίαν εύρον το παιδίον μετά Μαρίας της μητρός αυτού, και πεσόντες προσεκύνησαν αυτό, και ανοίξαντες τους θησαυρούς αυτών προσέφεραν εις αυτό δώρα, χρυσόν και λίβανον και σμύρναν• 12  και αποκαλυφθέντες θεόθεν κατ' όναρ να μη επιστρέψωσι προς τον Ηρώδην, δι' άλλης οδού ανεχώρησαν εις την χώραν αυτών. 13  Αφού δε αυτοί ανεχώρησαν, ιδού, άγγελος Κυρίου φαίνεται κατ' όναρ εις τον Ιωσήφ, λέγων• Εγερθείς παράλαβε το παιδίον και την μητέρα αυτού και φεύγε εις Αίγυπτον, και έσο εκεί εωσού είπω σοι• διότι μέλλει ο Ηρώδης να ζητήση το παιδίον, διά να απολέση αυτό.

Σχολιασμός:

1) Στο εδ.9 ουσιαστικά μαθαίνουμε ότι το αστέρι που είδανε στην ανατολή, είχε πάψει να φαίνεται (!) και ξαφνικά, έκανε πάλι την εμφάνισή του! Αυτό βγαίνει από τις λέξεις σε έμφαση μου, του εδ.9: «και ιδού, ο αστήρ τον οποίον είδον εν τη ανατολή προεπορεύντο αυτών…»

Το «και ιδού» φανερώνει μία ξαφνική εμφάνιση από την μία (προσέξτε, όχι σταδιακή εμφάνιση), και από την άλλη το «το οποίον είδον εν τη ανατολή» σε συνδυασμό με το «και ιδού», φανερώνει ότι αυτό το φαινόμενο το είχαν δει μεν στο παρελθόν, μεσολάβησε η απουσία του, και ξαφνικά έκανε πάλι την εμφάνισή του ώστε να προπορευτεί αυτών. Κάτι που συνηγορεί σε αυτό το γεγονός είναι η κοινή λογική που λέει ότι δεν θα ρωτούσαν οι μάγοι «Που είναι ο γεννηθείς βασιλεύς των Ιουδαίων;» (εδ.2) αν ασταμάτητα το αστέρι τους οδηγούσε. Αλλά, τι συμπεριφορά αστεριού είναι αυτή;… Εξαφανίζεται και επανεμφανίζεται ξαφνικά! Και όχι μόνο αυτό…

2) Μετά, καλά, πως προπορεύεται ένα αστέρι ή ένας κομήτης στον ουρανό (εκεί εντοπίζουν το φαινόμενο οι «ειδικοί»  ), ή ένα νόβα (μην γελάτε JJ ), μία ολόκληρη σύνοδο πλανητών( J ), μπροστά από ανθρώπους εδώ στη γη;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; Στριμωγμένα δεν θα ήταν κάπως τα πράγματα; (Γελάω εντόνως αυτή τη στιγμή, το ίδιο φαντάζομαι και εσείς!)

JJ

3) Στο ίδιο εδ.9 διαβάζουμε για αυτό το αστέρι ότι προπορευότανε στον δρόμο τους μεν (…) και μετά ξαφνικά στάθηκε ακίνητο, που λέτε; Μήπως κάπου πίσω ή μπροστά από τον ήλιο (σημειώστε ότι ο ήλιος είναι το πιο κοντινό αστέρι στη γη!); Όχι, πολύ πιο κοντά: «εωσού ελθών εστάθη επάνω όπου ήτο το παιδίον»!!!!!!!!!!!!! Μμμμμμ…..

Ερώτηση: Πάνω από ποιανού το σπίτι βρίσκεται αυτή τη στιγμή ο ήλιος ή η σελήνη; Αφήστε το. Αυτό μόνο οι «ειδικοί» μπορούν να μας το λύσουν ( :) :) :) !!!).

Καταλαβαίνουμε λοιπόν εμείς οι απλοί, οι αμαθείς, ότι αυτό το αστέρι ήταν κάτι πολύ μικρό για να είναι κυριολεκτικά ένα κανονικό αστέρι του ουρανού και γενικώς οποιοδήποτε ουράνιο σώμα, ακόμα και ένας μικρός κομήτης! Αυτό, εμφανίστηκε και εξαφανίστηκε και μετά πάλι εμφανίστηκε, μετά ήταν τόσο κοντά που μπορούσε να τους οδηγήσει (!) ακριβώς στο σημείο που ήταν το Θείο Βρέφος, μάλιστα να σταθεί από πάνω Του, δηλαδή συγκεκριμένα πάνω από το σπίτι στο οποίο βρισκόταν (εδ.9, 11)!!! Κάνει εντύπωση ότι ο συγγραφέας στην αρχή λέει ότι το αστέρι στάθηκε πάνω από το παιδί, παρόλο που στην συνέχεια μας διευκρινίζει ότι το παιδί ήταν μέσα σε σπίτι! Δίνει την εντύπωση ότι στην σκέψη του, το «αστέρι», θα μπορούσε και να σταθεί πάνω από το παιδί ξεχωρίζοντάς το, άρα πόσο μεγάλο θα μπορούσε να ήταν;; Έστω και πάνω από το σπίτι που λέει, πάλι δίνεται η εντύπωση ότι το «αστέρι» ήταν τόσο μικρό που θα μπορούσε να ξεχωρίσει το ένα σπίτι, από το διπλανό του! 

4) Εφόσον είδαν ξαφνικά το «αστέρι» -υποτίθεται κατά τους «ειδικούς» στον ουρανό- πως θα μπορούσε αυτό από εκεί που βρίσκονταν στο διάστημα να οδηγήσει τους μάγους από τα Ιεροσόλυμα στη Βηθλεέμ;;;; Η απόσταση είναι ελάχιστη, οπότε, πως αυτή η απόσταση που υποτίθεται διάνυσε το αστέρι (ή άλλο φυσικό ουράνιο φαινόμενο) θα μπορούσε να γίνει διακριτή στον ουρανό;;;;; Αυτό βέβαια το επιχείρημα είναι περιττό, στο φως του προηγούμενου επιχειρήματος και λογικής.

5) Στο εδ.12 διαβάζουμε: «12  και αποκαλυφθέντες θεόθεν κατ' όναρ να μη επιστρέψωσι προς τον Ηρώδην, δι' άλλης οδού ανεχώρησαν εις την χώραν αυτών.». Θυμόσαστε στον σχολιασμό του εδ.3-8, στο πρώτο σχόλιο μου, είπα ότι είναι αρκετά πιθανό να είχαν Θεϊκή αποκάλυψη οι μάγοι ως προς το πότε θα έκανε την εμφάνισή του το συγκεκριμένο αστέρι, σηματοδοτώντας την γέννηση Του Χριστού, αλλά και την αρχή της πορείας τους προς αυτό. Σε αυτό το εδάφιο εδώ, βλέπουμε Τον Θεό να τους οδηγεί με όνειρο στο πώς να ξεφύγουν από τον Ηρώδη, πράγμα που κάνει ακόμα πιο πιθανή την εκδοχή να είχαν αποκάλυψη παρά Κυρίου σχετικά με τον χρόνο της εμφάνισης και τον σκοπό του άστρου.

6) Αν και κανονικά έπρεπε να σχολιάσω το εδάφιο 11 πριν από το 12, προκειμένου όμως να σας διευκολύνω, σχολίασα το εδ.12 πρώτα, θέλοντας να διατηρήσω τον συνειρμό του εδ.11 με τα επόμενα εδάφια με τα οποία σχετίζεται. Στο εδ.11 λοιπόν διαβάζουμε κάτι που πρέπει να μας προβληματίσει:

«…και ελθόντες εις την οικίαν εύρον το παιδίον μετά Μαρίας της μητρός αυτού» Γιατί να μας προβληματίσει ρωτάς; Έχεις δει τι υπάρχει συνήθως κάτω από ένα Χριστουγεννιάτικο δέντρο; Μία φάτνη, ο Ιωσήφ, η Μαριάμ, και οι μάγοι. Τυχαίο; Όχι. Δυστυχώς έχει γίνει ταύτιση μεταξύ της φάτνης που αναφέρεται στον Λουκά και την παρουσία των μάγων, πράγμα που σημαίνει ότι ο Λουκάς που δείχνει Τον Χριστό να είναι σε μία φάτνη, αντιφάσκει με τον Ματθαίο που Τον δείχνει να είναι σε σπίτι. Αντιφάσκει, σε αυτούς βέβαια που δεν διδάσκονται από Τον Κύριο ή απλώς είναι απρόσεκτοι ή μη λογικοί. Θυμόσαστε πάλι τι σας είπα στον σχολιασμό των εδ.1-2, σημείο 4; Οι μάγοι φτάσανε στα Ιεροσόλυμα αφού είχε γεννηθεί Ο Χριστός. Θυμίζω:

Ο Ματθαίος γράφει στο εδ.1: «αφού δε εγεννήθη»/αρχ. «γεννηθέντος» και στο εδ.2 ρωτάνε οι μάγοι: «Που είναι ο γεννηθείς βασιλεύς των Ιουδαίων;».

    Προκειμένου λοιπόν να μην υπάρχει αντίφαση μεταξύ Ματθαίου και Λουκά, πρέπει να λάβουμε προσεκτικά υπόψη τις σχετικές διηγήσεις. Δεν έχει λοιπόν ΚΑΜΙΑ σχέση η διήγηση στον Λουκά (2:1-20) με αυτή εδώ του Ματθαίου, και όμως οι μάγοι δυστυχώς έχουν ταυτιστεί με την γέννηση Του Χριστού και με την φάτνη. Ας δούμε την περικοπή του Λουκά:

Λου.2:1-20 Εν εκείναις δε ταις ημέραις εξήλθε διάταγμα παρά του Καίσαρος Αυγούστου να απογραφή πάσα η οικουμένη. 2  Αύτη η απογραφή έγεινε πρώτη, ότε ηγεμόνευε της Συρίας ο Κυρήνιος. 3 Και ήρχοντο πάντες να απογράφωνται, έκαστος εις την εαυτού πόλιν. 4 Ανέβη δε και Ιωσήφ από της Γαλιλαίας εκ της πόλεως Ναζαρέτ εις την Ιουδαίαν εις την πόλιν του Δαβίδ, ήτις καλείται Βηθλεέμ, επειδή αυτός ήτο εκ του οίκου και της πατριάς του Δαβίδ, 5 διά να απογραφή μετά της Μαριάμ της ηρραβωνισμένης με αυτόν εις γυναίκα, ήτις ήτο έγκυος. 6 Και ενώ ήσαν εκεί, επληρώθησαν αι ημέραι του να γεννήση• 7 και εγέννησε τον υιόν αυτής τον πρωτότοκον, και εσπαργάνωσεν αυτόν και κατέκλινεν αυτόν εν τη φάτνη, διότι δεν ήτο τόπος δι' αυτούς εν τω καταλύματι. 8 Και ποιμένες ήσαν κατά το αυτό μέρος διανυκτερεύοντες εν τοις αγροίς και φυλάττοντες φυλακάς της νυκτός επί το ποίμνιον αυτών. 9 Και ιδού, άγγελος Κυρίου εξαίφνης εφάνη εις αυτούς, και δόξα Κυρίου έλαμψε περί αυτούς, και εφοβήθησαν φόβον μέγαν. 10 Και είπε προς αυτούς ο άγγελος• Μη φοβείσθε• διότι ιδού, ευαγγελίζομαι εις εσάς χαράν μεγάλην, ήτις θέλει είσθαι εις πάντα τον λαόν, 11 διότι σήμερον εγεννήθη εις εσάς εν πόλει Δαβίδ σωτήρ, όστις είναι Χριστός Κύριος. 12 Και τούτο θέλει είσθαι το σημείον εις εσάς• θέλετε ευρεί βρέφος εσπαργανωμένον, κείμενον εν τη φάτνη. 13 Και εξαίφνης μετά του αγγέλου εφάνη πλήθος στρατιάς ουρανίου υμνούντων τον Θεόν και λεγόντων• 14 Δόξα εν υψίστοις Θεώ και επί γης ειρήνη, εν ανθρώποις ευδοκία. 15 Και καθώς οι άγγελοι ανεχώρησαν απ' αυτών εις τον ουρανόν, οι άνθρωποι οι ποιμένες είπον προς αλλήλους. Ας υπάγωμεν λοιπόν έως Βηθλεέμ και ας ίδωμεν το πράγμα τούτο το γεγονός, το οποίον ο Κύριος εφανέρωσεν εις ημάς. 16 Και ήλθον μετά σπουδής και εύρον την τε Μαριάμ και τον Ιωσήφ και το βρέφος κείμενον εν τη φάτνη. 17 Και ιδόντες, διεκήρυξαν τον λόγον τον λαληθέντα προς αυτούς περί του παιδίου τούτου• 18 και πάντες οι ακούσαντες εθαύμασαν περί των λαληθέντων υπό των ποιμένων προς αυτούς. 19 Η δε Μαριάμ εφύλαττε πάντας τους λόγους τούτους, διαλογιζομένη περί αυτών εν τη καρδία αυτής. 20 Και υπέστρεψαν οι ποιμένες, δοξάζοντες και υμνούντες τον Θεόν διά πάντα όσα ήκουσαν και είδον, καθώς ελαλήθησαν προς αυτούς.

Στον Λουκά λοιπόν μαθαίνουμε για τα γεγονότα γύρω από την γέννηση Του Κυρίου και τα πρόσωπα με τα οποία σχετίστηκε (γονείς, ποιμένες, αγγέλους, κ.ά.), και στον Ματθαίου μαθαίνουμε για τα γεγονότα μάλλον αρκετά μετά την γέννηση και τα πρόσωπα με τα οποία σχετίστηκαν (τους μάγους, τον Ηρώδη κ.ά. ). Στα εδάφια σχετικά με την γέννηση Του Χριστού (εδ.6-18), δεν γίνεται κάποια αναφορά στο αστέρι, που είδαν οι μάγοι και που σηματοδοτούσε την γέννηση Του Χριστού ή περί του Ηρώδη που έδωσε εντολή να σκοτωθούν τα παιδιά. Επιμένω έτσι λοιπόν να τονίζω ότι ο Ματθαίος και ο Λουκάς αναφέρονται σε διαφορετικές χρονικές περιόδους, σε διαφορετικά γεγονότα.

    Θα θυμίσω εδώ την ερώτηση που άφησα αναπάντητη: πόσο μετά από την γέννηση Του Χριστού, οδηγήθηκαν οι μάγοι σε Αυτόν; Την απάντηση ίσως μας την δώσει ο Ηρώδης! Θυμόσαστε που σας είπα στον σχολιασμό μου στα εδ.3-8, συγκεκριμένα στο εδ.7, σημείο 2-3, ότι φέρει ιδιαίτερη σημασία η ερώτηση του Ηρώδη στους μάγους:

«Τότε ο Ηρώδης καλέσας κρυφίως τους μάγους εξηκρίβωσε παρ' αυτών τον καιρόν του φαινομένου αστέρος»;

Φέρει ιδιαίτερη λοιπόν σημασία, επειδή μας λέει ότι τελικά «εξακρίβωσε» πότε γεννήθηκε Ο Χριστός! Αυτό μας λέει αυτό το εδάφιο σε συσχετισμό με το εδ.2:

«Που είναι ο γεννηθείς βασιλεύς των Ιουδαίων; διότι είδομεν τον αστέρα αυτού εν τη ανατολή…...»

Ήθελε να μάθει πότε γεννήθηκε Ο Χριστός και θα το μάθαινε αυτό όταν «εξακρίβωνε» πότε είδαν οι μάγοι για πρώτη φορά το αστέρι. Τελικά, τι εξακρίβωσε; Ας συνεχίσουμε εξετάζοντας τα επόμενα εδάφια στην σειρά (του Ματθαίου):

14  Ο δε εγερθείς παρέλαβε το παιδίον και την μητέρα αυτού διά νυκτός και ανεχώρησεν εις Αίγυπτον, 15 και ήτο εκεί έως της τελευτής του Ηρώδου, διά να πληρωθή το ρηθέν υπό του Κυρίου διά του προφήτου λέγοντος• Εξ Αιγύπτου εκάλεσα τον υιόν μου. 16 Τότε ο Ηρώδης, ιδών ότι ενεπαίχθη υπό των μάγων, εθυμώθη σφόδρα και αποστείλας εφόνευσε πάντας τους παίδας τους εν Βηθλεέμ και εν πάσι τοις ορίοις αυτής από δύο ετών και κατωτέρω κατά τον καιρόν, τον οποίον εξηκρίβωσε παρά των μάγων. 17 Τότε επληρώθη το ρηθέν υπό Ιερεμίου του προφήτου, λέγοντος• 18 Φωνή ηκούσθη εν Ραμά, θρήνος και κλαυθμός και οδυρμός πολύς• η Ραχήλ έκλαιε τα τέκνα αυτής, και δεν ήθελε να παρηγορηθή, διότι δεν υπάρχουσι.

Σχολιασμός:

1) Στο εδ.16 διαβάσουμε ότι ο Ηρώδης ένιωσε εμπαιγμό από τους μάγους; Γιατί όμως; Επειδή

τους είχε πει (εδ.8):

«και πέμψας αυτούς εις Βηθλεέμ, είπε• Πορευθέντες ακριβώς εξετάσατε περί του παιδίου, αφού δε

εύρητε, απαγγείλατέ μοι, διά να έλθω και εγώ να προσκυνήσω αυτό. 9 Εκείνοι δε ακούσαντες

του βασιλέως ανεχώρησαν………»

Οι μάγοι όμως, δεν επέστρεψαν! Είχαν λογικά συμφωνήσει (αναγκαστικά) να επιστρέψουν στον Ηρώδη με τα νέα τους, κάτι που φαίνεται από το γεγονός ότι Ο Κύριος, τους είπε να μην επιστρέψουν:

(εδ.12) «…και αποκαλυφθέντες θεόθεν κατ' όναρ να μη επιστρέψωσι προς τον Ηρώδην, δι'

άλλης οδού ανεχώρησαν εις την χώραν αυτών.»

Ο Θεός δεν θα τους οδηγούσε με όνειρο, αν έτσι και αλλιώς, δεν είχαν σκοπό οι μάγοι να γυρίσουν στον Ηρώδη. Αντιθέτως λοιπόν, αυτός ήταν ο σκοπός τους.

2) Και εδώ φτάσαμε στο κλειδί σχετικά με το πόσο πριν φτάσουν οι μάγοι στον Ηρώδη, είχε γεννηθεί Ο Κύριος. Πάλι στο εδ.16 διαβάσαμε:

«εθυμώθη σφόδρα και αποστείλας εφόνευσε πάντας τους παίδας τους εν Βηθλεέμ και εν πάσι τοις ορίοις αυτής από δύο ετών και κατωτέρω κατά τον καιρόν, τον οποίον εξηκρίβωσε παρά των μάγων.»

Προσέξτε ότι ο Ματθαίος δεν θεωρεί ότι οι μάγοι είπαν ψέματα στον Ηρώδη σχετικά με τον χρόνο της γέννησης Του Κυρίου. Όμως, οι λέξεις:  «από δύο ετών και κάτω» σε συνάρτηση με τις επόμενες λέξεις: «κατά τον καιρόν, τον οποίον εξηκρίβωσε παρά των μάγων.», φανερώνουν ότι όταν λέει ότι ο Ηρώδης «εξακρίβωσε», δεν εννοεί ακριβώς την μέρα της εμφάνισης του άστρου και έτσι της γέννησης Του Χριστού, αλλά εξακρίβωσε «τον καιρόν», δηλαδή την εποχή, την πιο πιθανή χρονική περίοδο αυτών των γεγονότων βάσει του τι θυμόντουσαν οι μάγοι. Λογικά δεν υπήρχε λόγος να θυμούνται οι μάγοι και την ακριβή ημερομηνία της εμφάνισης του άστρου, αντιθέτως, αν την ξέρανε, θα μπορούσε ίσως ο Ηρώδης να έβρισκε πολύ εύκολα ποιες γυναίκες είχαν γεννήσει την συγκεκριμένη μέρα και να σκότωνε μόνο αυτά. Αυτό βέβαια, έχει να κάνει με το σχέδιο, την πρόνοια και την σοφία Του Θεού, οπότε δεν είμαι απόλυτος ότι αυτό θα συνέβαινε απαραίτητα αν ο Ηρώδης ήξερε την μέρα που γεννήθηκε Ο Χριστός, αν και δεν το αποκλείω. Έτσι, λογικά –βάσει της εντολής του Ηρώδη- Ο Κύριος γεννήθηκε περίπου ένα με δύο χρόνια πριν φτάσουν οι μάγοι στον Ηρώδη, αλλιώς τι νόημα έχει να δώσει αυτή τη χρονική συντεταγμένη («από δύο ετών και κάτω») στην εντολή, αν όχι επειδή έμαθε ότι τότε περίπου είδαν οι μάγοι το αστέρι; Λογικά οι μάγοι θα του είπαν ότι είδαν το αστέρι περίπου πριν ένα χρόνο. Ερώτηση: Γιατί δεν είπε τότε να σκοτώσουν τα παιδιά με ηλικία μέχρι δώδεκα μηνών ή από δώδεκα μηνών μέχρι και εικοσιτεσσέρων μηνών; Γιατί να τα σκοτώσει όλα τα παιδιά μέχρι δύο ετών; Πιθανόν επειδή πλέον αμφέβαλε για την ακρίβεια των πληροφοριών των μάγων (στα πλαίσια του εμπαιγμού που ένιωσε καθώς τελικά δεν επέστρεψαν να τον ενημερώσουν), και θέλοντας να εξασφαλίσει ότι θα σκότωνε το Θείο Βρέφος, άνοιξε το όριο ηλικίας σε δύο έτη.

    Επισημαίνω εδώ, ότι πόσο ακριβώς χρόνος πέρασε από την στιγμή που οι μάγοι είδαν το αστέρι μέχρι την συνάντησή τους με τον Ηρώδη, δεν μπορούμε να το γνωρίζουμε. Ο μόνος τρόπος να το γνωρίζαμε αυτό, ήταν αν ξέραμε πόσο μακριά ήταν η χώρα τους (ο συγκεκριμένος τόπος εκκίνησης), πόσες στάσεις κάνανε, πόσο γρήγορα ή αργά ταξίδευαν. Αυτές όμως τις πληροφορίες δεν τις γνωρίζουμε.

    Πάντως, ασχέτως πόσο χρονών θεωρεί κανείς ότι ήταν Ο Χριστός όταν τον βρήκαν οι μάγοι, το σίγουρο είναι ότι η εντολή που έδωσε ο Ηρώδης, δεν θα ήταν αυτή που ήταν, αν μόνο λίγους μήνες πριν είχαν δει οι μάγοι το αστέρι. Σε αυτή τη περίπτωση, λογικά η εντολή θα έλεγε να σκοτώσουν όλα τα παιδιά ηλικίας μέχρι ενός έτους.

Συμπεράσματα:

1)    Η διήγηση στον Ματθαίο και στον Λουκά μιλούν για δύο διαφορετικές περιόδους και έτσι δεν υπάρχει ΚΑΜΙΑ αντίφαση μεταξύ τους.

2)    Οι μάγοι δεν βρήκαν τον Ιησού στην φάτνη, αλλά σε σπίτι. Οι ποιμένες πρώτοι βρήκαν Τον Ιησού στην φάντη την μέρα που γεννήθηκε.

3)    Ο Ιησούς είχε γεννηθεί πριν φτάσουν οι μάγοι στον Ηρώδη, ίσως περίπου ένα χρόνο πριν.

4)    Το αστέρι δεν φαινότανε συνέχεια από την στιγμή που πρωτοεμφανίστηκε πάνω από τα Ιεροσόλυμα. Δεν υπάρχει κάτι τέτοιο στην διήγηση, πράγμα που επίσης καταρρίπτει τα περί κομητών, των νόβα, κτλ. Εμφανίστηκε ώστε να γνωρίζουν οι μάγοι προς ποια κατεύθυνση να κατευθυνθούν. Όταν έφτασαν στα Ιεροσόλυμα δεν έβλεπαν κάποιο αστέρι στον ουρανό, αλλιώς θα μας το έλεγε ο συγγραφέας. Αντιθέτως διαβάζουμε ότι ξαφνικά εμφανίστηκε το αστέρι που είχαν δει όταν ήταν στην ανατολή και τελικα τους οδήγησε στο σπίτι όπου ήταν Ο Κύριος. Οπότε στην διαδρομή προς τα Ιεροσόλυμα αυτό απουσίαζε.

5)    Η περιγραφή της συμπεριφοράς του αστεριού, φανερώνει ότι ΑΠΟΚΛΕΙΟΝΤΑΙ ΒΑΣΕΙ ΚΟΙΝΗΣ ΛΟΓΙΚΗΣ, ΩΣ ΛΑΝΘΑΣΜΕΝΕΣ, ΟΛΕΣ ΟΙ ΕΡΜΗΝΕΙΕΣ ΠΟΥ ΤΟ ΣΧΕΤΙΖΟΥΝ ΜΕ ΟΠΟΙΟ ΦΥΣΙΚΟ ΟΥΡΑΝΙΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ!

    Αυτό τώρα που απομένει είναι να απαντήσουμε στο ερώτημα: Τι τελικά ήταν αυτό το «αστέρι», εφόσον δεν ήταν κυριολεκτικά ένα αστέρι του ουρανού;

Απάντηση:

Βάσει της διήγησης, το μόνο λογικό συμπέρασμα που μπορεί να βγει, είναι ότι το αστέρι που πρωτοεμφανίστηκε στους μάγους και το οποίο αργότερα επανεμφανίστηκε ώστε να τους οδηγήσει στον Κύριο, ήταν ένας άγγελος που άστραφτε/έλαμπε. Μόνο ένας άγγελος, θα μπορούσε να κινηθεί με τον τρόπο που αυτό το «αστέρι» κινούνταν. Ο λόγος που ονομάστηκε «αστέρι», είναι διότι άστραφτε όπως ένα αστέρι, δίνοντας έτσι την εντύπωση ότι ήταν αστέρι, με σκοπό να είναι ξεκάθαρα ορατό σε αυτούς που θα το ακολουθούσαν. Επιλέχθηκε δηλαδή αυτή η λέξη ώστε να περιγραφεί το ουράνιο φαινόμενο (μία λάμψη), αλλά όχι την πηγή του που ήταν ένας άγγελος. Το ότι δεν ήταν κυριολεκτικά ένα «αστέρι» μας αφήνει Ο Θεός την κοινή λογική να μας το αποδείξει, με την έννοια ότι ένας κοινός νους θα καταλάβει ότι δεν πρόκειται κυριολεκτικά για αστέρι που ήρθε και στάθηκε πάνω από Τον Ιησού και το σπίτι Του! Η διήγηση το αποκλείει αυτό.

    Όπως θα δούμε, οι άγγελοι είναι όργανα απεσταλμένα από Τον Θεό να εκτελούν το όποιο θέλημά Του. Είναι έτσι λογικό, Ο Θεός να χρησιμοποιούσε έναν άγγελο να οδηγήσει τους μάγους. Εντύπωση κάνει ότι βλέπουμε τους ακόλουθους συσχετισμούς με αγγέλους στην Καινή Διαθήκη:

1)    Μερικές φορές εκπέμπουν φως ή και σχετίζονται με φως:

Λουκ.2:9 Και ιδού, άγγελος Κυρίου εξαίφνης εφάνη εις αυτούς, και δόξα Κυρίου έλαμψε περί αυτούς, και εφοβήθησαν φόβον μέγαν.

Πράξ.12:7 Και ιδού, άγγελος Κυρίου ήλθεν εξαίφνης και φως έλαμψεν εν τω οικήματι• κτυπήσας δε την πλευράν του Πέτρου εξύπνησεν αυτόν, λέγων• Σηκώθητι ταχέως. Και έπεσον αι αλύσεις αυτού εκ των χειρών.

Β’Κορ.11:14 Και ουδέν θαυμαστόν• διότι αυτός ο Σατανάς μετασχηματίζεται εις άγγελον φωτός.

Το επόμενο σημείο αναφέρεται στην Καινή Διαθήκη αν και δανεισμένο από την Παλαιά.

Εβρ.1:7 Και περί μεν των αγγέλων λέγει• Ο ποιών τους αγγέλους αυτού πνεύματα, και τους λειτουργούς αυτού πυρός φλόγα•

Αυτό το εδάφιο, δεν αναφέρεται σε δύο διαφορετικά όντα, δηλαδή στους αγγέλους/πνεύματα και στους λειτουργούς/πυρός φλόγας, αλλά σε ένα, στους αγγέλους. Για να γίνει αυτό κατανοητό, πρέπει κανείς να γνωρίζει ότι αυτά τα λόγια στην Παλαιά Διαθήκη ανήκουν στην κατηγορία «συνώνυμων παραλληλισμών». Έτσι ονομάζονται οι διαφορετικές περιγραφές του ίδιου πράγματος, μέσα σε μία πρόταση. Ο σκοπός των συνώνυμων παραλληλισμών είναι η έμφαση. Στην Π.Δ. λοιπόν πάλι διαβάζουμε:

Ψαλ.104:4  ο ποιών τους αγγέλους αυτού πνεύματα, τους λειτουργούς αυτού πυρός φλόγα•

Οπότε, οι άγγελοι και οι λειτουργοί Του Θεού, είναι τα ίδια όντα, που Ο Θεός ποιεί να είναι πνεύματα με μορφή «πυρός φλόγα».

Αν κάποιος δεν γνωρίζει τα πιο πάνω και θέλει επιπλέον επιβεβαίωση, μπορεί να διαβάσει 9 εδάφια μετά. Δείτε και συσχετίστε τις λέξεις του εδ.13 (με αυτές του εδ.7):

Εβρ.7:13 Προς τίνα δε των αγγέλων είπε ποτε• Κάθου εκ δεξιών μου, εωσού θέσω τους εχθρούς σου υποπόδιον των ποδών σου; 14 Δεν είναι πάντες λειτουργικά πνεύματα εις υπηρεσίαν αποστελλόμενα διά τους μέλλοντας να κληρονομήσωσι σωτηρίαν;

Έτσι, και στο Εβρ.7:1 βλέπουμε τους αγγέλους να είναι άλλοτε και «πυρός φλόγα» και άρα να εκπέμπουν φως.

 2) Στην Αποκάλυψη, οι εφτά άγγελοι… ονομάζονται εφτά… αστέρες!

Αποκ.1:20 το μυστήριον των επτά αστέρων, τους οποίους είδες εν τη δεξιά μου, και τας επτά λυχνίας τας χρυσάς. Οι επτά αστέρες είναι οι άγγελοι των επτά εκκλησιών, και αι επτά λυχνίαι, τας οποίας είδες, είναι αι επτά εκκλησίαι.

Προφανώς ο Ιωάννης έβλεπε να αστράφτουν κάτι σαν εφτά αστέρια, που όμως Ο Κύριος ξεκαθαρίζει ότι ήταν άγγελοι.

Δύο επιπλέον λόγοι που θεωρώ ότι το λεγόμενο «αστέρι» ήταν άγγελος (που άστραφτε), είναι: 1) Σε όλη τη διήγηση της γέννησης Του Κυρίου, οι άγγελοι έπαιζαν πρωτεύοντα ρόλο!

Άγγελος/οι:

*μίλησε στην Μαριάμ,

*μίλησε στον Ιωσήφ,

*μίλησε στους ποιμένες,

*μίλησε στον Ζαχαρία σχετικά με την γέννηση του Ιωάννη του Βαπτιστή, από την γυναίκα του Ελισάβετ,

* στρατιά αγγέλων πάνω από την φάτνη υμνούσαν Τον Θεό.

2) Αν και αυτός ο δεύτερος λόγος δεν είναι όσο σημαντικός όσο ο προηγούμενος, μου προκαλεί εντύπωση και συνειρμούς.

Θυμόσαστε ότι διαβάσαμε ότι όταν οι μάγοι ήταν στην ανατολή, είδαν «το αστέρι αυτού» που για να το ονομάζουν έτσι, λογικά θα σηματοδοτούσε όχι μόνο την μέρα της γέννησης Του, αλλά και τον τόπο της γεννήσεώς Του εφόσον λογικά «το αστέρι αυτού» -συνειρμικά- θα ήταν κάπου κοντά Του, και άρα και την κατεύθυνση που έπρεπε να πάρουν. Αλλά αυτό, σας θυμίζει μήπως κάτι;… Μήπως την διήγηση στον Λουκά; Ας το θυμηθούμε:

Λουκ.2:4-7,8 Ανέβη δε και Ιωσήφ από της Γαλιλαίας εκ της πόλεως Ναζαρέτ εις την Ιουδαίαν εις την πόλιν του Δαβίδ, ήτις καλείται Βηθλεέμ, επειδή αυτός ήτο εκ του οίκου και της πατριάς του Δαβίδ 5 διά να απογραφή μετά της Μαριάμ της ηρραβωνισμένης με αυτόν εις γυναίκα, ήτις ήτο έγκυος. 6 Και ενώ ήσαν εκεί, επληρώθησαν αι ημέραι του να γεννήση• 7 και εγέννησε τον υιόν αυτής τον πρωτότοκον, και εσπαργάνωσεν αυτόν και κατέκλινεν αυτόν εν τη φάτνη, διότι δεν ήτο τόπος δι' αυτούς εν τω καταλύματι. 8 (αρχαίο) Και ποιμενες ήσαν εν τη χώρα τη αυτη αγραυλουντες και φυλασσοντες φυλακας της νυκτος επι την ποιμνην αυτων. 9 Και ιδού, άγγελος Κυρίου εξαίφνης εφάνη εις αυτούς, και δόξα Κυρίου έλαμψε περί αυτούς, και εφοβήθησαν φόβον μέγαν.

Οπότε, ο Ιωσήφ, η Μαριάμ και Ο Ιησούς ήταν στην Βηθλεέμ και οι βοσκοί ήταν κάπου στην ίδια «χώρα», στην Ιουδαία, κοντά στη Βηθλεέμ.

 Και τούτο θέλει είσθαι το σημείον εις εσάς• θέλετε ευρεί βρέφος εσπαργανωμένον, κείμενον εν τη φάτνη. 13 Και εξαίφνης μετά του αγγέλου εφάνη πλήθος στρατιάς ουρανίου υμνούντων τον Θεόν και λεγόντων• 14 Δόξα εν υψίστοις Θεώ και επί γης ειρήνη, εν ανθρώποις ευδοκία. 15 Και καθώς οι άγγελοι ανεχώρησαν απ' αυτών εις τον ουρανόν, οι άνθρωποι οι ποιμένες είπον προς αλλήλους. Ας υπάγωμεν λοιπόν έως Βηθλεέμ και ας ίδωμεν το πράγμα τούτο το γεγονός, το οποίον ο Κύριος εφανέρωσεν εις ημάς.

Να μην σχετίζεται άραγε το γεγονός ότι την νύχτα της γέννησης Του Κυρίου, στον ουρανό της Ιουδαίας πάνω από τους συγκεκριμένους βοσκούς, υπήρχαν άγγελοι που δοξολογούσαν Τον Θεό, με το άστρο που είδαν οι μάγοι; Μάλιστα διαβάζουμε στο εδ.9:

Και ιδού, άγγελος Κυρίου εξαίφνης εφάνη εις αυτούς, και δόξα Κυρίου έλαμψε περί αυτούς, και εφοβήθησαν φόβον μέγαν.

Βλέπουμε ένα άγγελο λοιπόν να δημιουργεί φως γύρω από αυτούς και στην συνέχεια να τους δίνει οδηγίες που να βρούνε Τον Ιησού!

Σε αυτά τα πλαίσια, μου φαίνεται σχεδόν απίθανο, κάποιος άγγελος από αυτούς, να μην προκάλεσε το φαινόμενο που είδαν οι μάγοι εξ αποστάσεως.

    Φτάσαμε λοιπόν στο τέλος. Καταλαβαίνετε τώρα γιατί θεωρώ ότι αυτοί οι Χριστιανοί επιστήμονες και μη, «μωράνθησαν»; Γιατί υποψιάζομαι ότι Ο Θεός τους «παρέδωκε σε αδόκιμο νου»; Είναι δυνατόν άνθρωπος που διαβάζει την ίδια Κ.Δ. που διαβάζουμε όλοι, να καταλήγει σε τέτοια πραγματικά τρελά συμπεράσματα (νόβα, συνόδους, αστέρια, κομήτες κτλ.); Ακόμα και αν κάποιος δεν διέκρινε όλα όσα λέγονται σε αυτό το άρθρο, δεν διάβασε έστω ότι αυτό το λεγόμενο «αστέρι» ήρθε και στάθηκε «πάνω από το Παιδί», πάνω από το σπίτι που βρίσκονταν; Ή ότι το αστέρι προπορεύονταν στους μάγους; Ή ότι το αστέρι εμφανίστηκε μόνο δύο φορές με μεγάλο χρονικό διάστημα μεταξύ τους; Πόσο λυπάμαι όταν αρκετά αδέρφια μας παρασύρονται στις αυθαίρετες ερμηνείες «ειδικών», ειδικά όταν η απλή αλήθεια είναι μπροστά στα μάτια τους.

Τέλος πάντων αδερφοί. Ελπίζω αυτή η εργασία να ξεκαθάρισε το θέμα μια και καλή.

Ο Κύριος, το Πνεύμα της αληθείας, ας δώσει κατά το έλεός Του, την αύξησή Του. Αμήν.

Αλέξης Τομαράς

  Υγ. Με αφορμή τα Χριστούγεννα, ευχαριστώ Το Κύριο μου Τον Ιησού Χριστό που δέχτηκε να αδειάσει Τον Εαυτό Του από την δόξα Του, να έρθει και να γεννηθεί μεταξύ μας ως άνθρωπος, να ζήσει 33 χρόνια στις συνθήκες μας, ώστε τελικά να γίνει Ο Ίδιος Η ΘΥΣΙΑ που με δικαίωσε και σας δικαίωσε ενώπιον Του Θεού Πατέρα, εμάς δηλαδή που Τον έχουμε δεχτεί ως Κύριο και Σωτήρα μας. Ασύλληπτο.
www.ipertisalithias.gr