ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟ ΜΗΝΥΜΑ ΕΛΠΙΔΑΣ ΚΑΙ ΖΩΗΣ: ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟ ΜΗΝΥΜΑ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΤΥΧΙΚΟΣΣΥΝΕΧΕΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΩΤΟ 02 "... ορθοτομούντα τον λόγον της αληθείας..."

ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟ ΜΗΝΥΜΑ ΕΛΠΙΔΑΣ ΚΑΙ ΖΩΗΣ

ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2000

ΟΤΙ ΠΕΡΝΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΥΧΙΚΟ -02

Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΟΥ ΔΕΥΤΕΡΟΥ ΜΕΡΟΥΣ///ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΜΕΡΟΣ

"... ορθοτομούντα τον λόγον της αληθείας..."

"Ευαγγελισμός ή Αφανισμός;"

Η θρησκευτική οργάνωση που κάνει το μεγαλύτερο "ευαγγελιστικό" έργο παγκόσμια, αναμφίβολα είναι η Εταιρεία "Σκοπιά". Αν και διαφωνούμε με πλείστες από τις διδασκαλίες και τις πρακτικές τους, είναι αλήθεια εντούτοις ότι οι οπαδοί της Εταιρείας "Σκοπιά" διεξάγουν ένα απαράμιλλο έργο διάδοσης της πίστης τους. Σύμφωνα με τα τελευταία διαθέσιμα στοιχεία (περιοδικό "Σκοπιά" τεύχος της 1-1-2000, σελ. 17-20), τη χρονιά που πέρασε ("Υπηρεσιακό Έτος 1999"), από τους "Μάρτυρες" της Σκοπιάς διατέθηκαν:

Ε λ λ ά δ α... Δ Ι Α Τ Ε Θ Η Κ Α Ν ...Π α γ κ ό σ μ ι α

27.327 Ευαγγελιζόμενοι 5.912.492

2.986 Σκαπανείς 738.343

4.971.495 Ώρες 1.144.566.849

9.430 Γραφικές Μελέτες 4.433.884

425 Εκκλησίες 89.985

Από όλη αυτή την αξιοσημείωτη δραστηριότητα προέκυψε ένας αριθμός 566 για την Ελλάδα και 323.439 παγκόσμια νέων βαπτίσεων. Για να πετύχουν αυτό τον "καρπό" χρειάστηκε ο κόπος 48,2 ευαγγελιζόμενων και 8.783,5 ώρες για κάθε νέο οπαδό στην Ελλάδα, ενώ από αυτούς αντιστοιχεί μόλις 1,3 για κάθε εκκλησία. Οι αριθμοί αυτοί γίνονται ακόμη πιο μεγάλοι αν υπολογιστεί ότι σημαντικό ποσοστό από τους "νέους" οπαδούς προέρχεται από παιδιά των "Μαρτύρων" που γεννημένα σ’ αυτό το θρησκευτικό χώρο και κλίμα, ήταν αναμενόμενο ν’ ακολουθήσουν τη θρησκεία των γονέων τους (με σοβαρή πιθανότητα ν’ αποσκιρτήσουν σε μεγαλύτερη ηλικία).

Από τα παραπάνω γίνεται φανερό ότι ακόμη και το πιο άρτια οργανωμένο "ευαγγελιστικό" πρόγραμμα δε μπορεί να φέρει σημαντικά αποτελέσματα από μόνο του.

***

Το βέβαιο είναι ότι ο "ευαγγελισμός" ως αυτοσκοπός ΔΕΝ ΒΟΗΘΑΕΙ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ. Επιτέλους, και αν υπολογίσουμε ως "πιστούς" το 1.000.000.000 των καταγραμμένων Ρωμαιοκαθολικών, τα 700.000.000 καταγραμμένων Διαμαρτυρόμενων και τα 300.000.000 των καταγραμμένων Ορθόδοξων, τι σημαίνει αυτό στην πραγματικότητα; Μήπως όλοι αυτοί έχουν κάποια ουσιαστική σχέση με την εκκλησία τους και η ζωή τους διαφέρει σε σύγκριση με τον υπόλοιπο κόσμο; Δυστυχώς όχι! Ο λόγος του Χριστού: "Το όνομα έχεις ότι ζης, και είσαι νεκρός" (Αποκ. 3/γ/1), βρίσκει απόλυτη εφαρμογή στο προκείμενο.

Με άλλα λόγια το σύνθημα -ή το δίλημμα- "Ευαγγελισμός ή Αφανισμός;" που τέθηκε στην εκκλησιαστική συνέλευση που μνημονεύεται στην αρχή αυτού του άρθρου, δεν έχει καμία ουσία και καμία αξία για την Εκκλησία του Χριστού.

Οι "μισθωτοί ποιμένες", που φοβούνται

μήπως χάσουν το μισθό ή τη θέση τους,

καλύτερα θα κάνουν να ψάξουν

για άλλο "επάγγελμα"...

***

Προκειμένου να είμαστε ορθότεροι, θα έπρεπε να πούμε ότι ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΛΗΘΙΝΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΧΩΡΙΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟ, επειδή μια εκκλησία που έχασε τον ευαγγελιστικό της ζήλο ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΛΕΟΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ!

Για να καταντήσει όμως μια εκκλησία σ’ αυτή την αδράνεια, το βέβαιο είναι ότι προηγούμενα έχει χάσει τον ΑΓΙΑΣΜΟ ΤΗΣ, έχει χάσει την κοινωνία με τον Θεό και την οδηγία του Αγίου Πνεύματος. Από κει και πέρα δεν συζητούμε για εκκλησίες αλλά για διάφορες θρησκευτικές ομάδες που ενδιαφέρονται για τη δογματική τους διδασκαλία, για την ευημερία των μελών τους, για την οικοδόμηση μεγάλων ναών, για κοινωνικές ή οικονομικές δραστηριότητες. Οτιδήποτε άλλο, δηλαδή, εκτός από Εκκλησίες του Χριστού, αδιάφορο ποιο είναι το όνομα που έχουν διαλέξει για τον εαυτό τους και τα μέλη τους.

Ο "ευαγγελισμός", όμως, που γίνεται από κάθε άλλη ομάδα έξω από την αληθινή εκκλησία, δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ, που υπακούει σε όλες τις προϋποθέσεις και χρησιμοποιεί όλες τις τεχνικές της πολιτικής ή εμπορικής διαφήμισης και τις μεθόδους διαμόρφωσης της κοινής γνώμης, χωρίς όμως καμιά ουσιαστική αλλαγή στο χαρακτήρα, πολύ δε περισσότερο στην καρδιά του ατόμου.

Κάθε αλλαγή στην προτίμηση κάποιου, που συντελείται ύστερα από την εφαρμογή των παραπάνω τεχνικών, σε τίποτα δε μπορεί να βοηθήσει την εκκλησιαστική ομάδα που τη χρησιμοποιεί και η οποία ούτως ή άλλως οδηγείται σε ΑΦΑΝΙΣΜΟ. Αυτό δε σημαίνει ότι θα αφανιστεί η ομάδα -αν και αυτό έχει συμβεί αρκετές φορές στο παρελθόν- αλλά οπωσδήποτε θα αφανιστεί το γνήσιο Ευαγγέλιο, για να πάρει τη θέση του κάποιο ΑΛΛΟ από τα πολλά που προσφέρονται σήμερα ή εκείνα που έχει στη φαρέτρα του ο Διάβολος για το μέλλον.

***

Συμπεραίνουμε, λοιπόν, ότι το πρόβλημα δεν έγκειται στον "ευαγγελισμό" αλλά στον ΑΓΙΑΣΜΟ. Όχι στην απουσία ζήλου για το έργο, αλλά στην απουσία υποταγής στον Κύριο. Όχι στην έλλειψη μέσων και χρημάτων -επειδή αυτά πάντοτε βρίσκονται- αλλά στην έλλειψη γνήσιας αγάπης για τον Θεό και τον πλησίον. Όχι στην άγνοια των μεθόδων διαμόρφωσης της γνώμης των ανθρώπων, αλλά άγνοια της αληθινής καθοδήγησης από το Πνεύμα του Θεού. Όχι στην απουσία εθελοντών αλλά στην απουσία ηγετών με πνευματικό οραματισμό, που θα είναι άσχετος από μισθούς και αξιώματα, από μάνατζμεντ, προϋπολογισμούς και τα παρόμοια.

Επιτέλους, ο Χριστός βεβαίωσε για την Εκκλησία Του, ότι "πύλαι άδου δεν θέλουσιν ισχύσει κατ' αυτής" (Ματθ. 16/ις/18). Γι’ αυτό ας μην ανησυχούν όσοι μιλούν για "αφανισμό", επειδή, έτσι κι αλλιώς, η Νύμφη του Αρνίου δεν αποβλέπει σε ανθρώπινες και κοσμικές "επιτυχίες". Αντίθετα αναπαύεται στην υπόσχεση του Αρχιποιμένα Χριστού που είπε: "Μη φοβού, μικρόν ποίμνιον^ διότι ο Πατήρ σας ευδόκησε να σας δώση την βασιλείαν" (Λουκ. 12/ιβ/32).

“”””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””

ΟΙ ΣΠΟΥΔΑΙΟΤΕΡΕΣ (;) ΣΤΙΓΜΕΣ...

Όπως ήταν επόμενο διάφοροι εμπορικοί παράγοντες του τόπου μας αλλά και διεθνώνς έσπευσαν να εκμεταλλευτούν το παραμύθι της χιλιετίας για να κερδίσουν από τους αφελείς πελάτες τους. Ανάμεσά τους και μια εταιρεία που εμπορεύεται "αναμνηστικά" πιάτα. Με την ευκαιρία λοιπόν του "millenium" έθεσε σε κυκλοφορία το εικονιζόμενο πιάτο με μεγάλη καλλιτεχνικής αξία και χρυσό περιθώριο...

Όλα αυτά, βέβαια, δε θα είχαν καμιά θέση στις σελίδες μας αν στο διαφημιστικό του φυλλάδιο δεν γινόταν λόγος για "τις σπουδαιότερες στιγμές του ανθρώπου στην Εξέλιξη, τη Σκέψη, τον Πολιτισμό, την Ιστορία, την Επιστήμη". Αν είστε περίεργοι να μάθετε ποιες ήταν οι "σπουδαιότερες στιγμές" που διάλεξαν να απεικονίσουν στο πιάτο τους, αυτές είναι: η εποχή των δεινοσαύρων και του homo sapiens, ο Παρθενώνας, το έργο του Μεγάλου Αλέξανδρου, η Αναγέννηση, το φωτεινό μυαλό του Αϊνστάιν και ο άνθρωπος στο Φεγγάρι...

Καμιά αναφορά στη γέννηση, τη ζωή και τη θυσία του Χριστού, παρόλο που ακόμη και αυτό το γεγονός της "χιλιετίας" αποκτά σημασία μόνον αν συνοδεύεται από το "ΜΕΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥ ΓΕΝΝΗΣΕΩΣ". Είτε το θέλουν κάποιοι είτε όχι, το μοναδικό και ανεπανάληπτο γεγονός που άλλαξε τον ρου της ιστορίας και την διαίρεσε σε δύο ξεχωριστές ΕΠΟΧΕΣ ήταν η ενανθρώπιση του Κυρίου -όποτε και αν έγινε αυτή- και όλα τα άλλα, παρόλη τους τη σπουδαιότητα, δεν είναι παρά ελάχιστα, σε σύγκριση ΜΕ ΤΟ ΕΝΑ.

Και οι μεν πλαστογράφοι της ιστορίας προσπαθούν να φέρουν σε δεύτερη μοίρα εκείνα τα γεγονότα που όντως είναι αληθινά και άξια της προσοχής των ανθρώπων, τι κάνουν όμως οι ακόλουθοι του Χριστού, που είναι Η ΑΛΗΘΕΙΑ; Ίσως είναι τούτος ο χώρος που ιδιαίτερα ισχύει το "μη συμμορφόνεσθε με τον αιώνα τούτον".

Ο "ΙΟΣ ΤΟΥ 2000"

Είχαμε ενημερώσει από τις σελίδες του "Τ" τους αγαπητούς αναγνώστες ότι ο περιβόητος "Ιός του 2000" ούτε τη συντέλεια του κόσμου θα έφερνε ούτε σοβαρά προβλήματα θα δημιουργούσε.

Το γεγονός ότι για μια ακόμη φορά επαληθευθήκαμε, μας ικανοποιεί βέβαια ως ανθρώπους, ιδιαίτερα όμως μας ευχαριστεί επειδή όσοι δίνουν προσοχή στα κείμενά μας δεν κινδυνεύουν να πέσουν θύματα διαφόρων ιεροκηρύκων οι οποίοι, θεωρώντας τους εαυτούς τους "υποχρεωμένους" να έχουν απάντηση για όλα τα πράγματα, συνήθως εκστομίζουν ή γράφουν ανοησίες. Δεν θα ισχυριστούμε όμως ότι δεν υπήρχε πρόβλημα, κάτι που ειπώθηκε από μερικούς... Η αλήθεια είναι ότι επειδή ακριβώς εκείνοι που ήταν υπεύθυνοι έδρασαν έγκαιρα ώστε να ελέγξουν τις συσκευές και να λάβουν τα κατάλληλα μέτρα, τελικά η ζωή συνεχίστηκε ομαλά.

Είθε αυτό το παράδειγμα έγκαιρης ενημέρωσης, ελέγχου και τακτοποίησης, να το ακολουθούμε σε κάθε τομέα της ζωής μας - κυρίως δε στον πνευματικό. Τότε θα είμαστε καλύτερα εξασφαλισμένοι από ανεπιθύμητες εκπλήξεις, ιδιαίτερα μάλιστα στα θέματα για τα οποία μάς προειδοποιεί ο λόγος του Θεού.

ΤΑ "ΜΑΤΩΜΕΝΑ ΧΕΡΙΑ"

Τις πρώτες μέρες του νέου έτους αναφερόμενος ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών κ. Χριστόδουλος στις θρησκευτικές συνήθειες του προέδρου των ΗΠΑ Κλίντον, δήλωσε δικαιολογημένα τα εξής:

"Είδαμε το πρωί τον πλανητάρχη που πήγε να προσευχηθεί για την παγκόσμια ειρήνη όταν τα χέρια του στάζουν αίμα. Αυτό είναι το πιο ανησυχητικό. Δείχνει την καπήλευση των ιδανικών και των αρχών τις οποίες ήρθε και δίδαξε ο Κύριος Ιησούς Χριστός".

("Το Βήμα" 4-1-2000)

Τα λόγια του, αν και απόλυτα αληθινά, προκάλεσαν εντούτοις το σχόλιο του Μητροπολίτη Ζακύνθου κ. Χρυσοστόμου (γνωστού και από άλλες δηλώσεις του), ο οποίος έσπευσε να σημειώσει ότι ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΦΑΤΗ ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΤΟΥ ΚΛΙΝΤΟΝ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΑΥΤΑ ΤΑ ΧΕΡΙΑ Ο κ. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ ΤΑ ΕΠΙΑΣΕ ΓΙΑ ΝΑ ΤΑ ΧΑΙΡΕΤΙΣΕΙ ΚΑΙ, ΣΥΝΕΠΩΣ, ΜΑΤΩΜΕΝΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ.

Δεν είναι πρόθεσή μας να εισέλθουμε στις αιτίες που χωρίζουν τους δύο κληρικούς, όμως παραμένει αληθής ο λόγος του Κυρίου Ιησού, ότι "Ουδείς δύναται δύο κυρίους να δουλεύη^ διότι ή τον ένα θέλει μισήσει, και τον άλλον θέλει αγαπήσει^ ή εις τον ένα θέλει προσκολληθή, και τον άλλον θέλει καταφρονήσει" (Ματθ. 6/ς/24). Και στην προκειμένη περίπτωση ο κ. Χριστόδουλος, δέσμιος ίσως του "πρωτοκόλλου", για μια ακόμη φορά εκτέθηκε σοβαρά. Γράφαμε στο προηγούμενο ότι μάλλον πάσχει από κακούς συμβούλους ο Αρχιεπίσκοπος, γεγονός που επιβεβαιώνει και το νέο του ατόπημα.

Θα μπορούσε τουλάχιστον να ωφεληθεί από τη λαϊκή σοφία που λέει: "Ή παπάς παπάς ή ζευγάς ζευγάς", όσοι όμως ανεβαίνουν "τα ψηλά τα σκαλοπάτια", συνήθως χάνουν την επαφή με την πραγματικότητα. Αυτό βέβαια δεν ισχύει μόνο για τον κ. Χριστόδουλο αλλά για πλείστους όσους εκκλησιαστικούς "ηγεμόνες"...

ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΤΕΛΙΚΑ ΟΙ "ΑΙΡΕΤΙΚΟΙ";

Στην προσπάθειά τους να προλάβουν τον Πάπα στους εορτασμούς για το "σωτήριον έτος 2000", οι προκαθήμενοι των Ορθοδόξων Εκκλησιών έσπευσαν να γιορτάσουν όλοι μαζί (αν και υπήρξαν πάλι κάποιες απουσίες) τα Χριστούγεννα στη Βηθλεέμ.

Ο εορτασμός αυτός όμως δεν έγινε κατά το Γρηγοριανό (νέο) ημερολόγιο, αλλά κατά το Ιουλιανό (παλαιό) ημερολόγιο (δηλαδή στις 6-7 Ιανουαρίου). Ίσως ήταν για τούτο που η τελετή -στην οποία παραβρέθηκαν και οι πολιτικοί ηγέτες των ορθοδόξων χωρών και ο Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας κ. Κ. Στεφανόπουλος- αν και κανονικά θα περίμενε κανείς να λάβει μεγάλη δημοσιότητα, στη χώρα μας πέρασε στα ψιλά, επειδή διαφορετικά θα έδειχνε στον κόσμο ότι ο προκαθήμενος της ελλαδικής εκκλησίας όχι μόνο γιόρτασε Χριστούγεννα μαζί με ΠΑΛΑΙΟΗΜΕΡΟΛΟΓΗΤΕΣ -πώς γίνεται, αλήθεια, άλλους παλαιοημερολογήτες να τους θεωρεί αιρετικούς ή σχισματικούς και με άλλους να τα βρίσκει;- αλλά επίσης γιόρτασε Χριστούγεννα ΔΥΟ ΦΟΡΕΣ, κάτι που, αν δεν κάνουμε λάθος, απαγορεύεται από τους κανόνες.

Δεν είμαστε εμείς οι κατάλληλοι για να κρίνουμε τα νομοκανονικά θέματα, παρατηρούμε όμως ότι ενώ οι άνθρωποι διψούν για ΣΥΝΕΠΕΙΑ ανάμεσα σε λόγια και σε έργα, όλο και σπανιότερα τη βρίσκουν.

Οι απουσίες τέλος του Πατριάρχη Αντιόχειας (που δεν πήγε στην Βηθλεέμ επειδή είναι Σύρος υπήκοος αραβικής καταγωγής και δεν τα πηγαίνει καλά με τον Πατριάρχη Ιερουσαλήμ που είναι ελληνικής καταγωγής), και του Μητροπολίτη Εσθονίας (που δεν πήγε επειδή δεν τον αναγνωρίζει ο Πατριάρχης Μόσχας), δείχνουν πως και η Ορθόδοξη Εκκλησία όχι μόνο είναι διαιρεμένη, αλλά και σε πολιτικές και εθνικιστικές σκοπιμότητες δέσμια.

“””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””«»»»"""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""