ΑΡΧΩΝ ΤΗΣ 7ΗΣ ΗΜΕΡΑΣ
ΘΕΟΣ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΟ ΑΓΙΟ
ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ-- 05
Μπορούμε να δούμε αντανακλάσεις του δημιουργικού έργου του
Πνεύματος στο αναδημιουργικό έργο Του, σε κάθε πρό-σωπο που είναι ανοικτό στο Θεό. Ο Θεός επιτελεί το έργο Του με τα άτομα διαμέσου του Δημιουργού Πνεύματος. Έ-τσι, στην ενσάρκωση, στη δημιουργία και στην αναδημιουρ-γία το Πνεύμα έρχεται να οδηγήσει την πρόθεση του Θεού στην εκπλήρωσή της.
Το Πνεύμα για το Οποίο Δόθηκε Υπόσχεση
Ήμασταν προορισμένοι για κατοικητήριο του Αγίου Πνεύ-ματος (Α΄Κορ. γ΄16). Η αμαρτία του Αδάμ και της Εύας τους χώρισε και από τον Κήπο και ως κατοικητήριο του Πνεύμα-τος. Ο χωρισμός συνεχίζεται, και το μέγεθος της κακίας πριν από τον Κατακλυσμό έκανε το Θεό να δηλώσει: «Δεν θέλει καταμείνει πάντοτε το πνεύμα μου μετά του ανθρώπου.» (Γέν. ς΄3).
Στην εποχή της Παλαιάς Διαθήκης το Πνεύμα εφοδίαζε ορισμένα άτομα με δυνατότητες να επιτελέσουν ένα ειδικό έργο (Αρ. κδ΄2, Κριτ. ς΄34, Α΄Σαμ. ι΄6). Κατά διαστήματα εί-ναι «εν τω μέσω» ατόμων. (Ησ. ξγ΄11). Αναμφίβολα οι γνή-σιοι πιστοί είχαν πάντοτε συναίσθηση της παρουσίας Του, αλλά η προφητεία προείπε μια επιφοίτηση του Αγίου Πνεύ-ματος «εις πάσαν σάρκα» (Ιωήλ β΄28) - μια εποχή όταν η μεγαλύτερη εκδήλωση του Αγίου Πνεύματος θα εγκαινίαζε μια νέα περίοδο.
΄Οσο ο κόσμος παρέμενε στα χέρια του σφετεριστή, η ε-πιφοίτηση της πληρότητας του Αγίου Πνεύματος έπρεπε να περιμένει. Πριν το ΄Αγιο Πνεύμα μπορέσει να επιχυθεί σε κάθε σάρκα, ο Χριστός έπρεπε να ολοκληρώσει την επίγεια διακονία Του και να κάνει την εξιλαστήρια θυσία. Στρέφο-ντας την προσοχή στη διακονία του Χριστού που είναι δια-κονία του Πνεύματος, ο Ιωάννης Βαπτιστής είπε: «Εγώ μεν σας βαπτίζω εν ύδατι εις μετάνοιαν, ο δε οπίσω μου ερχό-μενος . . . θέλει σας βαπτίσει εν Πνεύματι Αγίω.» (Ματθ. γ΄11). Αλλά τα ευαγγέλια δεν αποκαλύπτουν ο Χριστός να βαπτίζει με ΄Αγιο Πνεύμα. Ακριβώς λίγες ώρες πριν το θάνα-τό Του, ο Ιησούς υποσχέθηκε στους μαθητές Του: «Θέλω παρακαλέσει τον Πατέρα και θέλει σας δώσει άλλον Παρά-κλητον, διά να μένη μεθ’υμών εις τον αιώνα, το Πνεύμα της αληθείας.» (Ιωάν. ιδ΄16,17). Η υπόσχεση του βαπτίσματος του Πνεύματος πραγματοποιήθηκε στο σταυρό; Κανένα πε-ριστέρι δεν παρουσιάσθηκε την Παρασκευή της σταύρωσης - παρά μόνο σκοτάδι και αστραπές.
Μόνο μετά την ανάστασή Του ο Χριστός εμφύσησε το Πνεύμα στους μαθητές Του (Ιωάν. κ΄22). Είπε: «Ιδού, εγώ αποστέλλω την επαγγελίαν του Πατρός μου εφ’υμάς. Σεις δε καθίσατε εν τη πόλει Ιερουσαλήμ, εωσού ενδυθήτε δύναμιν εξ ύψους.» (Λουκά κδ΄49). Αυτή τη δύναμη θα τη λάμβαναν «όταν επέλθη το ΄Αγιον Πνεύμα εφ’υμάς», κάνοντας τους μαθητές μάρτυρές Του μέχρι τα πέρατα της γης. (Πράξ. α΄8).
Ο Ιωάννης έγραψε: «Δεν ήτο έτι δεδομένον Πνεύμα ΄Αγιον, επειδή ο Ιησούς έτι δεν εδοξάσθη.» (Ιωάν. ζ΄39). Η αποδοχή της θυσίας του Χριστού από τον Πατέρα αποτε-λούσε προϋπόθεση για την επιφοίτηση του Αγίου Πνεύμα-τος.
Η νέα περίοδος ανέτειλε μόνο όταν ο νικητής Κύριός μας κάθισε στο θρόνο του ουρανού. Τότε μόνο μπορούσε να στείλει το ΄Αγιο Πνεύμα στην πληρότητά Του. Ο Πέτρος εί-πε: «Αφού λοιπόν υψώθη διά της δεξιάς του Θεού», «εξέχεε τούτο [το ΄Αγιο Πνεύμα]» (Πράξ. β΄33) στους μαθητές Του, οι οποίοι, περιμένοντας με αγωνία αυτό το γεγονός, «ενέμε¬νον ομοθυμαδόν εις την προσευχήν και την δέησιν». (Πράξ. α΄5,14). Κατά την Πεντηκοστή, πενήντα μέρες μετά το Γολ-γοθά, η νέα περίοδος ξεκίνησε ορμητικά με όλη τη δύναμη της παρουσίας του Πνεύματος. «Και εξαίφνης έγεινεν ήχος εκ του ουρανού, ως ανέμου βιαίως φερομένου, και εγέμισεν όλον τον οίκον όπου ήσαν καθήμενοι [οι μαθητές] . . . και επλήσθησαν άπαντες Πνεύματος Αγίου.» (Πράξ. β΄2-4).
Η αποστολή του Ιησού καθώς και αυτή του Αγίου Πνεύ-ματος είναι απόλυτα αλληλένδετες. Η πληρότητα του Αγίου Πνεύματος δεν μπορούσε να δοθεί μέχρις ότου ο Ιησούς ολοκληρώσει την αποστολή Του. Και ο Ιησούς, με τη σειρά Του, συνελήφθη εκ Πνεύματος Αγίου (Ματθ. α΄8-21), βαπτί-σθηκε με το Πνεύμα (Μάρκ. α΄9,10), οδηγήθηκε από το Πνεύμα (Λουκά δ΄1), επιτέλεσε τα θαύματά Του διαμέσου του Πνεύματος (Ματθ. ιβ΄24-32), πρόσφερε τον εαυτό Του στο Γολγοθά διά του Πνεύματος (Εβρ. θ΄14,15), και αναστή-θηκε διά του Πνεύματος (Ρωμ. η΄11).
Ο Ιησούς ήταν το πρώτο πρόσωπο που είχε την εμπειρία της πληρότητας του Αγίου Πνεύματος. Η εκπληκτική αλήθεια είναι ότι ο Κύριος θέλει να επιχύσει το Πνεύμα Του σε εκεί-νους οι οποίοι ειλικρινά Τον λαχταρούν.
Η Αποστολή του Αγίου Πνεύματος
Το βράδυ της προηγούμενης του θανάτου του Χριστού, τα λόγια για την επικείμενη αναχώρησή Του αναστάτωσαν τους μαθητές Του. Αμέσως τους βεβαίωσε ότι θα λάμβαναν το ΄Αγιο Πνεύμα ως προσωπικό αντιπρόσωπό Του. Δε θα έμεναν ορφανοί. (Ιωάν. ιδ΄18).
Η Προέλευση της Αποστολής. Η Καινή Διαθήκη απο-καλύπτει το ΄Αγιο Πνεύμα ως τη μοναδική οδό. Ονομάζεται «το Πνεύμα του Υιού αυτού» (Γαλ. δ΄6), «το Πνεύμα του Θεού» (Ρωμ. η΄9), «το Πνεύμα του Χριστού» (Ρωμ. η΄9, Α΄Πέτρ. α΄11), «το Πνεύμα του Ιησού Χριστού». Φιλιπ. α΄19). Ποιος καθόρισε την προέλευση της αποστολής του Αγίου Πνεύματος; Ο Ιησούς Χριστός ή ο Πατέρας;
΄Οταν ο Χριστός αποκάλυψε την προέλευση της αποστο-λής του Αγίου Πνεύματος σε ένα χαμένο κόσμο, ανέφερε δύο πηγές. Πρώτον, αναφέρθηκε στον Πατέρα: «Θέλω πα-ρακαλέσει τον Πατέρα και θέλει σας στείλει άλλον Παράκλη-τον» (Ιωάν. ιδ΄16, επίσης ιε΄26 «παρά του Πατρός»). Ονό-μασε το βάπτισμα του Αγίου Πνεύματος «επαγγελίαν του Πατρός» (Πράξ. α΄4). Δεύτερον, ο Χριστός αναφέρθηκε στον εαυτό Του: «Θέλω πέμψει αυτόν [τον Παράκλητον] προς εσάς.» Έτσι, το ΄Αγιο Πνεύμα εκπορεύεται και από τον Πα-τέρα και από τον Υιό.
Η Αποστολή Του στον Κόσμο. Δεν μπορούμε να ανα-γνωρίσουμε την Κυριότητα του Χριστού παρά μόνο με την επιρροή του Αγίου Πνεύματος. Ο Παύλος είπε: «Ουδείς δύ-ναται να είπη Κύριον τον Ιησούν, ειμή διά Πνεύματος Αγί-ου.» (Α΄Κορ. ιβ΄3).
Μας έχει δοθεί η βεβαιότητα ότι, διαμέσου του Αγίου Πνεύματος, ο Χριστός, «το φως το αληθινόν. . . φωτίζει πά-ντα άνθρωπον ερχόμενον εις τον κόσμον» (Ιωάν. α΄9). Η αποστολή Του είναι ότι «θέλει ελέγξει τον κόσμον περί α-μαρτίας, και περί δικαιοσύνης, και περί κρίσεως». (Ιωάν. ις΄8).
Πρώτον, το ΄Αγιο Πνεύμα μας οδηγεί σε ένα βαθύτερο έλεγχο της αμαρτίας, και ιδιαίτερα της αμαρτίας να μη δε-χθούμε το Χριστό. (Ιωάν. ις΄9). Δεύτερον, το Πνεύμα παρο-τρύνει όλους να δεχθούμε τη δικαιοσύνη του Χριστού. Τρί-τον, το ΄Αγιο Πνεύμα μας ειδοποιεί για την κρίση. Είναι ένα ισχυρό μέσον για να παρακινήσει τις σκοτισμένες διάνοιες στην ανάγκη της μετάνοιας και επιστροφής.
΄Οταν έχουμε μετανοήσει, μπορούμε να αναγεννηθούμε με το βάπτισμα «εξ ύδατος και Πνεύματος» (Ιωάν. γ΄5). Τότε η ζωή μας είναι νέα επειδή γίναμε κατοικητήριο του Πνεύμα-τος του Χριστού.
Η Αποστολή Του για τους Πιστούς. Η πλειονότητα των εδαφίων που αφορούν στο ΄Αγιο Πνεύμα, αναφέρεται στη σχέση Του με το λαό του Θεού. Η αγιάζουσα επιρροή Του οδηγεί στην υποταγή (Α΄Πέτρ. α΄2), αλλά κανείς δε συνεχίζει να έχει την εμπειρία της μόνιμης παρουσίας χωρίς την εκ-πλήρωση ορισμένων όρων. Ο Πέτρος λέει ότι ο Θεός έδωσε το Πνεύμα Του «εις τους πειθαρχούντας εις αυτόν» (Πράξ. ε΄32).1 Έτσι, οι πιστοί ειδοποιούνται να μην αντιστέκονται στο ΄Αγιο Πνεύμα, να μη λυπούν και να μη σβήνουν το ΄Αγιο Πνεύμα (Πράξ. ζ΄51, Εφεσ. δ΄30, Α΄Θεσ. ε΄19)
Τι κάνει το Πνεύμα για τους πιστούς;
1. Συμπαρίσταται τους πιστούς. Παρουσιάζοντας το ΄Αγιο Πνεύμα, ο Χριστός το ονόμασε «άλλον Παράκλητον» (Ιωάν. ιδ΄16), που εδώ έχει την έννοια του Μεσολαβητή, του Μεσίτη ή του Συνηγόρου.
Ο μόνος άλλος Παράκλητος που αναφέρεται στη Γραφή είναι ο ίδιος ο Χριστός. Αυτός είναι ο Συνήγορος ή Μεσολα-βητής μας ενώπιον του Πατέρα. «Τεκνία μου, ταύτα σας γράφω διά να μη αμαρτήσητε. Και εάν τις αμαρτήση, έχομεν Παράκλητον προς τον Πατέρα, τον Ιησούν Χριστόν τον Δί-καιον.» (Α΄Ιωάν. β΄1).
Ως Μεσολαβητής, Μεσίτης και Παράκλητος, ο Χριστός παρουσιάζει εμάς στο Θεό και αποκαλύπτει το Θεό σε μας. Ταυτόχρονα, το Πνεύμα μάς οδηγεί στο Χριστό και εκδηλώ-νει τη χάρη του Χριστού σε μας. Αυτό εξηγεί γιατί το Πνεύμα ονομάζεται το «Πνεύμα της χάριτος» (Εβρ. ι΄29). Μία από τις μέγιστες δρατηριότητές Του είναι η προσφορά της λυτρώ-νουσας χάρης του Χριστού στους ανθρώπους. (Α΄Κορ. ι-ε΄10, Ιωάν. δ΄5,6).
2. Φέρει την αλήθεια του Χριστού. Ο Χριστός ονόμασε το ΄Αγιο Πνεύμα το «Πνεύμα της αληθείας». (Ιωάν. ιδ΄17, ιε΄26, ις΄13). Οι λειτουργίες Του περιλαμβάνουν: να «σας υπενθυμίσει πάντα όσα είπον προς εσάς» (Ιωάν. ιδ΄26) και να «σας οδηγήσει εις πάσαν την αλήθειαν» (Ιωάν ις΄13). Το μήνυμά Του μαρτυρεί για τον Ιησού Χριστό (Ιωάν. ιε΄26). Ο Χριστός είπε: «Δεν θέλει λαλήσει αφ’εαυτού, αλλά όσα αν ακούση, θέλει λαλήσει και θέλει σας αναγγείλει τα μέλλοντα» (Ιωάν. ις΄13,14).
3. Φέρνει την παρουσία του Χριστού. ΄Οχι μόνο φέρ-νει το μήνυμα για το Χριστό, αλλά φέρνει την ίδια την πα-ρουσία του Χριστού. Ο Ιησούς είπε: «Συμφέρει εις εσάς να απέλθω εγώ, διότι εάν δεν απέλθω, ο Παράκλητος [το ΄Αγιο Πνεύμα Ιωάν. ιδ΄16,17] δεν θέλει ελθεί προς εσάς. Αλλ’αφού απέλθω, θέλω πέμψει αυτόν προς εσάς.» (Ιωάν ις΄7).
Εμποδιζόμενος από την ανθρώπινη φύση, ο ΄Ανθρωπος Ιησούς δεν ήταν πανταχού παρών, γι’αυτό και επιβαλλόταν η αναχώρησή Του. Διαμέσου του Αγίου Πνεύματος μπο-ρούσε να είναι παντού και πάντοτε. Ο Ιησούς είπε: «Εγώ θέλω παρακαλέσει τον Πατέρα και θέλει σας δώσει άλλον Παράκλητον, διά να μένη μεθ’υμών εις τον αιώνα, το Πνεύμα της αληθείας.» Και έδωσε τη βεβαιότητα ότι το Πνεύμα «μέ-νει μεθ’υμών και εν υμίν θέλει είσθαι. Δεν θέλω σας αφήσει ορφανούς, έρχομαι προς εσάς» (Ιωάν. ιδ΄16-18). «Το ΄Αγιο Πνεύμα είναι αντιπρόσωπος του Χριστού, αλλά απεκδυμένο από την ανθρώπινη προσωπικότητα και ανεξάρτητο από αυτή.»2
Κατά την ενσάρκωση, το ΄Αγιο Πνεύμα έφερε την παρου-σία του Χριστού σε ένα πρόσωπο - τη Μαρία. Στην Πεντη-κοστή, το ΄Αγιο Πνεύμα έφερε το νικητή Χριστό στον κόσμο. Οι υποσχέσεις του Χριστού: «Δεν θέλω σε αφήσει ουδέ σε εγκαταλείψει» (Εβρ. ιγ΄5), και «εγώ είμαι μεθ’υμών πάσας τας ημέρας, έως της συντελείας του αιώνος» (Ματθ. κη΄20), πραγματοποιήθηκαν διαμέσου του Αγίου Πνεύματος. Γι’αυτό η Καινή Διαθήκη δίνει στο Πνεύμα έναν τίτλο ο οποίος ποτέ δε χρησιμοποιήθηκε γι’Αυτόν στην Παλαιά Διαθήκη - «το Πνεύμα του Ιησού» (Φιλιπ. α΄19.).
΄Οπως διαμέσου του Πνεύματος ο Πατέρας και ο Υιός κατοικούν μέσα στους πιστούς (Ιωάν. ιδ΄23), έτσι και ο μό-νος τρόπος οι πιστοί να κατοικήσουν στο Χριστό είναι δια-μέσου του Αγίου Πνεύματος.
4. Καθοδηγεί τις δραστηριότητες της εκκλησίας. Ε-φόσον το ΄Αγιο Πνεύμα φέρει την ίδια την παρουσία του Χρι-στού, είναι ο αληθινός αντιπρόσωπος του Χριστού στη γη. Ως το κέντρο εξουσίας σε θέματα πίστης και διδαχής, ο τρό-πος με τον οποίον οδηγεί την εκκλησία, συμφωνεί πλήρως με τη Βίβλο. «Το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του Προτεσταντι-σμού - χωρίς το οποίο δε θα υπήρχαν Διαμαρτυρόμενοι - είναι ότι το ΄Αγιο Πνεύμα είναι ο αληθινός αντιπρόσωπος ή διάδοχος του Χριστού στη γη. Το να εξαρτόμαστε από ορ-γανώσεις, ή ηγήτορες, ή σοφία ανθρώπων, είναι να θέσουμε το ανθρώπινο στη θέση του θείου.»3
Το ΄Αγιο Πνεύμα είχε στενή συνεργασία με την αποστολι-κή εκκλησία στο θέμα της διαχείρισης. Στην επιλογή των ιε-ραποστόλων η εκκλησία εξασφάλιζε την οδηγία Του μέσα από την προσευχή και νηστεία (Πράξ. ιγ΄1-4). Τα επιλεγμένα άτομα ήταν γνωστά για την προθυμία τους στην οδηγία του ΄Αγίου Πνεύματος. Το βιβλίο των Πράξεων τους περιγράφει ως «πλησθείς Πνεύματος Αγίου» (Πράξ. ιγ΄9, 52). Οι δρα-στηριότητές τους ήταν υπό τον έλεγχό Του (Πράξ. ις΄6,7). Ο Παύλος θύμισε στους πρεσβυτέρους της εκκλησίας ότι το ΄Αγιο Πνεύμα τους έδωσε αυτή τη θέση (Πράξ. κ΄28).
Το ΄Αγιο Πνεύμα παίζει σπουδαίο ρόλο στην επίλυση σοβαρών δυσκολιών, οι οποίες απειλούν την ενότητα της εκκλησίας. Μάλιστα, η Γραφή παρουσιάζει τις αποφάσεις της συνόδου της πρώτης εκκλησίας με τις λέξεις: «Εφάνη εύλογον εις το ΄Αγιον Πνεύμα και εις ημάς . . .» (Πράξ. ι-ε΄28).
5. Εφοδιάζει την εκκλησία με ειδικά χαρίσματα. Το ΄Αγιο Πνεύμα επιδαψιλεύει ειδικά χαρίσματα στο λαό του Θεού. Στην εποχή της Παλαιάς Διαθήκης «το Πνεύμα του Κυρίου» ήρθε επάνω σε άτομα, δίνοντας εξαιρετικές δυνά-μεις για να οδηγήσουν και να ελευθερώσουν τον Ισραήλ (Κριτ. γ΄10, ς΄34, ια΄29 κ.λ.π.), και την ικανότητα να προφη-τεύουν (Αρ. ια΄17,25,26, Β΄Σαμ. κγ΄2). Το Πνεύμα ήρθε ε-πάνω στο Σαούλ και στο Δαβίδ όταν χρίσθηκαν ηγήτορες του λαού του Θεού (Α΄Σαμ. ι΄6,10, ις΄13). Σε μερικούς αν-θρώπους η πλήρωση του Αγίου Πνεύματος τους έδωσε μο-ναδικές καλλιτεχνικές επιδεξιότητες (Έξ. κη΄3, λα΄3, λε΄30-35).
Και στην πρώτη εκκλησία επίσης ο Χριστός διαμέσου του Αγίου Πνεύματος επιδαψίλευσε χαρίσματα στην εκκλησία Του. Το Πνεύμα διένειμε αυτά τα πνευματικά χαρίσματα στους πιστούς όπως έκρινε κατάλληλο, για να ωφεληθεί ο-λόκληρη η εκκλησία (Πράξ. β΄38, Α΄Κορ. ιβ΄7-11). Προμή-θευσε την ιδιαίτερη δύναμη, αναγκαία για τη διάδοση του ευαγγελίου στα πέρατα της γης. (Πράξ. α΄8, δείτε επίσης το κεφάλαιο 16).
6. Γέμισε την καρδιά των πιστών. Η ερώτηση του Παύ-λου στους μαθητές της Εφέσου «ελάβατε Πνεύμα ΄Αγιον αφού επιστεύσατε;» (Πράξ. ιθ΄2), είναι κρίσιμη ερώτηση για κάθε πιστό.
΄Οταν ο Παύλος έλαβε αρνητική απάντηση, έθεσε τα χέ-ρια του επάνω στους μαθητές και έλαβαν το βάπτισμα του Αγίου Πνεύματος (Πράξ. ιθ΄6).
Αυτό το περιστατικό δείχνει ότι ο έλεγχος της αμαρτίας τον οποίον προκαλεί το ΄Αγιο Πνεύμα και η πλήρωση της ζωής με ΄Αγιο Πνεύμα είναι δύο διαφορετικές εμπειρίες.
Ο Χριστός έδειξε την αναγκαιότητα της γέννησης «εξ ύ-δατος και Πνεύματος» (Ιωάν. γ΄5). Ακριβώς πριν να ανα-ληφθεί, ο Χριστός έδωσε την εντολή οι νεοφώτιστοι να βαπτίζονται «εις το όνομα του Πατρός, και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος» (Ματθ. κη΄19). Σύμφωνα με αυτή την εντολή, ο Πέτρος κήρυξε ότι «την δωρεάν του Αγίου Πνεύματος» τη λαμβάνουν κατά το βάπτισμα (Πράξ. β΄38). Και ο Παύλος βεβαιώνει τη σπουδαιότητα του βαπτίσματος του Αγίου Πνεύματος (δείτε κεφάλαιο 14), με την παρότρυνση οι πιστοί να πλησθούν Πνεύματος Αγίου (Εφεσ. ε΄18).
Η πλήρωση του Αγίου Πνεύματος που μας μεταβάλλει στην εικόνα του Θεού, συνεχίζει το έργο του αγιασμού που άρχισε με την αναγέννηση. «Κατά το έλεος αυτού έσωσεν ημάς, διά λουτρού παλιγγενεσίας και ανακαινίσεως του Αγί-ου Πνεύματος, το οποίον εξέχεε πλουσίως εφ’ημάς, διά Ιη-σού Χριστού του Σωτήρος ημών.» (Τίτ. γ΄5,6).
Η έλλειψη του Αγίου Πνεύματος καθιστά το έργο του ευ-αγγελίου αδύναμο. Μάθηση, τάλαντα, ευγλωττία, κάθε φυσι-κό και επίκτητο χάρισμα μπορεί να υπάρχουν, αλλά χωρίς την παρουσία του Αγίου Πνεύματος καμιά καρδιά δε θα αγ-γιχθεί, κανένας αμαρτωλός δε θα κερδιθεί στο Χριστό. Από την άλλη πλευρά, εάν ενωθούν με το Χριστό, εάν τα χαρί-σματα του Πνεύματος γίνουν δικά τους, ακόμη και οι πιο φτωχοί και αγνοημένοι από τους μαθητές Του θα έχουν μια δύναμη που θα μιλάει στις καρδιές τους. Ο Θεός τους καθι-στά διαύλους για να εκχυθεί η ύψιστη επιρροή στον κό-σμο.»4
Το ΄Αγιο Πνεύμα είναι ζωτικό. ΄Ολες οι αλλαγές που ο Ιη-σούς επιφέρει σε μας, έρχονται με τη διακονία του Αγίου Πνεύματος. Ως πιστοί, πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι χωρίς το Πνεύμα δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτε.
Σήμερα το ΄Αγιο Πνεύμα κατευθύνει την προσοχή μας στο μέγιστο δώρο της αγάπης που ο Θεός πρόσφερε στο πρόσωπο του Υιού Του. Κάνει έκκληση να μην αντισταθού-με στις κλήσεις Του, αλλά να δεχθούμε το μόνο τρόπο με τον οποίον μπορούμε να συμφιλιωθούμε με τον αξιαγάπητο και προσηνή Πατέρα.
