AΡΧΩΝ ΤΗΣ 7ΗΣ ΗΜΕΡΑΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ - 05
Ο Αιώνιος Θεός το ΄Αγιο Πνεύμα ήταν σε δράση με τον Πατέρα και τον Υιό κατά τη δημιουργία, την εν-σάρκωση και τη λύτρωση. Ενέπνευσε τους συγ-γραφείς της Βίβλου. Ενέπλησε τη ζωή του Χριστού με δύναμη. Ελκύει και ελέγχει τις ανθρώπινες υ-πάρξεις. Ανανεώνει και μεταμορφώνει στην εικόνα του Θεού εκείνους οι οποίοι ανταποκρίνονται. Α-πεσταλμένος από τον Πατέρα και τον Υιό να είναι πάντοτε με τα παιδιά Του, διαχέει τα πνευματικά χαρίσματα στην εκκλησία, την ενδυναμώνει ώστε αυτή να δώσει τη μαρτυρία της για το Χριστό, και σε αρμονία με τη Γραφή την οδηγεί σε όλη την α-λήθεια. -
Βασικές αλήθειες, 5
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5
ΘΕΟΣ ΤΟ ΑΓΙΟ ΠΝΕΥΜΑ
Αν και η σταύρωση δημιούργησε αμηχανία, αγωνία και τρόμο στους οπαδούς του Χριστού, η ανάσταση έφερε γλυ-κοχάραμα στη ζωή τους. ΄Οταν ο Χριστός έσπασε τις αλυσί-δες του θανάτου, η βασιλεία του Θεού ανέτειλε στην καρδιά τους.
Τώρα μια άσβεστη φλόγα έκαιγε στην ψυχή τους. Οι δια-φορές που πριν από μερικές εβδομάδες είχαν ορθώσει α-πειλητικά φράγματα μεταξύ των μαθητών, κατέρρευσαν. Ε-ξομολογήθηκαν τις αμαρτίες τους ο ένας προς τον άλλον, και ανοίχθηκαν περισσότερο για να δεχθούν μέσα τους τον Ιησού, τον αναστηθέντα Βασιλιά.
Η ενότητα του ποιμνίου το οποίο είχε διασκορπισθεί, αυ-ξανόταν καθώς περνούσαν τις ημέρες στην προσευχή. Μια αξέχαστη ημέρα προσεύχονταν στο Θεό όταν μια βοή σαν ήχος ανεμοστρόβιλου πέρασε ανάμεσά τους. Σαν να είχε γίνει ορατή η φλόγα που έκαιγε στην καρδιά τους, πύρινες γλώσσες κάθισαν στο κάθε κεφάλι. Σαν μια βίαιη φωτιά, το ΄Αγιο Πνεύμα κατέβηκε επάνω τους.
Πλήρεις Πνεύματος, οι μαθητές δεν μπορούσαν να συ-γκρατήσουν τη νέα φλογερή αγάπη και χαρά για τον Ιησού. Δημόσια και με ενθουσιασμό άρχισαν να κηρύττουν τα καλά νέα της σωτηρίας. Αναστατωμένοι από το θόρυβο, ένα πλή-θος από ντόπιους και από προσκυνητές διαφόρων εθνικοτή-των συνέρρευσαν στο οίκημα. Ξαφνιασμένοι και απορημέ-νοι, άκουγαν - στη δική τους γλώσσα - την ισχυρή μαρτυρία για τα μεγάλα έργα του Θεού να τα παρουσιάζουν με απλοϊ-κό τρόπο οι Γαλιλαίοι.
‘’Δεν καταλαβαίνω τι σημαίνουν αυτά;’’ έλεγε ο ένας. ΄Αλλοι τους περνούσαν για μεθυσμένους. Ο Πέτρος υψώνο-ντας τη φωνή του πάνω από την οχλοβοή, είπε: ‘’΄Οχι! Είναι εννέα η ώρα το πρωί. Αυτά που ακούτε και βλέπετε, έχουν γίνει επειδή ο αναστημένος Ιησούς Χριστός κάθισε στα δεξιά του Θεού και τώρα μας έδωσε το ΄Αγιο Πνεύμα.’’ (Πράξ. β΄).
Ποιος Eίναι το ΄Αγιο Πνεύμα;
Η Βίβλος αποκαλύπτει ότι το ΄Αγιο Πνεύμα είναι ένα πρόσωπο, όχι μια απρόσωπη δύναμη. Δηλώσεις όπως, «ε-φάνη εύλογον εις το ΄Αγιον Πνεύμα και εις ημάς» (Πράξ. ι-ε΄28), αποκαλύπτει ότι οι πρώτοι Χριστιανοί αποδέχονταν το ΄Αγιο Πνεύμα ως πρόσωπο. Ο Χριστός επίσης μίλησε για το ΄Αγιο Πνεύμα ως ένα ξεχωριστό πρόσωπο λέγοντας: «Εκεί-νος θέλει δοξάσει εμέ, διότι εκ του εμού θέλει λάβει και α-ναγγείλει προς εσάς.» (Ιωάν. ις΄14). Η Γραφή αναφερόμενη στον Τριαδικό Θεό, περιγράφει το Πνεύμα ως πρόσωπο. (Ματθ. κη΄19, Β΄Κορ. ιγ΄14).
Το ΄Αγιο Πνεύμα είναι προσωπικότητα. Αγωνίζεται (Γέν. ς΄3), διδάσκει (Λουκά ιβ΄12), ελέγχει (Ιωάν. ις΄8), κατευθύνει τις υποθέσεις της εκκλησίας (Πράξ. ιγ΄2), βοηθάει και μεσι-τεύει (Ρωμ. η΄26), εμπνέει (Β΄Πέτρ. α΄21), και αγιάζει (Α΄Πέτρ. α΄2). Αυτές οι δραστηριότητες δεν μπορούν να επι-τελεσθούν απλώς από μια δύναμη, μια επιρροή ή ιδιότητα του Θεού. Μόνο ένα πρόσωπο μπορεί να τις κάνει.
Το ΄Αγιο Πνεύμα Είναι Αληθινά Θεός
Η Γραφή δέχεται το ΄Αγιο Πνεύμα ως Θεό. Ο Πέτρος είπε στον Ανανία ότι ψευδόμενος στο ΄Αγιο Πνεύμα, «δεν εψεύ-σθης εις ανθρώπους αλλά εις τον Θεόν». (Πράξ. ε΄3,4). Ο Ιησούς δίνει τον ορισμό της ασυγχώρητης αμαρτίας ως «βλασφημία κατά του Πνεύματος» λέγοντας: «΄Οστις είπη λόγον κατά του Υιού του ανθρώπου, θέλει συγχωρηθή εις αυτόν. ΄Οστις όμως είπη κατά του Πνεύματος του Αγίου, δεν θέλει συγχωρηθή εις αυτόν ούτε εν τούτω τω αιώνι ούτε εν τω μέλλοντι» (Ματθ. ιβ΄31,32). Αυτό μπορεί να αληθεύει μό-νο αν το ΄Αγιο Πνεύμα είναι Θεός.
Η Γραφή αποδίδει τις θείες ιδιότητες και στο ΄Αγιο Πνεύ-μα. Αυτός είναι ζωή. Ο Παύλος αναφέρεται σε Αυτόν ως «το Πνεύμα της ζωής» (Ρωμ. η΄2). Αυτός είναι αλήθεια. Ο Χρι-στός Τον ονομάζει «το Πνεύμα της αληθείας» (Ιωάν. ις΄13). Οι εκφράσεις «διά της αγάπης του Πνεύματος» (Ρωμ. ιε΄30), «το Πνεύμα το ΄Αγιον του Θεού» (Εφεσ. δ΄30) αποκαλύ-πτουν ότι η αγάπη και η αγιότητα είναι μέρος της φύσης Του.
Το ΄Αγιο Πνεύμα είναι παντοδύναμο. Διανέμει πνευματικά χαρίσματα «ιδία εις έκαστον καθώς θέλει» (Α΄Κορ. ιβ΄11). Είναι πανταχού παρών. Θα «μείνη» με το λαό Του «εις τον αιώνα». (Ιωάν. ιδ΄16). Κανένας δεν μπορεί να διαφύγει της επιρροής. Του (Ψαλμ. ρλθ΄7-10). Είναι επίσης παντογνώ-στης, «επειδή το Πνεύμα ερευνά τα πάντα, και τα βάθη του Θεού», «και τα του Θεού ουδείς γινώσκει, ειμή το Πνεύμα του Θεού». (Α΄Κορ. β΄10,11).
Τα έργα του Θεού συνδέονται με το ΄Αγιο Πνεύμα. Συμ-μετέχει στη δημιουργία και στην ανάσταση. Ο Ιώβ είπε: «Το Πνεύμα του Θεού με έκαμε, και η πνοή του Παντοδυνάμου με εζωοποίησε» (Ιώβ λγ΄4). Ο Ψαλμωδός λέει: «Εξαποστέλ¬λεις το πνεύμα σου, κτίζονται.» (Ψαλμ. ρδ΄30). Ο Παύλος δήλωσε: «Ο αναστήσας τον Χριστόν εκ νεκρών, θέλει ζωο-ποιήσει και τα θνητά σώματα υμών, διά του Πνεύματος αυ-τού του κατοικούντος εν υμίν.» (Ρωμ. η΄11).
Μόνο ένας πανταχού παρών προσωπικός Θεός, όχι μια απρόσωπη επιρροή, ούτε μια δημιουργημένη ύπαρξη θα μπορούσε να επιτελέσει το θαύμα να φέρει το θεϊκό Χριστό σε ένα άτομο - τη Μαρία. Στην Πεντηκοστή το Πνεύμα έκανε το Θεάνθρωπο Ιησού παγκοσμίως παρόντα σε εκείνους οι οποίοι ήθελαν να Τον δεχθούν.
Το ΄Αγιο Πνεύμα λαμβάνεται ίσος προς τον Πατέρα και τον Υιόν στην ιερολογία του βαπτίσματος (Ματθ. κη΄19), στην αποστολική ευλογία (Β΄Κορ. ιγ΄13), και στην αναφορά για τα πνευματικά χαρίσματα (Α΄Κορ. ιβ΄4-6).
Το ΄Αγιο Πνεύμα και η Θεότητα
Από την αιωνιότητα ο Θεός το ΄Αγιο Πνεύμα συνυπήρχε στη Θεότητα ως το τρίτο μέλος. Ο Πατέρας, ο Υιός και το ΄Αγιο Πνεύμα είναι εξίσου αυθύπαρκτοι. Αν και ο καθένας είναι ίσος, μια λειτουργική σχέση υπάρχει μέσα στην Αγία Τριάδα. (Δείτε κεφάλαιο 2).
Η αλήθεια για το Θεό ΄Αγιο Πνεύμα κατανοείται καλύτερα καθώς βλέπουμε μέσα από τον Ιησού. ΄Οταν το ΄Αγιο Πνεύ-μα έρχεται στους πιστούς, έρχεται ως το «Πνεύμα του Χρι-στού» - δεν έρχεται με το δικό Του δικαίωμα φέροντας τα διαπιστευτήριά Του. Η δράση Του στην ιστορία επικεντρώ-νεται στην αποστολή του Χριστού για τη σωτηρία. Το ΄Αγιο Πνεύμα είχε ενεργό συμμετοχή στη γέννηση του Χριστού (Λουκά α΄35), επιβεβαίωσε τη δημόσια διακονία Του στο βάπτισμα (Ματθ. γ΄16,17), και έφερε στην ανθρωπότητα τα ευεργετήματα που απορρέουν από την εξιλαστήρια θυσία και ανάσταση του Ιησού. (Ρωμ. η΄11).
Στη Θεότητα το Πνεύμα φαίνεται να εκπληρώνει το ρόλο του εκτελεστή. ΄Οταν ο Πατέρας έδωσε τον Υιό Του στον κόσμο (Ιωάν. γ΄16), η σύλληψη έγινε διά Πνεύματος Αγίου. (Ματθ. α΄18-20). Το ΄Αγιο Πνεύμα ήρθε να ολοκληρώσει το σχέδιο, να το κάνει πραγματικότητα.
Η άμεση συμμετοχή του Αγίου Πνεύματος στη δημιουργία
φαίνεται με την ενεργό παρουσία Του (Γέν. α΄2). Η προέ-λευση και η διατήρηση της ζωής εξαρτάται από την ενέργειά Του. Η απομάκρυνσή Του σημαίνει θάνατος. Η Γραφή λέει, εάν ο Θεός «σύρει εις εαυτόν το πνεύμα αυτού και την πνο-ήν αυτού, πάσα σαρξ θέλει εκπνεύσει ομού, και ο άνθρω-πος θέλει επιστρέψει εις το χώμα». (Ιώβ λδ΄14,15, λγ΄4). 
