ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΤΥΧΙΚΟΣ-ΜΑΡΤΙΟΣ-ΑΠΡΙΛΙΟΣ 2005 Με το φως της Γραφής Σου το είπε ο Θεός;

ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΤΥΧΙΚΟΣ-ΜΑΡΤΙΟΣ-ΑΠΡΙΛΙΟΣ 2005

   Με το φως της Γραφής  

Σου το είπε ο Θεός;

Υπάρχουν άνθρωποι που νομίζουν ότι βλέπουν οράσεις και ενύπνια (όνειρα) ή ακούνε φωνές. Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο ψάχνουν για κάτι ΞΕΧΩΡΙΣΤΟ, κάτι που να το έχουν ΑΥΤΟΙ ενώ δεν το έχουν οι άλλοι... Το ατύχημα είναι πως αυτή η τάση συναντάται και μεταξύ ανθρώπων που λένε ότι είναι πιστοί του Χριστού. «Μου το είπε ο Θεός», λένε... Είναι όμως αλήθεια;

Το παρακάτω κείμενο θέτει ευθαρσώς το πρόβλημα, εξετάζοντας τι συμβαίνει τις περισσότερες φορές που κάποιος λέει: «Μου το είπε ο Θεός», και βάζει κάποια πράγματα στη θέση τους, τα χαρακτηρίζει με το όνομά τους και επισημαίνει τον κίνδυνο που υπάρχει όταν εξισώνονται εντυπώσεις και ψευδαισθήσεις κάποιων ευαίσθητων χαρακτήρων και ψυχισμών με τη μοναδική αξία των Αγίων Γραφών. |

 ΤΙ ΜΟΥ ΕΙΠΕ Ο ΘΕΟΣ

Τι θα έκανες αν σου έλεγα ότι ο Θεός μού μίλησε για ένα ζήτημα που δεν μπορούσα να βγάλω από το μυαλό μου;

Επειδή με ξέρεις, δε θα έλεγες ότι υποστηρίζω πως άκουσα τον Θεό να μου μιλάει με φωνή που άκουσα με τ' αυτιά μου. Θα υπέθετες ότι είχα μια ιδέα που όμως πιστεύω ότι έχει την υπογραφή του Θεού. Έτσι αποφασίζεις να με ακούσεις.

Άκουσε αυτό που λέω

Ας υποθέσουμε ότι με ακούς να σου λέω:

“Προσευχόμουν για το τι θα μπορούσαμε να κάνουμε για να πλησιάσουμε περισσότερους ανθρώπους με το μήνυμα της ελπίδας και της ειρήνης, και ο Κύριος έβαλε στην καρδιά μου τη σκέψη ότι είμαστε πολύ επιφυλακτικοί. Πρέπει να πιστεύουμε στον Θεό για θαύματα, να εφαρμόσουμε πίστη και να αφιερωθούμε σε πράγματα που, κατά γενική ομολογία, είναι πέρα από τη δυνατότητα που έχουμε ν' ανταποκριθούμε οικονομικά. Αφού όμως ζήτησα από τον Θεό σαφή κατεύθυνση, μου έδωσε ένα όμορφο καταπληκτικό όραμα για μια ιδέα για την οποία θέλω να σου μιλήσω”.

Καθώς με ακούς, προσπαθείς να κρατήσεις ανοικτό το μυαλό σου, αλλά δε μπορείς να συμφωνήσεις με τον ενθουσιασμό μου. Νομίζεις ότι η ιδέα ακούγεται περισσότερο σαν μια υπόθεση παρά σαν τρόπος για να αποδείξουμε την πίστη μας. Όμως δε μου το λες κατά πρόσωπο, επειδή σκέφτεσαι: Ποιος είσαι εσύ για να μου πεις ότι δεν έχω ακούσει τον Κύριο...

Τι θα κάνεις γι' αυτό;

Τι συμβαίνει εδώ; Γιατί εγώ μπορώ να πιστεύω στον Θεό για ένα θαύμα αλλά εσύ δε μπορείς; Μήπως εγώ έχω αυτί ευαίσθητο στην οδηγία του Κυρίου, ενώ εσύ εξαρτάσαι περισσότερο από την ανθρώπινη λογική; Ή μήπως χρησιμοποιώ “θρησκευτική ορολογία” για να κρύψω τη φιλοδοξία μου;

Αυτά δεν είναι ζητήματα που συζητάς εύκολα. Κανένας μας δε θέλει οι προσπάθειές μας για τον Χριστό να παρακινούνται από ανθρώπινο προγραμματισμό. Θέλουμε οι ηγέτες μας να είναι θεοσεβείς, πνευματικά ευαίσθητοι και ν' ανταποκρίνονται σε αυτό που πιστεύουν ότι ο Θεός θέλει να κάνουμε. Η Βίβλος κάνει σαφές ότι ο Θεός χρησιμοποιεί ανθρώπους για να μιλήσει εξ ονόματός Του. Ο απόστολος Παύλος συμβούλεψε τους Θεσσαλονικείς, «Το πνεύμα μη σβήνετε. Προφητείας μη εξουθενείτε» (Α~ Θεσ. 5/ε/19-20).

Είμαι πεπεισμένος, εντούτοις, ότι η κακή χρήση της θρησκευτικής γλώσσας και των “λόγων του Θεού” από κάποιους, μας δίνουν το δικαίωμα να σκεφτούμε προσεκτικά για το πώς χρησιμοποιούνται φράσεις όπως:

“Μου μίλησε ο Θεός...”

“Προσευχόμουν γι' αυτό..."

“Ο Θεός έβαλε στην καρδιά μου...”

“Ο Θεός μού είπε να πω...”

“Πήρα οδηγία να έρθω σε σένα...”

“Ο Θεός μού αποκάλυψε...”

“Ο Θεός μού θύμισε ένα εδάφιο...”

“Ο Θεός έφερε στο μυαλό μου...”

Ποια είναι τα κίνητρα;

Μερικές φορές μιλάμε με τέτοιο τρόπο για να κάνουμε τους άλλους να πιστέψουν ότι οι επιθυμίες μας έχουν τη συμφωνία του Θεού. Σε άλλες περιπτώσεις χρησιμοποιούμε τέτοιες φράσεις σαν να βάζουμε ένα είδος υπογραφής τού Θεού κάτω από τις δικές μας ιδέες, προκειμένου να κάνουμε δύσκολο στους άλλους να διαφωνήσουν μαζί μας. Αισθανόμαστε, ακόμη και υποσυνείδητα, πως όταν μας ακούνε οι άνθρωποι να λέμε “αυτό που έχει βάλει στην καρδιά μας ο Θεός”, αυτοί δε θα μπορούν να το αμφισβητήσουν.

Δεν μπορούμε να είμαστε εύπιστοι ή αφελείς

Όταν ο απόστολος Παύλος έγραψε, «Το Πνεύμα μη σβύνετε, προφητείας μη εξουθενείτε», στη συνέχεια πρόσθεσε: «Πάντα δοκιμάζετε» (Α~ Θεσ. 5/ε/21). Ο απόστολος Ιωάννης επίσης είπε στην Πρώτη Επιστολή του, «δοκιμάζετε τα πνεύματα εάν ήναι εκ του Θεού» (Α~ Ιωάν. 4:1). Τόσο ο Παύλος όσο και ο Ιωάννης δείχνουν μια προσοχή που είχε εκφραστεί πολύ πιο πριν, από τον προφήτη Ιεζεκιήλ. Στον έκτο αιώνα π.Χ., προφητεύει εκ μέρους του Θεού, «Υιέ ανθρώπου, προφήτευσον επί τους προφήτας του Ισραήλ τους προφητεύοντας και ειπέ προς τους προφητεύοντας εξ ιδίας αυτών καρδίας, Ακούσατε τον λόγον του Κυρίου. Ούτω λέγει Κύριος ο Θεός· Ουαί εις τους προφήτας τους μωρούς, τους περιπατούντας οπίσω του πνεύματος αυτών, και δεν είδον ουδεμίαν όρασιν» (Ιεζ. 13:1-3).

Ύπουλη κατάχρηση των φράσεων

Όταν συνηθίζουμε να λέμε, “Ο Θεός μού είπε” ή “Ο Κύριος έβαλε στην καρδιά μου”, θολώνουμε τις γραμμές μεταξύ αυτού που ξέρουμε ότι ο Θεός το είπε στο λόγο Του και εκείνου που νομίζουμε ότι έχει πει σ' εμάς μέσω της εσωτερικής μας προδιάθεσης.

Αυτό το σβήσιμο των ορίων είναι σημαντικό ζήτημα. Ακόμη και κάτω από την έμπνευση του Αγίου Πνεύματος, ο απόστολος Παύλος ήταν προσεκτικός ώστε να ξεχωρίζει ανάμεσα στο λόγο του Θεού και την προσωπική του πεποίθηση (Α~ Κορ. 7:10,12).

Εκείνο που εξετάζεται είναι η δική μας διάκριση και η εκτίμηση που έχω για το λόγο του Θεού. Εάν στην καθημερινή μας συνομιλία μιλάμε λες και εκείνα που ο Θεός λέει μέσα μας, μέσω της εσωτερικής μας προδιάθεσης, έχουν ίση αξία με αυτό που έχει πει μέσω των Γραφών, ακόμα και χωρίς να το θέλουμε, ανταγωνιζόμαστε την αυθεντία της Βίβλου.

Τιμή στο λόγο του Θεού

Συνεπώς, το ερώτημα δεν είναι “Τι μας είπε ο Θεός;” αλλά “Με τι τρόπο μιλάμε εμείς για τον Θεό;” Επιτέλους, ο απόστολος Πέτρος έγραψε, «Εάν τις λαλή, ας λαλή ως λαλών λόγια Θεού» (Α~ Πέτρ. 4:11).

Η απάντησή μας πρέπει να προκύπτει από μια ειλικρινή και ευσεβή εκτίμηση της διαφοράς που υπάρχει ανάμεσα στις δικές μας σκέψεις και τις σκέψεις του Θεού. Εάν είμαστε βέβαιοι ότι ο Θεός έχει πει κάτι στις Γραφές, πρέπει να το αναφέρουμε ακριβώς όπως είναι γραμμένο και με πεποίθηση. Εάν νομίζουμε ότι εμείς σκεφτόμαστε με τρόπο σύμφωνο με τις δικές Του σκέψεις, τότε πρέπει να λέμε, “Νομίζω”, ή “Πιστεύω ότι αυτό είναι ένα σχέδιο δράσης που ευχαριστεί τον Θεό”, ή “Πιστεύω ότι αυτή η κατεύθυνση είναι σύμφωνη με τις διδασκαλίες των Γραφών”. Ο βασικός παράγοντας είναι η ειλικρίνεια.

Το να λες “Νομίζω” ή “Πιστεύω ότι”, μπορεί να φαίνεται πως είναι λεπτομέρεια. Αλλά το ζήτημα είναι μεγάλο. Αφορά αυτό που έκφρασε ο ίδιος ο Θεός στον Ιεζεκιήλ, όταν είπε, «Λέγουσιν, Ο Κύριος λέγει· και ο Κύριος δεν απέστειλεν αυτούς· και έκαμον τους ανθρώπους να ελπίζωσιν ότι ο λόγος αυτών ήθελε πληρωθή. Δεν είδετε οράσεις ματαίας και ελαλήσατε μαντείας ψευδείς και λέγετε, Ο Κύριος είπεν, ενώ εγώ δεν ελάλησα;» (Ιεζ. 13:6-7).

------------------------------------

Mart De Haan © 2003 Radio Bible Class. www.rbc.org/td/08-2003/bta.html Αρχικός τίτλος: “What God Said to Me”.

Επισημαίνουμε στο σημείο αυτό τις δυσάρεστες καταστάσεις, προβλήματα και δράματα, που δημιουργούνται πολλές φορές, καθώς κάποιοι –λειτουργώντας κάτω από την εμμονή του «Μου το είπε ο Θεός»–, οδηγούνται οι ίδιοι ή οδηγούν άλλους σε επιβλαβείς ενέργειες, ιδίως σε περιπτώσεις συνοικεσίων, εκκλησιαστικών πράξεων κ.λπ.

Σημειώνεται ότι σε πρόσφατη δίκη για φόνο φοιτήτριας στη Λάρισα, ο κατηγορούμενος είχε κάνει στην κοπέλα προτάσεις γάμου με το επιχείρημα ότι «Ο Θεός τού είχε δείξει ότι θα ήταν η γυναίκα του»...

Το περιοδικό αυτό δεν είναι σε θέση ούτε έχει δικαίωμα να κρίνει την ορθότητα ή μη της καταδικαστικής απόφασης που εκδόθηκε, σημειώνει εν τούτοις τους κινδύνους που δημιουργεί η εν λόγω λανθασμένη “νοοτροπία” και την ευθύνη όσων καλλιεργούν τέτοιες ιδέες. |

………………………………………..

ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΤΥΧΙΚΟΣ-ΜΑΡΤΙΟΣ-ΑΠΡΙΛΙΟΣ 2005

  Με το φως της Γραφής  

Έγινε «παρ’ εμού το πράγμα τούτο»

«Δεν είμαστε μοιρολάτρες», λένε οι Χριστιανοί, και έτσι πρέπει να είναι. Ούτε στη μοίρα πιστεύουν, ούτε στην τύχη, ούτε στο πεπρωμένο, το “γραφτό” ή το ισλαμικό κισμέτ. Και όμως, παρακολουθώντας διάφορες συζητήσεις, ιδιαίτερα όταν πρόκειται για ζητήματα ατυχημάτων, ασθενειών ή εκτάκτων γεγονότων, όχι σπάνια ξεσκεπάζεται ένα είδος υπολανθάνουσας μοιρολατρίας.

Ενα κείμενο που κυκλοφορεί επί πολλά χρόνια σε διάφορους θρησκευτικούς κύκλους με τη μορφή φυλλαδίου, πρότεινε αναγνώστης –ως μία άλλη άποψη– και ζήτησε να το συγκρίνουμε με το άρθρο που δημοσιεύθηκε στο προηγούμενο τεύχος του «Τ», με τίτλο «Δεν το έκανε ο Θεός». Το παραθέτουμε, λοιπόν, μαζί με τα δικά μας σχόλια. |

ΠΑΡ' ΕΜΟΥ ΕΓΙΝΕ ΤΟ ΠΡΑΓΜΑ ΤΟΥΤΟ

Οι αποτυχίες της ζωής είναι πράγματι ένας τρόπος εκδήλωσης της θείας αγάπης.

«Έχω ένα μήνυμα για σένα σήμερα» λέγει ο Κύριος στον καθένα από τους θλιμμένους αγίους Του. «Θα στο ψιθυρίσω με γλυκύτητα στο αυτί, για να μη σε τρομάζουν οι θύελλες της ζωής, και να μην είναι πολύ σκληρά τα αγκάθια πάνω στα οποία πρέπει να περπατάς». Είναι μία μικρή φράση^ άσε τη να κατέβει βαθιά στην καρδιά σου και ας γίνει για σένα ένα προσκέφαλο για να αναπαύεται πάνω σ' αυτό το κουρασμένο κεφάλι σου. Άκουσε λοιπόν αυτό το μήνυμα: «Παρ' εμού έγινε το πράγμα τούτο».

Σκέφθηκες ποτέ ότι όλα όσα σε αφορούν, αφορούν κι Εμένα; «Όστις εγγίζει εσάς, εγγίζει την κόρην του οφθαλμού αυτού» (Ζαχ. 2/β/8) «Εστάθης πολύτιμος εις τους οφθαλμούς μου» (Ησ. 43/μγ/4), για τούτο βρίσκω ιδιαίτερη ευχαρίστηση να σε μορφώσω.

Όταν ο πειρασμός σε προσβάλλει και «ο εχθρός επέλθει ως ποταμός» (Ησ. 59/νθ/19) θέλω να σε διδάξω ότι «παρ' εμού έγινε το πράγμα τούτο». Εγώ διευθύνω όλες τις περιστάσεις σου. Δεν έχεις κατά τύχη τη θέση που βρίσκεσαι, αλλά γιατί αυτή είναι η θέση που Εγώ διάλεξα για σένα.

Δεν ζήτησες να γίνεις ταπεινός; Λοιπόν σε έβαλα στο σχολείο που μαθαίνεται αυτό το μάθημα. Μέσα από το περιβάλλον σου και εκείνων που βαδίζουν μαζί σου, θα συμπληρωθεί μέσα σου το έργο που Εγώ θέλω.

Έχεις δυσκολίες οικονομικές; Σου είναι δύσκολο να συμβιβάσεις τα δύο άκρα; «Παρ’ εμού έγινε το πράγμα τούτο», διότι Εγώ είμαι ο Κύριος των πάντων. Επιθυμώ να τα παίρνεις όλα από τα χέρια μου και ολόκληρος να εξαρτάσαι από μένα. Τα πλούτη μου είναι απεριόριστα (Φιλ. 4/δ/19). Δοκίμασε τις υποσχέσεις μου και ας μη πούνε για σένα ό,τι είπαν για το λαό Ισραήλ στην έρημο. «Κατά τούτο όμως δεν επιστεύσατε εις Κύριον τον Θεόν σας» (Δευτ. 1/α/32).

Περνάς νύχτες θλίψεως; «Παρ' εμού έγινε το πράγμα τούτο». Εγώ ο οποίος υπήρξα «Άνθρωπος θλίψεων και δόκιμος ασθενείας» (Ησ. 53/νγ/3), σε άφησα χωρίς ανθρώπινο στήριγμα, ώστε ερχόμενος σε μένα να βρεις «αιωνία παρηγορίαν» (Β~ Θεσ. 2/β/16-17).

Σε αποθάρρυνε ένας φίλος σου στον οποίο στηρίχθηκες; «Παρ' εμού έγινε το πράγμα τούτο». Εγώ επέτρεψα να γίνει αυτή η διάψευση των ελπίδων σου για να μάθεις ότι ο Ιησούς είναι ο καλύτερος φίλος σου. Αυτός σε φυλάττει από πτώσεις και υποστηρίζει στους αγώνες σου. Αυτός είναι η ασπίδα σου και η νίκη σου. Επιθυμεί να είναι ο Σύμβουλός σου, ο Ποιμένας σου, ο Οδηγός σου.

Σε εσυκοφάντησε κανείς; Άφησε το αυτό σε μένα και έλα να κρυφτείς κάτω από τη σκιά των πτερύγων μου, εις το καταφύγιον «από της αντιλογίας των γλωσσών» (Ψαλμ. 31/λα/20). Διότι εγώ θα φανερώσω «ως φως την δικαιοσύνην σου και την κρίσιν σου ως μεσημβρίαν» (Ψαλμ. 37/λζ/6).

Δεν πέτυχες στους σκοπούς σου; Κουράστηκες και απόκαμες; «Παρ' εμού έγινε το πράγμα τούτο». Συ κατέστρωσες σχέδια, μετά ζήτησες να τα ευλογήσω, ενώ Εγώ επιθυμούσα να τα ετοιμάσω για σένα και να αναλάβω Εγώ την ευθύνη τους «διότι το πράγμα είναι πολύ βαρύ διά σε^ δεν δύνασαι μόνος να κάμης τούτο» (Έξοδ. 18/ιη/18).

Εσύ είσαι μόνον ένα όργανο και όχι εκείνος που το χρησιμοποιεί.

Επιθυμείς διακαώς να κάνεις κάτι το αξιόλογο για μένα και αντί να το πραγματοποιήσεις παραμερίστηκες πάνω σ' ένα κρεβάτι πόνου και ανικανότητας; «Παρ’ εμού έγινε το πράγμα τούτο». Όταν ήσουνα τόσο ενεργητικός δεν μπορούσα να σε κάνω να με προσέξεις. Εγώ θέλω τώρα να σε μάθω μερικά από τα πιο μεγάλα μαθήματά μου. Μόνο εκείνοι που έμαθαν να περιμένουν με υπομονή είναι σε θέση να με υπηρετούν. Οι μεγαλύτεροι εργάτες μου είναι κάποτε εκείνοι που βρίσκονται έξω από την ενεργητική υπηρεσία, για να μάθουν να χρησιμοποιούν το όπλο της προσευχής.

Σε κάλεσαν ξαφνικά να αναλάβεις μια θέση δύσκολη και γεμάτη ευθύνη; Προχώρησε και ανάθεσε τις ελπίδες σου σε μένα. Εγώ σου εμπιστεύομαι αυτή τη σπουδαία θέση, για να σε κάνω να διδαχθείς από πείρα την αλήθεια των λόγων μου: «Θέλει σε ευλογεί Κύριος ο Θεός σου εις πάντα τα έργα σου και εις πάσας τας επιχειρήσεις σου» (Δευτ. 15/ιε/10).

Σήμερα βάζω στα χέρια σου «το ρωγίον του ελαίου» και «την χεριάν του αλεύρου» (Α~ Βασ. 17/ιζ/12) για να τα χρησιμοποιείς χωρίς φόβο. Μακάρι κάθε περίσταση που εμποδίζει τον δρόμο σου, κάθε λέξη προσβλητική που φτάνει στα αυτιά σου, κάθε τι που σε κάνει να χάνεις την υπομονή σου, κάθε εκδήλωση της αδυναμίας σου να σε βρίσκει καλά εφοδιασμένο από αυτές τις θείες πηγές. Να θυμάσαι ότι όλα αυτά είναι μέρος της ανατροφής και παιδείας του Πατρός Θεού και οι πληγές τις οποίες προξενούν, θα θεραπεύονται πάντοτε όταν θα μαθαίνεις να βλέπεις Εμένα σ' όλες τις περιστάσεις της ζωής σου. Διότι «εν τούτοις ζώσιν οι άνθρωποι, και εν πάσι τούτοις υπάρχει η ζωή του Πνεύματός μου» (Ησ. 38/λη/16). «Διά τούτο ανορθώσατε τας κεχαυνωμένας χείρας και τα παραλελυμένα γόνατα και κάμετε εις τους πόδας σας ευθείας οδούς... Ζητείτε ειρήνην μετά πάντων και τον αγιασμόν, χωρίς του οποίου ουδείς θέλει ιδεί τον Κύριον» (Εβρ. 12/ιβ/12-14).

«Θέσατε τας καρδίας σας εις πάντας τους λόγους, τους οποίους εγώ σήμερον διαμαρτύρομαι προς εσάς» (Δευτ. 32/λβ/46).

 Πολλές φορές έχουμε γράψει, ότι η μεγαλύτερη ακούσια κακοποίηση των Αγίων Γραφών είναι εκείνη που υφίστανται στα χέρια των ίδιων των πιστών, όταν διάφορα χωρία απομονώνονται από το συμφραζόμενό τους για να γίνουν συνθήματα, διδασκαλίες και δόγματα. Ατυχώς, το ίδιο έχει γίνει και στην προκειμένη περίπτωση.

Η περικοπή από την οποία απομονώθηκε το χωρίο από το οποίο προέκυψε ο τίτλος του εν λόγω κειμένου και η σχετική διδασκαλία, αφορά την ιστορία της διαίρεσης του λαού των Εβραίων στα δύο βασίλεια του Ιούδα και του Ισραήλ (Α~ Βασ. 12/ιβ/1-24). Στην περίπτωση εκείνη ο Θεός πραγματοποιούσε την απόφασή Του, την προλεχθείσα από τον προφήτη Αχιά, να διαιρέσει το βασίλειο του Δαβίδ ως τιμωρία, επειδή ο Σολομώντας και ο λαός «ελάτρευσαν Αστάρτην την θεάν των Σιδωνίων, Χεμώς τον θεόν των Μωαβιτών και Μελχώμ τον θεόν των υιών Αμμών· και δεν περιεπάτησαν εις τας οδούς μου διά να πράττωσι το ευθές ενώπιόν μου, και να φυλάττωσι τα διατάγματά μου και τας κρίσεις μου» (Α~ Βασ. 11/ια/11-13, 29-33). Το ίδιο πράγμα είχε πει ο Θεός στο Σολομώντα πολύ καιρό πριν (Α~ Βασ. 11/ια/11-13) αλλά εκείνος δεν έδωσε την πρέπουσα σημασία.

Όταν, όμως, έφτασε η ώρα για να πραγματοποιηθεί η απειλή του Θεού, και δέκα από τις φυλές χωρίστηκαν ακολουθώντας τον Ιεροβοάμ, ο γιος του Σολομώντα Ροβοάμ θέλησε να εκστρατεύσει για να επαναφέρει τους στασιαστές υπό την εξουσία του. Τότε ο προφήτης Σεμαΐας του έφερε το λόγο του Θεού, να μην κάνει την επιχείρηση, επειδή αυτό που έγινε ήταν Η ΤΙΜΩΡΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ. Με άλλα λόγια ο Θεός λέει ότι αυτή η απόσχιση έγινε με δική Του απόφαση και, φυσικά, δεν υπήρχε περίπτωση ο άνθρωπος να ανατρέψει τη θεία βουλή. Είναι σαν να του λέει: “Μην τα βάζεις μαζί μου”.

Ο συντάκτης του κειμένου που συζητάμε εδώ, έκανε καλοπροαίρετα μια συλλογή διαφόρων ενθαρρυντικών σκέψεων, τις οποίες προσπαθεί να υποστηρίξει πάνω σε ένα ΑΣΧΕΤΟ χωρίο.

Δεν υπάρχει ανάγκη να διαψεύσουμε τις διάφορες θετικές σκέψεις που παρουσιάζει το εν λόγω κείμενο, υπό την προϋπόθεση, όμως, ότι αναφέρονται ΜΟΝΟ ΣΕ ΕΙΔΙΚΕΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΕΣ επεμβάσεις του Θεού και δεν αποτελούν διδασκαλία γενικής ισχύος.

Επιπλέον, είναι προφανές πως δεν υπάρχει οποιαδήποτε ομοιότητα και σχέση με τις διάφορες φυσικές καταστροφές για τις οποίες έκανε λόγο το άρθρο του «Τ».

Θα καλέσουμε, λοιπόν, τους αναγνώστες να είναι πολύ προσεκτικοί στον τρόπο με τον οποίο χειρίζονται το λόγο του Θεού, χωρίς ποτέ να λησμονούν ότι ο πιστός πρέπει με προσοχή ΝΑ ΟΡΘΟΤΟΜΕΙ ΤΟΝ ΛΟΓΟΝ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ! (Β~ Τιμ. 2/β/15). |

…………………………………….

ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΤΥΧΙΚΟΣ-ΜΑΡΤΙΟΣ-ΑΠΡΙΛΙΟΣ 2005

             Η άλλη όψη της ζωής  

Ήρωες... Θεοί...

ή ΑΝΘΗ ΤΟΥ ΚΑΚΟΥ;

«Τι θεό λατρεύεις;» ρωτά ο κόσμος για να χαρακτηρίσει τον άνθρωπο. Η προτίμηση του καθενός μας για κάποιον “θεό” φέρνει ως αποτέλεσμα την ταύτισή μας μαζί του. Κανένας δε μπορεί να ξεφύγει από αυτό τον νόμο. Κάποιοι έχουν για “θεό” τους την ΑΕΚ, το σεξ, τη δουλειά τους, το κόμμα ή το χρήμα. Ε σ ύ ; |

Όλοι οι “θεοί” ανθρώπινης κατασκευής από την αρχαιότητα μέχρι και σήμερα, ήταν πάντα σημαδεμένοι από ελαττώματα, ανηθικότητα και κάθε είδους κακό και παρανομία. Ο Δίας έμεινε γνωστός για τις συζυγικές του απιστίες, ο Ερμής για τις κλεψιές και τα ψέματά του, ο Διόνυσος για τα όργια και τα μεθύσια του, η Ήρα για τη ζήλια της κ.ο.κ.

Από αυτή την μοίρα δε θα μπορούσαν να ξεφύγουν οι σύγχρονοι ανθρώπινοι “θεοί”, όποιοι κι αν είναι οι λατρευτές τους, διότι το βλέπουμε αυτό σε όλους τους ανθρώπους, σε όλους τους λαούς και σε όλες τις ηλικίες.

Μιλάμε για πολιτικούς, για οικονομικούς παράγοντες, για ηθοποιούς, και δε θα ξεχωρίσουμε, δυστυχώς, ακόμη και τους θρησκευτικούς εκείνους “αστέρες”, όπως πάπες, διάσημους τηλευαγγελιστές και σεβασμιότατους μητροπολίτες, για κάποιους από τους οποίους ήδη έχει γίνει λόγος σ’ αυτές τις σελίδες.

Στο παρόν κείμενο αναφερόμαστε ιδιαίτερα στους “θεούς” της σύγχρονης νεολαίας και ιδιαίτερα τους τραγουδιστές της μουσικής που χρησιμοποιούν. Επειδή όμως εμείς δεν είμαστε ειδικοί στο αντικείμενο, αντιγράφουμε ορισμένα στοιχεία που δημοσίευσε η εφημερίδα «Ελευθεροτυπία» (20-2-05), για τους μεγαλύτερους “αστέρες” και “θεούς” του μουσικού πανθέου που μαγεύουν τους σύγχρονους νέους. Σύμφωνα με αυτά τα στοιχεία, λοιπόν:

Οι Τζον Λένον, Πολ Mακ Κάρτνεϊ και Τζορτζ Χάρισον δεν είχαν λευκό ποινικό μητρώο, καθώς ενοχοποιήθηκαν για κατοχή μαριχουάνας και καλλιέργεια ινδικής κάνναβης!

Οι Mικ Τζάγκερ, Μπράιαν Τζόουνς και Κιθ Ρίτσαρντς στη διάρκεια της καριέρας τους τίμησαν δεόντως το τρίπτυχο «sex-drugs-rock ‘n’ roll» και φυλακίστηκαν για κατοχή αμφεταμινών, μαριχουάνας ηρωίνης κ.λπ.

Ο Ρέι Τσάρλς κατηγορήθηκε για κατοχή ηρωίνης και άλλων ναρκωτικών.

Ο Μάικλ Τζάκσον δικάζεται αυτό το διάστημα για σεξουαλική κακοποίηση ανηλίκων.

Ο Φιλ Σπέκτορ αντιμετωπίζει κατηγορία ανθρωποκτονίας.

Ο Σιντ Βίσιους ήταν χρήστης ηρωίνης και ομολόγησε ότι σκότωσε τη φίλη του. Αργότερα τραυμάτισε τον αδελφό της και τελικά βρέθηκε νεκρός από υπερβολική δόση ηρωίνης.

Ο Τζιμ Μόρισον είχε συλληφθεί για μέθη, διατάραξη κοινής ησυχίας, αντίσταση κατά της αρχής, παρενόχληση αεροσυνοδού και προσβολή δημοσίας αιδούς. Τελικά βρέθηκε νεκρός στο Παρίσι.

Ο Τζόνι Κας βρέθηκε αρκετές φορές πίσω από τα κάγκελα εξαιτίας κατοχής μαριχουάνας και αμφεταμινών και εμπρησμό εθνικού πάρκου!

Ο Πιτ Ντόχερτι ξοδεύει πολύ χρόνο σε κρατητήρια και δικαστήρια, καθώς οι κατηγορίες για κατοχή ναρκωτικών ή οπλοφορία αποτελούν ρουτίνα. Τις μέρες αυτές αναμένεται να δικαστεί επιπλέον για επίθεση, ληστεία και εκβιασμό.

Ο Λιτλ Γουίλι Τζον πέθανε στη φυλακή όπου βρισκόταν για ανθρωποκτονία.

Ο Πίτερ Γιάροου κρίθηκε ένοχος για άσεμνες πράξεις σε 14χρονο κορίτσι και καταδικάστηκε σε φυλάκιση.

Ο Τζέιμς Μπράουν καταδικάστηκε για απειλή με όπλο.

Οι Γουίτνι Χιούστον, Μπίλι Τζόελ, Λέμι και Τζον Φίλιος, καταδικάστηκαν για ναρκωτικά.

Οι Κρίσι Χάιντ, Αζλ Ρόουζ, Άικ Τάρνερ και Έντι Βέρνερ, καταδικάστηκαν για ξυλοδαρμό.

Οι Ρικ Τζέιμς, Λεντμπέλι και Τουπάκ Σακούρ, καταδικάστηκαν για σεξουαλική κακοποίηση.

Οι Χάρι Κόνικ Τζούνιορ, Ντέιβιντ Κρόσμπι, Όξι Όσμπουρν, Παφ Ντάντι και Σνουπ Ντόγκι Ντογκ, καταδικάστηκαν για οπλοχρησία.

Όταν τέτοιοι είναι οι “θεοί” των ανθρώπων, εξυπακούεται πώς θα πρέπει να είναι η κοινωνία τους... Τα σχόλια περιττεύουν, καθώς η καθημερινή κατάσταση μαρτυρεί περί αυτού. |

«Έτσι θα καταντήσει η πολυσυζητημένη ΚΑΘΑΡΣΗ. Θα γίνει απλά ένας ανώδυνος ψεκασμός (όπως π.χ. η 6μηνη αργία στον Αττικής, ή η παραίτηση του Θεσσαλιώτιδος), μετά ένα σκούπισμα (ας μείνουν και κάποια στίγματα, δεν πειράζει) και μετά στο αρχείο, στο ντουλάπι της λήθης...»

Εφημ. «ΑΓΩΝΑΣ»

Φ. 95, 2/2005

 Του κ. Χρήστου,

Εφημ. "ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ" Λάρισας

ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΤΥΧΙΚΟΣ-ΜΑΡΤΙΟΣ-ΑΠΡΙΛΙΟΣ 2005

            Ορθοτομώντας το λόγο της Αλήθειας  

Εδάφια που χρησιμοποιούνται λάθος

   Η μελέτη της Αγίας Γραφής είναι σπουδαίο προνόμιο των πιστών. Ταυτόχρονα όμως είναι και μεγάλη ευθύνη. Γιατί;

Επειδή σημασία δεν έχει μόνο ΤΙ ΔΙΑΒΑΖΟΥΜΕ αλλά και ΤΟ ΝΟΗΜΑ εκείνων που διαβάζουμε.

Γι’ αυτό πολλές φορές λέμε εδώ «ΟΧΙ ΔΙΑΒΑΣΜΑ ΤΗΣ ΒΙΒΛΟΥ ΑΛΛΑ ΜΕΛΕΤΗ ΤΗΣ ΒΙΒΛΟΥ».

Δύο ιστορίες από την Καινή Διαθήκη, που θυμίζουμε παρακάτω, μιλούν γι’ αυτή την αλήθεια και πόσο αντίκτυπο έχει στην καθημερινή αλλά και την πνευματική μας ζωή.

Η πρώτη περικοπή είναι από το Ευαγγέλιο του Λουκά (10/ι/25-28), όπου έχουμε το επεισόδιο του νομικού που ήρθε στον Χριστό με την επιθυμία να κληρονομήσει αιώνια ζωή.

Ο νομικός ρώτησε: «Διδάσκαλε, τι πράξας θέλω κληρονομήσει ζωήν αιώνιον;» και ο Ιησούς τον ρώτησε: «Εν τω νόμω τι είναι γεγραμμένον; Πώς αναγινώσκεις;»

Εκείνος επανέλαβε τις μεγάλες συνοπτικές εντολές: «Θέλεις αγαπά Κύριον τον Θεόν σου εξ όλης της καρδίας σου και εξ όλης της ψυχής σου και εξ όλης της δυνάμεώς σου και εξ όλης της διανοίας σου, και τον πλησίον σου ως σεαυτόν». Ύστερα απ’ αυτό ο Κύριος απάντησε: «Ορθώς απεκρίθης· τούτο κάμνε και θέλεις ζήσει».

Από τον παραπάνω διάλογο διακρίνουμε τα εξής:

(α) Την αξία του λόγου του Θεού. Προσέχουμε πως ακόμη και ο Χριστός δεν βιάστηκε να απαντήσει στο ερώτημα του νομικού με δικά Του λόγια, αλλά τον παρέπεμψε στις Γραφές.

(β) Ο νομικός ΓΝΩΡΙΖΕ τι έλεγε ο λόγος του Θεού, όμως ΔΕΝ ΕΔΙΝΕ ΠΡΟΣΟΧΗ σ’ εκείνο που διάβαζε. Μάλλον ΕΨΑΧΝΕ ΚΑΤΙ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ, ίσως κάτι που να ταιριάζει περισσότερο στις δικές του επιθυμίες.

(γ) Ο Χριστός πάντα επαινεί όχι εκείνους που ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ αλλά εκείνους που ΠΡΑΤΤΟΥΝ όσα οι Γραφές προστάζουν: «Εάν εξεύρητε ταύτα, μακάριοι είσθε εάν κάμνητε αυτά» (Ιωάν. 13/ιγ/17).

Η δεύτερη περικοπή βρίσκεται στις Πράξεις των Αποστόλων (8/η/27-36), όπου διαβάζουμε το περιστατικό με τον Αιθίοπα ευνούχο, στον οποίο ο Θεός έστειλε τον ευαγγελιστή Φίλιππο.

Ο άρχοντας αυτός είχε έρθει για να προσκυνήσει στην Ιερουσαλήμ και καθώς επέστρεφε στην πατρίδα του, καθισμένος πάνω στην άμαξά του, «ανεγίνωσκε τον προφήτην Ησαΐαν». Βλέποντάς τον ο Φίλιππος, ρώτησε: «Άρά γε γινώσκεις α αναγινώσκεις;» Ο Αιθίοπας όχι μόνο απάντησε με απόλυτη ειλικρίνεια: «Πώς ήθελον δυνηθή, εάν δεν με οδηγήση τις;» αλλά και ζήτησε βοήθεια από τον Φίλιππο, που ανέβηκε και κάθισε κοντά του.

Καθώς το ανάγνωσμα ήταν από το κεφάλαιο 53/νγ του Ησαΐα, ο άρχοντας ρώτησε: «Περί τίνος λέγει τούτο ο προφήτης; περί εαυτού ή περί άλλου τινός;» οπότε ο Φίλιππος τού εξήγησε όχι μόνο τη συγκεκριμένη περικοπή αλλά και του μετέδωσε το ευαγγέλιο του Ιησού.

Από το διάλογο αυτό διακρίνουμε:

(α) Την αξία του λόγου του Θεού. Ο ευνούχος Αιθίοπας χωρίς αμφιβολία είχε πληρώσει ένα μεγάλο ποσό για να αγοράσει τον τόμο του Ησαΐα. (Σημειωτέο ότι το βιβλίο του Ησαΐα είναι από τα μεγαλύτερα της Αγίας Γραφής!) Είχε τόση δίψα για το λόγο του Θεού, ώστε δεν είχε υπομονή να φτάσει στο σπίτι του για να διαβάσει το βιβλίο που αγόρασε, αλλά το έκανε στη διάρκεια του ταξιδιού της επιστροφής!

(β) Η απλή ανάγνωση δεν είναι αρκετή για να καταλάβει ο άνθρωπος το νόημα του ιερού κειμένου. Χρειάζεται προσοχή, προσπάθεια, εμβάθυνση και θεία βοήθεια.

(γ) Δεν είναι ντροπή να ομολογήσουμε ότι δεν καταλαβαίνουμε όλα τα σημεία της Βίβλου. Στην πραγματικότητα υπάρχουν πάρα πολλά σημεία που είναι δυσνόητα όχι μόνο για τον μέσο μελετητή αλλά ακόμη και για πολύχρονους και βαθείς μελετητές (Β~ Πέτρ. 2/β/16).

(δ) Ο ευνούχος έσπευσε να εφαρμόσει αμέσως εκείνα που έμαθε, ώστε ύστερα από λίγο ζήτησε ακόμη να βαφτιστεί.

Η κατοχή και μελέτη των Αγίων Γραφών αποτελεί μέγιστο προνόμιο των χριστιανών στους τελευταίους αιώνες. Ωστόσο υπάρχει μεγάλος κίνδυνος από το επιπόλαιο διάβασμα της Βίβλου, επειδή συχνά χρησιμοποιούνται τα εδάφια χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η προέλευση των λόγων (ποιος μιλάει), το ιστορικό πλαίσιο (πότε και σε ποιους ειπώθηκαν τα λόγια που διαβάζουμε) και η σημασία που είχαν οι λέξεις στην αρχαιότητα.

Μια από τις αιτίες δημιουργίας πολλών αιρέσεων και κακοδιδασκαλιών είναι ότι οι άνθρωποι δε γνωρίζουν τις αρχικές γλώσσες των ιερών κειμένων. Επίσης κίνδυνος υπάρχει από κακές μεταφράσεις, οι οποίες πάσχουν από αδυναμία ή ανικανότητα των μεταφραστών, όχι σπάνια όμως και από δογματική σκοπιμότητα και υστεροβουλία τους.

Τέτοια προβλήματα όλο και περισσότερο διακρίνουμε και στον ελληνικό χώρο, επειδή άλλοι μεν έχουν χάσει κάθε επαφή με το αρχαίο κείμενο λόγω της γλώσσας, άλλοι δε καταπίνουν με μεγάλη ευκολία κάθε λάθος απόδοση που υπάρχει στις μεταφραστικές προσπάθειες που έχουν γίνει τα τελευταία χρόνια.

Υπάρχει όμως και ένας άλλος μεγάλος κίνδυνος από χωρία που όχι μόνο δεν κατανοούνται σωστά αλλά και χρησιμοποιούνται από κάποιους για να υποστηρίξουν “δόγματα” σύμφωνα με τα οποία αφενός χτίζουν τη θρησκευτική και εκκλησιαστική τους εικόνα και αφετέρου, με βάση αυτά, κρίνουν και κατακρίνουν τους άλλους. Υπάρχουν επίσης χωρία που παρερμηνεύονται από αυθαίρετη γενίκευση, όπου κάποιοι παίρνουν λόγια της Γραφής και προσπαθούν να τα κάνουν παγκόσμιας ισχύος, ή προσπαθούν να τα εφαρμόσουν σε πλαίσιο διαφορετικό από το αρχικό τους συμφραζόμενο. Ακολουθούν μερικά παραδείγματα:

«Εγώ γνωρίζω τας βουλάς τας οποίας βουλεύομαι περί υμών, λέγει Κύριος, βουλάς ειρήνης και ουχί κακού, διά να δώσω εις υμάς το προσδοκώμενον τέλος» (Ιερ. 29/λθ/11)

ΛΑΘΟΣ ΑΠΟΨΗ: Τα λόγια αυτά συνήθως εκλαμβάνονται ως υπόσχεση του Θεού για ευημερία και μάλιστα γενικής εφαρμογής, ωσάν το χωρίο αυτό να γράφτηκε για κάθε έναν πιστό.

ΣΩΣΤΗ ΕΡΜΗΝΕΙΑ: Όμως αυτά τα λόγια τα είπε ο Θεός ειδκά για τους εξόριστους στη Βαβυλώνα Ιουδαίους, προς τους οποίους γνωστοποιούσε ότι, «αφού πληρωθώσιν εβδομήκοντα έτη εν Βαβυλώνι, θέλω επισκεφθή υμάς και θέλω εκτελέσει προς υμάς τον λόγον μου τον αγαθόν, να επαναφέρω υμάς εις τον τόπον τούτον». Δεν υπάρχει συνεπώς καμία ομοιότητα και κανένας λόγος για να υποθέσουμε ότι πρόκειται για υπόσχεση καθολική και διαχρονική.

«Τα μεν οπίσω λησμονών, εις τα έμπροσθεν επεκτεινόμενος, τρέχω προς τον σκοπόν» (Φιλιπ. 3/γ/13-14)

ΛΑΘΟΣ ΑΠΟΨΗ: Πρέπει να ξεχνάμε κάθε προηγούμενη αρνητική εμπειρία μας, λένε κάποιοι, και να προχωρούμε προς το μέλλον, χωρίς να κοιτάζουμε ξανά πίσω.

ΣΩΣΤΗ ΕΡΜΗΝΕΙΑ: Όλα τα γραπτά του Παύλου δείχνουν ότι εκείνος ποτέ δεν ξεχνούσε τις αρνητικές εμπειρίες που είχε στη ζωή του πριν συναντήσει τον Χριστό^ αντίθετα εκείνο που λησμονούσε ήταν τα προηγούμενα θετικά επιτεύγματά του, ώστε να δίνει συνεχώς ολόκληρο τον εαυτό του σε νέους αγώνες για χάρη του Χριστού.

«Eπειδή είσαι χλιαρός και ούτε ψυχρός ούτε ζεστός, μέλλω να σε εξεμέσω εκ του στόματός μου» (Αποκ. 3/γ/16)

ΛΑΘΟΣ ΑΠΟΨΗ: Ο πιστός πρέπει πάντα να έχει θερμά και όχι χλιαρά συναισθήματα.

ΣΩΣΤΗ ΕΡΜΗΝΕΙΑ: Το συμφραζόμενο των λόγων αυτών μεταφέρει την κεντρική ιδέα ότι κάτι μπορεί να είναι χρήσιμο ή όχι, ανάλογα με το πού θα χρησιμοποιηθεί —το νερό είναι χρήσιμο ανάλογα με τη θερμοκρασία του, είτε είναι θερμό είτε κρύο. Το χωρίο δεν λέει πουθενά ότι το ψυχρό νερό είναι κακό.

«Δίδαξον το παιδίον εν αρχή τής οδού αυτού· και δεν θέλει απομακρυνθή απ’ αυτής ουδέ όταν γηράση» (Παρ. 22/κβ/6)

ΛΑΘΟΣ ΑΠΟΨΗ: Όταν διδάσκουμε στα παιδιά μας από μικρά τις αλήθειες του ευαγγελίου, εκείνα θα μείνουν στο δρόμο του Θεού όταν μεγαλώσουν. Δυστυχώς η καθημερινή ζωή διαψεύδει αυτή την αρεστή μεν, αλλά αυθαίρετη ερμηνεία.

ΣΩΣΤΗ ΕΡΜΗΝΕΙΑ: Οι Παροιμίες είναι σοφά γνωμικά με γενικότερη εφαρμογή και όχι συγκεκριμένες υποσχέσεις. Χωρίς αμφιβολία κάθε τι που θα μάθει ο άνθρωπος από τα παιδικά του χρόνια, είναι πολύτιμο εργαλείο για την υπόλοιπη ζωή του, αυτό όμως δεν εξασφαλίζει σε κανένα γονέα την βεβαιότητα ότι το παιδί του θα ακολουθήσει οπωσδήποτε το δρόμο του Θεού.

«Τα πάντα δύναμαι διά του ενδυναμούντός με Χριστού» (Φιλιπ. 4/δ/13)

ΛΑΘΟΣ ΑΠΟΨΗ: Ο Χριστιανός μπορεί να κάνει θαύματα, μπορεί να κατορθώσει τα πάντα και να υπερνικήσει όλες τις δυσκολίες της ζωής.

ΣΩΣΤΗ ΕΡΜΗΝΕΙΑ: Ο Παύλος στα προηγούμενα εδάφια, λέει το αντίθετο ακριβώς από την παραπάνω αντίληψη. Η αποστολική του πείρα τον είχε διδάξει όχι να αποκτά όσα θέλει αλλά να αρκείται σε όσα έχει^ όχι να τον τιμούν αλλά να ταπεινώνεται^ όχι να έχει περίσσευμα αλλά να στερείται, ακόμη και να πεινά. Ο Παύλος δεν είχε τη δύναμη να αλλάξει τα πράγματα της ζωής προς το καλύτερο, είχε μάθει όμως να ΑΠΟΔΕΧΕΤΑΙ και να ΥΠΟΜΕΝΕΙ όλες τις καταστάσεις – τις καλές και τις κακές, τις εύκολες και τις δύσκολες.

«Η γνώσις φυσιοί, η δε αγάπη οικοδομεί» (Α~ Κορ. 8/η/1)

ΛΑΘΟΣ ΑΠΟΨΗ: Μη δίνεις αξία στη γνώση, επειδή κάνει τους ανθρώπους υπερήφανους. Μην ενδιαφέρεσαι και μη κουράζεσαι να μάθεις, αρκεί να έχεις “αγάπη” που “οικοδομεί”...

Τη θέση αυτή παίρνουν όσοι αποφεύγουν τον κόπο ΝΑ ΜΕΛΕΤΗΣΟΥΝ ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΘΟΥΝ, καθώς και εκείνοι που δεν θέλουν ν’ αναλάβουν την υπευθυνότητα που συνεπάγεται η γνώση, ιδιαίτερα μάλιστα σε διαπροσωπικές σχέσεις.

ΣΩΣΤΗ ΕΡΜΗΝΕΙΑ: Αντίθετα ο θεόπνευστος Ψαλμωδός προσεύχεται: «Δίδαξόν με φρόνησιν και γνώσιν» (Ψαλμ. 119/ριθ/66) και ο Παύλος κατέκρινε τους πιστούς που δεν είχαν γίνει ΔΑΣΚΑΛΟΙ, ύστερα από το διάστημα που ήταν ακόλουθοι του Χριστού. Ωστόσο η κακή χρήση της γνώσης μπορεί να κάνει ζημιά στον άνθρωποι που έχει την τάση να είναι υπερήφανος ή αίτιο σκανδαλισμού του άλλου από εκείνον που δεν υπολογίζει τη θέση του ασθενή αδελφού σε περιπτώσεις όπως εδώ, που ο λόγος γινόταν «περί των ειδωλοθύτων», όπου σίγουρα η αγάπη εμποδίζει να αδιαφορίσουμε για την κατάσταση του «ασθενούντος κατά την πίστιν» (Ρωμ. 14/ιδ/1).

«Τα ώτα σου θέλουσιν ακούει λόγον όπισθέν σου, λέγοντα, Αύτη είναι η οδός, περιπατείτε εν αυτή» (Ησ. 30/λ/21)

ΛΑΘΟΣ ΑΠΟΨΗ: Δεν είναι λίγοι, δυστυχώς, που διαβάζοντας αυτό το χωρίο –ξεχωριστά από τα συμφραζόμενα– περιμένουν να ακούσουν μια φωνή στ’ αυτιά τους, που θα τους λέει ποιο δρόμο ν’ ακολουθήσουν.

ΣΩΣΤΗ ΕΡΜΗΝΕΙΑ: Η φράση αυτή δεν είναι ξεκάρφωτη^ ακολουθεί μια άλλη υπόσχεση του Θεού η οποία λέει: «Οι διδάσκαλοί σου δεν θέλουσιν αφαιρεθή πλέον, αλλ' οι οφθαλμοί σου θέλουσι βλέπει τους διδασκάλους σου». Τότε, λοιπόν, όταν ο λαός θα έχει ανάμεσά του δασκάλους που θα διδάσκουν το νόμο του Θεού, δε θα υπάρχει φόβος παρέκλισης, επειδή η γνώση που θα έχουν λάβει θα είναι μέσα τους μια ξεκάθαρη κατευθυντήρια “φωνή”.

Δεν πρόκειται για κάποια “νέα αλήθεια”, αφού ήδη ο Θεός είχε πει: «Θέλετε λοιπόν προσέχει να κάμνητε καθώς προσέταξεν εις εσάς Κύριος ο Θεός σας· δεν θέλετε εκκλίνει δεξιά ή αριστερά» (Δευτ. 5/ε/32). Το ζητούμενο, λοιπόν, δεν είναι να περιμένει κανείς “μυστικές φωνές” αλλά να είναι πρόθυμος να υπακούει και να εκτελεί ΤΙΣ ΕΝΤΟΛΕΣ ΤΟΥ ΓΡΑΠΤΟΥ ΛΟΓΟΥ.

Είναι προφανές από τα παραπάνω, ότι πρέπει να προσέχουμε πολύ, καθώς μελετούμε τις Άγιες Γραφές, ώστε εκείνο που κατανοούμε να μην είναι αυτό που επιζητεί η απατηλή καρδιά μας και οι επιθυμίες μας αλλά εκείνο που από την αρχή ήθελε να πει το Άγιο Πνεύμα του Θεού. Ας μη παρασυρόμαστε, λοιπόν, ούτε από επιπολαιότητα και βιασύνη, ούτε από κακούς δασκάλους. |

ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΤΥΧΙΚΟΣ-ΜΑΡΤΙΟΣ-ΑΠΡΙΛΙΟΣ 2005

          Η βιβλική μελέτη δεν είναι παιχνίδι...  

Εσχατολογικές “ερμηνείες”

...που αλλάζουν ανεύθυνα

Όπως καλά γνωρίζουν οι αναγνώστες μας, αντιμετωπίζουμε με μεγάλη επιφύλαξη όλους εκείνους που θεωρούν τους εαυτούς τους "ειδικούς" περί τα εσχατολογικά, και κάθε τόσο σερβίρουν διάφορες "θεωρίες" και "κλειδιά" με τα οποία "λύνουν" τα μυστήρια της Αποκάλυψης και των λοιπών προφητικών Γραφών, για να διαφωτίσουν –δήθεν– τους αδαείς... |

Η προχειρότητα και ανευθυνότητα με την οποία χειρίζονται τα ιερά λόγια και τα απόρρητα του Θεού είναι εμφανής και εδώ, όπως δυστυχώς και σε άλλους τομείς της ζωής τους.

Προς επίρρωση των παραπάνω, επιλέξαμε από γνωστό θρησκευτικό περιοδικό, που ειδικεύεται στο αντικείμενο, μια συλλογή θέσεων που παρουσίασε τα τελευταία πέντε χρόνια. Στην έρευνα χρησιμοποιήσαμε οκτώ τεύχη από τα έτη 2000, 2001, 2002 και 2004, και στην άλλη σελίδα μπορείτε να δείτε πόσο ρευστές είναι και πόσο εύκολα αλλάζουν οι ερμηνείες του εκδότη μέσα σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα.

Το θέμα που διαπραγματεύεται σε όλα αυτά τα άρθρα είναι ΤΟ ΧΑΡΑΓΜΑ ή Ο ΑΡΙΘΜΟΣ ΤΟΥ ΘΗΡΙΟΥ της Αποκάλυψης. Ιδού λοιπόν τι διαπιστώσαμε: Στην αρχή μιλάει για τσιπάκι, ύστερα για χάραγμα, μετά για έξυπνες κάρτες και ύστερα για πολύπλοκο αριθμό, ξανά πάλι μιλάει για χάραγμα και ύστερα πάλι για αριθμό...

Και βέβαια αυτά τα βρήκαμε εύκολα με μια απλή έρευνα στα τεύχη του εν λόγω εσχατολογικού περιοδικού που υπάρχουν στο διαδίκτυο. Θυμόμαστε όμως ότι παλαιότερα γινόταν λόγος για τον διαβόητο γραμμικό κώδικα (bar code) ή για εγγραφή στο δέρμα με ανεξίτηλο χρώμα ή τατουάζ...

Ό,τι καινούργιο προβάλλει η δημοσιογραφία ή ανακαλύψει η επιστήμη, αυτόματα μπορεί να βαφτιστεί ως ΣΗΜΑΔΙ ΤΟΥ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΥ...

Δεν ξέρουμε ως πού φτάνει η δική σας φαντασία, σίγουρα όμως τα πράγματα του Θεού δεν είναι αντικείμενο μυθιστορημάτων. Ας προσέξουμε λοιπον, επειδή το λιγότερο που μπορούμε να πάθουμε είναι να γελοιοποιηθούμε, υπάρχουν όμως και χειρότερα... |

 ΜΑΪΟΣ

2000

ΤΣΙΠΑΚΙ

"...σύντομα αυτό το μικρό τσιπάκι που θα εμφυτεύεται με χάραγμα μέσα στο σώμα μας και βεβαίως θα έχει έναν κωδικό αριθμό που θα μας αντιπροσωπεύει απόλυτα σαν άτομα, όπως πιθανόν το ΑΦΜ μας"

ΙΟΥΛΙΟΣ

2000

ΤΣΙΠΑΚΙ

"αυτό το εμφυτευμένο στο σώμα μας ή στο σώμα των παιδιών μας τσιπ να μπει "το χάραγμα", ο αριθμός του αντίχριστου, ο αριθμός που θα δηλώνει λατρεία και αναγνώριση στο πρόσωπό του"

ΙΑΝ/ΡΙΟΣ 2001

ΧΑΡΑΓΜΑ

"Έχουμε ακούσει για το χάραγμα, για το 666, για το σφράγισμα των ανθρώπων στο χέρι ή στο μέτωπο από τα επιτελεία του αντίχριστου."

ΜΑΪΟΣ

2001

ΕΞΥΠΝΕΣ ΚΑΡΤΕΣ

"Θα έρθουν και οι "έξυπνες κάρτες", θα εγκατασταθεί και η απόσυρση των μετρητών, το χάραγμα, ο Αντίχριστος, το παγκόσμιο σύστημα ελέγχου και καθοδήγησης της ζωής μας."

ΙΟΥΛΙΟΣ 2001

ΚΑΡΤΑ

ΑΡΙΘΜΟΣ

ΧΑΡΑΓΜΑ

"Έχουμε εισέλθει στο "Βασίλειο των Καρτών"! (...) Στην κάρτα είναι αποτυπωμένος ο αριθμός μας ο προσωπικός. (...) Αυτός ο αριθμός θα είναι και η ταυτότητά μας, το ΑΦΜ μας, ο αριθμός ασφάλισής μας. (...) αύριο θα είναι η μια κάρτα και μετά ο ένας αριθμός... Και επειδή η κάρτα χάνεται (...) η πιο σίγουρη λύση είναι το χάραγμα. Χάραγμα επάνω στο σώμα, στο χέρι ή στο μέτωπο."

Ν/ΒΡΙΟΣ 2001

ΠΟΛΥ-

ΠΛΟΚΟΣ

ΑΡΙΘΜΟΣ

"Το χάραγμα, που θα είναι ένας πολύπλοκος, αλλά αξιόπιστος αριθμός, θα αντιπροσωπεύει ένα τμήμα (segment) στον κεντρικό server του παγκόσμιου υπολογιστή, που θα είναι "θηρίο" σε χωρητικότητα, ισχύ και δυνατότητες."

Δ/ΜΒΡΙΟΣ 2002

ΧΑΡΑΓΜΑ

"Με το χάραγμα επάνω στο σώμα ο άνθρωπος εξασφαλίζεται διά βίου."

ΜΑΡΤΙΟΣ 2004

ΑΡΙΘΜΟΣ

"...θα γίνει με τη χρήση ενός αριθμού-ταυτότητα, που θα πιστοποιεί πληροφορίες γύρω από τον κάτοχο και θα παρέχει και πληροφορίες προς "ειδικούς δέκτες". Αυτός είναι ο λόγος που πηγαίνουμε σε όλο και περισσότερο απειροελάχιστα μεγέθη, σαν αυτό του 1/100 της τρίχας."

 Η σύγχυση των ανθρώπων είναι προφανής, όπως και η επιπολαιότητά τους... . |

……………………………….

ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΤΥΧΙΚΟΣ-ΜΑΡΤΙΟΣ-ΑΠΡΙΛΙΟΣ 2005

Κάνετε το ευγενικό σας καθήκον

Οι παραλήπτες της έντυπης έκδοσης του "Τ" βλέπουν σε κάθε τεύχος το παραπλεύρως ΔΕΛΤΙΟ ΑΝΑΝΕΩΣΗΣ ΣΥΝΔΡΟΜΗΣ και την ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ να στέλνουν στο γραφείο του «Τ» αυτό το δελτίο ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΤΟ ΧΡΟΝΟ.

Καθώς το περιοδικό κυκλοφορεί ΧΩΡΙΣ ΣΥΝΔΡΟΜΗ, δεν είναι δυνατό να γνωρίζουμε κατά πόσον επιθυμείτε να το λαβαίνετε ή αν ίσως έχετε αλλάξει διεύθυνση.

Με αυτό τον ανέξοδο για σας τρόπο, εξασφαλίζουμε ότι το περιοδικό πηγαίνει μόνο στα χέρια εκείνων που ΤΟ ΘΕΛΟΥΝ και ΤΟ ΕΚΤΙΜΟΥΝ. Για να τυπωθεί και να αποσταλεί αυτό το έντυπο ΔΑΠΑΝΩΝΤΑΙ ΧΡΗΜΑΤΑ τα οποία κάποιοι προσφέρουν ακόμη και από το υστέρημά τους, γι’ αυτό είναι αμαρτία να καταλήγει στα σκουπίδια.

Θέλοντας να είμαστε ΚΑΛΟΙ ΟΙΚΟΝΟΜΟΙ των μέσων που μας χορηγεί ο Κύριος, κάναμε πριν λίγες εβδομάδες μια τηλεφωνική έρευνα.

Επειδή πολλοί από τους αναγνώστες της ηλεκτρονικής μορφής του περιοδικού "ΤΥΧΙΚΟΣ" είναι ταυτόχρονα και παραλήπτες της έντυπης μορφής, αλλά και επειδή τα αποτελέσματα της έρευνας αυτής ήταν άκρως ενδιαφέροντα, τα παρουσιάζουμε και εδώ, αφενός μεν για την ενημέρωσή σας, αφετέρου δε για να παρακινήσουμε, όσους εμπίπτουν σε κάποια από αυτές τις κατηγορίες, να ενεργήσουν ανάλογα, για το καλό αυτής της προσπάθειας.

Από τους 93 παραλήπτες που ψάξαμε, διαπιστώσαμε τα εξής:

65 παραλήπτες είναι ΘΕΡΜΟΙ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ του περιοδικού, όμως ΑΜΕΛΗΣΑΝ να στείλουν Δελτίο τα τελευταία ΠΕΝΤΕ χρόνια...

10 δεν μπορέσαμε να βρούμε τα ίχνη τους επειδή είχαν αλλάξει τηλέφωνο

7 θεωρούσαν αρκετό ότι είχαν απαντήσει στο παρελθόν.

3 άλλαξαν διεύθυνση επειδή είχαν παντρευτεί...

3 θεώρησαν καλό να πηγαίνει το περιοδικό στην παλιά τους διεύθυνση με την ελπίδα ότι ίσως ΚΑΠΟΙΟΣ το διάβαζε τυχαία.

3 είχαν πεθάνει...

1 πετούσε ενσυνείδητα το περιοδικό επειδή νόμιζε ότι είναι “αιρετικό”!

1 δεν το διάβαζε λόγω καταρράκτη.

Εσεις σε ποια κατηγορία ανήκετε;

ΕΝΕΡΓΗΣΤΕ ΑΜΕΣΩΣ! Κόψτε ΤΩΡΑ το Δελτίο της 2ης σελίδας (ή κάνετε φωτοαντίγραφο) και στείλτε το σε μας για να εξασφαλίσετε τη συνέχεια της αποστολής του.

Αν πάλι δεν θέλετε το περιοδικό, μην διστάζετε. Επιστρέψτε το

Κάποιος άλλος το χρειάζεται!

ΕΙΔΙΚΗ ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ ΜΕΣΩ ΙΝΤΕΡΝΕΤ:

Παρακαλούμε δώστε μας κάποιο "σημείο ζωής".

Γράψτε μας τις απόψεις σας, τις αντιρρήσεις σας, τα σχόλιά σας, τις προτάσεις σας. ΟΛΑ ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΟΛΑ ΕΚΤΙΜΟΝΤΑΙ.

" Τ "

…………………………………..

ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΤΥΧΙΚΟΣ-ΜΑΡΤΙΟΣ-ΑΠΡΙΛΙΟΣ 2005

Πάντοτε ευπρόσδεκτη

  Αλληλογραφία

       με τους Αναγνώστες

__________________________

1

«Είναι τιμή μου που επικοινωνώ πάλι μαζί σας. Έχουν περάσει αρκετά χρόνια από τότε που μέσα στο χριστιανικό περιοδικό σας, που έπαιρνε ο πατέρας μου, βρήκα ένα ένθετο περιοδικό για παιδιά, τον “ΕΥΤΥΧΟ”.

Ήμουν τότε γύρω στα 12 και η χαρά μου ήταν απερίγραπτη! Συμμετείχα σε όλους τους διαγωνισμούς με τα χριστιανικά σταυρόλεξα, τα κουίζ, και αφιέρωνα ώρες ανατρέχοντας στην Αγία Γραφή για να στείλω κάθε μήνα τις σωστές απαντήσεις και να κερδίσω κάποιο δώρο!

Σας ευχαριστώ που το περιοδικό σας με βοήθησε να μάθω για τον Θεό και τη χριστιανική ζωή των παιδιών Του. Ανακάλυψα τις αλήθειες Του και την αγάπη Του που είναι πλούσια κάθε μέρα για όλους εμάς!

Στις 28 Αυγούστου παντρεύτηκα με την Γεωργία, τη γυναίκα που ο Θεός μού χάρισε και Του είμαι ευγνώμων γι’ αυτήν. Πάντα ήξερα ότι η γυναίκα που Αυτός θα μου δώσει θα είναι η καλύτερη για μένα και Τον ευχαριστώ που θα σταθεί μαζί μας και στον έγγαμο βίο μας και προσευχόμαστε ο Θεός να μας κάνει ευλογία στους γύρω μας.

Προσευχόμαστε να συνεχίσετε το καλό έργο.

Σας παρακαλώ να μας στέλνετε τον «ΤΥΧΙΚΟ» στην παρακάτω διεύθυνση ......

Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΜΑΣ

Αγαπητά μας παιδιά,

Το γράμμα σας μας έδωσε μεγάλη χαρά. Πάντα προσευχόμαστε για την ευλογία του Θεού στα παιδιά Του και χαιρόμαστε ιδιαίτερα όταν αξιώνει εμάς τους ανάξιους να είμαστε χρήσιμοι με τον ένα ή τον άλλο τρόπο στην προκοπή των νεαρών μας αδελφών. Με καμάρι δημοσιεύουμε τη φωτογραφία του γάμου σας και ευχόμαστε η χάρη του Θεού να σκεπάζει τη νέα σας οικογένεια και να στεφανώνει κάθε καινούργια μέρα με τα αγαθά Του, πνευματικά και υλικά. |

__________________________

2

Ποιοι οι Χριστιανοί (;)

Αναφερόμενος σε προηγούμενη απάντησή μας (βλ. σελ. 3207) ο κ. Ν. Μαυρομάγουλος έστειλε νέα μακροσκελή επιστολή του, που δε μπορεί να δημοσιευθεί ολόκληρη λόγω χώρου, εις την οποία διαφωνεί με τους κ.κ. καθηγητές και επιστήμονες τις θέσεις των οποίων παρουσιάσαμε και τις οποίες δεν ανήκει βεβαίως σ’ εμάς να αναθεωρήσουμε ή να ελέγξουμε.

Επίσης προσπαθεί να πείσει πως στην Ελλαδική Εκκλησία όλα βαίνουν καλώς... Αλλά και σ’ αυτό το ζήτημα δε μπορούμε να συμφωνήσουμε, επειδή έτσι θα έπρεπε να διαψεύσουμε παλαιές και πρόσφατες αποκαλύψεις του Τύπου και μάλιστα του εκκλησιαστικού. Αναφέρεται επίσης και σε κάποια άλλα δευτερεύοντα θέματα.

Κυρίως όμως – κι αυτό για εμάς είναι το σπουδαιότερο– ο κ. Ν.Μ. θέτει θέμα για το ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ και γράφει:

«...εσείς (ως Προτεστάντες), προφανώς θεωρείτε Χριστιανό τον οποιονδήποτε. Όμως αγαπητοί μου, η Χριστιανική Εκκλησία είναι ΜΙΑ, και όχι χίλια κομμάτια αιρέσεων. Και όποιος διαφωνεί με την Εκκλησία του Χριστού, απλώς δεν είναι Χριστιανός, και ας υποστηρίζει ό,τι θέλει. Δεν είναι Χριστιανός όποιος ξεφυτρώνει ξαφνικά και ισχυρίζεται Χριστιανικότητα. Χριστιανός έξω από την Ορθόδοξη Εκκλησία του Χριστού ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ». Και προσθέτει παρακάτω: «Εφόσον λοιπόν η Εκκλησία συμφώνησε σε αυτό, δεν πέφτει λόγος σε κανέναν Προτεστάντη αν του αρέσει ή όχι.» (Υπογράμμιση του «Τ»)

Το ποιοι είναι «Προτεστάντες» ή όχι, δεν μας αφορά και γι’ αυτό δεν πρόκειται να ασχοληθούμε. Θα μείνουμε όμως στη θέση του κ. Μ. για το ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ, επειδή ο άνθρωπος, ατυχώς, επαναλαμβάνει εκ νέου το παλαιό ΜΕΓΑ ΣΦΑΛΜΑ που έπραττε τότε που ήταν  οπαδός της ολοκληρωτικής και αντιχριστιανικής αίρεσης της ΣΚΟΠΙΑΣ, και είναι συνεπώς λυπηρό αλλά και δίκαιο, να του θυμίσουμε πως τότε υποστήριζε ότι «Χριστιανός έξω από την οργάνωση εκείνη ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ», οι δε υπόλοιποι –μεταξύ των οποίων και οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί– ήταν κοπριά και καύσιμη ύλη που έμελλε να καεί στον Αρμαγεδώνα... Δεν διδάχθηκε ο κ. Μ. από εκείνη τη δυσάρεστη πείρα του; Λησμονεί ότι «Το δις εξαμαρτείν ουκ ανδρός σοφού»; Και ποιος μπορεί να βεβαιώσει ότι, ο μη γένοιτο, δε θα λέει στο μέλλον τα ίδια από άλλη θρησκευτική πολεμίστρα;

Ευτυχώς άλλοι, αρμοδιότεροι του κ. Μ., έχουν διαφορετική γνώμη για το ποιοι είναι οι Χριστιανοί και ιδού ένα παράδειγμα από τη γραφίδα του Μητροπολίτη Σηλυβρίας κ. Αιμιλιανού,[*] ο οποίος για πολλές δεκαετίες εργάστηκε στο εξωτερικό και επί 35 ολόκληρα χρόνια υπήρξε εκπρόσωπος του Πατριαρχείου Κων/πόλεως στο Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών. Έχει για τούτο ιδιαίτερη αξία η γνώμη του περί των «άλλων» Χριστιανών, καθώς και η κριτική του για τη μισαλλόδοξη νοοτροπία τινών, που καλά θα έκανε να προσέξει ο κ. Μ. πριν εκτοξεύσει τους αφορισμούς του.

«(...) Αι δυνατότητες αι οποίαι μέχρι τότε μου είχον δοθή, να έρχωμαι εις ανθρωπίνην επικοινωνίαν και γνωριμίαν με ανθρώπους άλλων δογμάτων ή και θρησκειών κατά την παραμονήν μου εις την Ευρώπην, μου εδημιούργησαν μίαν ευρύτητα αντιλήψεως διά τον Χριστιανισμόν, διότι καμμία Εκκλησία δεν μπορεί να μένη απομονωμένη, αλλά αντιθέτως πρέπει να γνωρισθή και να γνωρίση και τους άλλους.

Κατ’ αυτόν τον τρόπον προλειαίνεται το έδαφος δι’ αλληλογνωριμίαν, βαθμιαίαν προσέγγισιν, πρώτα ίσως των ανθρωπίνων σχέσεων, και εις την συνέχειαν μελέτης. Πρώτον, όσων μας ενώνουν και κατόπιν, όσων μας χωρίζουν. Αυτό ακριβώς ονομάζεται Οικουμενική Συνείδησις και είναι απαραίτητον στοιχείον διά κάθε χριστιανόν, να ξεύρη δηλαδή ότι ό Θεός εις την σοφίαν Του, παρακολουθεί το έργον της Ενώσεως των Εκκλησιών και το όποιον επωμίζεται κάθε επί μέρους Εκκλησία, εις κάθε εποχήν αλλά και κάθε πιστός. (...) Η Ορθοδοξία χρειάζεται «ανοίγματα». Δεν είναι κλειστός χώρος και κάνει πολύ κακό εις τον σημερινόν Ορθόδοξον να νομίζη ότι πρέπει να κτίση μίαν αμυντικήν γραμμήν, ένα ανάχωμα και να επιτίθεται εναντίον οποιουδήποτε τον οποίον νομίζει ότι δεν είναι δικόν του.

Έτσι εξηγείται η μανιώδης εκστρατεία με άρθρα και ομιλίας εναντίον του Δυτικού Χριστιανισμού, ότι είναι «χαμένος», «αποτελεί δε την αιτία κάθε κάκου» και ότι «υπονομεύει την Ορθοδοξία και την Ελλάδα» και ότι ακόμα «πηγή όλων των κακών εις την Ελλάδα είναι οι ξένοι»... Μέσα λοιπόν απ’ αυτάς τας συνθήκας εδημιουργήθη εντός μου μία προκαταβολή Οικουμενικής Συνειδήσεως. Εις το Βέλγιον και εις την Ολλανδίαν ανέπτυξα χωρίς δισταγμούς θερμοτάτας αδελφικάς σχέσεις με Καθολικούς θεολόγους και Κληρικούς. (...) Τότε λοιπόν αντελήφθην και έλαβον πολλά μαθήματα, ότι αυτά τα οποία μας ενώνουν είναι πολύ περισσότερα από αυτά τα οποία μας χωρίζουν. Συνεπώς η Ορθοδοξία πρέπει να είναι ανοικτή εκκλησία και όχι κλειστή, να τρέφη και να οδηγή τον απλόν Ορθόδοξον πιστόν εις γνωριμίαν με τους άλλους, οι οποίοι και αυτοί είναι παιδιά του Θεού και επομένως αδέλφια του.»

[*] Από το «Εορτολόγιον του Έτους 2005», του Μητροπολίτη Καλαβρύτων και Αιγιαλείας.

Δεν φταίει όμως μόνον ο κ. Μ. για τη στάση αυτή, επειδή γενικώς υπάρχει μια διπροσωπία εκ μέρους ιδιαίτερα της Ελλαδικής Εκκλησίας απέναντι στους ετερόδοξους, αφού εντός της χώρας τους ονομάζει “αιρετικούς” αλλά εκτός της Ελλάδας καλούς και πιστούς Χριστιανούς, όπως π.χ. όταν ο Αρχιεπίσκοπος ονόμασε πρόσφατα «ΚΑΛΟ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟ»τον υποψήφιο επίτροπο της Ε.Ε. κ. Μποτιλιόνε (Βλ. «Τ» σελ. 3228) ο δε Μητροπολίτης Ναυπάκτου ονόμασε την Βρετανίδα κ. Tasha Danvers «ΠΙΣΤΗ ΑΘΛΗΤΡΙΑ» (Εφημ. «Εκκλησιαστική Παρέμβαση», 12/04, σ. 16) παρ’ όλο που και οι δύο προφανώς δεν ανήκουν στην Ορθόδοξη Εκκλησία!

Όταν όμως ο Χριστός βεβαιώνει ότι: «Ο ακούων τον λόγον μου και πιστεύων εις τον πέμψαντά με έχει ζωήν αιώνιον, και εις κρίσιν δεν έρχεται, αλλά μετέβη εκ του θανάτου εις την ζωήν» (Ιωάν. 5/ε/24), εμείς θα δώσουμε εμπιστοσύνη στα λόγια του Χριστού, που είναι Η ΑΛΗΘΕΙΑ και Η ΖΩΗ. Ας καταλάβει λοιπόν ο κ. Μ. ότι με τη στάση του διαψεύδει την Κεφαλή της Εκκλησίας και είθε ο Θεός να του συγχωρήσει το λάθος. |

__________________________

3

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Προς ανώνυμο αναγνώστη

Σας ευχαριστούμε για την αποστολή της σελίδας από τον κατάλογο του “Χρυσού Οδηγού” με τους Ψυχίατρους.

Χωρίς να το θέλετε –και χωρίς να το αξίζουμε– μας δίνετε τιμή που και ο Κύριός μας έλαβε στον κόσμο, όταν «έλεγον ότι είναι έξω εαυτού» (Μάρκ. 3/γ/21). Από το ανυπόγραφο γράμμα σας –επειδή προφανώς ντρέπεστε γι’ αυτό που κάνετε–, επιζητείτε τον έπαινο, εκεί ακριβώς που θα έπρεπε να κλαίτε.

Αγαπητέ, όπως είπε ο Χριστός, δεν αξίζει να παίρνουμε δόξα «ο εις παρά του άλλου», όταν κινδυνεύουμε να χάσουμε «την δόξαν την παρά του μόνου Θεού»^ ο δε Παύλος μακαρίζει εκείνον «του οποίου ο έπαινος είναι ουχί εξ ανθρώπων, αλλ' εκ του Θεού», ενώ –αναφορικά με τους γνήσιους δούλους του Θεού– γράφει: «Εγείναμεν θέατρον εις τον κόσμον, και εις αγγέλους και εις ανθρώπους» (Ιωάν. 5/ε/44, Ρωμ. 2/β/29, Α~ Κορ. 4/δ/9).

Θα ήταν καλύτερο αν μπορούσατε να διαψεύσετε «όσα στραβά συμβαίνουν σε διάφορους χριστιανικούς κύκλους», που παρουσιάζει ο «Τ». Μακάρι κάποτε να τολμήσετε και να τα πολεμήσετε, ώστε ν’ απαλλαγούν οι “χριστιανικοί κύκλοι” από όλα αυτά τα βδελύγματα, που τόσο μισεί ο Κύριος.

Είθε ο Θεός να σας έχει καλά, κυρίως όμως να σας χαρίσει θάρρος επειδή οι δειλοί «θέλουσιν έχει την μερίδα αυτών εν τη λίμνη τη καιομένη με πυρ και θείον» (Αποκ. 21/κα/8) κάτι που ειλικρινά απευχόμεθα. |

…………………………………

ΑΜΕΜΠΤΟΣ ΕΝ ΠΑΝΤΙ.

Η πρόσφατη απελευθέρωση του “Δράκου της Δράμας” Παπαχρόνη, δεν μας βρήκε προετοιμασμένους. Ίσως επειδή έχουμε διαφορετική αντίληψη για την αξία της ανθρώπινης ζωής και την τιμωρία που ταιριάζει σ’ εκείνον που την αφαιρεί. Εν πάση περιπτώσει, η απελευθέρωση είναι πλέον γεγονός και μακάρι να ανταποκρίνεται σε μια ΑΛΗΘΙΝΗ μεταμέλεια και σοφρονισμό του εν λόγω.

Σίγουρα όμως γεννά απορίες ο τρόπος με τον οποίο εκφράστηκε στους δημοσιογράφους κατά την πρώτη συνέντευξη τύπου και ιδιαίτερα η φράση/υπόσχεση: «Θα διαβιώ εν αγνεία και σεμνή πολιτεία και άμεμπτος εν παντί».

Αν μη τι άλλο, τα λόγια αυτά φανερώνουν άτομο που, είτε δεν έχει αίσθηση του μέτρου και δεν καταλαβαίνει τη σημασία τους, είτε περιπαίζει εκείνους που –καλώς ή κακώς– θέλησαν να του προσφέρουν μια δεύτερη ευκαιρία. Ποια θα είναι η συνέχεια θα το δείξει το μέλλον. Ας ευχηθούμε να μην είναι τα χειρότερα... |

ΠΟΣΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ;

Διάφορες εκδηλώσεις που έγιναν από εκκλησίες με αφορμή τους Ολυμπιακούς Αγώνες (βλ. σελ. 25) έγιναν δεκτές με ευχαρίστηση ή αντιμετώπισαν αδιαφορία, όμως σε ένα νησί ο τοπικός Μητροπολίτης δημοσίευσε ανακοίνωση, ότι τα έντυπα που διένυμε ομάδα  αλλοδαπών προέρχονται από Διαμαρτυρόμενους και κάλεσε το λαό να μη τα διαβάσει.

Αν τούτη η τελευταία ενέργεια ακούγεται εκ πρώτης όψεως εχθρική και μισαλλόδοξη, εντούτοις δεν είναι αδικαιολόγητη, διότι σε πρόσφατη αναφορά της οργάνωσης «Hellenic Ministries» (ΕΙΕ), που παρουσιάστηκε και σε ξενόγλωσσο περιοδικό, αναφέρονται τα εξής εξωφρενικά:

«Πέρα από μια χριστιανική κληρονομιά που χρονολογείται από την εποχή του βιβλίου των Πράξεων, σήμερα μόνο ένα κατ’ υπολογισμό 0,2% του Ελληνικού πληθυσμού είναι Χριστιανοί. Μία απεσταλμένη σχολίασε επ’ αυτού όταν επισκέφθηκαν το νησί της Ικάριας. Από ένα πληθυσμό 8.000 υπάρχει μόνο ένας γνωστός Χριστιανός. (...) “Η Ελλάδα είχε το ευαγγέλιο για αιώνες, ωστόσο [οι Έλληνες] δεν γνωρίζουν τίποτα από αυτό!”»[1]

Όλοι όμως γνωρίζουν ότι ο πληθυσμός της Ελλάδας είναι χριστιανικός σε ποσοστό 99% και, ακόμη και αν δεχθούμε ότι οι Έλληνες δεν είναι Χριστιανοί “της καλύτερης ποιότητας” –κάτι που μόνιμα τονίζει ο «Τ» από τη στήλη αυτή– όταν κάποιος ισχυρίζεται ότι σε όλη την Ικαρία υπάρχει «ΜΟΝΟ ΕΝΑΣ ΓΝΩΣΤΟΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ», το λιγότερο λέει ανοησίες! Και όταν λέει ότι στην Ελλάδα υπάρχουν συνολικά μόνο 20.000 Χριστιανοί, λέει ΨΕΜΑΤΑ που προσβάλλουν και προκαλούν.

Εκτός κι αν θέλει να πει ότι Χριστιανοί είναι μόνο οι Διαμαρτυρόμενοι... Αν ισχύει το τελευταίο, τότε πέφτει στο ίδιο λάθος με τους φανατικούς εκείνους κύκλους που ντροπιάζουν και την Ελλαδική Εκκλησία.

Η δική μας θέση είναι ξεκάθαρη: Ούτε μόνο οι Διαμαρτυρόμενοι Έλληνες είναι Χριστιανοί, ούτε μόνο οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί είναι Έλληνες.

Είναι τουλάχιστον αστείο, όταν το έγκυρο βιβλίο «The Almanac of the Christian World» (που μάλιστα εκδίδεται από Διαμαρτυρόμενους)[2], γράφει ότι στην Αμερική υπάρχουν 1.950.000 Ελληνορθόδοξοι Χριστιανοί, και το «The World Fact Book» –που είναι έκδοση της CIA των ΗΠΑ[3]–, για τη θρησκευτική κατανομή του ελληνικού πληθυσμού στην Ελλάδα το 2004 γράφει ότι οι Ελληνορθόδοξοι είναι το 98% του πληθυσμού, πώς κάποιοι τολμούν να ισχυρίζονται ότι υπάρχουν μόνο 20.000 Χριστιανοί(!)

Ολαός μας ιστορικά ανήκει στην ομάδα των Ορθοδόξων Χριστιανών, όπως οι Σουηδοί ανήκουν στην ομάδα των Διαμαρτυρόμενων Χριστιανών και οι Ιταλοί στην ομάδα των Ρωμαιοκαθολικών Χριστιανών. Και οι τρεις αυτές ομάδες είναι μέλη στο Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών, έχουν διεκκλησιαστικές σχέσεις, είναι μέλη στο Δ.Σ. της Ελληνικής Βιβλικής Εταιρείας, συμμετέχουν σε οικουμενικές δραστηριότητες.

Συνεπώς, αν τα παραπάνω είναι αληθινά –και είναι– τι επιδιώκουν όσοι λένε ότι στην Ελλάδα υπάρχουν μόνο 20.000 Χριστιανοί; Το κάνουν άραγε για τους μέσα ή για τους έξω; Για την Εκκλησία του Χριστού ή για εξυπηρέτηση πολιτικών και συμφερόντων κάποιων οργανώσεων που –χωρίς ίσως να το έχουν καταλάβει– εξελίσσονται σε επιχειρήσεις; |

[1] Περιοδικό «Interact», Ιαν-Μαρ 2005, σελ. 20. http://www.hmnet.org.gr/profile.html #anchor).

[2] Tyndale House Publishers, 1993-94.

[3] http:// www.cia.gov/ cia/ publications/ factbook/ geos/gr.html.

ΟΙ  ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ  ΤΟΥ  ΚΟΣΜΟΥ

«Οι Εκκλησίες του κόσμου έρχονται στην Αθήνα» έγραψε η Εφημερίδα «Το Βήμα» (16-01-05), πληροφορώντας μας ότι 500 εκπρόσωποι Προτεσταντών, Ορθοδόξων, Μονοφυσιτών και Ρωμαιοκαθολικών θα συναχθούν στην ελληνική πρωτεύουσα στη Γενική Συνέλευση του Τμήματος Ιεραποστολής του Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών.

Πρόκειται για την πραγματοποίηση ενός μεγάλου βήματος, «το οποίο θα βγάλει την Εκκλησία της Ελλάδος από την εσωστρέφεια, τον απομονωτισμό και την ομφαλοσκόπηση», υποστηρίζει η εφημερίδα, σημειώνοντας επίσης: «Οι 500 εκπρόσωποι των Προτεσταντικών, Ορθοδόξων και Μονοφυσιτικών Εκκλησιών και οι παρατηρητές της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, οι οποίοι κλήθηκαν να συμμετάσχουν στη συνάντηση των Αθηνών, δεν πιστεύουν ακόμη και σήμερα ότι η Εκκλησία της Ελλάδος θα είναι η πρώτη Ορθόδοξη Εκκλησία η οποία θα φιλοξενήσει μια τέτοια οικουμενική συνάντηση».

Το ΠΣΕ ιδρύθηκε το 1948 και οι Ορθόδοξοι αγκάλιασαν από την πρώτη στιγμή την προσπάθεια που ξεκίνησαν οι Προτεστάντες –το Οικουμενικό Πατριαρχείο και οι Εκκλησίες Ελλάδος και Κύπρου αποτέλεσαν τις πρώτες Ορθόδοξες Εκκλησίες που εντάχθηκαν– και σήμερα συμμετέχουν 340 Εκκλησίες και ομολογίες από 100 διαφορετικές χώρες και όλες τις ηπείρους. Επίσης κορυφαίοι Ορθόδοξοι κληρικοί και θεολόγοι διαδραμάτισαν καθοριστικό ρόλο στα τεκταινόμενα του ΠΣΕ. Καθοριστικός ήταν ο ρόλος του Οικουμενικού Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίου, του Αρχιεπισκόπου Αλβανίας κ. Αναστασίου, του Μητροπολίτη Εφέσου κ. Χρυσοστόμου κ.ά., που υπηρέτησαν και υπηρετούν το ΠΣΕ σε καίριες θέσεις.

Ηεφημερίδα σημειώνει ότι στη Συνάντηση των Αθηνών, όπως θα μείνει στην ιστορία του ΠΣΕ, θα παρατηρηθούν και πολλά οξύμωρα, όπως όταν ο Προκαθήμενος της φιλοξενούσης Εκκλησίας, Αρχιεπίσκοπος κ. Χριστόδουλος, θα καθίσει μαζί με γυναίκες επισκόπους και ιερείς, ιδιαίτερα μάλιστα καθώς μόλις τον περασμένο Οκτώβριο που η Ιεραρχία συζήτησε το θέμα της αναβίωσης του θεσμού των διακονισσών στην Ορθόδοξη Εκκλησία, Μητροπολίτης υποστήριξε ότι «Είναι αρκετό για τις γυναίκες που από τον γυναικωνίτη κατέβηκαν στο αριστερό κλίτος».

Επίσης προκαλεί το γεγονός ότι πολλές από τις εκκλησίες των Διαμαρτυρομένων που θα συμμετέχουν στη Συνέλευση, περιλαμβάνονται στον κατάλογο που έχει συντάξει η Εκκλησία της Ελλάδος για τις αιρέσεις. |

Η ΚΟΥΜΠΑΡΙΑ ΤΟΥ π. ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ...

Οπως πληροφορηθήκαμε από τον Τύπο, ο ηγούμενος και πνευματικός προϊστάμενος των γνωστών “Παπαροκάδων”, π. Νεκτάριος Μουλατσιώτης, ιερούργησε στον πρόσφατο τρίτο(;) γάμο του τηλεπαρουσιαστή κ. Α. Μικρούτσικου.

Αναρωτηθήκαμε τι ήταν αυτό που έκανε τον ηγούμενο να διαλέξει να ταυτιστεί με τον συγκεκριμένο άνθρωπο, αφού προφανώς δεν ανήκει στην ενορία του...

Στις εκπομπές του εν λόγω γίνεται μονίμως σχεδόν λόγος για αστρολογία και ωροσκόποια, ελεύθερες σχέσεις, διαζύγια κ.λπ.

Έχει δει στον ALPHA το εισαγωγικό φιλμάκι στην τρέχουσα σειρά, «Αυτό που θέλουν οι γυναίκες», όπου παρουσιάζει την εξέλιξη του ανθρώπου από τα ζώα και μετά την αποκτήνωση του άντρα σε ζωάκι της γυναίκας;

Μήπως θέλει να δείξει στους οπαδούς του, ιδιαίτερα τους νέους, τον δρόμο του κ. Ανδρέα, για να τον ακολουθήσουν και αυτοί;

Μερικοί διψούν για δημοσιότητα, όμως υπάρχουν και καλύτεροι τρόποι για να ικανοποιήσουν το πάθος τους αυτό.

Υ.Γ. Με την ευκαιρία ρωτούμε: Δεν υπήρχε ένα ελληνικό όνομα για την ιστοσελίδα των “Παπαροκάδων” του, ώστε διάλεξε το «FREE MONKS» (=Ελευθερομοναχοί), πού τόσο θυμίζει τους «FREE MASONS» (=Ελευθεροτέκτονες) δηλαδή τους Μασόνους;... |

…………………………………….

ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΤΥΧΙΚΟΣ-ΜΑΡΤΙΟΣ-ΑΠΡΙΛΙΟΣ 2005

Εκ καρδίας                  

 Η “ΑΥΤΟΚΑΘΑΡΣΗ”

 Πρόβλημα αντιμετωπίζουν οι δημοσιογράφοι του θρησκευτικού ρεπορτάζ, όταν βρίσκονται στην ανάγκη ΝΑ ΠΟΥΝ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ, επειδή μερικοί νομίζουν ότι η εκκλησία πρέπει ΝΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΤΑΙ καθαρή και άμεμπτη, ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ.

Εμείς μ’ αυτό ούτε συμφωνούμε ούτε το εφαρμόζουμε.

Ο Κύριος Ιησούς δεν είπε να σκεπάζετε τα λάθη σας αλλά: «Ούτως ας λάμψη το φως σας έμπροσθεν των ανθρώπων, διά να ίδωσι τα καλά σας έργα και δοξάσωσι τον Πατέρα σας τον εν τοις ουρανοίς» (Ματθ. 5/ε/16)

 Πάντως με τις πρόσφατες αποκαλύψεις σκανδάλων στην Ελλαδική Εκκλησία δε θ’ ασχοληθούμε, αφού τόσα είπαν και έγραψαν πολλοί άλλοι.

Θα θέλαμε όμως να συστήσουμε στις άλλες “αδελφές εκκλησίες”, να μη βιαστούν να επιχαρούν με τα παθήματά της, επειδή και τα δικά τους σπίτια ΟΖΟΥΝ ΗΔΗ «από τεσσάρων ημερών».

Όσον αφορά την λεγόμενη “αυτοκάθαρση”, θα αρκεστούμε να επαναλάβουμε την απορία του κ. Σ. Καργάκου σε επίκαιρη τηλεοπτική εκπομπή: «Αυτοκάθαρση σημαίνει ο ένας ΛΕΚΕΣ να βγάλει τον άλλο ΛΕΚΕ;»

Για τη δήλωση του Αρχιεπισκόπου, «Πρώτος εγώ είμαι σημαιοφόρος της εσωτερικής καθάρσεως και μαζί με εμένα όλη η Δ.Ι.Σ.», η παρακάτω γελοιογραφία  λέει περισσότερα από όσα θα μπορούσαμε να πούμε εμείς. ……………………………….|

ΟΙ ΖΩΝΤΑΝΟΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΠΟΘΑΜΕΝΟΥΣ

 Στο παλιό δημοτικό τραγούδι “Του νεκρού αδελφού”, ο λαϊκός ποιητής εκφράζει την απορία του:

«Δεν είναι κρίμα κι άδικο, παράξενο μεγάλο,

να περπατούνε οι ζωντανοί με τους αποθαμένους;».

Αυτό θυμηθήκαμε κατά την πρόσφατη μεγαλοπρεπή μεταφορά/επιστροφή από το Βατικανό των λειψάνων του Χρυσόστομου και του Ναζιανζηνού στο Φανάρι, από όπου είχαν κλαπεί από τους Σταυροφόρους.

Τι μπορούν να περιμένουν οι ζωντανοί απ’ τους αποθαμένους; Βοήθεια και προστασία; Μα αν τα λείψανα είχαν δύναμη να προστατεύσουν άλλους, γιατί δεν προστάτευσαν τον εαυτό τους και άφησαν να τα κλέψουν οι Σταυροφόροι;

Το βέβαιο, όμως, είναι ότι η επανακομιδή των λειψάνων στο Φανάρι θα προκαλέσει εισροή οικονομικών οφελών καθώς πολλοί θρησκόληπτοι θα σπεύσουν να τα προσκυνήσουν.

Τέτοιες σκέψεις προφανώς είχε υπόψη του ο δημοσιογράφος όταν έγραψε το παρακάτω σχόλιο στο «ΒΗΜΑgazino» (5-12-04).

Νεκρές εκκλησίες από νεκρούς ζητούν βοήθεια. Αλίμονο!

………………………………….