Η προς Ρωμαίους
επιστολή ένατο κεφάλαιο μεταγλώττιση του Λόγου
Ο πραγματικός λαός του
Θεού είναι ο πνευματικός Ισραήλ.
Ρωμαίους
9
1 ΣΑΣ λέω αλήθεια, εν
Χριστώ, δεν ψεύδομαι, (έχοντας τη συνείδησή μου να συμμαρτυρεί μαζί μου, με
επιβεβαίωση από το Άγιο Πνεύμα),
2 ότι έχω μεγάλη λύπη
και αδιάκοπη οδύνη μέσα στην καρδιά μου.
3 Επειδή, ευχόμουν εγώ ο
ίδιος να είμαι ανάθεμα από τον Χριστό χάρη των αδελφών μου, των συγγενών μου
κατά σάρκα·
4 που είναι Ισραηλίτες,
των οποίων είναι η υιοθεσία, και η δόξα, και οι διαθήκες, και η νομοθεσία, και
η λατρεία, και οι υποσχέσεις·
5 των οποίων είναι οι
πατέρες, και από τους οποίους γεννήθηκε ο Χριστός, όσον αφορά τη σάρκα, αυτός
που είναι επάνω σε όλους ευλογητός Θεός στους αιώνες. Αμήν.
………………………………………
………………………………………
6 Αλλά, δεν είναι
δυνατόν ότι ξέπεσε ο λόγος τού Θεού. Επειδή, όλοι από τον Ισραήλ, αυτοί δεν
είναι Ισραήλ.
7 Ούτε επειδή είναι σπέρμα
τού Αβραάμ, γι' αυτό είναι όλοι παιδιά· αλλά, «στον Ισαάκ θα αποκληθεί σε σένα
σπέρμα».
8 Δηλαδή, τα παιδιά
κατά σάρκα, αυτά δεν είναι παιδιά τού Θεού· αλλά, τα παιδιά τής υπόσχεσης
λογαριάζονται για σπέρμα.
9 Επειδή, ο λόγος τής
υπόσχεσης είναι τούτος: «Κατά την ίδια εποχή θάρθω, και η Σάρρα θα έχει έναν
γιο».
10 Και όχι μονάχα αυτό,
αλλά και η Ρεβέκκα, όταν συνέλαβε δύο από έναν άνδρα, από τον Ισαάκ τον πατέρα
μας·
11 (επειδή, πριν ακόμα
γεννηθούν τα παιδιά, και πριν κάνουν κάτι, αγαθό ή κακό, για να μένει ο
προορισμός τού Θεού κατ' εκλογήν, όχι από τα έργα, αλλά από εκείνον που καλεί),
12 ειπώθηκε σ' αυτήν
ότι: «Ο μεγαλύτερος θα γίνει δούλος στον μικρότερο».
13 Καθώς είναι γραμμένο:
«Τον Ιακώβ αγάπησα, ενώ τον Ησαύ τον μίσησα».
………………………………………
………………………………………
14 Τι, λοιπόν, θα πούμε;
Μήπως υπάρχει αδικία στον Θεό;
Μη
γένοιτο.
15 Επειδή, λέει στον
Μωυσή: «Θα ελεήσω όποιον ελεώ, και θα σπλαχνιστώ όποιον σπλαχνίζομαι».
16 Άρα, λοιπόν, δεν
εξαρτάται από εκείνον που θέλει ούτε από εκείνον που τρέχει, αλλά από τον Θεό
που ελεεί.
17 Επειδή, η γραφή λέει
στον Φαραώ ότι: «Γι' αυτό τον σκοπό σε ανύψωσα, για να δείξω σε σένα τη δύναμή
μου, και για να εξαγγελθεί το όνομά μου σε όλη τη γη».
18 Άρα, λοιπόν, όποιον
θέλει ελεεί· και όποιον θέλει, σκληραίνει.
………………………………………
………………………………………
Η Σωτηρία του
ανθρώπου, ζήτημα αποκλειστικής
Πρωτοβουλίας του
Θεού.
19 Θα μου πεις, λοιπόν:
Ο Θεός γιατί πλέον κατηγορεί; Στο θέλημά του ποιος εναντιώνεται;
20 Αλλά, μάλιστα, εσύ, ω
άνθρωπε, ποιος είσαι που αντιμιλάς στον Θεό; Μήπως το πλάσμα θα πει σ' αυτόν
που το έπλασε: Γιατί με έπλασες έτσι;
21 Ή, δεν έχει εξουσία ο
κεραμέας επάνω στον πηλό, από το ίδιο μίγμα να κάνει το ένα μεν σκεύος για
χρήση τιμητική, το άλλο δε για χρήση όχι τιμητική;
22 Και τι, αν ο Θεός,
θέλοντας να δείξει την οργή του και να κάνει γνωστή τη δύναμή του, υπέφερε με
πολλή μακροθυμία σκεύη οργής καταρτισμένα σε απώλεια;
23 Και για να
γνωστοποιήσει τον πλούτο τής δόξας του σε σκεύη ελέους, που προετοίμασε για
δόξα,
24 εμάς, που μας κάλεσε,
όχι μονάχα από τους Ιουδαίους, αλλά και από τα έθνη;
25 Όπως λέει και στον
Ωσηέ: «Θα αποκαλέσω λαό μου, αυτόν που δεν είναι λαός μου, και αγαπημένη, αυτήν
που δεν είναι αγαπημένη».
26 «Και στον τόπο που
τους ειπώθηκε: Δεν είστε λαός μου, εκεί θα αποκληθούν γιοι τού ζωντανού Θεού».
27 Και ο Ησαϊας κράζει
υπέρ του Ισραήλ: «Αν και ο αριθμός των γιων τού Ισραήλ είναι σαν την άμμο τής
θάλασσας, το υπόλειμμά τους θα σωθεί·
28 επειδή, ο Κύριος θα
τελειώσει και θα κάνει γρήγορα λογαριασμό με δικαιοσύνη, δεδομένου ότι θα κάνει
λογαριασμό με γρήγορους ρυθμούς επάνω στη γη».
29 Και όπως προείπε ο
Ησαϊας: «Αν ο Κύριος Σαβαώθ δεν άφηνε σε μας σπέρμα, σαν τα Σόδομα θα είχαμε
γίνει, και με τα Γόμορρα θα είχαμε εξομοιωθεί».
………………………………………
Γιατί ο φυσικός Ισραήλ
δεν έγινε αποδέκτης
Της δικαιοσύνης του
Θεού
30 Τι θα πούμε, λοιπόν;
Ότι τα έθνη, που δεν ζητούσαν δικαιοσύνη, έφτασαν σε δικαιοσύνη, δικαιοσύνη
όμως που στηρίζεται στην πίστη·
31 ενώ ο Ισραήλ,
ζητώντας νόμο δικαιοσύνης, σε νόμο δικαιοσύνης δεν έφτασε.
32 Γιατί; Επειδή, δεν τη
ζητούσε με βάση την πίστη, αλλά ως αποτέλεσμα των έργων τού νόμου. Επειδή,
πρόσκοψαν στην πέτρα τού προσκόμματος·
33 όπως είναι γραμμένο:
«Δέστε, βάζω στη Σιών λίθον προσκόμματος, και πέτρα σκανδάλου, και κάθε ένας
που πιστεύει σ' αυτόν δεν θα ντροπιαστεί».
………………………………………
…………………………………………
Η προς Ρωμαίους
επιστολή δέκατο κεφάλαιο μεταγλώττιση του Λόγου
Σωτηρία σε όλους χωρίς
καμία διάκριση
με βάση την πίστη
Ρωμαίους
10
1 ΑΔΕΛΦΟΙ, η επιθυμία
τής καρδιάς μου, και η δέησή μου προς τον Θεό υπέρ του Ισραήλ, είναι για τη
σωτηρία τους.
2 Βέβαια, δίνω μαρτυρία
γι' αυτούς, ότι έχουν ζήλο Θεού, όχι όμως με επίγνωση.
3 Επειδή, μη γνωρίζοντας
τη δικαιοσύνη τού Θεού, και ζητώντας να συστήσουν τη δική τους δικαιοσύνη, δεν
υποτάχθηκαν στη δικαιοσύνη τού Θεού.
4 Αφού, το τέλος τού
νόμου είναι ο Χριστός προς δικαιοσύνη σε κάθε έναν που πιστεύει.
……………………………………….
…………………………………………
5 Δεδομένου ότι, ο
Μωυσής γράφει για τη δικαιοσύνη, αυτήν που προέρχεται από τον νόμο, λέγοντας
ότι: «Ο άνθρωπος που κάνει αυτά, θα ζήσει διαμέσου αυτών».
6 Η δικαιοσύνη, όμως,
με βάση την πίστη, λέει ως εξής: «Μη πεις στην καρδιά σου: Ποιος θα ανέβει στον
ουρανό;». Δηλαδή, για να κατεβάσεις τον Χριστό·
7 ή: Ποιος θα κατέβει
στην άβυσσο; Δηλαδή, για να ανεβάσεις τον Χριστό από τους νεκρούς.
8 Αλλά, τι λέει; «Κοντά
σου είναι ο λόγος, στο στόμα σου, και στην καρδιά σου»· δηλαδή, ο λόγος τής
πίστης που κηρύττομε·
9 ότι, αν με το στόμα
σου ομολογήσεις Κύριο, τον Ιησού, και μέσα στην καρδιά σου πιστέψεις ότι ο Θεός
τον ανέστησε από τους νεκρούς, θα σωθείς·
10 επειδή, με την καρδιά
πιστεύει κάποιος προς δικαιοσύνη, και με το στόμα γίνεται ομολογία προς
σωτηρία·
11 δεδομένου ότι, η
γραφή λέει: «Καθένας που πιστεύει σ' αυτόν, δεν θα ντροπιαστεί».
12 Μια που, δεν υπάρχει
διαφορά, και του Ιουδαίου και του Έλληνα· για τον λόγο ότι, ο ίδιος Κύριος
είναι για όλους, πλούσιος προς όλους εκείνους που τον επικαλούνται.
13 Επειδή, «καθένας που
θα επικαλεστεί το όνομα του Κυρίου, θα σωθεί».
……………………………………….
…………………………………………
14 Πώς, λοιπόν, θα
επικαλεστούν εκείνον στον οποίο δεν πίστεψαν; Και πώς θα πιστέψουν σ' εκείνον,
για τον οποίο δεν άκουσαν; Και πώς θα ακούσουν, χωρίς να υπάρχει εκείνος που
κηρύττει;
15 Και πώς θα κηρύξουν,
αν δεν αποσταλούν; Όπως είναι γραμμένο: «Πόσο ωραία είναι τα πόδια εκείνων που
ευαγγελίζονται ειρήνη, εκείνων που ευαγγελίζονται τα αγαθά!».
16 Αλλά, δεν υπάκουσαν
όλοι στο ευαγγέλιο· επειδή, ο Ησαϊας λέει: «Κύριε, ποιος πίστεψε στο κήρυγμά
μας;».
17 Επομένως, η πίστη
είναι διαμέσου τής ακοής· η δε ακοή διαμέσου τού λόγου τού Θεού.
………………………………………..
………………………………………..
18 Λέω, όμως: Μήπως δεν
άκουσαν; Μάλιστα, «σε ολόκληρη τη γη αντήχησε η φωνή τους, και στα πέρατα της
οικουμένης τα λόγια τους».
19 Αλλά, λέω: Μήπως ο
Ισραήλ δεν γνώρισε; Πρώτος ο Μωυσής λέει: «Εγώ θα σας παροξύνω σε ζηλοτυπία με
ένα μη έθνος, θα σας παροργίσω με ένα ασύνετο έθνος».
20 Και ο Ησαϊας
αποτολμάει και λέει: «Βρέθηκα από εκείνους που δεν με ζητούσαν, και φανερώθηκα
σ' εκείνους που δεν ρωτούσαν για μένα».
21 Αλλά, προς τον Ισραήλ
λέει: Όλη την ημέρα άπλωσα τα χέρια μου προς έναν λαό που απειθεί και
αντιμιλάει». ΑΜΗΝ
………………………………………..
………………………………………..
Η προς Ρωμαίους
επιστολή Ενδέκατο κεφάλαιο μεταγλώττιση του Λόγου
Η απόρριψη του Ισραήλ δεν είναι οριστική
Ρωμαίους
11
1 Λέω, λοιπόν: Μήπως ο Θεός
απέρριψε τον λαό του;
Μη
γένοιτο· επειδή, και εγώ Ισραηλίτης είμαι, από το σπέρμα τού Αβραάμ, από τη
φυλή τού Βενιαμίν.
2 Ο Θεός δεν απέρριψε
τον λαό του, που τον προγνώρισε. Ή, δεν ξέρετε τι λέει η γραφή για τον Ηλία;
Πώς μιλάει στον Θεό ενάντια στον Ισραήλ, λέγοντας:
3 «Κύριε, θανάτωσαν τους
προφήτες σου, και κατέσκαψαν τα θυσιαστήριά σου· και εναπέμεινα μόνος εγώ, και
ζητούν την ψυχή μου».
4 Αλλά, τι του
αποκρίνεται ο Θεός; «Άφησα στον εαυτό μου 7.000 άνδρες, που δεν έκαμψαν το
γόνατο στον Βάαλ».
5 Έτσι, λοιπόν, και
στον τωρινό καιρό απέμεινε κάποιο υπόλειμμα, σύμφωνα με εκλογή κατά χάρη.
6 Αν, όμως, είναι κατά
χάρη, δεν είναι πλέον από έργα· επειδή, τότε η χάρη δεν γίνεται πλέον χάρη. Αν,
όμως, είναι από έργα, δεν είναι πλέον χάρη· επειδή, το έργο δεν είναι πλέον
έργο.
7 Τι, λοιπόν; Ο Ισραήλ
δεν πέτυχε εκείνο που ζητάει· οι εκλεκτοί, όμως, το πέτυχαν, αλλά οι υπόλοιποι
τυφλώθηκαν·
8 (όπως είναι γραμμένο:
«Ο Θεός έδωσε σ' αυτούς πνεύμα νυσταγμού, μάτια για να μη βλέπουν, και αυτιά
για να μη ακούν»)· μέχρι τη σημερινή ημέρα.
9 Και ο Δαβίδ λέει: «Ας
γίνει το τραπέζι τους σε παγίδα, και σε ενέδρα, και σε σκάνδαλο, και σε ανταπόδοση
σ' αυτούς·
10 ας σκοτιστούν τα
μάτια τους για να μη βλέπουν· και τη ράχη τους κύρτωσε για πάντα».
………………………………………..
…………………………………………
Σωτηρία στα Έθνη
11 Λέω, λοιπόν: Μήπως
σκόνταψαν, για να πέσουν;
Μη
γένοιτο· αλλά, με την πτώση τους έγινε η σωτηρία στα έθνη, για να τους
παρακινήσει σε ζηλοτυπία.
12 Και αν η πτώση τους
είναι πλούτος τού κόσμου, και η ελάττωσή τους πλούτος των εθνών, πόσο μάλλον η
ολοκληρωτική επιστροφή τους;
13 Επειδή, λέω σε σας,
τα έθνη, (εφόσον μεν εγώ είμαι απόστολος των εθνών, τη διακονία μου δοξάζω),
14 ίσως παρακινήσω σε
ζηλοτυπία αυτούς που είναι σάρκα μου, και σώσω μερικούς απ' αυτούς.
15 Επειδή, αν η αποβολή
τους είναι συμφιλίωση του κόσμου, τι θα είναι η πρόσληψή τους, παρά ζωή από
τους νεκρούς;
16 Και αν η ζύμη είναι
άγια, είναι και το φύραμα· και αν η ρίζα είναι άγια, είναι και τα κλαδιά·
17 αλλά, αν μερικά από
τα κλαδιά αποκόπηκαν, εσύ μάλιστα, ενώ ήσουν αγριελιά, μπολιάστηκες ανάμεσα σ'
αυτά, και έγινες ενεργά συμμέτοχη με τη ρίζα και με το πάχος τού ήμερου
ελιόδεντρου,
18 μη καυχάσαι σε βάρος
των κλαδιών· αν, όμως, καυχάσαι σε βάρος τους, εσύ δεν βαστάζεις τη ρίζα, αλλά
η ρίζα εσένα.
19 Θα πεις, λοιπόν:
Αποκόπηκαν τα κλαδιά, για να μπολιαστώ εγώ.
20 Καλώς· εξαιτίας τής
απιστίας αποκόπηκαν, εσύ όμως στέκεσαι εξαιτίας τής πίστης. Μη υψηλοφρονείς,
αλλά να φοβάσαι·
21 επειδή, αν ο Θεός δεν
λυπήθηκε τα φυσικά κλαδιά, πρόσεχε μήπως δεν λυπηθεί ούτε εσένα.
………………………………………..
………………………………………..
Η τελική αποκατάσταση
του Ισραήλ
22 Δες, λοιπόν, την
αγαθότητα και την αυστηρότητα του Θεού· επάνω μεν σ' εκείνους που έπεσαν, την
αυστηρότητα· επάνω δε σε σένα, την αγαθότητα, αν επιμείνεις στην αγαθότητα·
επειδή, διαφορετικά, κι εσύ θα αποκοπείς.
23 Και εκείνοι, μάλιστα,
αν δεν επιμείνουν στην απιστία, θα μπολιαστούν· δεδομένου ότι, ο Θεός είναι
δυνατός κι αυτούς, επίσης, να μπολιάσει.
24 Επειδή, αν εσύ
αποκόπηκες από τη φυσική αγριελιά και μπολιάστηκες, παρά φύση, σε ήμερο
ελιόδεντρο, πόσο μάλλον αυτοί, τα φυσικά κλαδιά, θα μπολιαστούν στο ίδιο τους
το ελιόδεντρο;
…………………………………………
…………………………………………
25 Επειδή, δεν θέλω να
αγνοείτε, αδελφοί, το μυστήριο τούτο (για να μη υψηλοφρονείτε), ότι στον
Ισραήλ
έγινε τύφλωση κατά ένα μέρος, μέχρις ότου μπουν μέσα όλα τα έθνη·
26 και έτσι, ολόκληρος ο
Ισραήλ θα σωθεί, όπως είναι γραμμένο: «Από τη Σιών θάρθει ο Λυτρωτής, και θα
αποδιώξει τις ασέβειες από τον Ιακώβ.
27 Κι αυτή είναι από
μένα η διαθήκη σ' αυτούς, όταν αφαιρέσω τις αμαρτίες τους».
28 Σύμφωνα μεν με το
ευαγγέλιο είναι εχθροί για σας· σύμφωνα, όμως, με την εκλογή είναι αγαπητοί για
τους πατέρες.
29 Επειδή, τα χαρίσματα
και η πρόσκληση του Θεού δεν επιδέχονται μεταμέλεια.
30 Δεδομένου ότι, όπως
κι εσείς απειθήσατε κάποτε στον Θεό, τώρα όμως ελεηθήκατε μέσα στην απείθεια
τούτων,
31 έτσι κι αυτοί, τώρα
απείθησαν στο δικό σας έλεος, για να ελεηθούν κι αυτοί.
32 Επειδή, ο Θεός έκλεισε
τους πάντες μέσα στην απείθεια, για να ελεήσει τους πάντες.
………………………………………..
………………………………………..
33 Ω, βάθος πλούτου
και σοφίας και γνώσης Θεού! Πόσο
ανεξερεύνητες είναι οι κρίσεις του, και ανεξιχνίαστοι οι δρόμοι του!
34
Επειδή, «ποιος, γνώρισε τον νου τού Κυρίου; Ή, ποιος έγινε σύμβουλός του;».
35
«Ποιος, πρώτος, έδωσε κάτι σ' αυτόν, για να του γίνει ανταπόδοση;».
36
Επειδή, απ' αυτόν, και διαμέσου αυτού, και σ' αυτόν είναι τα πάντα· σ' αυτόν
ανήκει η δόξα στους αιώνες. Αμήν.
…………………………………………..
Προς Ρωμαίους επιστολή
δωδέκατο κεφάλαιο Μετάφραση του Λόγου
Χριστιανική ζωή και
θεία χαρίσματα
Ρωμαίους 12
1 ΣΑΣ παρακαλώ, λοιπόν,
αδελφοί, χάρη των οικτιρμών τού Θεού, να παραστήσετε τα σώματά σας ως θυσία
ζωντανή, άγια, ευάρεστη στον Θεό, η οποία είναι η λογική σας λατρεία.
2 Και μη συμμορφώνεστε
με τούτο τον αιώνα, αλλά μεταμορφώνεστε διαμέσου τής ανακαίνισης του νου σας,
ώστε να δοκιμάζετε τι είναι το θέλημα του Θεού, το αγαθό και ευάρεστο και
τέλειο.
………………………………………
………………………………………
3 Επειδή, με τη χάρη
που μου δόθηκε, λέω σε κάθε έναν που είναι ανάμεσά σας, να μη φρονεί ψηλότερα
απ' ό, τι πρέπει να φρονεί, αλλά να φρονεί ώστε να σωφρονεί, σύμφωνα με το
μέτρο τής πίστης, που ο Θεός μοίρασε σε κάθε έναν.
4 Επειδή, όπως σε ένα
σώμα έχουμε πολλά μέλη, όλα όμως τα μέλη δεν έχουν το ίδιο έργο·
5 έτσι κι εμείς οι
πολλοί ένα σώμα είμαστε εν Χριστώ, και ο καθένας μέλη με τους άλλους.
6 Έχοντας, μάλιστα,
διάφορα χαρίσματα, σύμφωνα με τη χάρη που δόθηκε σε μας, είτε προφητεία, ας
προφητεύουμε σύμφωνα με την αναλογία τής πίστης·
7 είτε διακονία, ας
καταγινόμαστε στη διακονία· είτε κάποιος διδάσκει, ας καταγίνεται στη
διδασκαλία·
8 είτε κάποιος
προτρέπει, στην προτροπή· αυτός που μεταδίδει, ας μεταδίδει με απλότητα· ο
προϊστάμενος, ας προΐσταται με επιμέλεια· αυτός που ελεεί, ας ελεεί με πρόσχαρη
διάθεση.
………………………………………
………………………………………
9 Η αγάπη ας είναι ανυπόκριτη·
αποστρέφεστε το πονηρό, προσκολλάστε στο αγαθό.
10 Γίνεστε φιλόστοργοι ο
ένας προς τον άλλον διαμέσου τής φιλαδελφίας, προλαβαίνοντας να τιμάτε ο ένας
τον άλλον,
11 στον ζήλο, μη είστε
οκνηροί· στο πνεύμα, να πάλλεστε από θέρμη· τον Κύριο να υπηρετείτε ως δούλοι·
12 στην ελπίδα, να
χαίρεστε· στη θλίψη, να υπομένετε· στην προσευχή, να προσκαρτερείτε·
13 στις ανάγκες των
αγίων, να έχετε συμμετοχή· τη φιλοξενία να επιδιώκετε.
14 Ευλογείτε αυτούς που
σας καταδιώκουν· ευλογείτε, και μη καταριέστε.
15 Χαίρεστε μ' αυτούς που
χαίρονται, και κλαίτε μ' αυτούς που κλαίνε.
16 Να έχετε το ίδιο
φρόνημα ο ένας προς τον άλλον· μη υψηλοφρονείτε, αλλά συγκαταβαίνετε στους
ταπεινούς· μη φαντάζεστε τους εαυτούς σας φρόνιμους.
17 Σε κανέναν μη
ανταποδίδετε κακό αντί κακού· προνοείτε τα καλά μπροστά σε όλους τούς
ανθρώπους.
18 Αν είναι δυνατόν, όσον
αφορά το δικό σας μέρος, ειρηνεύετε με όλους τούς ανθρώπους.
19 Αγαπητοί, μη
εκδικείται τον εαυτό σας· αλλά, δώστε τόπο στην οργή· επειδή, είναι γραμμένο:
«Σε μένα ανήκει η εκδίκηση· εγώ θα κάνω ανταπόδοση, λέει ο Κύριος».
20 Αν, λοιπόν, ο εχθρός
σου πεινάει, δίνε του να φάει· αν διψάει, δίνε του να πιει· επειδή, κάνοντας
αυτό, θα επισωρεύσεις κάρβουνα φωτιάς επάνω στο κεφάλι του.
21 Μη νικιέσαι από το
κακό, αλλά νίκα το κακό διαμέσου τού αγαθού. Αμήν
………………………………………
………………………………………
