07-ΥΠΑΡΧΕΙ ΖΩΗ ΜΕΤΑ ΘΑΝΑΤΟ;
RICHARD W DE HAAN.Κατερίνη.
ΚΕΦΆΛΑΙΟ
Β΄(ΔΕΎΤΕΡΟ)
ΜΕΤΑΞΥ ΘΑΝΑΤΟΥ ΚΙ ΑΝΑΣΤΑΣΗΣ
Να το μετέφεραν στον
σκουπιδότοπο της πόλης και τον πέταξαν εκεί. Ο πλούσιος από την άλλη πλευρά
αναμφίβολα θα κηδεύτηκε με τον πιο μεγαλοπρεπή τρόπο. Από το εδάφιο 22 όμως μαθαίνουμε ότι για τον
Λάζαρο έγινε κάτι πολύ πιο ανώτερο. Κι εδώ ακριβώς η αντίθεση ανάμεσα στους δύο γίνεται ακόμη
μεγαλύτερη. Η κατάσταση του Λάζαρου καλυτέρεψε τόσο πολύ που οι στερήσεις και
τα βάσανα της επίγειας ζωής του δεν είχαν καμιά σημασία πια. Ο Λάζαρος «εφέρθη
υπό των αγγέλων εις τον κόλπον του Αβραάμ».
«Έχοντας αυτή τη θαυμαστή
εμπειρία του Λάζαρου στο νου του κάποιος ευλογημένος δούλος του Θεού έγραψε τα
εξής σχετικά με τους πιστούς που πεθαίνουν και πηγαίνουν στη δόξα.
«Διαβάζουμε στις εφημερίδες
μας για το μεγαλόπρεπο καλωσόρισμα που γίνεται στον πρόεδρό μας όταν επιστρέφει
στην πατρίδα έπειτα από μια περιοδεία του σε πολλά έθνη. Τι θαυμάσια εικόνα!
Μια ολόκληρη παρέλαση από επισήμους αυτοκίνητα σημαιοστολισμοί αγήματα
αστυνομική συνοδεία με όλη τη λαμπρότητα και την επισημότητα που ταιριάζει σ’
ένα νικητή που επιστρέφει στην πατρίδα. Όλα αυτά όμως δεν είναι τίποτα αν
συγκριθούν με το θάνατο ενός αγίου και πιστού παιδιού του Θεού. Τίποτα δεν
μπορεί να συγκριθεί με τη συγκίνηση που νοιώθει όταν πεθαίνει ο πιστός άνθρωπος
του θεού. επιστρέφει στην πατρίδα αφήνει εδώ το χωμάτινο σώμα του ελευθερώνεται
αποχαιρετά το θνητό σώμα και περικυκλώνεται από τις ουράνιες στρατιές
μεταφέρεται από τους αγγέλους ψηλά –ψηλά ανάμεσα στις θριαμβευτικές φωνές των
αγίων που βρίσκονται ήδη στον ουρανό κι έπειτα τον καλωσορίζουν τα αμέτρητα
πλήθη των αγγέλων και κατόπιν – δόξα
αλληλούια –παρουσιάζεται στον βασιλέα που τον ακούει να του λέει: «καλωσόρισες
σπίτι παιδί μου». Αλήθεια όταν κανείς το σκέπτεται αυτό δεν μπορεί παρά να
φωνάξει μαζί με τον Παύλο: «που θάνατε το κέντρο σου; που Άδη η νίκη σου»; (Α΄
Κορινθίους 15:55).
Ο Λάζαρος « φέρθηκε υπό των
αγγέλων εις τον κόλπον του Αβραάμ».
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
