06-ΥΠΑΡΧΕΙ ΖΩΗ ΜΕΤΑ ΘΑΝΑΤΟ;
RICHARD W DE HAAN.Κατερίνη.
ΚΕΦΆΛΑΙΟ
Β΄(ΔΕΎΤΕΡΟ)
ΜΕΤΑΞΥ ΘΑΝΑΤΟΥ ΚΙ ΑΝΑΣΤΑΣΗΣ
Παρ’ όλο που ο πλούσιος σ’
αυτή την ιστορία αποδεικνύεται τελικά ο κακός άνθρωπος και ο φτωχός σαν: «καλός
άνθρωπος» ας μη βιαστούμε να βγάλουμε εύκολα συμπεράσματα. Δε υπάρχει τίποτα το
κακό στο να είναι κανείς πλούσιος. Το
γεγονός ότι ο άνθρωπος στην ιστορία αυτή που είπε ο Χριστός είχε πολλά πλούτη
δεν είναι αυτό που τον καταδίκασε. Ούτε και το ότι ο Λάζαρος ήταν πτωχός αυτό
ήταν που τον έσωσε. Βλέπετε δεν είναι το ίδιο το χρήμα που είναι «η ρίζα όλων
των κακών». Αλλά η ΑΓΑΠΗ για το χρήμα είναι το πρόβλημα. Δεν
είναι ο πλούτος που καταστρέφει τον άνθρωπο. Αντίθετα εκείνο που καταστρέφει
είναι η ακατάσχετη επιθυμία του να κερδίσει όλο και περισσότερα. Η φιλαργυρία
γίνεται τόσο δυνατή στη ζωή του ώστε λησμονεί τον Θεό αγνοεί τις ανάγκες των
άλλων και η ζωή του γίνεται μεγάλο κυνηγητό για την απόκτηση όλο και περισσότερων
αγαθών.
Ο Απ. Παύλος μπορούσε να λέει: «εις εμέ το ζην
είναι ο Χριστός». Ένας άνθρωπος όμως που
τον έχει κυριεύσει η μανία
ν’ αποκτήσει όσο το δυνατόν
περισσότερα αγαθά θα πρέπει να λέει:
«εις εμέ το ζην είναι το χρήμα». Το γεγονός ότι ο πλούσιος τελικά έχασε την
ψυχή του μας φανερώνει ότι είχε διώξει τον Κύριο από την ζωή του. ναι ο ένας
άνθρωπος ήταν πάρα πολύ πλούσιος ενώ ο άλλος ήταν πάρα πολύ φτωχός. Η αντίθεση
ανάμεσα στον πλούσιο και το Λάζαρο δεν τελειώνει εδώ. Προσέξτε την καταπληκτική
διαφορά ανάμεσα τους ΣΤΟ ΘΑΝΑΤΟ.
«Απέθανε δε ο πτωχός και
εφέρθη υπό των αγγέλων εις τον κόλπον
του Αβραάμ. Απέθανε δε και ο πλούσιος και ετάφη».(Λουκάς 16:22).
Σύμφωνα με τα λόγια του
Κυρίου και οι δύο πέθαναν. Μονάχα όμως για τον πλούσιο αναφέρεται ότι: «ετάφη».
Για τον Λάζαρο δεν γίνεται πουθενά ο λόγος ότι τον έβαλαν σε τάφο.
Μερικοί σχολιαστές μάλιστα της Βίβλου συμπέραναν ότι ο Λάζαρος ήταν πτωχός τόσο
έρημος τόσο παραμελημένος και τόσο μόνος στον κόσμο που κανένας δεν
ενδιαφέρθηκε να τον θάψει. Πολύ πιθανόν το σώμα του
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
