ΠΕΡΙ ΑΓΙΑΣΜΟΥ ΕΚΔΟΣΗΣ= ΔΕΥΤΕΡΑ ΕΚΔΟΣΗ
RICHARD W DE HAAN.Κατερίνη.
02-- ΠΕΡΙ ΑΓΙΑΣΜΟΥ
Προσπαθούν δηλ. να αποκτήσουν
μιαν δύναμη την οποία θα έβλεπαν ότι
κατέχουν ήδη εάν έκλειναν τα αυτιά τους στις ανθρώπινες διδαχές και τρέφονταν
με τον Λόγο του Θεού το λογικόν τούτο και άδολο γάλα για να αυξηθούν δι’ αυτού.
Ο εχθρός των ψυχών μας έχει ποικίλες μεθόδους για να κρατά σε διαρκεί ταραχή
τους χριστιανούς που απομακρύνονται από την απλότητα του Λόγου του Θεού και
ζητούν να οικοδομηθούν από ανθρώπινες διδαχές των ποικιλώνυμων ανθρώπινων συστημάτων. Ο πονηρός αυτός εχθρός επειδή δεν
μπορεί να αφαιρέσει την σωτηρία από εκείνους που δέχθηκαν με πίστη τον Χριστό ως
Σωτήρα τους κατορθώνει να ταράττει πολλούς εξ’ αυτών με διδασκαλίες που εις την
πραγματικότητα είναι αντίθετες προς τις Γραφές και οδηγούν σε σύγχυση και
ενίοτε και σε αποθάρρυνση. Από το Ρωμαίους η:9 είδαμε ότι: «εάν τις δεν
έχει το Πνεύμα του Χριστού ούτος δεν είναι αυτού». Όταν λοιπόν ένας πιστός ζητά από τον θεό δια της
προσευχής του να του δώσει το Άγιο Πνεύμα είναι σαν να Του λέγει ότι δεν είναι
ακόμη σεσωσμένος. Ο Λόγος του Θεού μαρτυρεί ότι ο θεός χορηγεί το Άγιο Πνεύμα
εις τον άνθρωπο δια της πίστεως.(Γαλάτας γ:2—5—14 Εφεσίους α:13)επειδή έλαβε
την υιοθεσία εν τω Χριστώ(Γαλάτας δ: 6 στο (Ιωάννης ζ:37—39) ο
Κύριος ομιλεί σαφώς περί της δωρεάς του Αγίου Πνεύματος: «Όστις πιστεύει εις
εμέ καθώς είπεν η γραφή ποταμοί ύδατος ζώντος θέλουσι ρεύσει εκ της κοιλίας
αυτού. Τούτο δε είπε περί του Πνεύματος το οποίον έμελλον να λαμβάνουσιν οι
πιστεύοντες εις αυτόν διότι δεν ήτο έτι δεδομένον Πνεύμα Άγιον επειδή ο Ιησούς
έτι δεν εδοξάσθη».
Η δωρεά λοιπόν του Αγίου
Πνεύματος είναι δια κάθε πιστόν και αποτελεί την σφραγίδα ή τον
αρραβώνα(υπόσχεσης) της κληρονομιάς μας. «Εις τον οποίον και πιστεύσαντες
εσφραγίσθητε με το Πνεύμα το Άγιον της επαγγελίας(υποσχέσεως) όστις είναι ο
αρραβών(ξανά υπόσχεσης)της κληρονομιάς ημών»(Εφεσίους α:13—14 ). Όταν
ο πιστός δεχθεί αυτές τις αλήθειες με απλή πίστη επειδή ο Θεός τα λέγει είναι
εύκολο να εννοήσει
ότι το έργο του Πνεύματος εις
τον άνθρωπο είναι ο αγιασμός του επειδή πίστεψε εις τον Χριστό. Τα επόμενα
γραφικά χωρία μιλούν περί του αγιασμού εν τω Πνεύματι: «Και τοιούτοι υπήρχετε
τινές αλλά απελούσθητε αλλά ηγιάσθητε αλλ’ εδικαιώθητε εν τω ονόματι του Κυρίου
Ιησού και εν τω Πνεύματι του Θεού ημών».(Α΄ Κορινθίους
ς:11). «Σας εξέλεξεν ο θεός απ’ αρχής εις σωτηρίαν εν τω αγιασμώ
του Πνεύματος και εν πίστει της αληθείας»(Β΄ Θεσσαλονικείς β:13). (Εκλεκτούς κατά
πρόγνωσιν Θεού Πατρός εν τω αγιασμώ του
Πνεύματος εις υπακοήν και ραντισμόν του αίματος του Ιησού Χριστού»(Α΄ Πέτρου
α:2).
Εκ των ανωτέρω μαρτυριών του
Λόγου του Θεού το (Β΄ Θεσσαλονικείς β:13)δείχνει σαφώς ότι το
έργο της σωτηρίας του ανθρώπου δεν δύναται να χωρισθεί από το έργον του
αγιασμού. Το διπλούν τούτο έργον του αγιασμού εν τω Χριστώ και εν τω Αγίω
Πνεύματι το ενεργεί ο ίδιος ο Θεός. Το πρώτο δια να μας το πρώτο δια να μας παραστήσει ενώπιον του
αυτού αγίους και δεύτερον δια να πραγματοποιήσει αυτό το έργον και εις την
καρδίαν του ανθρώπου δια της αναγεννήσεως. Οι χωρίζοντες τον αγιασμό από το
έργο της σωτηρίας επικαλούνται το (Ιωάννης ιζ:17) λέγοντες ότι ο Κύριος προσευχηθείς προς τον Πατέρα να αγιάσει τους μαθητάς Του και
κατά συνέπειαν και οι πιστοί πρέπει να προσεύχονται να τους αγιάσει ο Πατέρας.
Ει ένα βιβλίο τους γράφουν: «Εφ’ όσον λοιπόν είχον ανάγκη καθαρισμού(1*)εκ
της κληρονομικής αμαρτίας ο Χριστός προσευχήθηκε προς τον Πατέρα: «Αγίασον
αυτούς».
«»»»»»»»»»»»»»»»
(1*)Οι μαθηταί δεν είχαν ανάγκην καθαρισμού διότι είχαν είδη καθαριστή δια
του Λόγου του Χριστού ως σαφώς μαρτυρείτε από το (κατά
Ιωάννη ιγ: 10 + ιε:3) -
Εις πάντα σοβαρό ερευνητή των
Γραφών είναι καταφανής η διαστροφή που κάνουν εις το εδάφιο χωρίζοντες αυτό
κατ’ αρέσκεια δια να το κάμουν να συμφωνεί με τις διδαχές τους. Ιδού πως
ακριβώς έχει το εν λόγω
εδάφιο: «Αγίασον αυτούς εν τη
αληθεία σου ο λόγος ο ιδικός σου είναι
αλήθεια». Κατόπιν ο Κύριος
Ιησούς αναφέρει την αποστολή των μαθητών Του εις τον κόσμο εις τον οποίον δεν
ανήκουν και χάριν αυτών «αγιάζει εαυτόν»δηλαδή χωρίζει τον εαυτόν Του εις το
έργο που ο Θεός Του έδωσε δια να είναι και οι μαθηταί Του «ηγιασμένοι» εν τη αληθεία». Αυτός ο αγιασμός
εις την αλήθεια πραγματοποιείται και σήμερα εις τον άνθρωπο από τη
στιγμή που πιστεύει εις τον Χριστό διότι δεχόμενος ως Σωτήρα του τον Χριστό ο
οποίος δεν είναι εκ του κόσμου χωρίζεται και ο πιστός εκ του κόσμου εις την
αλήθεια όπως αυτή η αλήθεια αποκαλύπτεται εις τον Λόγο του Θεού
περί του Πατρός και του Υιού. Και το να γνωρίζει ο άνθρωπος τον Πατέρα και τον
Υιό είναι αιώνιος ζωή.(Ιωάννης ιζ:3)
ΕΚΔΗΛΩΣΙΣ ΤΟΥ ΑΓΙΑΣΜΟΥ ΕΙΣ ΤΗΝ ΖΩΗ ΤΟΥ
ΠΙΣΤΟΥ
Η κλήσης του ανθρώπου εν
Χριστώ είναι κλήσης αγία(Β΄ Τιμοθέουα:9) διότι ο Θεός ο καλών τον άνθρωπο εις σωτηρία είναι άγιος.
Επειδή δε ο Θεός που μας κάλεσε είναι
άγιος προτρέπει να : «γινώμεθα άγιοι εν πάση διαγωγή»(Α΄ Πέτρου α:15—16). Το Β΄ Κορινθίους
ζ:1) θα βοηθήσει προς καλλιτέραν κατανόηση του Α΄ Πέτρου
15—16). Εκεί μας προτρέπει ο Λόγος του Θεού επειδή έχουμε αυτές
τις επαγγελίες(της Υιοθεσίας βλέπε Β΄ Κορινθίουςς:14—18)
«να καθαρίσωμεν από εαυτούς από παντός μολυσμού σαρκός και πνεύματος
εκπληρούντες αγιωσύνην εν φόβω Θεού».(αυτό είναι: άγιοι γίνεσθε ξεχωρισμένοι).
Εις τα προηγούμενα εδάφια λέγει: «Εξέλθετε εκ μέσου αυτών και αποχωρίσθητε» και
αυτή η έξοδος και ο αποχωρισμός εκ μέσου του κακού αποτελεί εκπλήρωση
αγιοσύνης. Οι Κορίνθιοι πιστοί προς τους οποίους απευθύνεται αυτή η προτροπή
ήσαν ήδη αγιασμένοι εν Χριστώ Ιησού καθώς είδαμε από το
(Α΄ Κορινθίους α:2) και τώρα προτρέπονται να εκπληρώνουν την αγιοσύνη που
κατείχαν εν τω Χριστώ. Με αυτό το πνεύμα γράφει ο απόστολος και προς τους εν
Κολοσσαίς «αγίους και πιστούς εν Χριστώ Ιησού προτρέπων αυτούς να ενδυθώσιν ως
εκλεκτοί του Θεού άγιοι και ηγιασμένοι σπλάχνα οικτιρμών χρηστότητα
ταπεινοφροσύνη πραότητα μακροθυμία κλπ(βλέπε Κολοσσαείς α:2 + γ:12 και επόμενα).
Είναι λοιπόν σαφές εκ της
συγκρίσεως των Γραφών ότι αι προτροπαί προς αγίαν ζωήν δεν αποβλέπουν εις την
απόκτηση του αγιασμού αλλ’ εις την εκδήλωση του σε καθημερινή ζωή επειδή κάθε
πιστός είναι ήδη
SYNEXIZETAI
