Ο Αληθινός Ιησούς
του Συμεών Ιωαννίδη -04
Έδειξε απόλυτη εξουσία πάνω στις δυνάμεις της φύσης, των ασθενειών, του θανάτου. Με την ίδια δύναμη, την ίδια εξουσία, την ίδια ευκολία, τα ίδια αποτελέσματα, ο Ιησούς μπορούσε να κάνει ότι μπορεί να κάνει και ο Πατέρας. Ασκούσε πλήρως όλα τα προνόμια της παντοδυναμίας. Μπορούσε να ελέγχει όλους τους νόμους και τις δυνάμεις της φύσης με την εξουσία και την ευκολία που τα ελέγχει ο Πατέρας.
«Γιατί… ο Πατέρας παραχώρησε στο Γιο όλο το δικαίωμα να κρίνει, για να τιμούν όλοι το Γιο, όπως τιμούν τον Πατέρα» (Ιωάν. 5:22-23). Άγγελοι και αρχάγγελοι, χερουβείμ και σεραφείμ, αρχές και εξουσίες, δαιμόνια και άνθρωποι, όλοι είναι κάτω από τον έλεγχο του Γιου και όλοι πρέπει να δείχνουν στο Γιο τον ίδιο σεβασμό που δείχνουν στον Πατέρα.
Ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός είναι ο Κριτής της οικουμένης. Αυτό βέβαια, σημαίνει ότι Αυτός πρέπει να έχει μια βαθιά και πλήρη προσωπική, αλάνθαστη γνώση για όλα τα δισεκατομμύρια των υπάρξεων που έζησαν, ζουν και θα ζήσουν στην οικουμένη. Κι αφού όλη η κρίση έχει δοθεί στο Γιο, σημαίνει ότι Αυτός θα πρέπει να έχει μια τέλεια γνώση όλων των νόμων του Θεού, για να μπορεί με πλήρη αρμοδιότητα να κρίνει όλους τους τομείς της κυριαρχίας του Θεού και θα πρέπει να είναι τόσο αλάνθαστη η αντίληψή Του, που οι αποφάσεις Του πρέπει να είναι απόλυτα δίκαιες, αιώνιες και πέρα από κάθε αμφισβήτηση. Τέτοιες ιδιότητες έχει μόνο ο Θεός κι αφού ο Ιησούς είναι ο Κριτής, είναι Θεός. Τη ζωή –την αυτοτελή, την απόλυτη ζωή– την έχει ο Χριστός και την παρέχει σε όποιον θέλει (Ιωάν. 5:21). Αυτός έχει τον έλεγχο πάνω στη φυσική ζωή, στην πνευματική ζωή, στη ζωή της ανάστασης, στην αιώνια ζωή. Έχει εξουσία πάνω στο θάνατο και στον Άδη, πάνω στο μέλλον των λυτρωμένων κι εκείνων που δε λυτρώθηκαν. Αυτός βεβαιώνει: «Μου δόθηκε όλη η εξουσία –απεριόριστη, ανεμπόδιστη, απαράμιλλη εξουσία– στον ουρανό και στη γη» (Ματθ. 28:18).
Μόνο ο Θεός μπορούσε να προβάλλει μια τέτοια αξίωση. Ήταν αναγκαίο για τον Ιησού να πάρει ανθρώπινη μορφή και να ενδυθεί ανθρώπινη σάρκα, ώστε το αίμα Του να προσφερθεί ως αντίλυτρο για την αμαρτία. Αν δε γινόταν άνθρωπος δε θα μπορούσε να γίνει κάτι τέτοιο. Έτσι, το αίμα που χύθηκε πάνω στο σταυρό, έχει χαρακτηριστεί από τον ίδιο το Θεό ως «πολύτιμο», γιατί ήταν το αίμα που χύθηκε μέσω των ανθρώπινων φλεβών Εκείνου που ήταν και δεν έπαψε ούτε για ένα δευτερόλεπτο να είναι το δεύτερο Πρόσωπο της θεότητας.
Υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις γι’ αυτό. Αν η ζωή που θυσίασε ο Χριστός στο σταυρό ήταν απλά μια ζωή κοινού ανθρώπου, τότε ο θάνατός Του θα αποτελούσε εξιλέωση μόνο για ένα πρόσωπο. Ο Μωσαϊκός Νόμος όριζε: «Ζωή αντί ζωής».
Η ζωή του Χριστού ήταν ζωή άπειρη, θεϊκή. Γι’ αυτό ήταν μια ζωή αρκετή για την εξιλέωση της αμαρτίας ολόκληρου του κόσμου. Το Άγιο Πνεύμα μάς βεβαιώνει ότι: «Ο Θεός ήταν εκείνος που στο πρόσωπο του Χριστού συμφιλίωνε τον κόσμο μαζί Του, μη λογαριάζοντας σ’ αυτούς τα παραπτώματά τους…» (Β΄ Κορ. 5:19).
>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>ΚΑΙ ΤΟ BLOG "ΝΕΑ ΚΑΙ ΠΑΛΑΙΑ" -- http://neakaipalaia.blogspot.com/ READ OUR BLOG
==========================================================
ΝΙΚΗΤΩΝ(http://www.nikites.eu).
>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>
>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>
