28--3--2018----ΤΟ ΣΚΙΣΙΜΟ ΤΟΥ ΚΑΤΑΠΕΤΑΣΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΙΕΡΑΤΕΙΟ (*) ΥΠΟ ΑΙΔ. ΣΠΥΡΟΥ ΖΩΔΙΑΤΗ Δ. Θ.

Ο ΤΑΣΟΣ ΣΤΟ ΝΟΣΚΟΚΟΜΕΙΟ ΒΓΑΙΝΟΝΤΑΣ

Τι ήταν το καταπέτασμα;

03

Και για να καταλάβουμε περί τίνος πρόκειται είναι ανάγκη να ξέρουμε τι ήταν αυτό το καταπέτασμα. Δεν ήταν τίποτε άλλο παρά μια κουρτίνα όπως αυτές που τοποθετούνται για να χωρίσουν δύο χώρους τον ένα από τον άλλο.

  Ήταν μια πολύ χοντρή κουρτίνα φτιαγμένη από υφαντό μετάξι και στολισμένη με χρυσό και ασήμι.

  Το μήκος της ήταν 20 περίπου μέτρα και 10  μέτρα το φάρδος. Το πάχος της ήταν σαν το πάχος της παλάμης, του ανθρώπου και αποτελούνταν από 72 τετράγωνα ραμμένα όλα σ’ ένα σύνολο.

 Και για να κινήσουν την κουρτίνα αυτή για να την ανοίξουν χρειάζονταν 300 ιερείς. Τόσο βαριά ήταν η κουρτίνα αυτή!

…….Ο ΤΑΣΟΣ ΣΤΟ ΝΟΣΚΟΚΟΜΕΙΟ ΒΓΑΙΝΟΝΤΑΣ

 Το καταπέτασμα το έσκισε το χέρι του Θεού.

  Δε σκίστηκε το καταπέτασμα αυτό από το σεισμό που έγινε.  Δεν ήταν αποτέλεσμα φυσικού γεγονότος αλλά ήταν σκίσιμο με το χέρι του ίδιου του Θεού.

Σκίστηκε από πάνω ως κάτω και όχι από κάτω προς τα πάνω. Δεν ήταν άνθρωποι δεν ήταν ιερείς δεν ήταν κάποιος που άρχισε να σκίζει το καταπέτασμα αυτό από κάτω προς τα πάνω, αλλά το χέρι του Θεού απο πάνω προς τα κάτω για να συμβολίσει κάτι το πνευματικό.

  Πίσω από το καταπέτασμα ήταν τα λεγόμενα άγια των αγίων. Μόνο μια φορά το χρόνο ο αρχιερέας έμπαινε μέσα στα άγια των αγίων. Έφερνε  μαζί του το αίμα του άμωμου αρνιού κι εκεί ο Θεός αποδεχόταν τη θυσία για το λυτρωμό και τη σωτηρία των Εβραίων. Το πάχος του καταπετάσματος συμβόλιζε τη δυσκολία που είχαν οι κοινοί άνθρωποι να πλησιάζουν το Θεό. 

Και τι γινόταν; Όταν έμπαινε ο αρχιερέας μέσα στα άγια των αγίων μέσω της κουρτίνας αυτής μόνο μια φορά το χρόνο διαλυόταν το σκοτάδι το απόλυτο σκοτάδι που βρισκόταν στα άγια των αγίων. Δεν επιτρεπόταν φως. Το σκοτάδι αυτό διαλυόταν με το θυμιατό του αρχιερέα που είχε στο χέρι του.

  Εμείς δε βρισκόμαστε πια μέσα στο σκοτάδι αλλά βρισκόμαστε στο φς του Χριστού ο Οποίος όταν ήρθε  στον κόσμο τούτο διακήρυξε και είπε:

‘Εγώ είμαι το φως του κόσμου». Και μπήκε ο Αρχιερέας μας ο Χριστός μια για πάντα στα άγια των αγίων για να διαλύσει το σκοτάδι ,όχι με το κάρβουνο αναμμένο του θυμιατού αλλά με το φως το αληθινό που είναι ο Ίδιος.

   Διαλυόταν λοιπόν το σκοτάδι εκείνο με το κάρβουνο του θυμιατού του αρχιερέα που έκαμνε λύτρωση για τις δικές του και του λαού τις αμαρτίες. Προσπαθήστε να μεταφερθείτε νοερά για λίγο κοντά σ’ εκείνους που στεκόταν μπροστά στο καταπέτασμα την 9^η λεγομένη ώρα ή στις 3 η ώρα το απόγευμα της Παρασκευής εκείνης που σταυρώθηκε ο Κύριος μας. Φανταστείτε την έκπληξη τους καθώς είδαν το καταπέτασμα τη μεγάλη εκείνη περικαλλή κουρτίνα να τρέμει να σκίζεται στη μέση και να ανοίγει χωρίς κανείς να την ανοίξει.

..................

 ΤΟ ΣΚΙΣΙΜΟ ΤΟΥ ΚΑΤΑΠΕΤΑΣΜΑΤΟΣ

ΚΑΙ ΤΟ ΙΕΡΑΤΕΙΟ (*)

ΥΠΟ ΑΙΔ. ΣΠΥΡΟΥ ΖΩΔΙΑΤΗ Δ. Θ.

Το σκίσιμο του καταπετάσματος

Η αρχή της οικονομίας της χάρητος.

04

  Είδαν το καταπέτασμα να σκίζεται με τα αόρατα χέρια του Θεού από πάνω μέχρι κάτω.  Σύξυλος θα έμεινε χωρίς άλλο ο ιερέας εκείνος που παρακολουθούσε τη σκηνή μέσα στο ναό, χωρίς να καταλάβει ότι αυτό συνέβαινε μπροστά στα μάτια του ότι σχετιζόταν με το θάνατο του Ιησού Χριστού στο Γολγοθά. Τι θα έπρεπε άραγε να πει ο ιερέας εκείνος αν δεν ήταν τυφλωμένος πνευματικά; Θα έπρεπε να αναφωνήσει και να πει «πάει τέλειωσε.

Το  παραπέτασμα είναι άχρηστο από τώρα και ύστερα. Ότι συμβόλιζε έχει πια εκπληρωθεί. Δεν είναι ανάγκη να υπάρχει κλειστό το καταπέτασμα γιατί ο Χριστός πέθανε επάνω στο σταυρό.  Κι έχει τερματίσει ο Χριστός κάθε τι το παραδοσιακό  στο οποίο μέχρι τη στιγμή

Αυτή πιστεύαμε. Είναι μια καινούργια αρχή μιας καινούργιας εποχής. Είναι η αρχή της περιόδου της χάρητος του Ιησού Χριστού κι όχι των τελετουργικών λειτουργιών με τις οποίες είμαστε συνηθισμένοι».

…..

Σκίζεται Το Καταπέτασμα

Και Πιστεύει Πλήθος Εβραίων Ιερέων.

……

Δεν ξέρω αν έχετε προσέξει πως σαν αποτέλεσμα—είμαι βέβαιος—του σκισίματος του καταπετάσματος πολλοί ιερείς πίστεψαν στο Χριστό.

……

Διαβάζουμε στις:

Πράξεις των αποστόλων 6:7—Βάμβας

7 Και ο λόγος του Θεού ηύξανε, και επληθύνετο ο αριθμός των μαθητών εν Ιερουσαλήμ σφόδρα, και πολύ πλήθος των ιερέων υπήκουον εις την πίστιν.

Πράξεις των αποστόλων 6:7—Σ. Φίλος

7 Και ο λόγος τού Θεού αύξανε, και ο αριθμός των μαθητών στην Ιερουσαλήμ πληθυνόταν υπερβολικά· και μεγάλο πλήθος από τους ιερείς υπάκουε στην πίστη.

……

Και πιστεύω απόλυτα πως το σημαντικότερο γεγονός που φώτισε τους ιερείς αυτούς τους πολλούς για να δεχτούν το Χριστό ήταν το σκίσιμο του καταπετάσματος τους μπροστά στα μάτια τους τη στιγμή ακριβώς που ο Χριστός θυσιάζονταν πάνω στο σταυρό.

  Οι μεν Ρωμαίοι—ο εκατόνταρχος και οι άλλοι στρατιώτες—τραντάχτηκαν από το σεισμό. Τους  Εβραίους όμως τι τους τράνταξε; Το σκίσιμο του καταπετάσματος. Σα να κατέβηκε ο Θεός κι έσκισε όλα εκείνα τα οποία πίστευαν για τις τελετουργίες και τις θυσίες των ιερέων και των αρχιερέων και σα να έλεγε ο Θεός!

«Ιδού ο αμνός του Θεού ο αίρων την αμαρτίαν του κόσμου».

Εκείνο που είπε ο Πρόδρομος την πρώτη εκείνη μέρα που είδε το Χριστό τώρα εκπλη5ρώνεται πάνω στο σταυρό.

Ο Υιός του Θεούο αίρων την αμαρτίαν του κόσμου σταυρωνόταν και δεν μπορούσε αυτός να ήταν ο απλώς

Άνθρωπος αλλά ήταν ο Θεός ενσαρκωμένος. Μια καινούργια περίοδος στην ιστορία του κόσμου σχετίζεται με το θάνατο του Ιησού Χριστού.

  Ποια είναι τα μαθήματα που διδασκόμαστε από το σκισμένο καταπέτασμα;

..............