02
2. Μέτοχοι του Αγίου
Πνεύματος.
Άλλο
"κεφάλαιο" στο οποίο μετέχει εκείνος που ακολουθεί τον Χριστό είναι
το Άγιο Πνεύμα. Γίνεται "μέτοχος του Αγίου Πνεύματος". Πάλι στην
Επιστολή προς Εβραίους διαβάζουμε ότι οι πιστοί είναι "οι φωτισθέντες, και
γευθέντες της επουρανίου δωρεάς, και γενόμενοι μέτοχοι του Αγίου Πνεύματος, και
γευθέντες τον καλόν λόγον του Θεού, και τας δυνάμεις του μέλλοντος αιώνος"
(6/ς/4-5).
Με
άλλα λόγια, όπως ο μέτοχος σε κάποια εταιρεία δικαιούται ένα μερίδιο από την
αξία της, έτσι και στους πιστούς ανήκει μια μερίδα Αγίου Πνεύματος. Στο σημείο
αυτό ας θυμηθούμε την ιστορία του αρχαίου Ελισσαιέ, που ζήτησε από τον προφήτη
Ηλία ``διπλασία μερίς του πνεύματος σου ας ήναι, παρακαλώ, επ’ εμέ’’ (Β' Βασ.
2/β/9).
Αν
ίσως αυτή η εικόνα ακούγεται ανορθόδοξη σε μερικούς, ας θυμηθούμε ότι
διηγούμενος την κάθοδο του Αγίου Πνεύματος κατά την ημέρα της Πεντηκοστής, ο
Λουκάς γράφει: ``Εφάνησαν εις αυτούς διαμεριζόμεναι γλώσσαι ως πυρός, και
εκάθισεν επί ένα έκαστον αυτών’’. Αργότερα, όπως ο Πέτρος ενημέρωσε την
Εκκλησία στην Ιερουσαλήμ, ο Θεός έδωσε ``την ίσην δωρεάν ως και εις ημάς’’ και
στους εθνικούς που πίστεψαν στον Ιησού Χριστό (Πράξ. 2/β/3, 11/ια/17).
Παρόλο
όμως που ο Θεός χαρίζει το Πνεύμα σε όλους τους πιστούς, η ποσότητα που θα
λάβει ο καθένας μας εξαρτάται από την προσωπική μας παραχώρηση, γι’ αυτό και ο
Παύλος προτρέπει: ``Πληρούσθε διά του Πνεύματος’’ (Εφεσ. 5/ε/18). Όσο από τον
εαυτό μας και την καρδιά μας θα παραχωρήσουμε, ανάλογο ποσοστό θα λάβουμε.
3. Μέτοχοι ουράνιας
πρόσκλησης
Ακολουθώντας
τον Χριστό γινόμαστε μέτοχοι και στην ουράνια πρόσκληση. Και πάλι η Επιστολή
προς Εβραίους γράφει: ``Αδελφοί άγιοι, ουρανίου προσκλήσεως μέτοχοι,
κατανοήσατε τον απόστολον και αρχιερέα της ομολογίας ημών, τον Ιησούν Χριστόν’’
(3/γ/1).
Στην
εποχή μας λειτουργούν κάποιες εταιρείες που πουλάνε συμμετοχή σ’ ένα σύστημα
διακοπών, όπου καθένας που γίνεται μέλος τους, μπορεί να παραθερίζει για ένα
μήνα το χρόνο σε πολυτελή οικήματα που είναι διασκορπισμένα σε διάφορα σημεία
του κόσμου, με το σύστημα της ανταλλαγής. Αυτό όμως δε μπορεί να συγκριθεί με
το δώρο του Θεού! Με ποια βίλα να παραλληλίσουμε τον ουρανό! Και όμως, πολλές
φορές μάς εξαπατά η καρδιά μας και τρέχουμε πίσω από τις επιθυμίες της, για να
κερδίσουμε κάποια προσωρινή διαμονή σε ένα εξοχικό ή κάποιο άλλο θέρετρο ...και
χάνουμε από την προσοχή μας τον ουρανό.
Το
χωρίο αυτό μας δίνει και τις προϋποθέσεις που χρειάζεται να έχουμε για να
δικαιούμαστε συμμετοχή στον ουρανό: (α) να είμαστε άγιοι, (β) να γνωρίσουμε
καλά ποιος είναι ο Χριστός, ο ουράνιος Αρχιερέας μας, και (γ) να ζήσουμε με
ανάλογη πίστη και πιστότητα στον Θεό.
Ο
Κύριος είχε πει: ``Εάν εμέ υπηρετή τις, εμέ ας ακολουθή^ και όπου είμαι εγώ,
εκεί θέλει είσθαι και ο υπηρέτης ο εμός’’ (Ιωάν. 12/ιβ/26). Να, λοιπόν, τι
ζητάει ο Κύριος: Να είμαστε υπηρέτες δικοί Του. Προσευχήθηκε πριν φύγει από
αυτόν τον κόσμο: ``Πάτερ, εκείνους τους οποίους μοι έδωκας, θέλω, όπου είμαι
εγώ, να ήναι και εκείνοι μετ’ εμού^ διά να θεωρώσι την δόξαν μου, την οποίαν
μοι έδωκας" (Ιωάν. 17/ιζ/24), και υποσχέθηκε στους μαθητές Του: ``Πάλιν
έρχομαι, και θέλω σας παραλάβει προς εμαυτόν, διά να ήσθε και σεις όπου είμαι
εγώ’’ (Ιωάν. 14/ιδ/3)
4. Μέτοχοι της
αγιότητος αυτού
Πέρα
και πάνω από όλες αυτές τις ευλογίες, ο Θεός επιθυμεί να μας κάνει συμμέτοχους
στις ιδιότητες του χαρακτήρα Του και ``κοινωνούς θείας φύσεως’’. Για τούτο ``η
θεία δύναμις αυτού εχάρισεν εις ημάς πάντα τα προς ζωήν και ευσέβειαν διά της
επιγνώσεως του καλέσαντος ημάς διά της δόξης αυτού και αρετής’’ (Β' Πέτρ.
1/α/3-4). Για τον ίδιο σκοπό μάλιστα εξασκεί την παιδεία Του επάνω μας, ``προς
το συμφέρον ημών, διά να γίνωμεν μέτοχοι της αγιότητος αυτού’’ (Εβρ. 12/ιβ/10).
Η
προτροπή του Πέτρου, ``Καθώς είναι άγιος εκείνος, όστις σας εκάλεσεν, ούτω και
σεις γίνεσθε άγιοι εν πάση διαγωγή^ διότι είναι γεγραμμένον, `Άγιοι γίνεσθε,
διότι εγώ είμαι άγιος’’’ (Α' Πέτρ. 1/α/15-16), σε συνδυασμό με την
προειδοποίηση, ότι ``Χωρίς αγιασμού ουδείς θέλει ιδεί τον Κύριον’’ (Εβρ.
12/ιβ/14), δεν είναι δυνατόν να αφήνει αδιάφορο κανένα γνήσιο παιδί του Θεού! Ο
Θεός έχει μόνο μία οικογένεια και μόνο μία κατηγορία "τέκνων". Δεν
υπάρχουν παιδιά και παραπαίδια, δεν υπάρχουν ποιοτικές διαβαθμίσεις.
Για
να γίνει τούτο πραγματικότητα, όπως διδάσκει ολόκληρη η σχετική περικοπή, το
μέσο που χρησιμοποιείται είναι η παιδεία του Θεού. Αντίθετα από τους γήινους
πατέρες -που αρκετές φορές αναγκάζουν τα παιδιά τους να μαθαίνουν πράγματα
``κατά την αρέσκειαν αυτών’’- ο Θεός μάς εκπαιδεύει (παιδεύει) ``προς το
συμφέρον ημών’’. Μάλιστα, όπως εμείς φροντίζουμε για τα παιδιά μας, να τα πάμε
στα καλύτερα σχολεία και στους καλύτερους δασκάλους, και παρακολουθούμε συνεχώς
την πρόοδό τους, έτσι και ο Θεός εξασφαλίζει σε όλα Του τα παιδιά ανά τους
αιώνες την παιδεία Του ``της οποίας έγειναν μέτοχοι πάντες’’ (Εβρ. 12/ιβ/8). Αυτό
δε σημαίνει ότι θα περάσουμε όλοι από τα ίδια ακριβώς μαθήματα, οπωσδήποτε
όμως, εκείνα τα οποία ο καθένας μας χρειάζεται, ώστε τελικά να φτάσουμε στο
ίδιο αποτέλεσμα.
Συνεπώς,
αν κάποιος είναι άγιος, αυτό δεν είναι κατόρθωμα δικό του αλλά αποτέλεσμα της
παιδείας του Θεού και η αγιότητα καρπός της ``μετοχής’’ (συμμετοχής) του στη
μία και μοναδική αγιότητα που υπάρχει στο Σύμπαν^ την αγιότητα του Θεού.
.......
