47
Η ΑΜΑΡΤΙΑ
ΤΟΥ ΑΔΑΜ
Πολύ
συχνά γίνονται οι εξής ερωτήσεις: "Γιατί αμαρτάνουμε τόσο συχνά; Γιατί
νιώθουμε συνεχώς μέσα μας μία αμαρτωλή διάθεση; Μήπως ποτέ συνέβη τίποτε να
βύθισε όλο το ανθρώπινο γένος μέσα στην αμαρτία; Η απάντησης όλων αυτών βρίσκεται στην ιστορία της
αμαρτίας του Αδάμ και στην βιβλική αποκάλυψη περί συνεπειών αυτής της αμαρτίας
επάνω στην ανθρωπότητα.
1/. Ο Αδάμ κτίσθηκε κατ' εικόνα Θεού έγινε ένα ηθικώς ελεύθερο δημιούργημα. Κάνοντας χρήση της
ελευθερίας της εκλογής όταν του ζητήθηκε η εκτέλεσης μιας εντολής του Θεού αμάρτησε. Η παράβασης
του συνίσταται κατά βάθος σε απιστία. Αρνήθηκε δηλαδή να πιστεύει στα λόγια του
Θεού δεχθείς το ψέμα του διαβόλου. Και
παρακούοντας υποκατέστησε το θέλημα του Θεού δια του δικού του.
2/. ΟΙ συνέπειες της αμαρτίας του Αδάμ απέναντι του Θεού του
Δημιουργού του ήταν γι' αυτόν άκρως επιζήμιες. Ηθική διαφθορά περιέχουσα
έλλειψη πηγαίας δικαιοσύνης και μία ανικανότητα επανακτήσεως της αρχικής του
καταστάσεως σωματικός και πνευματικός
αποχωρισμός απ' τον Θεό και αιώνιος θάνατος ήλθαν να αντικαταστήσουν την ένδοξο
αρχική του θέση.
3/. Ο Αδάμ
υπήρξε η κεφαλή του ανθρώπινου γένους. Εκπροσώπησε τον άνθρωπο από πάσης πλευράς
ακόμα κι απ' της πλευράς της πτώσεως.
Ρωμαίους
5:
12
και πατέρας όσων είναι με την περιτομή, όχι μόνον σ' εκείνους που έχουν κάνει
την περιτομή, αλλά και σ' εκείνους που περπατούν στα ίχνη τής πίστης τού πατέρα
μας Αβραάμ, εκείνης που είχε καθώς βρισκόταν με την ακροβυστία.
13
Επειδή, η υπόσχεση προς τον Αβραάμ ή προς το σπέρμα του, ότι επρόκειτο να είναι
κληρονόμος τού κόσμου, δεν έγινε με τον νόμο, αλλά με τη δικαιοσύνη που
προέρχεται από την πίστη.
14
Δεδομένου ότι, αν είναι κληρονόμοι εκείνοι από τον νόμο, η πίστη ματαιώθηκε και
η υπόσχεση καταργήθηκε.
15
Επειδή, ο νόμος επιφέρει οργή· για τον λόγο ότι, όπου δεν υπάρχει νόμος ούτε
παράβαση υπάρχει·
16
γι' αυτό, η κληρονομία είναι διαμέσου τής πίστης, για να είναι κατά χάρη, ώστε
η υπόσχεση να είναι βέβαιη σε ολόκληρο το σπέρμα, όχι μονάχα σ' εκείνο από τον
νόμο, αλλά και σ' εκείνο από την πίστη τού Αβραάμ, που είναι πατέρας όλων μας,
17
(όπως είναι γραμμένο, ότι: "Σε έκανα πατέρα πολλών εθνών"), μπροστά
στον Θεό που πίστεψε, ο οποίος ζωοποιεί τους νεκρούς, και καλεί τα μη υπάρχοντα
ωσάν να υπάρχουν.
18
Ο οποίος, καίτοι μη έχοντας ελπίδα, πίστεψε με την ελπίδα, ότι επρόκειτο να
γίνει πατέρας πολλών εθνών, σύμφωνα με εκείνο που είχε ειπωθεί: "Έτσι θα
είναι το σπέρμα σου".
19
Και χωρίς να εξασθενήσει στην πίστη, δεν συλλογίστηκε το σώμα του ότι ήταν ήδη
νεκρωμένο, παρόλο που ήταν περίπου 100 χρόνων, και τη νέκρωση της μήτρας τής
Σάρρας·
20
ούτε δίστασε στην υπόσχεση του Θεού με την απιστία, αλλά ενδυναμώθηκε στην
πίστη, δοξάζοντας τον Θεό,
21
και έχοντας την πεποίθηση ότι εκείνο που υποσχέθηκε, είναι δυνατός και να το
εκτελέσει.
22
Γι' αυτό και λογαριάστηκε σ' αυτόν για δικαιοσύνη.
……………..
Α΄
Κορινθίους 15:
20
Αλλά, τώρα, ο Χριστός αναστήθηκε από τους νεκρούς· έγινε η απαρχή αυτών που
έχουν κοιμηθεί.
21
Επειδή, βέβαια, διαμέσου ανθρώπου ήρθε ο θάνατος, έτσι και διαμέσου ανθρώπου η
ανάσταση των νεκρών.
22
Επειδή, όπως όλοι πεθαίνουν λόγω συγγένειας με τον Αδάμ, έτσι και όλοι θα
ζωοποιηθούν, ερχόμενοι σε συγγένεια με τον Χριστό·
Εσένα και μένα εκπροσώπησε ο Αδάμ όταν αμάρτησε και
έπεσε.
4/. Η
αμαρτία του Αδάμ
Και τα φοβερά της αποτελέσματα μεταβιβάστηκα στους απογόνους του και νομίμως
τους
Ρωμαίους
5:
12
Γι' αυτό, όπως διαμέσου ενός ανθρώπου η αμαρτία μπήκε μέσα στον κόσμο, και με
την αμαρτία ο θάνατος, και με τον τρόπο αυτό ο θάνατος πέρασε μέσα σε όλους
τούς ανθρώπους, για τον λόγο ότι όλοι αμάρτησαν·
13
(επειδή, μέχρι τον νόμο υπήρχε στον κόσμο η αμαρτία· αμαρτία, όμως, δεν
λογαριάζεται όταν δεν υπάρχει νόμος.
14
Αλλά, ο θάνατος βασίλευσε από τον Αδάμ μέχρι τον Μωυσή κι επάνω σε όλους όσους
δεν αμάρτησαν σύμφωνα με την ομοιότητα της παράβασης του Αδάμ, που είναι τύπος
τού μέλλοντος.
15
Αλλά, δεν είναι όπως το αμάρτημα, έτσι και το χάρισμα· επειδή, αν για το
αμάρτημα του ενός πέθαναν οι πολλοί, πολύ περισσότερο η χάρη τού Θεού και η
δωρεά διαμέσου τής χάρης τού ενός ανθρώπου, του Ιησού Χριστού, περίσσευσε στους
πολλούς.
16
Και η δωρεά δεν είναι όπως η κατάκριση, που έγινε διαμέσου τού ενός που
αμάρτησε· επειδή, η κρίση εξαιτίας τού ενός έγινε για κατάκριση των πολλών· το
χάρισμα, όμως, εξαιτίας των πολλών αμαρτημάτων έγινε για δικαίωση.
17
Επειδή, αν και για το αμάρτημα του ενός βασίλευσε ο θάνατος διαμέσου τού ενός,
πολύ περισσότερο, αυτοί που παίρνουν την αφθονία τής χάρης και της δωρεάς τής
δικαιοσύνης, θα βασιλεύσουν με ζωή διαμέσου τού ενός Ιησού Χριστού).
18
Όπως, λοιπόν, εξαιτίας ενός αμαρτήματος ήρθε κατάκριση σε όλους τούς ανθρώπους,
έτσι και εξαιτίας μιας δικαιοσύνης ήρθε σε όλους τους ανθρώπους δικαίωση για
ζωή.
19
Επειδή, όπως με την παρακοή τού ενός ανθρώπου οι πολλοί καταστάθηκαν αμαρτωλοί,
έτσι και με την υπακοή τού ενός οι πολλοί θα κατασταθούν δίκαιοι.
20
Και ο νόμος παρεμβλήθηκε για να περισσεύσει το αμάρτημα. Και όπου περίσσευσε η
αμαρτία, υπερπερίσσευσε η χάρη·
21
ώστε, όπως η αμαρτία βασίλευσε διαμέσου τού θανάτου, έτσι και η χάρη να
βασιλεύσει διαμέσου τής δικαιοσύνης σε αιώνια ζωή, διαμέσου τού Ιησού Χριστού
τού Κυρίου μας.
….
Έτσι
όλοι οι άνθρωποι σήμερα έχουν θνητά σώματα διεφθαρμένες ψυχές έμφυτες αμαρτωλές
ροπές και επί πλέον επιβαρύνονται με την καταδίκη ενός αιωνίου θανάτου μιας
αιωνίας καταστάσεως μακριά απο το Θεό.
5/. Ενώ είναι αληθές ότι οι άνθρωποι
γεννούνται αμαρτωλοί και είναι εκ γενετής ένοχοι απέναντι του Θεού είναι επίσης
αληθές ότι αυτοί φθάνοντας στην ηλικία της ηθικής ευθύνης εισέρχονται πια στη
ζωή της συνειδητής δικής τους αμαρτίας την οποία έκδηλα διαπράττουν.
Αλλά κι αν θα υπήρχε περίπτωσης κατά την
οποία μερικοί άνθρωποι δεν θα έφεραν μέσα τους την κληρονομιά της αμαρτίας του Αδάμ αυτοί θα γίνονταν πάλι
ένοχοι δια τω αμαρτωλών τους έργων κι επομένως θα βρισκόντουσαν κάτω από την
κρίση του Θεού.
…………
