ΚΑΙ ΠΑΛΙΝ ΕΡΧΟΜΕΝΟΝ
ΜΕΤΑ ΔΟΞΗΣ…
Γ .Α. ΧΑΤΖΗΑΝΤΩΝΙΟΥ δ.
θ.
04
Η ΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΤΩΝ
ΠΙΣΤΩΝ=
Νικητής
του Άδου με την ανάσταση Του έγινε ο Χριστός και η αιχμαλωσία που ηχμαλώτευσε
είναι τα πνεύματα των πιστών της παλαιάς
οικονομίας που από τον τόπο της ευτυχούς εκείνης αναμονής τα έφερε στο σπίτι
του Πατέρα στην άμεση παρουσία
του
Θεού. Στην παλαιά οικονομία όπως σαφώς προκύπτει από τα διάφορα βιβλία της ΠΔ
του πιστού προσδοκία για τον μετά θάνατο χρόνο ήταν ο Άδης – εκεί που και του
κυρίου μας το πνεύμα μετέβη από το σταυρό.
Τον Παύλο όμως τον ακούμε να λέγει
όχι: «Επιθυμώ να φύγω και να υπάγω στον άδη;» αλλά: «επιθυμώ να φύγω και να
είμαι με το Χριστό γιατί αυτό είναι πολύ καλλίτερο» (Φιλιππισίους 1:23). Ο
πιστός λοιπόν που σήμερα πεθαίνει πηγαίνει κοντά στο Χριστό. ο Χριστός όμως δεν
είναι πια στον Άδη είναι κοντά στον Πατέρα.
Σ’
αυτή τώρα την ενδιάμεση την προ της αναστάσεως κατάσταση έχουν οι νεκροί
συναίσθηση του περιβάλλοντος των και τη δυνατότητα να ανταποκρίνονται σ’ αυτό ή
μήπως περιήλθαν σε μια κατάσταση ύπνου στην οποία έχασαν και του περιβάλλοντος
και του εαυτού των τη συναίσθηση και έφθασαν όπως από μερικούς έχει διδαχθεί σε
μια κατάσταση ανυπαρξίας; Ότι και αυτή
ακόμα η ΠΔ δίδασκε ότι οι ένοικοι
του Άδου διατηρούσαν αμείωτη ή μάλλον ενισχυμένη τη συναίσθηση και των εαυτών
και του περιβάλλοντος των από πολλά χωρία της προκύπτει.
Για να πάρουμε ένα μόνο από τα χωρία αυτά ας
θυμηθούμε την περικοπή του φρικώδους μεγαλείου που συναντούμε στο βιβλίο:
(του προφήτου Ησαϊου 14:9-11) Βάμβας.
Περιγράφει
ο προφήτης την κάθοδο κάποιου επιφανούς αμαρτωλού στον Άδη και λέγει: «Εκινήθη
κάτωθεν ο Άδης δια σε δια να προϋπαντήσει την έλευση σου δια σε εξέγειρε τους
νεκρούς πάντας τους ηγεμόνας της γης…Πάντες ούτε θα αποκριθούν και θα είπουν
προς σε: και συ έγινες αδύνατος καθώς ημείς; Κατέστης όμοιος ημών;» Και συνεχίζεται η προσφώνησης στον ίδιο τόνο
σαρκασμού.
Βλέπουμε λοιπόν οι ένοικοι
του Άδου Μιλούν αισθάνονται…Έχουν ακόμα και τη δυνατότητα του σαρκασμού. Είναι
αυτό εικόνα ανθρώπων κοιμωμένων; Είναι εικόνα ανθρώπου που έχουν χάσει τη
συναίσθηση του εαυτού των και του περιβάλλοντος των;
(του
προφήτου Ησαϊου 14:9-11) Σ. Φίλος
9
Ο άδης από κάτω κινήθηκε για σένα, για να συναντήσει τον ερχομό σου· για σένα
ξεσήκωσε τους νεκρούς, όλους τούς ηγεμόνες τής γης·
σήκωσε
από τους θρόνους τους όλους τους βασιλιάδες των εθνών.
 |
10
Όλοι αυτοί θα αποκριθούν και θα σου πουν: Κι εσύ έγινες αδύνατος όπως κι εμείς;
Έγινες όμοιος με μας;
11
Ο κομπασμός σου φέρθηκε κάτω στον τάφο, και ο θόρυβος των μουσικών σου οργάνων·
το
σκουλήκι είναι στρωμένο από κάτω σου, και τα σκουλήκια σε σκεπάζουν·
……………
Οι
ψυχές των μαρτύρων στο βιβλίο της:
(Αποκαλύψεως 6:9-11) Βάμβας
προ
της αναστάσεως των «έκραζαν μετά φωνής μεγάλης λέγουσα: Έως πότε δέσποτα άγιε
αληθινέ δεν κρίνεις και εκδικείς το αίμα ημών από των κατοικούντων επί της
γης;» Κραυγή αυτή και ικεσία ανθρώπων που προφανώς διατηρούν ακεραία τη
συναίσθηση του περιβάλλοντος των.
(Αποκαλύψεως
6:9-11) Σ. Φίλος
9
Και όταν άνοιξε την πέμπτη σφραγίδα, είδα από κάτω από το θυσιαστήριο τις ψυχές
των σφαγμένων εξαιτίας τού λόγου τού Θεού, και εξαιτίας τής μαρτυρίας που
είχαν·
10
και έκραζαν με δυνατή φωνή, λέγοντας: Μέχρι πότε, ω Κυρίαρχε άγιε και αληθινέ,
δεν κρίνεις και δεν εκδικείσαι το αίμα μας από εκείνους που κατοικούν επάνω στη
γη;
11
Και σε κάθε έναν δόθηκαν λευκές στολές, και τους ειπώθηκε να αναπαυθούν ακόμα
λίγο καιρό, μέχρις ότου συμπληρωθούν και οι σύνδουλοί τους και οι αδελφοί τους,
αυτοί που πρόκειται να φονευθούν όπως κι αυτοί.
……………………………
Και είδαμε τον Απ. Παύλο
Πιο πάνω να ανοίγει την καρδιά του και να
δίνει διέξοδο στην επιθυμία του: «Έχω την επιθυμία να είμαι με τον Χριστόν
διότι είναι πολύ πλέον καλλίτερο».
Φιλιππησίους
1:23: Σ. Φίλος
επειδή,
στενοχωρούμαι από τα δύο, έχοντας μεν την επιθυμία να αναχωρήσω, και να είμαι
με τον Χριστό· δεδομένου ότι, είναι πολύ πλέον καλύτερα·
……………………
Ασφαλώς
η επιθυμία του Παύλου δεν ήταν να αφήσει τη σφαίρα της ευτυχισμένης
δραστηριότητας για τον Κύριο Του που ανέπτυσσε στην παρούσα ζωή και να
περιέλθει σε μια κατάσταση αναισθησίας αλλά ήταν ν’ αφήσει τη ζωή του πόνου και
των δακρίων και να πάει στη συντροφιά του Χριστού και του τρισευτυχισμένου
περιβάλλοντος του ουρανού.
synexiztai
