«15—ΤΟ ΑΓΙΟ
ΠΝΕΥΜΑ
(Του Χαράλαμπου Μποσταντζόγλου)
Εκδόσεις (Ο Λόγος Αθήναι 1976)
ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ Μποσταντζόγλου
(1885—1916
Ούτω λέγει Κύριος».
Και τώρα στη
συνέχεια ας συμβουλευτούμε την καινή Διαθήκη για την οποία όπως η Παλαιά
μπορεί να αποδειχτεί ότι είναι Θεόπνευστος.
(Ιωάννης ις:12-13)
Ο Κύριος Ιησούς
Χριστός μεταξύ των άλλων είπε στους μαθητές Του και
«Πολλά έχω ακόμη να
σας είπω, πλην όμως δεν δύνασθε να κρατήσετε αυτά. Όταν όμως έλθει Εκείνος το
Πνεύμα το Άγιο της αληθείας, θέλει σας οδηγήσει εις πάσαν την αλήθειαν». Ο
λόγος αυτός εξεπληρώθει διότι η Αγία Γραφή εγράφη μετά την έλευση του Αγίου
Πνεύματος.
( Στο Λουκά ι:16) δια βάζουμε: «Όστις
ακούει εσάς εμέ ακούει.
Και όστις αθετεί εσάς
εμέ αθετεί. Ο δε αθετών εμέ αθετεί τον αποστείλαντα με. Οι βεβαιώσεις αυτού του
εδαφίου είναι πολύ πειστικές. Διότι, ο Χριστός συνδέει τα όσα είπε με τους
μαθητές Του και το λαό. Και όσοι δεν θέλουν να δεχθούν η τιμωρία που θα τους
επιβληθεί θα είναι χειρότερη από εκείνην που επεβλήθη στα Σόδομα και τα Γόμορρα.(Ματθαίος
ι:14-15). Στην επιστολή Α΄ Θεσσαλονικείς β:13 καθώς και Κορινθίους β¨ 12:13, ο Απόστολος Παύλος βεβαιώνει ότι τα λόγια που
είπε ήταν λόγια Θεού.
Και οι
απόστολοι οι οποίοι κήρυξαν αλλά και εκείνους και εκείνοι προς τους οποίους
εκηρύχθη ο Λόγος του Θεού και πίστεψαν στο Θεό εν Χριστώ Ιησού, επιβεβαίωναν
την Θεοπνευστία των κηρυχθέντων. Δεν πρέπει λοιπόν να προβάλλετε αντίρρησης για
την αλήθεια της Βίβλου.
 |
| Προσθήκη λεζάντας |
Ο Θεός δια του
Προφήτου Ησαϊα
ξς: 2 για να τονισθεί η αλήθεια του Λόγου Του διεκήρυξε ότι θα
επέβλεπε με ευμένεια στους ταπεινούς και συντριμμένους την καρδιά και τρέμοντας
το Λόγο Του.
Παραλληλισμός του
Ιησού Χριστού ως Λόγον, με τον γραπτό λόγον
(Ιωάννης α:1και
Ιωαν.α:14)
Στα εδάφια αυτά ο
Χριστός αναφέρεται ως Ζων Λόγος τέσσερις φορές. Και όπως ο Χριστός είναι ο Ζων
Λόγος έτσι και η Αγία Γραφή είναι ο γραπτός Λόγος του Θεού.
Ο Ιησούς Χριστός
είναι Θεός. Και η Γραφή είναι ο Λόγος του Θεού.
Ο Ιησούς
απεστάλη για να φανερώσει τον Πατέρα. Και η Γραφή αποκαλύπτει τον Θεό και όλα
τα έργα Του.
Ο Χριστός είναι
η οδός της Σωτηρίας και η οδός προς τη Σωτηρία και ο οδηγός προς τη σωτηρία
είναι ο λόγος του Θεού,(Ρωμαίους ι:17)Επομένως, η πίστη είναι
διαμέσου τής ακοής· η δε ακοή διαμέσου τού λόγου τού Θεού.
Στο εδάφιο αυτό
αναφέρεται ότι η πίστις είναι εξ’ ακοής η δε ακοή δια του λόγου του Θεού.
Ο Κύριος Ιησούς
Χριστός είναι αλάνθαστος. Έτσι είναι και η Αγία Γραφή.
Εξ’ όσον
ανεφέρθησαν αποδεικνύεται η ομοιότης του Ιησού Χριστού με τον Λόγο του Θεού.
Και τώρα θα
δούμε τον γραπτό λόγο σαν προϊόν ανθρώπινης δραστηριότητας στην σχέση του με
τον Ιησού Χριστό. όπως στο πρόσωπο του Ιησού Χριστού είναι ενωμένη η Θεία φύσης
με την ανθρώπινη, έτσι και στην Αγία Γραφή η θεία της προέλευσης είναι ενωμένη
με το ανθρώπινο στοιχείο. Στον Ιησού Χριστό η ανθρώπινη φύσις επέκειτο στις
διάφορες ανάγκες που έχει το σώμα του ανθρώπου, δηλαδή πείνα, δίψα, την κόπωση,
την ανάγκη λήψεως τροφής, του ύπνου και της αναπαύσεως.
Έτσι και στο
περιεχόμενο της Αγίας Γραφής παρατηρούνται μερικές ανθρώπινες αδυναμίες.
Αν και ο Ιησούς
Χριστός ήταν και άνθρωπος όμως ποτέ δεν αμάρτησε ούτε βρέθηκε δόλος στο στόμα
Του, (Ιωάννης
η:46) Ποιος από σας με ελέγχει για αμαρτία; Αν, όμως, σας λέω
αλήθεια, γιατί εσείς δεν με πιστεύετε;
Έτσι και η Αγία Γραφή
παρ’ όλον ότι γράφτηκε από ανθρώπους, όμως είναι αλάνθαστος.
Από της
γεννήσεως Του και μέχρι του θανάτου Του και σε κάθε περίσταση ο Χριστός
οδηγούνταν από του Αγίου Πνεύματος. Έτσι και η Αγία Γραφή σαν θεόπνευστη
είναι καλός οδηγός. Β΄ Τιμοθέου γ:16 Ολόκληρη η γραφή
είναι θεόπνευστη, και ωφέλιμη για διδασκαλία, για έλεγχο, για επανόρθωση, για
διαπαιδαγώγηση, που γίνεται με δικαιοσύνη·
Ας προσέξουμε
τώρα την ενέργεια του Αγίου Πνεύματος στη ζωή του Χριστού καθώς και στην Αγία
Γραφή.
1/. Ο Θεός είχε ετοιμάσει
την οδό του Χριστού πριν αυτός έλθει στον κόσμο, δια του Προδρόμου και
Βαπτιστού Ιωάννου. Ιωάννης α:23 Αποκρίθηκε: Εγώ είμαι «φωνή
κάποιου που φωνάζει δυνατά μέσα στην έρημο. Κάντε ίσιο τον δρόμο τού Κυρίου»,
όπως είπε ο προφήτης Ησαϊας. Ματθαίος γ:3 Επειδή, αυτός είναι εκείνος
που ειπώθηκε από τον προφήτη Ησαϊα, λέγοντας: «Φωνή κάποιου που φωνάζει δυνατά
μέσα στην έρημο: Ετοιμάστε τον δρόμο τού Κυρίου· κάντε ίσια τα μονοπάτια του».
Ησαϊας μ:3 Μια φωνή κάποιου που
βοά μέσα στην έρημο: Ετοιμάστε τον δρόμο τού Κυρίου· κάντε ίσια τα μονοπάτια
τού Θεού μας στην έρημο.
Ο Θεός κατά πολλούς
και ποικίλους τρόπους είχε προαναγγείλει την έλευση του Χριστού στον κόσμο Εβραίους α:1
Ο ΘΕΟΣ, τον παλιό καιρό, αφού, πολλές φορές και με πολλούς τρόπους, μίλησε
στους πατέρες μας διαμέσου των προφητών, σ' αυτές τις έσχατες ημέρες μίλησε σε
μας διαμέσου τού Υιού….
2/.κατά την ενσάρκωση του Χριστού το Άγιο Πνεύμα
ήταν Εκείνος που είχε ενεργήσει(Λουκάς α:35) Και ο άγγελος, απαντώντας, της
είπε: Πνεύμα Άγιο θάρθει επάνω σου, και δύναμη του Υψίστου θα σε επισκιάσει·
γι' αυτό και εκείνο που θα γεννηθεί από σένα θα είναι άγιο, θα ονομαστεί Υιός
Θεού. και για να έλθει στον κόσμο και να λάβει σάρκα στην οποία θα
ενώνεται η θεία Προσωπικότητα με την ανθρώπινη φύση, χρησιμοποιήθηκε η
μητέρα του Ιησού η Παρθένος Μαρία.
3/. Ο Ιησούς Χριστός εστάλη μάλλον «εφέρθει υπό
του Πνεύματος εις την έρημον δια να πειρασθεί υπό του διαβόλου» (Ματθαίος δ: 1)
ΤΟΤΕ, ο Ιησούς φέρθηκε από το Πνεύμα στην έρημο για να πειραστεί από τον
διάβολο. Αλλά «πειραχθείς κατά πάντα καθ’ ομοιότητα ημών» χωρίς να περιπέσει σε
αμαρτία νίκησε τον εχθρό και ανεδείχθη τέλειος και Άγιος,(Εβραίους ι:15).--
……………………
16—ΤΟ ΑΓΙΟ ΠΝΕΥΜΑ
(Του Χαράλαμπου Μποσταντζόγλου)
Εκδόσεις (Ο Λόγος Αθήναι 1976)
ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ Μποσταντζόγλου
(1885—1916
Όπως ο Ιησούς
Χριστός δοκιμάσθηκε, έτσι και η Αγία Γραφή υφίσταται διάφορες επιθέσεις
από ολόκληρες χιλιάδες πριν και εξακολουθεί να δοκιμάζεται και στις μέρες μας.
Όλες οι αρνητικές δυνάμεις του κόσμου που της επετέθησαν απέτυχαν και είναι το
Άγιο Πνεύμα που προστατεύει τον Λόγο του Θεού. αυτό αποτελεί απόδειξη ότι η
Αγία Γραφή είναι Θεόπνευστος και επομένως αδιάβλητη.
4/. Το έργο του Χριστού επί της γης πραγματοποιήθηκε
με τη δύναμη του Αγίου Πνεύματος. Με τη δύναμη και την οδηγία του Αγίου
Πνεύματος ο Χριστός ενεργούσε τα θαύματα της θεραπείας ασθενών εκδίωξη
ακαθάρτων πνευμάτων αλλά και αναστάσεις νεκρών ( Ματθαίος ιβ:28 και Πράξεις ι:38)
Στο Ιωάννης ι:19 διαβάζουμε τα λόγια
του Χριστού, (δεν δύναται ο Υιός να πράττει ουδέν αφ’ εαυτού, χωρίς την δύναμη
και την οδηγία του Πνεύματος δεν γίνεται τίποτε. Αν οι διάκονοι του Λόγου δεν
είναι πλήρεις Πνεύματος Αγίου ώστε να κηρύττουν τον Θεόπνευστο Λόγο, η διακονία
των είναι καταδικασμένη σε αποτυχία και σε πνευματική ακαρπία.
Ακόμη και οι
μελετώντες τον Λόγο του Θεού, αν δεν είναι πληρωμένοι δια του Πνεύματος είναι
σαν να μελετούν ένα βιβλίο κεκαλυμμένο.(δηλ έχει κάλυμμα και δεν το βλέπουμε).
5/. Ο Ιησούς Χριστός αν και Θεός, ανέλαβε την
ανθρώπινη σάρκα, η οποία υπόκειται σε αδυναμίες. Γι’ αυτό και γι’ αυτό και
«πειραχθείς κατά πάντα… δύναται να σώζει τους πειραζομένους».
Αλλά ο Υιός του
ανθρώπου ήταν πάντοτε υπερπληρωμένος με τις ακατάλυτες δυνάμεις του Αγίου Πνεύματος
και με αυτές διεξήγαγε τους νικηφόρους αγώνες Του εναντίον κάθε μεθοδείας του
εχθρού Του, διαβόλου.
Επίσης το Άγιο Πνεύμα
είναι Εκείνος που έδωσε τις αποκαλύψεις και τις ανατύπωση στον νου και την
καρδιά ανθρώπων και αυτοί τις μετέδωσαν και γραπτώς και προφορικώς. Τους
ανθρώπους εκείνους που το Άγιο Πνεύμα επεσκέφθη τους χρησιμοποίησε ανάλογα με
την μόρφωση και την δεκτικότητα τους και τους εμπιστεύθηκε τη μεταβίβαση του
Θείου Λόγου με τον δικό τους λεκτικό τρόπο. Γι αυτό και παρατηρούμε διαφορές
στα συγγράμματα λ.χ. των αποστόλων , Πέτρου και Παύλου του, Ιωάννου και του
Ιούδα κ.λ.π.
Όπως αναφέραμε
πιο πάνω, ο Ιησούς Χριστός περιεβλήθη την ανθρώπινη αδυναμία. Την αδυναμία Του
όμως την νικούσε και απεδείκνυε τη θεία Του δύναμη όπως της Μεταμορφώσεως.
Κατά τον ίδιο
τρόπο αν και Λόγος του Θεού, γράφτηκε από ανθρώπους με τη θαυμαστή σοφία Του
και έτσι έγραψαν θεόπνευστα λόγια της Αγίας Γραφής.
Αναμφισβήτητα
παραδείγματα είναι μεταξύ των άλλων ο Προφήτης Αμώς που ήταν βοσκός (Αμώςζ:14-15 )
Από ποιον διδάχτηκε
αυτός γράμματα και τη ρητορική; Ο Προφήτης Ελισσαιέ ήταν γεωργός και όργωνε τα
χωράφια του Που είχε σπουδάσει εκείνος; ( Α΄ Βασιλέων ιθ:19-21). Και μόνο αυτά τα
παραδείγματα είναι
αρκετά για να
αποδειχτεί αδιαμφισβήτητα η ενέργεια της δυνάμεως του Πνεύματος του Αγίου. Αλλά
και ο Μωϋσής ο οποίος ήταν βραδύγλωσσος βοηθούμενος από το Άγιο Πνεύμα επί 40 χρόνια
δίδασκε νουθετούσε και προέτρεπε τον λαό Ισραήλ να φυλάττουν τα διατάγματα και
τις κρίσεις του Θεού.
Επί πλέον και ο
ψαράς Πέτρος και ο τελώνης Ματθαίος και αδυναμίες να μην είχαν αν προσπαθούσαν
μόνοι τους δεν θα ήσαν ικανοί να γράψουν ο ένας τις Επιστολές του και ο άλλος
το Ευαγγέλιο του. Αλλά το Πνεύμα το Άγιο είναι πάνω από κάθε ανθρώπινη αδυναμία
και πρυτανεύει σε όλες τις εκβάσεις της ζωής του κάθε ανθρώπου. Η
Αγία Γραφή είναι μία ιερά πραγματικότης κα έχει ζωή και τη μεταδίδει. Κάθε μία
ύπαρξης σύγκειται( σύγκειται-σύγκειμαι=
συναποτελούμαι συνίσταμαι) από ουσιώδη αλλά και επουσιώδη,
πράγματα. (ουσιώδης-σημαντικός κεφαλαιώδης, βασικός
θεμελιώδες και επουσιώδης-που έχει δευτερεύουσα σημασία). Η καρδιά του ανθρώπου, τα μάτια του, και διάφορα άλλα μέλη
του σώματος είναι σπουδαιότερα,(ουσιώδη)από άλλα τα μαλλιά τα νύχια κ.λπ.(επουσιώδη)
Ανεξάρτητα
όμως απ την σπουδαιότητα που κάθ μέλος του σώματος, έχει για την απρόσκοπτη
λειτουργία του όμως όλα συνυπάρχουν τα ουσιώδη με τα επουσιώδη, διότι «ο
Θεός συνεκέρασε τα πάντα», (Α΄ Κορινθίους ιβ: 24) Το ίδιο συμβαίνει και στην
Αγία Γραφή. Π.χ. τα πρώτα εννέα κεφάλαια του Α΄ Χρονικών δεν έχουν την
αξία των εννέα κεφαλαίων του κατά Ιωάννην Ευαγγελίου. Όμως τα
ονόματα είναι καταχωρημένα στα αναφερθέντα κεφάλαια του Α΄ χρονικών, αν και η
αναγνώρισης των είναι κουραστική όμως μας οδηγούν στο να μάθουμε την γενεαλογία
του Αβραάμ και του Δαβίδ, εκ των οποίων προήλθε κατά σάρκα ο Χριστός.
Πολλά
τμήματα της Αγίας Γραφής είναι φαινομενικά επουσιώδη αλλά θα
μελετηθούν προσεκτικά και λέξιν προς λέξιν, θα μας πείσουν ότι το επουσιώδες κατά την
δική μας εκτίμηση έχει μεγάλη σημασία και αξία επειδή εγράφη με την έμπνευση
του Αγίου Πνεύματος.
Ας
τονισθεί ακόμη μια φορά ότι αν ο Θεός επέτρεπε να γραφθεί η Βίβλος με την
χρησιμοποίηση μονάχα του ανθρώπινου πνεύματος, τότε θα μπορούσε να εγερθεί το
εξής δικαιολογημένο ερώτημα: Πως θα ήξευρε ο συγγραφεύς του Βιβλίου Α΄
Χρονικών και να καταγράψει με τόσο σχολαστική ακρίβεια τα ονόματα εκατοντάδων
ανθρώπων και με τόσο ζηλευτή τάξη ως προς την σειρά της διαδοχής;
Αν
πάλι η Αγία Γραφή γράφονταν μόνο από ανθρώπους θα κατέβαλαν οι συγγραφείς της
την κάθε προσπάθεια για να αποκρύψουν πολλά ανομήματα, όπως λ.χ. του
Δαβίδ. Αλλά το τελείως εγκληματικό έργο του Ιούδα. όμως το Άγιο Πνεύμα δεν
κάνει εξαιρέσεις. με καυστική και ωμή γλώσσα καταχώρισε στη Βίβλο τα αμαρτήματα
των δύο.
Στην Αγία Γραφή
υπάρχουν εδάφια που άλλοτε είναι συμβολικά άλλοτε αλληγορικά άλλοτε διάφορα
σημεία ή παραστάσεις όλα όμως είναι θεόπνευστα. Π.χ. στην Αποκάλυψη
α:12-13 αναφέρονται»επτά λυχνίαι
χρυσαί». Αν και στο εδάφιο 20 ερμηνεύεται η σημασία αυτών των συμβόλων όμως οι
λέξεις αυτές γράφθηκαν με την έμπνευση του Αγίου Πνεύματος. Στο Ιωάννου
ευαγγέλιο ι:7 αναφέρονται τα λόγια του
Χριστού: «Εγώ είμαι η θύρα των προβάτων». Με τα λίγα λόγια αυτά ο Κύριος ήθελε
να βεβαιώσει Ότι Αυτός είναι η οδός της Σωτηρίας και της ζωής. Οι λέξεις
«Εγώ», «θύρα προβάτων είναι θεόπνευστοι αν και είναι συμβολικές.
17—ΤΟ ΑΓΙΟ ΠΝΕΥΜΑ
(Του Χαράλαμπου Μποσταντζόγλου)
Εκδόσεις (Ο Λόγος Αθήναι 1976)
ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ Μποσταντζόγλου
(1885—1916
Στον Λόγο του Θεού περιέχονται δύο ειδών εμπνεύσεις. Η πρώτη είναι εκείνη δια
της οποίας αποκαλύπτονται θείοι λόγοι, σκοποί και το θέλημα του Θεού. Στην
δεύτερη έχουμε λόγια ανθρώπων ή αναφέρονται στο θέλημα και σε λόγια του
διαβόλου. Όμως και στην πρώτη και στη δεύτερη περίπτωση τα γεγραμμένα το Άγιο
Πνεύμα τα έχει υποδείξει στους συγγραφείς της Αγίας Γραφής. Ώστε πρέπει να
κάνωμε σαφή διάκριση των δύο εμπνεύσεων, όταν μελετούμε τον Λόγο του Θεού.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα συναντούμε στην Α΄ Κορινθίους ζ: 10-12-25 Όπου το Άγιο Πνεύμα
διαχωρίζει τα λόγια του Παύλου από τα λόγια του Θεού.
Στην Γένεση γ:1 η φράσης «Τω όντι
είπεν ο Θεός μη φάγητε από παντός δένδρου του Παραδείσου;» ήσαν τα λόγια του
διαβόλου. Επίσης ο πειραστής χρησιμοποίησε λόγια της βίβλου για να πειράξει τον
Χριστό Ματθαίος δ:1-εως11Ματθαίος
4:6
και λέγει προς αυτόν, Εάν ήσαι Υιός του Θεού, ρίψον σεαυτόν κάτω· διότι είναι
γεγραμμένον, Ότι θέλει προστάξει εις τους αγγέλους αυτού περί σου, και θέλουσι
σε σηκώνει επί των χειρών αυτών, διά να μη προσκόψεις προς λίθον τον πόδα
σου. Στην Αγία Γραφή θα συναντήσουμε λόγια που λέχθηκαν από μάγους
ψευδοπροφήτες κ.λπ.
Πράξεις η:18-20. και
επαναλαμβάνουμε: « Όλη η Γραφή είναι θεόπνευστος
και ωφέλιμος προς διδασκαλίαν προς έλεγχο, προς επανόρθωση, προς
εκπαίδευση των μετά της δικαιοσύνης δια να είναι τέλειος άνθρωπος του Θεού
ετοιμασμένος εις παν έργον αγαθό».
Όλοι οι
προφήτες του Θεού ή στην αρχή ή στο τέλος της προφητείας των έλεγαν: «Ούτω
λέγει Κύριος».
Υπάρχουν
στη Γραφή και περιπτώσεις κατά τις οποίες προφήτες έσπευσαν να μιλήσουν χωρίς
να έχουν ζητήσει μήνυμα ή να έχουν διαταχθεί από τον Κύριο. Τέτοια περίπτωσης
ήταν του προφήτου Νάθαν που έδωσε γνώμη δική του και χωρίς έμπνευση του Αγίου
Πνεύματος παρότρυνε τον Δαβίδ να οικοδομήση οίκον στον Θεό. Β΄ Σαμουήλ ζ:2-3
Και επειδή
η προτροπή εκείνη δεν ήταν σύμφωνη με το Πνεύμα του Κυρίου ο Θεός του μίλησε σε
όνειρο και τον διέταξε να επισκεφτεί τον Δαβίδ και να του πει ότι όχι αυτός
αλλά ο γυιός του ο Σολομών θα έχτιζε το ναό. Β΄ Σαμουήλ ζ:4-5-12-18
Στο βασιλέων Β΄
κ:4-6 διαβάζουμε ότι ο Κύριος διέταξε στον προφήτη Ησαϊα να
επιστρέψει και να πει στο βασιλιά Εζεκία ότι θα θεραπευόταν και η ζωή του
παρατεινόταν από το Θεό για δέκα πέντε ακόμη χρόνια. Τα λόγια αυτά ήταν με
έμπνευση του Θεού όμως ο θεός δεν είπε στον προφήτη να χρησιμοποιήσει σαν
φάρμακο στην πληγή σύκα για να θεραπευτεί. Τη συνταγή εκείνη την έδωσε
Ησαϊας εξ’ ιδίας πρωτοβουλίας.
Στο εδάφιο 7 του ιδίου
κεφαλαίου είναι ολοκάθαρο ότι τα λόγια που διαβάζουμε ήταν λόγια του
προφήτη και όχι έμπνευση του Θεού.
Στην Καινή
Διαθήκη καταργούνται μερικά πράγματα που υπάρχουν στην Παλαιά Διαθήκη έστω και
γραμμένα κατά θείαν έμπνευση. Και τα πράγματα εκείνα ήσαν διάφοροι περιορισμοί
,ήθη και έθιμα, αλλά και τόποι στους οποίους εφαρμόζονταν. Σήμερα υπό το Πνεύμα
της Νέας Οικονομίας δεν είμαστε υποχρεωμένοι να υποκείμεθα στους περιορισμούς
εκείνους,
π.χ. Εφεσίους β: 15
καταργήσας την έχθραν
εν τη σαρκί αυτού, τον νόμον των εντολών των εν τοις διατάγμασι, διά να κτίση
εις εαυτόν τους δύο εις ένα νέον άνθρωπον, φέρων ειρήνην,
Κολοσσαείς
β:14-16 14
εξαλείψας το καθ' ημών
χειρόγραφον, συνιστάμενον εις διατάγματα, το οποίον ήτο εναντίον εις ημάς, και
αφήρεσεν αυτό εκ του μέσου, προσηλώσας αυτό επί του σταυρού·
15 και απογυμνώσας τας
αρχάς και τας εξουσίας, παρεδειγμάτισε παρρησία, θριαμβεύσας κατ' αυτών επ' αυτού.
16 Ας μη σας κρίνη
λοιπόν μηδείς διά φαγητό ή διά ποτό ή διά λόγον εορτής ή νεομηνίας ή Σαββάτων,
Τα όσα εγράφησαν στην Π.Δ. ήσαν για μας τύποι και παράδειγμα
Α΄ Κορινθίους ι: 6-11-12
6 Ταύτα δε έγειναν
παραδείγματα ημών, διά να μη ήμεθα ημείς επιθυμητέ κακών, καθώς και εκείνοι
επιθύμησαν.
7 Μηδέ γίνεσθε
ειδωλολάτραι, καθώς τινές εξ αυτών, ως είναι γεγραμμένον· Εκάθησεν ο λαός διά
να φάγη και να πίη, και σηκώθηκαν να παίζωσι.
8 Μηδέ ας πορνεύομαι,
καθώς τινές αυτών εκπόρνευσαν και έπεσαν εν μια ημέρα εικοσιτρείς χιλιάδες.
9 Μηδέ ας πειράζομαι
τον Χριστόν, καθώς και τινές αυτών επείρασαν και απωλέσθησαν υπό των όφεων.
10 Μηδέ γογγύζετε,
καθώς και τινές αυτών γόγγυσαν, και απωλέσθησαν υπό του εξολοθρευτή.
11 Ταύτα δε πάντα
εγίνοντο εις εκείνους παραδείγματα, και εγράφησαν προς νουθεσία ημών, εις τους
οποίους τα τέλη των αιώνων έφθασαν.
12 Ώστε ο νομίζων ότι
ίσταται ας βλέπει μη πέσει.
Με όσα
αναφέραμε αποδεικνύεται ότι όλη η Γραφή είναι θεόπνευστος. Και το περιεχόμενο
της πρέπει να το δεχόμαστε με την απλότητα του παιδιού και με την επιφοίτηση
του Αγίου Πνεύματος να θεμελιωθεί στην καδιά μας η πεποίθησης ότι η αλήθεια που
ο Λόγος του Θεού μα αποκαλύπτει ,προξενεί την πνευματική μας αύξηση και μας
καταρτίζει πλήρως στα πράγματα του Θεού.
Ας προσέχουμε στην
προτροπή του Κυρίου μα ότι «ο άνθρωπος θέλει ζήσει με πάντα λόγον εξερχόμενον
από του στόματος Θεού,
Ματθαίος δ:4
Ο δε αποκριθείς είπεν·
Είναι γεγραμμένον, Με άρτον μόνον δεν θέλει ζήσει ο άνθρωπος, αλλά με πάντα
λόγον εξερχόμενον διά στόματος Θεού. Το εδάφιο αυτό τονίζει με ιδιαίτερη έμφαση
ότι η Αγία Γραφή είναι λέξη προς λέξη Θεόπνευστη. Και όσοι δεν δέχονται αυτή
την άποψη δεν μπορούν να έχουν πνευματική πρόοδο .
Α΄ Κορινθίους δ: 6
Ταύτα δε, αδελφοί,
μετέφερα παραδειγματικός εις εμαυτόν και εις τον Απολλώ διά σας, διά να μάθετε
διά του παραδείγματος ημών να μη φρονείτε υπέρ ό,τι είναι γεγραμμένον, διά να
μη επαίρεστε εις υπέρ του ενός κατά του άλλου.
Στο αναφερθέν
εδάφιο μας γίνετε σύστασης να μη φρονούμε περισσότερα από τα όσα είναι
γραμμένα. Και ότι όσοι δέχονται την θεοπνευστία ολόκληρης της Γραφής αυτοί
μένουν και με την διαρκεί προσδοκία της δευτέρας ελεύσεως του Ιησού χριστού. Οι
αρνούμενοι δεν την προσδοκούν και συνεπώς δεν είναι του Χριστού.
1/. Πρέπει να μελετούμε τον Λόγο του Θεού με μεγάλο
σεβασμό και εκτίμηση. Στο Ησαϊας ( ξς: 22) διαβάζουμε τα λόγια
του Κυρίου. «Εις τίνα θέλω επιβλέψει; Ει μη εις τον τρέμοντα τον λόγο μου.
Διότι μεγάλυνες τον λόγον σου υπέρ πάσαν την φήμη σου».(Ψαλμός ρλη:2)
Είναι προτιμότερος ο Θάνατος παρά η απόρριψης της θεοπνευστίας της Αγίας Γραφής
γι’ αυτό και πρέπει να τη μελετούμε με φόβο Θεού χωρίς ενδοιασμό ή επιφύλαξη
χωρίς να προσθέτουμε ή να αφαιρούμε κάτι από το Λόγο και να τον
αναγνωρίζουμε σαν μοναδικό μας οδηγό και μοναδική πνευματική τροφή στη ζωή μας.
Χωρίς τη γνώση του Λόγου του Θεού είμαστε τυφλοί και δυστυχισμένοι. Αλλά
μελετούμε σύμφωνα με τους ανωτέρω όρους, ο Θεός μας επιφυλάσσει τις πνευματικές
Του ευλογίες επειδή μας αναγνωρίζει σαν παιδιά Του.
