10—ΤΟ ΑΓΙΟ ΠΝΕΥΜΑ
Εκδόσεις (Ο Λόγος Αθήναι 1976)
ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ Μποσταντζόγλου
(1885—1916)
Ένα άλλο πνεύμα
ονομάζεται Βελίαλ.(Β΄ Κορινθίους 16:15)
Τα ονόματα των ειδώλων
των Εθνικών κάθε ένα από αυτά αντιπροσωπεύουν τα ονόματα των πονηρών πνευμάτων.
(Α΄ Κορινθίους ι:20)
Αλλά και οι άγγελοι του
Θεού φέρουν ονόματα πχ ο
Αρχάγγελος ονομάζεται
Μιχαήλ,( Επιστολή
Ιούδα 9 Δανιήλ ιβ:1 αποκάλυψη ιβ:7). Ενός άλλου αγγέλου το όνομα είναι Γαβριήλ. Στο( Δανιήλ θ:21 και Λουκάς α:26). Άλλοι άγγελοι
που περιβάλλουν το θρόνο του Θεού ονομάζονται Χερουβείμ (Γένεση γ:24) και άλλοι ονομάζονται Σεραφείμ
(Ηασϊαςις:2—6). Και ο
Θεός
έχει διάφορα ονόματα μεταξύ των οποίων είναι τα εξής: «ΕΛ» που στην
Εβραϊκή γλώσσα σημαίνει «Θεός». Αναφέρεται σε πολλά μέρη της Παλαιάς
Διαθήκης και αποδίδεται στο Θεό με την έννοια του «Δυνατός» «ΕΛΑΧ» που
σημαίνει:
« Ο Φυλάττων την
Διαθήκη Αυτού ή Πιστός», «ΕΛΟΧΙΜ» είναι σε πληθυντικό αριθμό και σημαίνει «Θεοί».
αναφέρεται δε συχνά στην Παλαιά Διαθήκη. Το Όνομα αυτό του Θεού αποκαλύπτει ότι
η Θεότης απαρτίζεται από περισσότερα του ενός Πρόσωπα.
«Αντονάϊ» δηλαδή «Κύριος ο
Θεός». Αναφέρεται σε πολλά σημεία της Π. Διαθήκης.
«Ιεοβά». Με το όνομα αυτό
απεκαλύφθει ο Θεός στο Μωϋσή και σημαίνει «Ων» (έξοδος ις:3και
γ:3—14). Άλλα ονόματα του Θεού είναι:
«ΕΛ—ΣΑΝΔΑ»
Δηλαδή «Θεός Ισχυρός».
«ΕΛ—ΕΛΙΟ». «ο
Ύψιστος» (Ψαλμός
91:1).
«ΕΛ—ΟΛΑΜ» «ο
Αιώνιος Θεός»
«ΙΕΟΒΑ—ΣΑΒΑΩΘ»
«Θεός Δυνάμεως» (Ιάκωβος ε:1). Και Θεός Κραταιός» (Ψαλμός κδ:10).
Διάφορα
ονόματα έχει και ο Ιησούς Χριστός πχ Ιησούς που σημαίνει «Σωτήρ» (Ματθαίος α:21)
«Εμμανουήλ» που σημαίνει «Ο Θεός μεθ’ ημών» (Ματθαίος α:23)
«Χριστός» που σημαίνει «Κεχρισμένος» (Ιωάννης
α:42).
Ώστε όπως αποδεικνύεται εκ
των αναφερθέντων εδαφίων τόσο ο Πατήρ όσο και ο Υιός έχουν διάφορα
χαρακτηριστικά ονόματα δηλωτικά της δυνάμεως και της εξουσίας των. Και το Άγιο
Πνεύμα έχει ονόματα που θα αναφέρουμε αμέσως.
1/. «Το Πνεύμα του Θεού»
(Γένεσης α:2—Ιώβ λγ:4—Ματθαίος γ:16
2/. «Το Πνεύμα του Ιεοβά» (Κριταί γ:10—Β΄ Σαμουήλ κγ:2)
Με το χαρακτηριστικό
όνομα «Το Πνεύμα του Θεού» εννοείται αυτός ούτος ο Θεός που κατέχει ίσην
εξουσία με τα άλλα Πρόσωπα της Θεότητος. Την ίδια σημασία έχει και το όνομα «Το
Πνεύμα του Ιεοβά».
10/. «Πνεύμα του Ιησού
Χριστού» (Ρωμαίους
η:9 και Α΄ Πέτρουα:11
και Φιλιππισίους α:19). Τα εδάφια αυτά μας οδηγούν στην σταθερή πίστη ότι η
ενοίκησις(κατοικίσεις)μέσα στην καρδιά μας του Αγίου Πνεύματος αποτελεί μια
καθαρή μαρτυρία της στενής Του συνεργασίας με το Θεό που χρησιμοποίησε την
ενσάρκωση του Ιησού Χριστού και έτσι θεμελιώθηκε η σωτηρία της ψυχής μας.
Το
Άγιο Πνεύμα συνδέεται με το απολυτρωτικό έργο του Χριστού και αποδεικνύεται η
συμφωνία Του για την ενσάρκωση του Κυρίου προς σωτηρία του ανθρώπου.
Το δε όνομα «Χριστός»
αποδεικνύει ότι ο Ιησούς Χριστός είναι ο κεχρισμένος και ο απεσταλμένος του
Ουράνιου Πατρός.
11/. «Παράκλητος» (Ιωάννης ιδ:26). Η λέξις παράκλητος
σημαίνει ότι το Άγιο Πνεύμα είναι κεκλιμένος παρά του Θεού και αποστέλλεται σε
μας για να μένει πάντοτε μαζί μας και να μας προσφέρει παρηγοριά.
12/. «Τα επτά Πνεύματα του
Θεού» (Αποκάλυψης
γ:1και δ:5 και ε:6) Ο αριθμός επτά στην Αγία Γραφή εκφράζει
την τελειότητα. Σε διάφορα μέρη της Αγίας Γραφής το Άγιο Πνεύμα συμβολίζεται με
πολλά πράγματα πχ επτά οφθαλμοί επτά λυχνίες κλπ. Με τα διακριτικά αυτά σημεία
θα εμφανιστεί το Άγιο Πνεύμα ύστερα από την αρπαγή της Εκκλησίας αλλά τα θέματα
αυτά θα αναπτυχθούν εις τα επόμενα κεφάλαια.
Αναλύσαμε με αρκετές
λεπτομέρειες τις πάνω στον αμαρτωλό άνθρωπο ευεργετικές επιρροές του Αγίου
Πνεύματος. Κάθε πιστό παιδί του Θεού πρέπει να εργάζεται για την επέκταση της
Βασιλείας του Θεού και με την προσευχή να ζητά να ενδυναμώνεται δια της θείας
χάρητος ώστε να φέρνει εις πέρας την αποστολή του.
Και η προσωπική μας
έκκλησης (κάλεσμα) σε κάθε άνθρωπο είναι να προσεύχεται και να ζητά από τον
Κύριο της Δόξης να αναπλάσει την καρδιά
του και να την κάνει κατοικητήριό του Αγίου Πνεύματος.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΕΜΠΤΟ
ΟΙ ΤΥΠΟΙ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ
Οι τύποι έχουν μεγάλη θέση στην Αγία Γραφή. Η Π. Διαθήκη είναι γεμάτη από τύπος του Ιησού Χριστού και του Αγίου Πνεύματος./// Και πριν αρχίσουμε την περιγραφή ας ιδούμε τι σημαίνει τύπος. Είναι μια συμβολική ή παραστατική εικόνα ενός προσώπου ή ενός τόπου ή ενός γεγονότος.
Π.χ. όσα συνέβησαν στο λαό Ισραήλ πριν και ύστερα από την έξοδο του εκ της Αιγύπτου εγράφησαν για την νομοθεσία μας και την διδαχή μας. (Α΄ Κορινθίους ι:1—11). ¨όλα όσα έλαβαν χώραν κατά την οικονομία του Νόμου και περιέχονται στην Π. Διαθήκη και είχαν την εκπλήρωση τους στην οικονομία της Κ. Διαθήκης ήταν τύποι του Χριστού και του Έργου Του. Π.χ. ξ κλίμαξ του Ιακώβου, (Γένεση κη:12) αποτελεί τύπον εκείνων
που ο Χριστός εφανέρωσε για τον Εαυτό Του στον Ναθαναήλ
(Ιωάννης α:52).
Ας προσέξουμε τώρα τα εδάφια: (Εβραίουςι:19—20—
Ματθαίος κζ:51 και Ησαϊας νγ:10).
Από τα εδάφια αυτά προκύπτει ότι το καταπέτασμα του Ναού εσχίσθη εκ των άνω προς τα κάτω και τούτο δήλωνε ότι ο θάνατος του Χριστού είχε σχεδιαστεί εκ των άνω εκ μέρους του Θεού και δεν ήταν σχέδιο ανθρώπινο.
Ο Αδάμ ήταν τύπος του Χριστού (Ρωμαίους ε:14—Α΄ Κορινθίους ιε:45).
Ο Ααρών ήταν τύπος του Χριστού (Εβραίους ε:4—5) επίσης
Ο Μωϋσής (Εβραίους γ:2).
Αλλά υπάρχουν πολυάριθμοι τέτοιοι τύποι.
Μελέτη επί των τύπων του Αγίου Πνεύματος
1/. Ο σπουδαιότερος από τους χαρακτηριστικούς τύπους του Αγίου Πνεύματος είναι η «Περιστερά» (Γένεσης α:2) «και Πνεύμα Θεού εφέρετο επί της επιφανείας των υδάτων». Η λέξης «εφέρετο» έχει την εξής έννοια:
……………………………………
