18--7--2016-----08--ΤΟ ΑΓΙΟ ΠΝΕΥΜΑ------ Το Άγιο Πνεύμα ανέλαβε το έργο του ελέγχου και της οδηγήσεως των ανθρώπων προς τον Χριστό για Σωτηρία. Επίσης ανέλαβε να δίνει εμπειρία και ζωή βοηθώντας τον μετανοούντα να οικειοποιηθεί με την καρδιά του το απολυτρωτικό έργο του Χριστού.

08--ΤΟ ΑΓΙΟ ΠΝΕΥΜΑ

Εκδόσεις (Ο Λόγος Αθήναι 1976)

ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ Μποσταντζόγλου (1885—1916)

  Μερικοί στηριζόμενοι στο εδάφιο «Υιός μου είσαι Συ εγώ σήμερον σε εγέννησα» (Ψαλμόςβ:7) και σε μερικά άλλα ισχυρίζονται ότι ο Υιός είναι κατώτερος από τον Πατέρα. Αλλά ο Ιησούς Χριστός ονομάζεται «Υιός» επειδή ενεσαρκώθη και εγεννήθη εν χρόνω (Λουκάς α:31—32—35). Ο αιώνιος Λόγος μετά την ενσάρκωση Του στο πρόσωπο του Ιησού Χριστού ονομάστηκε «Υιός».

Πριν από την ενσάρκωση Του ήταν ενώπιον του Πατρός και των Αγγέλων Του αναγνωρισμένος σαν ο Αιώνιος Λόγος (Ιωάννης α:1—14).

 Έτσι ο Ψαλμός β:7 είναι προφητεία ενός γεγονότος προ της πραγματοποιήσεως του.

   Όπως η δημιουργία του σύμπαντος έγινε κατόπιν αποφάσεως και συνεργασίας των τριών προσώπων της Θεότητος έτσι και το σχέδιο της σωτηρίας μας εξεπονήθη ύστερα από σύσκεψη απόφαση και ενέργεια και των τριών Προσώπων της Θεότητος. (Αποκάλυψη ιγ:8 –Α΄ Τίτος 1:2)

   Κάθε πρόσωπο ανέλαβε και ένα ιδιαίτερο μέρος στην εκτέλεση του σχεδίου εκείνου. Ο Πατήρ έλαβε θέση του Κριτού του ανθρώπου για την αμαρτία και απαίτησης Του ήταν Θυσία.

Ο Αιώνιος Λόγος ανέλαβε την εκτέλεση της απαιτήσεως Του Πατρός και για να πληρώσει Αυτός τα λύτρα προσέφερε τον εαυτό Του θυσία ώστε το ανθρώπινο γένος να λυτρωθεί από τη δουλεία της αμαρτίας αλλά και για να είναι Μεσίτης προς τον Πατέρα μεσιτεύων υπέρ των αμαρτωλών.

  Το Άγιο Πνεύμα ανέλαβε το έργο του ελέγχου και της οδηγήσεως των ανθρώπων προς τον Χριστό για Σωτηρία. Επίσης ανέλαβε να δίνει εμπειρία και ζωή βοηθώντας τον μετανοούντα να οικειοποιηθεί με την καρδιά του το απολυτρωτικό έργο του Χριστού.

   Η πραγματικότης του ιδιαίτερου έργου κάθε Προσώπου της Θεότητος επιτυγχάνετε επειδή υπάρχει επειδή υπάρχει κοινή συμφωνία μεταξύ τους σε όλο το σχέδιο της Σωτηρίας.

 Εκ της Εκκλησιαστικής Ιστορίας πληροφορούμαστε ότι κατά την εξέταση της περί Αγίου Πνεύματος αληθείας έγιναν πολλές συζητήσεις και σημειώθηκαν διαφωνίες και αντεγκλήσεις. Πολλοί στηριζόμενοι στο (Ιωάννης ιε:26)= «(26) Όταν έρθει ο Παράκλητος που θα σας τον στείλω εγώ από τον Πατέρα το Πνεύμα της αληθείας που εκπορεύεται από τον Πατέρα αυτός θα ερμηνεύσει την αποστολή μου».

 Όπου  αναφέρεται ότι το Άγιο Πνεύμα προέρχεται από τον Πατέρα ότι εκπορεύεται από αυτόν ισχυρίζονται ότι το Πνεύμα είναι απλώς μια ενεργός δύναμη του Θεού και όχι προσωπικότης.

   Όμως η φράσης «εκπορεύεται παρά του Πατρός δεν δείχνει ότι το Άγιο Πνεύμα είναι κατώτερο αλλά πηγάζει από τον Πατέρα. Το Άγιον Πνεύμα είναι Θεός αιωνίως υπάρχων. Το ανωτέρω εδάφιο αναφέρεται στην αποστολή  στη διακονία που το Άγιο Πνεύμα κάμνει και για την οποία εκπορεύεται. Δεν αναφέρεται στη φύση Του αλλά στη διακονία Του που θα άρχιζε όταν ο Χριστός θα έφευγε από τη γη αναλαμβανόμενος στον Ουρανό. (Ιωάννης ις:7)

  Και τα τρία πρόσωπα εργάζονται ομόφωνα και αγαπούν τον άνθρωπο εξ’ ίσου σαν να ήταν ένα Πρόσωπο. Ο Πατήρ έστειλε τον Υιό από αγάπη κινούμενος. Ο υιός σταυρώθηκε από αγάπη και το Πνεύμα το Άγιο ενεργεί με αγάπη για να φέρει τη σωτηρία στην καρδιά του ανθρώπου. Εργάζεται συνεχώς και ακούραστα πάνω στη γη για να πείσει τον άνθρωπο να δεχθεί το Χριστό Σωτήρα Του.

  Αλλά κατά τους χρόνους της Παλαιάς Διαθήκης το Άγιο Πνεύμα ενήργησε δίνοντας οδηγίες πώς να κατασκεπαστεί η Σκηνή του Μαρτυρίου πώς να γίνουν τα τελετουργικά ενδύματα των ιερέων και όλα τα σκεύη της σκηνής: (Έξοδος κη λα:3και λε:31)

  Επίσης ενέπνεε τους συγγραφείς της Αγίας Γραφής (Β’ Πέτρου α: 21 Σαμουήλ κγ:2 Β΄ Τιμοθέου γ:16) Οι προφήτες χρησιμοποίησαν τη φράση «Ούτω λέγει Κύριος» και έδειξαν το Πνεύμα που τους ενέπνεε ήταν ο Κύριος.

   Το Άγιο Πνεύμα επεσκέφθη την Παρθένο Μαρία για να γεννήσει τον Υιό ο Οποίος δια του Πνεύματος εφέρθη στην έρημο για να πειρασθεί υπό του διαβόλου και γενικώς το Πνεύμα το Άγιο συνεργαζόταν με το Χριστό σε όλη Του τη ζωή (Λουκάς δ:1) διαβάζουμε ότι ο Ιησούς ήταν κεχρισμένος με το Άγιο Πνεύμα. (Λουκάς α:35 Πράξεις ι:38 Ησαϊας ια:2 και ξα:1)  Ο Ιωάννης ο Βαπτιστής ήταν κεχρισμένος και πλήρης Πνεύματος Αγίου εκ κοιλίας Μητρός (Λουκάς α: 4β—42—67—68).(το 4β εννοεί το δεύτερο μέρος του εδαφίου 4) Τα θαύματα του Χριστού έγιναν δια του Αγίου Πνεύματος (Ματθαίος ιβ: 28). Και το Πνεύμα του δόθηκε χωρίς μέτρο Ιωάννης γ:34)

     Όλα τα εδάφια που αναφέρθηκαν δείχνουν τη μεγάλη διακονία του Αγίου Πνεύματος στη ζωή και το έργο του Ιησού Χριστού.

   Η διδασκαλία του Ιησού περί του Αγίου Πνεύματος είναι πολύ σπουδαία. Στα εδάφια (Ιωάννης ιδ: 16—17) βεβαιώνει ότι το Άγιο Πνεύμα θα είναι «εν ημίν»

  Το β΄ Θεσσαλονικείς β: 9—12) μας βεβαιώνει ότι το Άγιο Πνεύμα ελευθερώνει τον άνθρωπο από την πλάνη του σατανά και οδηγεί εις την απόκτηση θείας φύσεως Επίσης το

(Β΄ Πέτρου α:4)

  Σπουδαιότατο έργο του πνεύματος είναι να παρηγορεί την εκκλησία και να της υπενθυμίζει τη διδασκαλία του Χριστού (Ιωάννης ιδ: 26). Το Άγιο Πνεύμα τον αποστέλλει ο Πατήρ στο όνομα του Ιησού Χριστού. Και έπρεπε να τελειώσει ο Χριστός το έργο Του για να σταλεί το Πνεύμα (Ιωάννης ζ:37—39 και Πράξεις β:33).

  Όπως ταπεινώθηκε ο Αιώνιος Λόγος για να εκτελέσει το έργο της σωτηρίας έτσι και το  Πνεύμα καταδέχεται να έλθει και να κάμει θρόνο Του την ανθρώπινη καρδιά γίνεται ο υπηρέτης μας όπως και ο Χριστός έγινε «δούλος» με σκοπό να συνεχίζει το έργο του Χριστού στην καρδιά μας και στη ζωή μας.

(Ιωάννης ις:13—14)

……………………