ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟ ΜΗΝΥΜΑ ΕΛΠΙΔΑΣ ΚΑΙ ΖΩΗΣ: 6-6-2016--------ΣΚΕΨΕΙΣ ΤΟΥ 7ΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ . ΚΑΙ ΠΑΛΙΝ ΕΡΧΟΜΕΝΟΝ ΜΕΤΑ ΔΟΞΗΣ… Γ .Α. ΧΑΤΖΗΑΝΤΩΝΙΟΥ δ. θ. ΚΕΦΑΛΑΙΟ=== ΕΒΔΟΜΟ == 01--

ΣΚΕΨΕΙΣ ΤΟΥ 7^ΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ .

ΚΑΙ ΠΑΛΙΝ ΕΡΧΟΜΕΝΟΝ ΜΕΤΑ ΔΟΞΗΣ…

Γ .Α. ΧΑΤΖΗΑΝΤΩΝΙΟΥ δ. θ.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ=== ΕΒΔΟΜΟ ==

01--

Στο ουρανό φωτιά; Η φωτιά καίει καταστρέφει πονεί. Είναι δυνατόν ένα στοιχείο που προκαλεί πόνο και φέρνει καταστροφή να βρεθεί μέσα στο περιβάλλον εκείνο της ανέκφραστης δόξας και της αμιγούς χαράς; (αμιγής =που δεν έχει αναμιχθεί με ξένες ουσίες καθαρός ανόθευτος) Είναι δυνατόν να δεχθούμε ότι ένα σύννεφο καπνού από κάποια φωτιά που θ’ ανάψει εκεί επάνω θα ρίξει τη σκιά του επάνω στην ομορφιά που θ’ ανάψει εκεί πάνω θα ρίξει τη σκιά του επάνω στην ομορφιά που θ’ αγκαλιάσει το χριστιανό όταν ύστερα από την περιπέτεια της αμαρτίας ύστερα από τον κόπο και τον αγώνα του δρόμου θα βρεθεί επί τέλους μέσα στο σπίτι του Πατέρα;

Ότι δεν μπορούμε εύκολα να το δεχθούμε αυτό και ότι πολύ σπάνια κατορθώνει η σκέψης του χριστιανού να βρει μια θέση και για τη φωτιά στη ζωή του ουρανού μαρτυρεί πόσο επιπόλαιες είναι πολλές φορές οι εντυπώσεις που μορφώνουμε για το μέρος εκείνο που το ονομάζουμε «ουρανό» και πόσο μονομερείς και ατελείς είναι οι εικόνες που σχηματίζουμε για τη ζωή που περιμένει τον πιστό στο όμορφο σπίτι του Πατέρα.

Για το ότι μιας φωτιά θ’ ανάψει πραγματικά στον ουρανό φωτιά που θα κάψει και θα καταστρέψει και ασφαλώς κατά κάποιο τρόπο θα πονέσει δεν μπορεί να έχει καμιά αμφιβολία ένας που προσεκτικά και απροκάλυπτα μελετά την ΚΔ.

Δεν πρέπει βέβαια ποτέ να ξεχνούμε ότι σαν σύμβολο χρησιμοποιείται εδώ η φωτιά σύμβολο πνευματικών καταστάσεων. Το χρησιμοποιεί το σύμβολο ο Απ. Παύλος στην

Α΄ προς Κορινθίους Επιστολή του. μιλώντας για τη μεγάλη εκείνη μέρα που θα βρεθεί γύρω από το Χριστό συγκεντρωμένη η Εκκλησία Του λέγει

(Α΄ Κορινθίους 3:13-15): Βάμβας

Τότε «εκάστου το έργον θα φανερωθεί διότι η ημέρα θα φανερώσει αυτό επειδή δια πυρός ανακαλύπτεται και το πυρ θα δοκιμάσει το έργον εκάστου οποίον είναι. Εάν το έργον τινός επωκοδόμησε μένει θα λάβει μισθόν εάν το έργον τινός κατακαεί. Θα ζημιωθεί αυτός όμως θα σωθεί πλην ούτως ως δια πυρός».

(Α΄ Κορινθίους 3:13-15): Σ. Φίλος

13 καθενός το έργο θα φανερωθεί· επειδή, η ημέρα θα το φανερώσει· δεδομένου ότι, αποκαλύπτεται με φωτιά· και η φωτιά θα δοκιμάσει ποιο είναι το έργο τού καθενός.

14 Αν το έργο κάποιου που οικοδόμησε μένει, θα πάρει μισθό·

15 αν το έργο κάποιου κατακαεί, θα ζημιωθεί· αυτός, όμως, θα σωθεί, αλλά με τέτοιον τρόπο, σαν μέσα από φωτιά.

Και σ’ άλλα όμως πολλά χωρία της Αγ. Γραφής στα οποία δεν γίνεται χρήσης του συμβόλου της φωτιάς σαφώς διδάσκεται η ίδια μεγάλη αλήθεια ώστε να μη μπορεί να μας μένει καμιά αμφιβολία γι αυτήν. Και η αλήθεια αυτή είναι ότι για το χριστιανό η ζωή η μεγάλη και όμορφη του ουρανού θα εγκαινιασθεί με μια μεγάλη κρίση. Και είναι αυτό που δεν μας συμφέρει να το αγνοήσουμε ή να το προσπεράσουμε αδιάφορα αν θέλουμε με την ορθή ετοιμασία να υποδεχθούμε τα μεγάλα εκείνα γεγονότα που αποτελέσουν για μας την πόρτα της αιωνιότητας.

Πρώτα –πρώτα είναι ανάγκη να ξεκαθαρίσουμε τις σκέψεις μας επάνω στο ζήτημα της κρίσεως. Κι αυτό γιατί πολλές συγκεχυμένες ή αόριστες ιδέες καλλιεργούνται ακόμα και στο πνεύμα ευσεβών αφιερωμένων ανθρώπων. Είναι πολλοί εκείνοι που έχουν την αντίληψη ότι στο τέλος των αιώνων θα κρίνει ο Θεός όλους τους ανθρώπους. Ήταν στην Αθήνα επάνω στον Άρειο Πάγο που διακήρυξε ο Απ. Παύλος τη μεγάλη αλήθεια ότι όλο τον κόσμο θα τον κρίνει ο Χριστός. Είπε: «Διότι προσδιόρισε ημέραν εν τη οποία μέλλει να κρίνει την οικουμένην εν δικαιοσύνη δι’ ενός ανδρός τον οποίον διώρισε και έδωκε εις πάντας βεβαίωση περί τούτου αναστήσας αυτόν εκ νεκρών»

(Πράξεις 17:31).Βάμβας

31 διότι προσδιώρισεν ημέραν εν ή μέλλει να κρίνη την οικουμένην εν δικαιοσύνη, διά ανδρός τον οποίον διώρισε, και έδωκεν εις πάντας βεβαίωσιν περί τούτου, αναστήσας αυτόν εκ νεκρών.

(Πράξεις 17:31).Σ. Φίλος

31 επειδή, προσδιόρισε ημέρα, κατά την οποία πρόκειται να κρίνει την οικουμένη με δικαιοσύνη, διαμέσου ενός άνδρα, που τον διόρισε, και έδωσε γι' αυτό βεβαίωση σε όλους, ανασταίνοντάς τον από τους νεκρούς.

Και γράφει ο ίδιος Απόστολος στην Β΄ προς Τιμόθεον Επιστολή του

(Β΄ Τιμόθεος 4:1): Βάμβας

«Διαμαρτύρομαι λοιπόν εγώ ενώπιον του Θεού και του Κυρίου Ιησού Χριστού. Όστις μέλλει να κρίνει ζώντας και νεκρούς».

(Β΄ Τιμόθεος 4:1): Σ. Φίλος

1 ΠΑΡΑΓΓΕΛΛΩ, λοιπόν, εγώ επίσημα σε σένα μπροστά στον Θεό, και στον Κύριο Ιησού Χριστό, ο οποίος πρόκειται να κρίνει ζωντανούς και νεκρούς, κατά την επιφάνειά του και τη βασιλεία του·

Ήταν από αυτή τη φράση του Απ. Παύλου που και σ’ άλλα μέρη της ΚΔ τη συναντούμε που δανείστηκε τη φρασεολογία του και το Σύμβολο της Πίστεως: «Και πάλιν ερχόμενον μετά δόξης κρίναι ζώντας και νεκρούς». Ότι όλοι οι άνθρωποι θα κριθούν είναι σαφές και αναμφισβήτητο. Εκείνο που πολλούς ίσως τους διαφεύγει είναι ότι δεν θα λάβει χώραν μία και μόνη για όλους τους ανθρώπους κρίσις. Τέσσερεις τουλάχιστον κρίσεις θα μπορούσαμε να ξεχωρίσουμε στις σελίδες της Καινής Διαθήκης.

Η πρώτη είναι η κρίσης του πιστού για την προ της αναγεννήσεως του αμαρτία του. αυτή η κρίσης για κάθε επί μέρους πιστό έλαβε ήδη χώραν επάνω στο σταυρό του Γολγοθά.

…..Συνεχίζεται

ΣΚΕΨΕΙΣ ΤΟΥ 7^ΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ .

ΚΑΙ ΠΑΛΙΝ ΕΡΧΟΜΕΝΟΝ ΜΕΤΑ ΔΟΞΗΣ…

Γ .Α. ΧΑΤΖΗΑΝΤΩΝΙΟΥ δ. θ.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ=== ΕΒΔΟΜΟ ==

02--

Συνεπώς είναι η κρίσης αυτή κάτι που ανήκει ανεκκλήτως πια στο παρελθόν. Μιλούμε πολλές φορές για το σταυρό του Γολγοθά – και δικαίως – ως την υψίστη εκδήλωση της αγάπης του Θεού. και ξεχνούμε ότι δεν ήταν μόνο αυτό. Γιατί ο σταυρός ήταν συγχρόνως και η υπέρτατη εκδήλωσης της δικαιοσύνης του Θεού. «Διότι δι’ αυτού – λέγει ο απ. Παύλος

(Ρωμαίους1:17) – Βάμβας

17 Διότι δι' αυτού αποκαλύπτεται η δικαιοσύνη του Θεού εκ πίστεως εις πίστιν, καθώς είναι γεγραμμένον· Ο δε δίκαιος θέλει ζήσει εκ πίστεως.

Ρωμαίους1:17) – Σ. Φίλος

17 επειδή, διαμέσου αυτού η δικαιοσύνη τού Θεού αποκαλύπτεται από πίστη σε πίστη, καθώς είναι γραμμένο: «Ο δίκαιος, βέβαια, θα ζήσει με πίστη».

Αποκαλύπτεται η δικαιοσύνη του Θεού». Επάνω στο σταυρό στο πρόσωπο Εκείνου που ήταν εκεί επάνω καρφωμένος έγινε η κρίσης της αμαρτίας. Συνάντησε εκεί επάνω η δικαιοσύνη του Θεού την αμαρτία του ανθρώπου και μια για πάντα την τιμώρησε. Δύο δοκάρια χρειάστηκαν για να σχηματιστεί ο ξύλινος σταυρός πάνω στον οποίο καρφώθηκε ο Κύριος. Και δύο αιώνιες αρχές διασταυρώθηκαν για να γίνει το θαύμα του σταυρού: η αιώνια αγάπη του Θεού και η αιώνια Του δικαιοσύνη. Κι’ ενώ γεμίζει η καρδιά μας από ευγνωμοσύνη για την αγάπη δεν πρέπει δεν μας συμφέρει να παραβλέπουμε ότι την ίδια ώρα επάνω στο σταυρό εξεδηλώθει και η δικαιοσύνη του Θεού. Μιλώντας προφητικά για το πάθος του Χριστού (ψαλμός 42:7) Βάμβας—

Ο ψαλμός λέγει: «Πάντα τα κύματα Σου και αι τρικυμίαι Σου διήλθον επ’ Εμέ».

ψαλμός 42:7)Σ. Φίλος—

7 Άβυσσος προσκαλεί άβυσσο στον ήχο των καταρρακτών σου· όλα τα κύματά σου και οι τρικυμίες σου πέρασαν επάνω μου.

Επάνω στο σταυρό έσπασαν τα κύματα της θείας δικαιοσύνης.

Ο σταυρός του Χριστού τα αναχαίτισε τα κύματα αυτά ικανοποιώντας τις θείας δικαιοσύνης. Μια για πάντα λοιπόν επάνω στο σταυρό έγινε η κρίσης της αμαρτίας.

Αυτό ακριβώς είναι το θαύμα του ιλασμού. Εκείνον που δια της πίστεως αποδέχεται και οικειοποιείται τη θυσία αυτή του Χριστού ο Θεός τον βλέπει πλέον «εν Χριστώ».σαν να ήταν ο ίδιος καρφωμένος στο σταυρό σαν να είχε αυτός ο ίδιος πεθάνει για τις αμαρτίες του. Και κατά την αρχή της αντικαταστάσεως «εάν εις απέθανεν υπέρ πάντων άρα οι πάντες απέθανον».

(Β΄ Κορινθίους 5:14). Βάμβας

14 Επειδή η αγάπη του Χριστού συσφίγγει ημάς, διότι κρίνομεν τούτο, ότι εάν εις απέθανεν υπέρ πάντων, άρα οι πάντες απέθανον·

(Β΄ Κορινθίους 5:14). Σ. Φίλος

14 Δεδομένου ότι, η αγάπη τού Χριστού μάς συσφίγγει· επειδή, κρίνουμε τούτο, ότι, αν ένας πέθανε για χάρη όλων, επομένως όλοι πέθαναν·

Αν συνεπώς επάνω στο σταυρό ο πιστός απέθανε ικανοποιώντας τη θεία δικαιοσύνη έπεται ότι η κρίσης αυτή για την αμαρτία του είναι κάτι που ανήκει οριστικά πια στο παρελθόν και δεν μπορεί να επαναληφθεί. Γι’ αυτό και αυτός ο κύριος μας με γλώσσα πολύ σαφή και κατηγορηματική διεκήρυξε:

(Ιωάννην.5:24).Βάμβας

«Αληθώς –αληθώς σας λέγω ότι ο ακούων μου τον λόγον Μου και πιστεύων εις τον πέμψαντά Με έχει ζωήν αιώνιον

Και εις κρίσιν δεν έρχεται αλλά έχει ήδη μεταβή – «μεταβέβηκε» - εκ του θανάτου εις την ζωήν

(Ιωάννην.5:24).Βάμβας

24 Σας διαβεβαιώνω απόλυτα, ότι εκείνος που ακούει τον λόγο μου, και πιστεύει σ' αυτόν που με απέστειλε, έχει αιώνια ζωή, και σε κρίση δεν έρχεται, αλλά έχει ήδη μεταβεί από τον θάνατο στη ζωή.

Αυτή λοιπόν είναι η πρώτη κρίσις. Και αν είσαι του Χριστού αν δια της αναγεννήσεως έγινες δικός Του αυτή η κρίσις δεν σε ενδιαφέρει. Με τη δική σου τη ζωή εφ’ όσον την σκέπασε δια πίστεως το αίμα του σταυρού αυτή η κρίσις δεν μπορεί να

διασταυρωθεί = «συναντηθεί»

…..Συνεχίζεται

ΣΚΕΨΕΙΣ ΤΟΥ 7^ΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ .

ΚΑΙ ΠΑΛΙΝ ΕΡΧΟΜΕΝΟΝ ΜΕΤΑ ΔΟΞΗΣ…

Γ .Α. ΧΑΤΖΗΑΝΤΩΝΙΟΥ δ. θ.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ=== ΕΒΔΟΜΟ ==

03--

Η Δευτέρα κρίσις είναι κρίσις της αμαρτίας του πιστού μετά την αναγέννηση του.

Αυτή η κρίσις από αυτό τον ίδιο το χριστιανό ασκείται και τα πορίσματα αυτής της κρίσεως τα φέρνει ο χριστιανός εν εξομολογήσει στο Θεό δια Ιησού Χριστού για να απαλλαγή από το βάρος και την ολέθρια επίδραση της αμαρτίας. Λέγει ο Απ. Παύλος

στην( Α΄ προς Κορινθίους 11:31): Βάμβας

«Εάν διεκρίνομεν εαυτούς δεν ηθέλομεν κρίνεσθαι». στην( Α΄ προς Κορινθίους 11:31):Σ. Φίλος

31 Επειδή, αν διακρίναμε τον εαυτό μας, δεν θα κρινόμασταν.

Και συμπληρώνει την αλήθεια αυτή απευθυνόμενος προς τους χριστιανούς:

(ο Ιωάννης στην Α΄ Επιστολή του 1:9)Βάμβας

9 Εάν ομολογώμεν τας αμαρτίας ημών, είναι πιστός και δίκαιος, ώστε να συγχωρήση εις ημάς τας αμαρτίας και καθαρίση ημάς από πάσης αδικίας.

(ο Ιωάννης στην Α΄ Επιστολή του 1:9)Σ. Φίλος

9 Αν ομολογούμε τις αμαρτίες μας, ο Θεός είναι πιστός και δίκαιος ώστε να συγχωρήσει σε μας τις αμαρτίες, και να μας καθαρίσει από κάθε αδικία.

Δεν μας συμφέρει επιπόλαια να φερόμαστε απέναντι της αμαρτίας. Είναι αλήθεια ότι την αμαρτία μας τη συγχώρησε ο Θεός. Δεν παύουμε όμως να ζούμε μέσα σ’ έναν κόσμο που είναι διάβρωτος (το αντίθετο του: αδιάβρωτου) από αμαρτία και συνεχώς προσπαθεί να μας μολύνει. Πρέπει λοιπόν να συνηθίσει ο χριστιανός με τη χάρη του Θεού να διακρίνει την αμαρτία στη ζωή του:»να διακρίνει εαυτόν». Με αυστηρότητα και πνεύμα ταπεινοφροσύνης πρέπει ο ίδιος να κάνει την κρίσι της αμαρτίας στη ζωή του.

Η Τρίτη κρίσις είναι η κρίσις των πιστών προ του βήματος του Χριστού που αποτελεί και το ιδιαίτερο αντικείμενο αυτής της μελέτης.

Και η Τετάρτη κρίσις του αμετανόητου αμαρτωλού μπροστά στο λευκό θρόνο στην οποία έχουμε αφιερώσει ένα ιδιαίτερο κήρυγμα σ’ αυτή τη σειρά των μελετών

Εν σχέση με την προ του βήματος του Χριστού κρίσι των πιστών πολλά και πολύ ενδιαφέροντα ζητήματα ανακύπτουν.

Πρώτα το αναγκαίο της κρίσεως αυτής. Κατόπιν το αντικείμενο επί του οποίου θα ασκηθεί η κρίσις και τα κριτήρια που θα χρησιμοποιηθούν. Και τέλος οι συνέπειες που θα έχει για την ζωή του πιστού η έκβασης της κρίσεως αυτής.

Για το αναγκαίο της κρίσεως αυτής δεν είναι περιττό να κάνουμε λόγο γιατί δυστυχώς πολύ συχνά όπως είπαμε ήδη αυτή τη φάση της ζωής μας την παρατρέχουμε. Επειδή ο Λόγος του Θεού μας διαβεβαιώνει ότι για τις αμαρτίες του για την ποινή των αμαρτιών του ο πιστός «εις κρίσιν δεν έρχεται» με μια αυθαίρετη επέκταση και γενίκευση της διακηρύξεως αυτής φθάνουμε στο συμπέρασμα ότι σε καμιά κρίσι δεν έρχεται ο πιστός.

Συμπέρασμα αυτό εσφαλμένο αλλά και πολύ επικίνδυνο γιατί μπορεί να έχει πολύ σοβαρές συνέπειες στη ζωή του πιστού. Αυτός ο Κύριος μας στην παραβολή των μνων μας δείχνει πως μια τέτοια κρίσις οπωσδήποτε θα λάβει χώραν. Έπειτα ακούστε μερικές διακηρύξεις των αποστόλων Του. στην Εκκλησία της Ρώμης προς χριστιανούς δηλαδή γράφει ο Απ. Παύλος:

(Ρωμαίους 14:10):Βάμβας

«επειδή πάντες ημείς θα παρασταθώμεν εις το βήμα του Χριστού».

(Ρωμαίους 14:10):Σ. Φίλος

10 Εσύ, όμως, γιατί κρίνεις τον αδελφό σου; Ή, κι εσύ, γιατί εξουθενώνεις τον αδελφό σου; Επειδή, όλοι εμείς θα παρασταθούμε στο βήμα τού Χριστού.

Και στην Εκκλησία της Κορίνθου γράφει

(Β΄ Κορινθίους 5:10).Βάμβας

10 Διότι πρέπει πάντες να εμφανισθώμεν έμπροσθεν του βήματος του Χριστού, διά να ανταμειφθή έκαστος κατά τα πεπραγμένα διά του σώματος καθ' α έπραξεν, είτε αγαθόν είτε κακόν.

(Β΄ Κορινθίους 5:10).Σ. Φίλος

10 Επειδή, πρέπει όλοι να εμφανιστούμε μπροστά στο βήμα τού Χριστού, ώστε κάθε ένας να ανταμειφθεί σύμφωνα με εκείνα που έπραξε διαμέσου τού σώματος, είτε αγαθό είτε κακό.

……

Και σ’ αυτό το πάντες συμπεριλαμβάνει ο Παύλος και τον εαυτό του και τους αναγνώστες του – να εμφανισθώμεν έμπροσθεν του βήματος του Χριστού δια να ανταμειφθεί έκαστος κατά τα πεπραγμένα δια του σώματος καθ’ ά έπραξεν είτε αγαθόν είτε κακόν». Και – για να περιορισθούμε σε λίγα από τα πολλά – ας ξαναθυμηθούμε τη σκηνή εκείνη στον ουρανό που περιγράφει ο Απ. Παύλος στην Επιστολή του ( Α΄ Κορινθίους 3:12-15) στην οποία βλέπουμε τους πιστούς συγκεντρωμένους γύρω από μια φωτιά το σύμβολο κάποιας κρίσεως η οποία θα ασκηθεί στη δική τους τη ζωή.

…..Συνεχίζεται

ΣΚΕΨΕΙΣ ΤΟΥ 7^ΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ .

ΚΑΙ ΠΑΛΙΝ ΕΡΧΟΜΕΝΟΝ ΜΕΤΑ ΔΟΞΗΣ…

Γ .Α. ΧΑΤΖΗΑΝΤΩΝΙΟΥ δ. θ.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ=== ΕΒΔΟΜΟ ==

04--

Ας προχωρήσουμε λοιπόν τώρα από αυτή την αφετηρία: από το βέβαιο και το αναπόφευκτο της κρίσεως αυτής. Και ας προχωρήσουμε με αυξημένο τώρα ενδιαφέρον γιατί αν στη δική μας τη ζωή πρόκειται να ασκηθεί η κρίσις αυτή εκεί επάνω μας ενδιαφέρει πολύ να πληροφορηθούμε και τον τρόπο της ασκήσεως της και την επίδραση που η έκβασης της πρόκειται να έχει στη δική μας θέση στη ζωή του ουρανού.

Ο χρόνος της ασκήσεως της κρίσεως αυτής κι’ αυτός σαφώς καθορίζεται στη Βίβλο. Μιλώντας για τη Δευτέρα Του έλευση ο Χριστός είπε: «Διότι μέλλει ο Υιός του ανθρώπου να έλθει εν τη δόξη του Πατρός Αυτού μετά των αγγέλων Αυτού και τότε θα αποδώσει εις έκαστον κατά την πράξη αυτού

Και μιλώντας για την ανταπόδοση των πράξεων των πιστών είπε:

«Όταν κάμεις υποδοχήν προσκάλει πτωχούς βεβλαμμένους χωλούς τυφλούς. Και θα είσαι μακάριος διότι δεν έχουν να σοι ανταποδώσωσιν επειδή η ανταπόδοσης θα γίνει εις σε εν τη αναστάσει των δικαίων»

(Ματθαίος 16:27). Βάμβας

«Διότι μέλλει ο Υιός του ανθρώπου να έλθει εν τη δόξη του Πατρός Αυτού μετά των αγγέλων Αυτού και τότε θα αποδώσει εις έκαστον κατά την πράξη αυτού

(Ματθαίος 16:27). Σ. Φίλος

27 Επειδή, ο Υιός τού ανθρώπου πρόκειται νάρθει μέσα στη δόξα τού Πατέρα του μαζί με τους αγγέλους του· και τότε θα αποδώσει στον καθέναν σύμφωνα με την πράξη του.…….

(Λουκάς 14: 13-14). Βάμβας

13 Αλλ' όταν κάμνης υποδοχήν, προσκάλει πτωχούς, βεβλαμμένους, χωλούς, τυφλούς,

14 και θέλεις είσθαι μακάριος, διότι δεν έχουσι να σοι ανταποδώσωσιν· επειδή η ανταπόδοσις θέλει γείνει εις σε εν τη αναστάσει των δικαίων.

(Λουκάς 14: 13-14). Σ. Φίλος

13 Αλλά, όταν κάνεις υποδοχή, να προσκαλείς φτωχούς, σακάτηδες, χωλούς, τυφλούς.

14 Και θα είσαι μακάριος· επειδή, δεν έχουν να σου ανταποδώσουν· δεδομένου ότι, η ανταπόδοση θα γίνει σε σένα κατά την ανάσταση των δικαίων.

Ακριβώς δηλαδή στο σημείο του χρόνου που τώρα βρισκόμαστε στη μελέτη μας αυτή: στην ανάσταση των πιστών.

Και καθ’ όσον προκύπτει από τα δεδομένα της ΚΔ αυτή θα είναι η πρώτη πράξης των πιστών μετά την ανάσταση τους και την αρπαγή της εκκλησίας. Ευθύς ως αποβιβασθούν μαζί με τον Κύριο τους με την δια της αναστάσεως ολοκληρωθείσα πια προσωπικότητα τους στη χώρα της αιωνίου χαράς πριν προχωρήσουν προς το στρωμένο τραπέζι της γαμήλιου εορτής κι ενώ εδώ κάτω θα διαδραματίζονται γεγονότα πολύ σοβαρά θα συγκεντρωθούν οι πιστοί –όλοι οι πιστοί – μακριά από τα βλέμματα των ξένων μόνοι με τον Κύριο τους γύρω από το βήμα του Χριστού και θα αρχίσει η κρίσις.

Το αντικείμενο επί του οποίου θα ασκηθεί η κρίσις αυτή κι’ αυτό πολύ σαφώς προκύπτει από την διδασκαλία της ΚΔ. Είναι ο τρόπος με τον οποίο διαχειρίστηκε ο χριστιανός τα τάλαντα που του έδωσε ο Θεός και χρησιμοποίησε τις ικανότητες με τις οποίες τον προίκισε και εκμεταλλεύθηκε τις ευκαιρίες που του χάρισε. Αυτά είναι εκείνα που θα τοποθετηθούν επάνω στη φωτιά στην τόσο σοβαρή εικόνα του Απ. Παύλου στην προς:

Α΄ Κορινθίους 3:12-15 Βάμβας

12 Εάν δε τις εποικοδομή επί το θεμέλιον τούτο χρυσόν, άργυρον, λίθους τιμίους, ξύλα, χόρτον, καλάμην·

13 εκάστου το έργον θέλει φανερωθή· διότι η ημέρα θέλει φανερώσει αυτό, επειδή διά πυρός ανακαλύπτεται· και το πυρ θέλει δοκιμάσει το έργον εκάστου οποίον είναι.

14 Εάν το έργον τινός, το οποίον επωκοδόμησε μένη, θέλει λάβει μισθόν·

15 εάν το έργον τινός κατακαή, θέλει ζημιωθή, αυτός όμως θέλει σωθή, πλην ούτως ως διά πυρός.

Α΄ Κορινθίους 3:12-15 Σ. Φίλος

12 Και αν κάποιος οικοδομεί επάνω σε τούτο το θεμέλιο, χρυσάφι, ασήμι, πολύτιμες πέτρες, ξύλα, χορτάρι, καλαμιά·

14 Αν το έργο κάποιου που οικοδόμησε μένει, θα πάρει μισθό·

15 αν το έργο κάποιου κατακαεί, θα ζημιωθεί· αυτός, όμως, θα σωθεί, αλλά με τέτοιον τρόπο, σαν μέσα από φωτιά.

Είναι τα υλικά με τα οποία χτίσαμε εδώ κάτω την πνευματική μας ζωή. Το θεμέλιο; Αυτό δεν μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο κρίσεως. Το θεμέλιο είναι ο ίδιος ο Χριστός και το έργο ου και ως προς αυτό είδαμε ότι ο Χριστιανός δεν μπορεί να έλθει εις κρίσιν. Αλλά οι οικοδομή; Και τα υλικά με τα οποία χτίστηκε η οικοδομή; Πάνω σ’ ένα οικόπεδο μπορείς να χτίσεις παλάτι και μπορείς να χτίσεις καλύβα. Μπορείς να χτίσεις με μάρμαρα και μπορείς να χτίσεις με άχερα και καλάμια. Αυτό λοιπόν: το τι έχτισες πάνω στο έδαφος της σωτηρίας που με το θάνατο Του σου εξασφάλισε ο Χριστός θα αποτελέσει το αντικείμενο προ του βήματος του Χριστού.

…… Συναχίζεται

ΚΑΙ ΠΑΛΙΝ ΕΡΧΟΜΕΝΟΝ ΜΕΤΑ ΔΟΞΗΣ…

Γ .Α. ΧΑΤΖΗΑΝΤΩΝΙΟΥ δ. θ.

Πόσο βαθιά χωρίστηκαν ανάμεσα τους οι εκκλησίες στο ζήτημα της δια πίστεως ή δια των έργων σωτηρίας!

Πήραν στο ζήτημα αυτό τη θέση τους και οι ευαγγελικοί χριστιανοί και άτεγκτα άκαμπτα υποστήριξαν ότι ως βάσης της προς σωτηρίας καμία απολύτως καμία θέση δεν μπορούν να έχουν τα έργα. Και δικαίως! Τόσο όμως άτεγκτα πήραν τη θέση τους αυτή ώστε από κεκτημένη ταχύτητα ξέχασαν να παραχωρήσουν στα έργα οιαδήποτε θέση στη χριστιανική ζωή. Φρόντισαν να κατοχυρώσουν το θεμέλιο και ξέχασαν την οικοδομή. Ξέχασαν ότι αν το θεμέλιο μόνο ο Χριστός μπορεί να το προσφέρει τα υλικά όμως για την οικοδομή που θα χτιστεί πάνω στο θεμέλιο αυτό καλείται να τα συλλέξει και να τα χρησιμοποιήσει ο πιστός. Και αυτό είναι εκείνο που θα αποτελέσει το αντικείμενο της κρίσεως εκείνη τη μεγάλη μέρα.

Μία λεπτομέρεια πολύ σημαντική θα πρέπει να προσέξουμε στο σημείο αυτό.

Το αντικείμενο της κρίσεως προ του βήματος του Χριστού δεν θα είναι αν μεγάλο ή μικρό σπίτι έχτισε ο χριστιανός δεν θα είναι αν πλούσια ή φτωχά αποτελέσματα ακολούθησαν τη δράση του για το Χριστό. αυτά τα επιφανειακά και θεαματικά μονάχα με ανθρώπινα μέτρα μπορούν να μετρηθούν. Η θεία κρίσις θα προχωρήσει πιο βαθειά. Η θεία κρίσις θα αφήσει την επιφάνεια θα αφήσει τα εντυπωσιακά επιτεύγματα με τα οποία συνήθισε ο άνθρωπος να μετρά την επιτυχία του συνανθρώπου του και θα προχωρήσει στο βάθος της ανθρώπινης καρδιάς και από κει θα ανασύρει το υλικό της. Τα μυστικά της καρδιάς του πιστού αυτά θα τοποθετηθούν επάνω στη φωτιά. Το λέγει ο απ. Παύλος σε μια από τις Επιστολές του στην οποία ομιλεί για την κρίση προ του βήματος του Χριστού: «Μη κρίνετε προ καιρού έως αν έλθει ο Κύριος Όστις και θα φέρει εις φως τα κρυπτά του σκότους και θα φανερώσει τας βουλάς (σκέψεις) των καρδιών και τότε ο έπαινος θα γίνει εις έκαστον από του Θεού»

(Α΄ Κορινθίους 4:5).Βάμβας

5 Ώστε μη κρίνετε μηδέν προ καιρού, έως αν έλθη ο Κύριος, όστις και θέλει φέρει εις το φως τα κρυπτά του σκότους και θέλει φανερώσει τας βουλάς των καρδιών, και τότε ο έπαινος θέλει γείνει εις έκαστον από του Θεού.

(Α΄ Κορινθίους 4:5). Σ. Φίλος

5 Ώστε, μη κρίνετε τίποτε προ καιρού, μέχρις ότου έρθει ο Κύριος· ο οποίος και θα φέρει στο φως τα κρυφά που υπάρχουν στο σκοτάδι, και θα φανερώσει τις βουλές των καρδιών· και τότε ο έπαινος θα γίνει στον κάθε έναν από τον Θεό.

Ως τον κόσμο τον μυστικό των ελατηρίων και των διαθέσεων της καρδιάς θα εισχωρήσει η κρίσις του Θεού. Και θα σε κρίνει ο Θεός όχι για το τι έδωσες αλλά για το πώς το έδωσες. Όχι για το τι πέτυχες αλλά για το πόσο θερμά επιθύμησες και πόσο επίμονα επεδίωξες και πόσο επιμελώς εργάσθηκες και με πόση αγάπη και ευχαρίστηση θυσίασες για το έργο του Χριστού.

Τα αποτελέσματα που κάνουν εντύπωση και τραβούν το ανθρώπινο μάτι αυτά εντελώς δευτερεύουσα θέση θα καταλάβουν στην κρίσι εκείνη.

Του Θεού το μάτι θα προχωρήσει πίσω από τα αποτελέσματα και θα αναζητήσει τις μυστικές πηγές από τις οποίες τα αποτελέσματα αυτά ανέβλυσαν. Αυτές θα κρίνει ο Θεός.

Και θα σημειωθούν τότε μερικές ανέλπιστες ανακατατάξεις αξιών.

Πολλοί πρώτοι θα γίνουν έσχατοι και πολλοί έσχατοι πρώτοι. Θα τοποθετηθούν πάνω στη θεία φωτιά δώρα πλούσια ηγεμονικά και θ’ ανάψουν σαν καλάμι γιατί υπήρξαν τα δώρα αυτά το περίσσευμα εγωισμού ή το μέσον επιδείξεως.

Και θα τοποθετηθούν πάνω στη φωτιά δύο δεκάρες κάποια χήρα κάποτε από το υστέρημα της προσέφερε στο Ναό του Θεού και θα λάμψουν οι φτωχικές δεκάρες και θα γίνουν στολίδια τ’ ουρανού

Και οι συνέπειες; Τα αποτελέσματα της κρίσεως; Πολύ σημαντικά.

Μη μου ζητήσετε να λύσω το πρόβλημα το θεολογικό που από την κρίσι αυτή προκύπτει – πρόβλημα που το δημιουργεί μάλλον η ατελής κατ’ ανάγκη υπό τις παρούσες συνθήκες γνώσης μας περί των όρων της ζωής στον ουρανό. Το πρόβλημα δεν μπορώ να το λύσω μπορώ όμως να διακηρύξω εκείνο που σαφώς διδάσκει ο Λόγος του Θεού. Και αυτό είναι ότι ως αποτέλεσμα της κρίσεως θα υπάρξει ντροπή και θα υπάρξει πόνος και θα υπάρξει ζημιά.

Ναι μεταξύ των χριστιανών στη χώρα της ανέκφραστης χαράς θα υπάρξει ντροπή και θα υπάρξει πόνος και θα υπάρξει ζημιά!

(Α΄ Κορινθίους 3:15). Βάμβας

15 εάν το έργον τινός κατακαή, θέλει ζημιωθή, αυτός όμως θέλει σωθή, πλην ούτως ως διά πυρός.

(Α΄ Κορινθίους 3:15). Σ. Φίλος

15 αν το έργο κάποιου κατακαεί, θα ζημιωθεί· αυτός, όμως, θα σωθεί, αλλά με τέτοιον τρόπο, σαν μέσα από φωτιά.

……

(Α΄ Ιωάννου 2:28). Βάμβας

«Και τώρα τεκνία μένετε εν Αυτώ ίνα όταν φανερωθεί έχωμεν παρρησία και μη αισχυνθώμεν απ’ Αυτού εν τη παρουσία Αυτού»

Α΄ Ιωάννου 2:28). Σ. Φίλος

28 Και τώρα, παιδάκια, μένετε σ' αυτόν· ώστε, όταν φανερωθεί, να έχουμε παρρησία και να μη ντροπιαστούμε απ' αυτόν κατά την παρουσία του.

Ντροπή λοιπόν και ζημιά ως αποτέλεσμα της κρίσεως εκείνης! Και ο εκ τούτων πόνος! Και αντιθέτως χαρά ξεχείλισμα ακράτητο χαράς σ’ εκείνους που θα στραφεί ο Κύριος και θα τους κοιτάξει μ’ ένα βλέμμα ικανοποιήσεως και θα τους πει: «Εύγε δούλε αγαθέ και πιστέ εις ολίγα εφάνης πιστός επί πολλών θα σε καταστήσω είσελθε εις την χαράν του Κυρίου σου». και εκεί μπροστά στο βήμα του Κυρίου πριν προχωρήσει η Εκκλησία προς το στρωμένο γαμήλιο τραπέζι θα γίνει του καθενός μας τοποθέτησης στον κόσμο της αναστάσεως. Το ποια μορφή θα πάρει η τοποθέτησης αυτή θα πρέπει να το επιφυλάξουμε για άλλο κήρυγμα στη σειρά αυτή. Εκείνο για το οποίο δεν μπορούμε να διατηρήσουμε καμιά αμφιβολία είναι ότι θα υπάρξει διαβάθμισης χαράς και ευτυχίας στη ζωή του ουρανού. Και η διαβάθμισης αυτή θα γίνει εκεί στο βήμα του Χριστού βάσει στοιχείων που θα προσφέρει η μετά την αναγέννηση ζωής μας.

…… Συναχίζεται

ΚΑΙ ΠΑΛΙΝ ΕΡΧΟΜΕΝΟΝ ΜΕΤΑ ΔΟΞΗΣ…

Γ .Α. ΧΑΤΖΗΑΝΤΩΝΙΟΥ δ. θ.

Δεν μπορεί να υπάρξει καμιά αμφιβολία ότι αυτή είναι η διδασκαλία της Αγ. Γραφής εν σχέση με τη ζωή του ουρανού όσο κι αν καμιά φορά προτιμούμε να την παρατρέχουμε και να την αγνοούμε. Μιλώντας για την ζωή της αναστάσεως ο Απ. Παύλος λέγει ότι εκεί «αστήρ διαφέρει αστέρος κατά την δόξαν»

(Α΄ Κορινθίους 15:40-41). Βάμβας

40 Είναι και σώματα επουράνια και σώματα επίγεια· πλην άλλη μεν η δόξα των επουρανίων, άλλη δε η των επιγείων.

41 Άλλη δόξα είναι του ηλίου, και άλλη δόξα της σελήνης, και άλλη δόξα των αστέρων· διότι αστήρ διαφέρει αστέρος κατά την δόξαν.

(Α΄ Κορινθίους 15:40-41). Σ. Φίλος

40 Υπάρχουν και σώματα επουράνια, και σώματα επίγεια· πλην, άλλη είναι η δόξα των επουρανίων, άλλη δε η δόξα των επιγείων.

41 Άλλη είναι η δόξα τού ήλιου, και άλλη η δόξα τού φεγγαριού, και άλλη η δόξα των αστεριών· επειδή, αστέρι από αστέρι διαφέρει σε δόξα.

Όλα άστρα του Θεού θα είναι μα δεν θα φέγγουν όλα το ίδιο. Όλοι οι πιστοί στον ουρανό θα είναι μα ούτε όλοι την ίδια θέση στην υπηρεσία Του θα αποκτήσουν ούτε όλοι με το ίδιο μέτρο θ’ απολαύσουν τη χαρά Του. Δεν έχουμε παρά να θυμηθούμε την παραβολή των μνων στην οποία κατά τρόπο πολύ σαφή προαναγγέλλεται το άνισο της ανταμοιβής των υπηρετών του Κυρίου αναλόγως της πιστότητας εκάστου. Κι’ ακόμα να θυμηθούμε την απάντηση που έδωσε ο Κύριος στο φιλόδοξο αίτημα της Σαλώμης εν σχέση με τις θέσης που θα παραχωρούντο στους δύο γιούς της στη βασιλεία Του. Η απάντησης του Κυρίου δεν ήταν ότι θέσεις ξεχωριστές στη βασιλεία Του δεν θα υπάρξουν αλλά ότι η απόκτησης τους θα εξαρτηθεί από το βαθμό της εγγύτητας που θ’ αποκτήσει ο πιστός με το Χριστό εδώ κάτω και το μέτρο στο οποίο θα συμμεριστεί τον ονειδισμό Του.

Θα υπάρξουν πιστοί που εκεί στο βήμα του Χριστού κάτι θα έχουν κι’ αυτοί στο χέρι τους από τη ζωή τους εδώ κάτω για να το προσφέρουν στον Κύριο – απόδειξη έμπρακτο της αγάπης τους και της ευγνωμοσύνης τους – και θα έχουν «πλούσια είσοδο». Και θα υπάρξουν άλλοι – πιστοί και αυτοί – που με θλίψη τους θα διαπιστώσουν ότι όλη την μετά την αναγέννηση ζωή τους τη σπατάλησαν συλλέγοντας καλάμια και άχυρα που εκεί επάνω έγιναν στάχτη και καπνός. Και αυτοί και εκείνοι στον ουρανό – πόση όμως διαφορά μεταξύ τους!...

Θα είναι εκείνη η ώρα των στεφάνων που ο Κύριος θα δώσει στους νικητές. Θα δώσει σε μερικούς το στέφανο της ζωής.

(Ιάκωβος 1:12). Βάμβας

12 Μακάριος ο άνθρωπος, όστις υπομένει πειρασμόν· διότι αφού δοκιμασθή, θέλει λάβει τον στέφανον της ζωής, τον οποίον υπεσχέθη ο Κύριος εις τους αγαπώντας αυτόν.

(Ιάκωβος 1:12). Σ.Φιλος

12 Μακάριος ο άνθρωπος που υπομένει πειρασμό· επειδή, αφού δοκιμαστεί, θα πάρει το στεφάνι τής ζωής, το οποίο ο Κύριος υποσχέθηκε σ' αυτούς που τον αγαπούν.

(Αποκάλυψης 2:10). Βάμβας

10 Μη φοβού μηδέν εκ των όσα μέλλεις να πάθης. Ιδού, ο διάβολος μέλλει να βάλη τινάς εξ υμών εις φυλακήν διά να δοκιμασθήτε, και θέλετε έχει θλίψιν δέκα ημερών. Γίνου πιστός μέχρι θανάτου, και θέλω σοι δώσει τον στέφανον της ζωής.

(Αποκάλυψης 2:10). Σ. Φίλος

10 Μη φοβάσαι τίποτε από όσα πρόκειται να πάθεις· πρόσεξε, ο διάβολος πρόκειται να βάλει μερικούς από σας σε φυλακή, για να δοκιμαστείτε· και θα έχετε θλίψη δέκα ημερών. Γίνε πιστός μέχρι θανάτου, και θα σου δώσω το στεφάνι τής ζωής.

Στον πιστό που βγήκε από τον πειρασμό και τη δοκιμασία νικητής: το στέφανο της ζωής. Και θα δώσει το στέφανο της εν Κυρίω

Καυχήσεως: «Διότι τις η ελπίς ημών ή η χαρά ή ο στέφανος της καυχήσεως ή ουχί και σεις έμπροσθεν του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού εν τη παρουσία Του;»

(Α΄ Θεσσαλονικείς 2:19). Βάμβας

19 Διότι τις η ελπίς ημών ή η χαρά ή ο στέφανος της καυχήσεως; ή ουχί και σεις έμπροσθεν του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού εν τη παρουσία αυτού;

(Α΄ Θεσσαλονικείς 2:19). Σ. Φίλος

19 Επειδή, ποια είναι η ελπίδα μας ή η χαρά ή το στεφάνι τής καύχησης, αν όχι κι εσείς μπροστά στον Κύριό μας Ιησού Χριστό κατά την παρουσία του;

Τα παιδιά τα πνευματικά του Παύλου οι ψυχές που κέρδισε ο πιστός για το Σωτήρα: Ο Στέφανος της καυχήσεως του εν Κυρίω. Και θα δώσει ακόμα ο Κύριος το στέφανο της δόξης: «Τους μεταξύ σας πρεσβυτέρους παρακαλώ… ποιμάνατε το μεταξύ σας ποίμνιο του Θεού… και όταν φανερωθεί ο αρχιποιμήν θα λάβετε τον αμαράντινο στέφανον της δόξης» (Α΄ Πέτρου 5:4). Βάμβας

4 Και όταν φανερωθή ο αρχιποιμήν, θέλετε λάβει τον αμαράντινον στέφανον της δόξης.

(Α΄ Πέτρου 5:4). Σ. Φίλος

4 και όταν ο αρχιποιμένας φανερωθεί, θα πάρετε το αμαράντινο στεφάνι τής δόξας.

Στον ποιμένα μιας Εκκλησίας που με αγάπη και επιμέλεια ποίμανε το ποίμνιο του: ο στέφανος ο αμαράντινος της δόξης. Και θα δώσει ακόμα ο Χριστός το στέφανο της δικαιοσύνης. «Τον αγώνα τον καλόν ηγωνίσθην τον δρόμο τελείωσα την πίστη διατήρησα του λοιπού μένει εις εμέ ο της δικαιοσύνης στέφανος τον οποίο ο Κύριος θα μου αποδώσει την ημέρα εκείνη ο δίκαιος κριτής»

(Β΄ Τιμοθέου 4:7-8). Βάμβας

7 Τον αγώνα τον καλόν ηγωνίσθην, τον δρόμον ετελείωσα, την πίστιν διετήρησα·

8 του λοιπού μένει εις εμέ ο της δικαιοσύνης στέφανος, τον οποίον ο Κύριος θέλει μοι αποδώσει εν εκείνη τη ημέρα, ο δίκαιος κριτής, και ου μόνον εις εμέ, αλλά και εις πάντας όσοι επιποθούσι την επιφάνειαν αυτού.

(Β΄ Τιμοθέου 4:7-8). Φίλος

7 Τον αγώνα τον καλό αγωνίστηκα, τον δρόμο τελείωσα, την πίστη διατήρησα·

8 τώρα, πλέον, μου απομένει το στεφάνι τής δικαιοσύνης, το οποίο ο Κύριος θα μου αποδώσει κατά την ημέρα εκείνη, ο δίκαιος κριτής· και όχι μονάχα σε μένα, αλλά και σε όλους όσους επιποθούν την επιφάνειά του.

Στο χριστιανό που αγωνίστηκε και έμεινε πιστός στον Κύριο του και προχώρησε με τη Χάρη Του στο δρόμο της ζωής: Ο στέφανος της δικαιοσύνης.

Αν τόσο σοβαρά είναι τα αποτελέσματα που θα έχει για τη ζωή μας εκεί πάνω η έκβασης της κρίσεως εκείνης πόσο πρέπει να προσέχουμε τα υλικά με τα οποία χτίζουμε τη ζωή μας εδώ κάτω! Ας έχουμε φιλοδοξία όχι μόνο στον ουρανό να φθάσουμε αλλά και στέφανο να αποκτήσουμε ‘όχι μόνο την αιώνιο ζωή να απολαύσουμε αλλά βραβείο να πάρουμε από τα χέρια του Χριστού.