Κοινοποιήθηκε σε όλες τις αρμόδιες υπηρεσίες του νοσοκομείου "Παπαγεωργίου". Για να δούμε...
"Καλησπέρα σας,
σήμερα το απόγευμα επισκεύτηκα με την 2 χρόνων κόρη μου τα απογευματινά ιατρεία του νοσοκομείου αφού η "δημόσια και δωρεάν περίθαλψη" δεν μπορούσε να μας εξυπηρετήσει πριν από τα τέλη Ιουλίου για την ειδικότητα που χρειαζόμασταν.
Αφού λοιπόν πληρώσαμε εν γνώση μας 48€ για την επίσκεψη μας εξέτασε η γιατρός και μας συνέστησε μια σειρά εξετάσεων συμπεριλαβανομένης και μιας ακτινογραφίας πνεύμονα.
Στη γραμματεία που μας έβαλαν τη στρόγγυλη σφραγίδα μας ενημέρωσαν πως μπορούμε να βγάλουμε την ακτινογραφία στο νοσοκομείο.
Με την πρόσφατη εμπερία από επίσκεψη σε εφημερία στο νοσοκομείο 'Γεννηματάς" σκέφτηκα πως η όλη διαδικασία θα μας πάρει 10-20 λεπτά οπότε πήγαμε στο ακτινολογικό χωρίς δεύτερη σκέψη.
Κόψαμε χαρτάκι, περιμέναμε στη σειρά μας, δώσαμε το παραπεμπτικό στη γραμματεία και περιμέναμε να μας φωνάξουν με το όνομα. Από τη στιγμή που πήγαμε μέχρι τη στιγμή που μπήκαμε για την ακτίνα πέρασαν ούτε λίγο ούτε πολύ 30 λεπτά. 30 λεπτά ανάμεσα σε φορεία-κρεββάτια που πήγαιναν κι έρχονταν, που επάνω είχαν... ανθρώπους! Κάποιοι με ορούς, κάποιοι με σακούλες για τα ούρα που κρέμονταν στο πλάι, κάποιοι με οξυγόνο, όλοι τους υποψήφιοι φορείς μεταδοτικού ιού αλλά και προφανώς επηρεπείς σε μικρόβια άλλων ασθενών. Να σημειώσω πως το νοσοκομείο ΔΕΝ είχε γενική εφημερία και οι ασθενείς αυτοί ήταν νοσηλευόμενοι στο νοσοκομείο.
30 λεπτά το δίχρονο περιφερόταν στο διάδρομο ανάμεσα στα φορεία κι εγώ από πίσω να προσπαθήσω να την προστατεύσω αλλά να προστατεύσω και τους ασθενείς από κάποια ενέργεια της.
Η αγωνία μου προς το παρόν τελειώνει όταν μετά από ερώτηση στη γραμματεία μου λένε να πάω κοντά στην πόρτα του ακτινολογικού και να ζητήσω προτεραιότητα καθώς έχω μικρό παιδί. Βρίσκω μια νοσοκόμα και της ζητάω να ενημερώσει. Ανοίγει την πόρτα και φωνάζει "είναι κανείς εδώ;;;" Εμφανίζεται ένας ακτινολόγος και προσβάλει έντονα τη νοσοκόμα μπροστά μας γιατί φώναξε και κλείνει την πόρτα στα μούτρα μας χωρίς να μας δώσει σημασία.
Ανοίγω την πόρτα διστακτικά και ρωτάω αν μπορούμε να περάσουμε με τη μικρή. Η απάντηση ήταν πως δεν ξέρει τι γίνεται και του έρχονται από παντού χαρτιά και πρέπει να περιμένουμε έξω. Κλείνουμε την πόρτα και σε 3" ανοίγει ο ίδιος την πόρτα και προς μεγάλη ειρωνία φωνάζει το όνομα μας.
Χρόνος αναμονής: 35 λεπτά σε ένα φαινομενικά άδειο νοσοκομείο χωρίς γενική εφημερία.
σήμερα το απόγευμα επισκεύτηκα με την 2 χρόνων κόρη μου τα απογευματινά ιατρεία του νοσοκομείου αφού η "δημόσια και δωρεάν περίθαλψη" δεν μπορούσε να μας εξυπηρετήσει πριν από τα τέλη Ιουλίου για την ειδικότητα που χρειαζόμασταν.
Αφού λοιπόν πληρώσαμε εν γνώση μας 48€ για την επίσκεψη μας εξέτασε η γιατρός και μας συνέστησε μια σειρά εξετάσεων συμπεριλαβανομένης και μιας ακτινογραφίας πνεύμονα.
Στη γραμματεία που μας έβαλαν τη στρόγγυλη σφραγίδα μας ενημέρωσαν πως μπορούμε να βγάλουμε την ακτινογραφία στο νοσοκομείο.
Με την πρόσφατη εμπερία από επίσκεψη σε εφημερία στο νοσοκομείο 'Γεννηματάς" σκέφτηκα πως η όλη διαδικασία θα μας πάρει 10-20 λεπτά οπότε πήγαμε στο ακτινολογικό χωρίς δεύτερη σκέψη.
Κόψαμε χαρτάκι, περιμέναμε στη σειρά μας, δώσαμε το παραπεμπτικό στη γραμματεία και περιμέναμε να μας φωνάξουν με το όνομα. Από τη στιγμή που πήγαμε μέχρι τη στιγμή που μπήκαμε για την ακτίνα πέρασαν ούτε λίγο ούτε πολύ 30 λεπτά. 30 λεπτά ανάμεσα σε φορεία-κρεββάτια που πήγαιναν κι έρχονταν, που επάνω είχαν... ανθρώπους! Κάποιοι με ορούς, κάποιοι με σακούλες για τα ούρα που κρέμονταν στο πλάι, κάποιοι με οξυγόνο, όλοι τους υποψήφιοι φορείς μεταδοτικού ιού αλλά και προφανώς επηρεπείς σε μικρόβια άλλων ασθενών. Να σημειώσω πως το νοσοκομείο ΔΕΝ είχε γενική εφημερία και οι ασθενείς αυτοί ήταν νοσηλευόμενοι στο νοσοκομείο.
30 λεπτά το δίχρονο περιφερόταν στο διάδρομο ανάμεσα στα φορεία κι εγώ από πίσω να προσπαθήσω να την προστατεύσω αλλά να προστατεύσω και τους ασθενείς από κάποια ενέργεια της.
Η αγωνία μου προς το παρόν τελειώνει όταν μετά από ερώτηση στη γραμματεία μου λένε να πάω κοντά στην πόρτα του ακτινολογικού και να ζητήσω προτεραιότητα καθώς έχω μικρό παιδί. Βρίσκω μια νοσοκόμα και της ζητάω να ενημερώσει. Ανοίγει την πόρτα και φωνάζει "είναι κανείς εδώ;;;" Εμφανίζεται ένας ακτινολόγος και προσβάλει έντονα τη νοσοκόμα μπροστά μας γιατί φώναξε και κλείνει την πόρτα στα μούτρα μας χωρίς να μας δώσει σημασία.
Ανοίγω την πόρτα διστακτικά και ρωτάω αν μπορούμε να περάσουμε με τη μικρή. Η απάντηση ήταν πως δεν ξέρει τι γίνεται και του έρχονται από παντού χαρτιά και πρέπει να περιμένουμε έξω. Κλείνουμε την πόρτα και σε 3" ανοίγει ο ίδιος την πόρτα και προς μεγάλη ειρωνία φωνάζει το όνομα μας.
Χρόνος αναμονής: 35 λεπτά σε ένα φαινομενικά άδειο νοσοκομείο χωρίς γενική εφημερία.
Μπαίνουμε μέσα, βγάζουμε την ακτινογραφία και σε 2 λεπτά τελειώσαμε.
Κι εδώ αρχίζει το μαρτύριο. "Σε πόση ώρα βγαίνουν τα αποτελέσματα;" "θα σας φωνάξουμε" μου απάντησε. Βγαίνουμε έξω και περιμένουμε. Ανάμεσα στα φορεία. Με τα ούρα και τα αίματα. Με το παιδί να έχει βαρεθεί και να κάνει βόλτες πάνω κάτω σε όλους τους διαδρόμους. Η ώρα περνούσε και ρωτούσα μια στη γραμματεία, μια στο ακτινολογικό. Και κανείς δεν μου έδινε μια απάντηση.
Ώσπου μετά από 40 λεπτά αναμονής ξέσπασα κι άρχισα να φωνάζω. Πλήρωσα 48€ για την εξέταση και κόλλησα στην ακτινογραφία; 75 λεπτά για μια ακτινογραφία; Μεγάλο λάθος μου που επέλεξα να πάω στο δημόσιο νοσοκομείο και δεν πήγα να την κάνω έξω. Αυτή είναι η συστηματική απαξίωση της δημόσιας υγείας. Υποβιβασμός έτσι ώστε να μην την επιλέγουμε όσο μπορούμε.
Και μέσα στον παροξυσμό μου εμφανίστηκε μια κοπελίτσα γιατρός (αυτή που γράφει τις γνωματεύσεις) με υφάκι να ρωτήσει ποιος είναι αυτός ο κύριος που ωρίεται! Με το παιδί στην αγκαλιά την πλησίασα λέγοντας "εγώ"με ύφος "πες κάτι και σε έφαγα". Άρχισε να μου λέει ένα σωρό βλακείες του τύπου "μου έφεραν τις ακτίνες πριν τρία λεπτά", "είμαι μόνη μου", "είναι το σύστημα", "το παιδοχειρουργικό έχει εφημερία και μου έφεραν ένα παιδί που έπεσε και πείτε μου πώς λέγεστε να σας τη γράψω τώρα". Μου έκανε χάρη η κυρία. Όντως σε 2 λεπτά έγραψε τη γνωμάτευση και φύγαμε.
Κι εδώ αρχίζει το μαρτύριο. "Σε πόση ώρα βγαίνουν τα αποτελέσματα;" "θα σας φωνάξουμε" μου απάντησε. Βγαίνουμε έξω και περιμένουμε. Ανάμεσα στα φορεία. Με τα ούρα και τα αίματα. Με το παιδί να έχει βαρεθεί και να κάνει βόλτες πάνω κάτω σε όλους τους διαδρόμους. Η ώρα περνούσε και ρωτούσα μια στη γραμματεία, μια στο ακτινολογικό. Και κανείς δεν μου έδινε μια απάντηση.
Ώσπου μετά από 40 λεπτά αναμονής ξέσπασα κι άρχισα να φωνάζω. Πλήρωσα 48€ για την εξέταση και κόλλησα στην ακτινογραφία; 75 λεπτά για μια ακτινογραφία; Μεγάλο λάθος μου που επέλεξα να πάω στο δημόσιο νοσοκομείο και δεν πήγα να την κάνω έξω. Αυτή είναι η συστηματική απαξίωση της δημόσιας υγείας. Υποβιβασμός έτσι ώστε να μην την επιλέγουμε όσο μπορούμε.
Και μέσα στον παροξυσμό μου εμφανίστηκε μια κοπελίτσα γιατρός (αυτή που γράφει τις γνωματεύσεις) με υφάκι να ρωτήσει ποιος είναι αυτός ο κύριος που ωρίεται! Με το παιδί στην αγκαλιά την πλησίασα λέγοντας "εγώ"με ύφος "πες κάτι και σε έφαγα". Άρχισε να μου λέει ένα σωρό βλακείες του τύπου "μου έφεραν τις ακτίνες πριν τρία λεπτά", "είμαι μόνη μου", "είναι το σύστημα", "το παιδοχειρουργικό έχει εφημερία και μου έφεραν ένα παιδί που έπεσε και πείτε μου πώς λέγεστε να σας τη γράψω τώρα". Μου έκανε χάρη η κυρία. Όντως σε 2 λεπτά έγραψε τη γνωμάτευση και φύγαμε.
Δουλειά που πήρε μόλις 10 λεπτά στο νοσοκομείο Γεννηματάς σε γενική εφημερία, πήρε 75 λεπτά χωρίς εφημερία στο Παπαγεωργίου.
Σημαντικές λεπτομέρειες: Όταν ανέφερα στη γραμματεία ότι η ακτινογραφία βγαίνει στιγμιαία, η κυρία συμφώνησε αλλά ισχυρίστηκε ότι παίρνει χρόνο το γραφειοκρατικό, δηλαδή να το δει η γιατρός. Όταν συνάντησα τη γιατρό μου είπε πως έλαβε τις ακτίνες πριν τρία λεπτά! Δηλαδή είτε το μηχάνημα έκανε 40 λεπτά να τη βγάλει είτε οι χειριστές έκαναν 40 λεπτά να τις πάνε από το ένα δωμάτιο στο άλλο.
Μέσα στη όλη φασαρία ζήτησα να μου δώσουν ένα δελτίο παραπόνων καθώς υπήρχε το κουτί αλλά δεν υπήρχαν έντυπα. Η απάντηση της γραμματείας ήταν "μας τελείωσαν" "δεν έχουμε"! Ώσπου μου είπαν πως πρέπει να πάω στην έξω γραμματεία που είχε.
Φυσικά και απαγορεύεται να μην έχετε. Γι'αυτό φτάσαμε σ'αυτό το χάλι. Γιατί δουλεύετε με δικούς σας ρυθμούς και κανείς δεν σας ελέγχει και έχετε και το ακαταλλόγιστο. Γιατί αν ρωτήσω τον τελευταίο φοιτητή ιατρικής αν θα πρέπει να καταγγείλω το συμβάν θα μου πει να μην κάνω τίποτα γιατί φταίει ο χειριστής. Γιατί διδάσκεστε αλληλεγγύη μαφίας από το πανεπιστήμιο ακόμα.
Δεν περιμένω πως θα αλλάξει κάτι. Σας ευχαριστώ για την ανάγνωση."
Μέσα στη όλη φασαρία ζήτησα να μου δώσουν ένα δελτίο παραπόνων καθώς υπήρχε το κουτί αλλά δεν υπήρχαν έντυπα. Η απάντηση της γραμματείας ήταν "μας τελείωσαν" "δεν έχουμε"! Ώσπου μου είπαν πως πρέπει να πάω στην έξω γραμματεία που είχε.
Φυσικά και απαγορεύεται να μην έχετε. Γι'αυτό φτάσαμε σ'αυτό το χάλι. Γιατί δουλεύετε με δικούς σας ρυθμούς και κανείς δεν σας ελέγχει και έχετε και το ακαταλλόγιστο. Γιατί αν ρωτήσω τον τελευταίο φοιτητή ιατρικής αν θα πρέπει να καταγγείλω το συμβάν θα μου πει να μην κάνω τίποτα γιατί φταίει ο χειριστής. Γιατί διδάσκεστε αλληλεγγύη μαφίας από το πανεπιστήμιο ακόμα.
Δεν περιμένω πως θα αλλάξει κάτι. Σας ευχαριστώ για την ανάγνωση."
