ΜΥΡΟΥ ΑΛΑΒΑΣΤΡΟ (ΛΟΥΚΑΣ ΚΕΦ.7: /36/50)
ΜΕΤΑΦΟΡΑ
ΣΠΥΡΟΥ ΦΙΛΟΥ
(ΛΟΥΚΑΣ ΚΕΦ.7
Σήμερα
Κυριακή 22-3-2015 στην
εκκλησία μας είχαμε αυτό το θέμα από τον ομιλητή μας
Αυτό
το θέμα του Λουκά
7:36 εδάφιο και μέσα στην εφημεριδούλα ήταν το ποίημα αυτό. Που,
είναι, και πολύ κατάλληλο, για της μέρες αυτές του Πάσχα.
…………………………….
Μύρου αλάβαστρο
01
Ταχιά
τα νέα φθάσανε Κι απλώσανε ολούθε.
Εκείνος
ο διδάσκαλος στου Σίμωνα το σπίτι
Για
φαγητό καλέστηκε και ευκαιρία ήτανε
Καιρό το περίμενε, γι αυτό περπατούσε
Βήμα
γοργό, να φτάσει Τον, μη φύγει και τον χάσει!
…………………………….
02
Στα
χέρια της πολύτιμο το μόνο που υπήρχε
Μύρο
σ’ αλάβαστρο ακριβό σφιχτά κρατούσε
Όλα
τα άλλα ήταν φτωχά αμαρτωλά σκουπίδια
Σαν
τη ζωή που έσερνε λογίς αποκαΐδια.
…………………………….
03
Πως
μπόρεσε το χέρι της το πόμολο της πόρτας
Να
πιάσει μέσα για να μπει; Και δίχως να διστάσει
Απρόσκλητη,
στα πόδια του, τ’ αλάβαστρο να σπάσει;
Ξεχύθηκαν
τα’ αρώματα του μύρου τα κρυμμένα
Κι
απλώθηκαν στην κάμαρα, Θεέ μου τι ευωδιά!
……………………………
04.
Να
το απλώνει από τη μια με τα μαλλιά απ’ την άλλη
Πλένοντας
και σκουπίζοντας τα Άγια τα πόδια
Πότε
με μυροδάκρυα με τα μαλλιά της πότε
………………………………
05
Ω!
κόρη, η πίστη σου τρανή το θάρρος σου μεγάλο!
Κι’
εγώ ωσάν αντίδωρο θα κάνω κάτι άλλο:
Οι
αμαρτίες οι πολλές που’ καμες στη ζωή σου
Έχουνε
σβήσει σαν το χθες δεν το’ χεις πια μαζί σου!
Η
ειρήνη να σ’ ακολουθεί στο δρόμο σου ν’ απλώνει
Το
βήμα σου πλέον ευθύ σ΄ αλήθειες να ριζώνει!
………………………………
06
Να’
ναι ακόμη άραγε και σήμερα ο τρόπος
Δάκρυα
συγνώμης αν χυθούν γεμίζει άνθη ο τόπος
Μες
στης καρδιάς τον πόλεμο;
………………………………
07
Ναι!
Ο Χριστός είν’ σαν και χθες
Σήμερα,
όπως κι αύριο! Απ’ των καρφιών, δες, τις
Πληγές
το αίμα να ρέει Άγιο!
Να
καθαρίζει αμαρτωλούς σαν και σένα και μένα!
Όλους
τους θέλει να σωθούν δεν εξαιρεί κανένα!
Κ. Ζ.
25-7-2014
ΛΟΥΚΑΣ 7:
36
Και ένας από τους Φαρισαίους τον παρακαλούσε να φάει μαζί του· και μπαίνοντας
μέσα στο σπίτι τού Φαρισαίου, κάθησε στο τραπέζι.
37
Και ξάφνου, μια γυναίκα στην πόλη, που ήταν αμαρτωλή, μαθαίνοντας ότι κάθεται
στο τραπέζι στο σπίτι τού Φαρισαίου, έφερε ένα αλάβαστρο με μύρο·
38
και αφού στάθηκε πίσω, κοντά στα πόδια του, κλαίγοντας, άρχισε να βρέχει τα
πόδια του με τα δάκρυα, και τα σκούπιζε με τις τρίχες τού κεφαλιού της, και
καταφιλούσε τα πόδια του, και τα άλειφε με το μύρο.
39
Βλέποντας δε ο Φαρισαίος, αυτός που τον είχε καλέσει, είπε μέσα του, λέγοντας:
Αυτός, αν ήταν προφήτης, θα γνώριζε ποια και τι λογής είναι η γυναίκα που τον
αγγίζει, επειδή είναι αμαρτωλή.
40
Και ο Ιησούς, αποκρινόμενος, είπε σ' αυτόν: Σίμωνα, έχω να σου πω κάτι. Και
εκείνος λέει: Δάσκαλε, πες.
41
Κάποιος δανειστής είχε δύο χρεοφειλέτες· ο ένας χρωστούσε 500 δηνάρια, ενώ ο
άλλος 50.
42
Και επειδή δεν είχαν να τα επιστρέψουν, τα χάρισε και στους δύο. Ποιος, λοιπόν,
απ' αυτούς, πες μου, θα τον αγαπήσει περισσότερο;
43
Και ο Σίμωνας, απαντώντας, είπε: Νομίζω ότι εκείνος στον οποίο χάρισε το
περισσότερο.
Και
εκείνος είπε σ' αυτόν: Σωστά έκρινες.
44
Και αφού στράφηκε στη γυναίκα, είπε στον Σίμωνα: Βλέπεις αυτή εδώ τη γυναίκα;
Μπήκα μέσα στο σπίτι σου, νερό για τα πόδια μου δεν έδωσες· αυτή, όμως, με τα
δάκρυά της έβρεξε τα πόδια μου, και με τις τρίχες τού κεφαλιού της τα σκούπισε.
45
Φίλημα δεν μου έδωσες· αυτή, όμως, από τη στιγμή που μπήκα μέσα, δεν σταμάτησε
να καταφιλάει τα πόδια μου.
46
Με λάδι δεν άλειψες το κεφάλι μου· αυτή, όμως, άλειψε τα πόδια μου με μύρο.
47
Γι' αυτό, σου λέω, συγχωρημένες είναι οι πολλές αμαρτίες της· επειδή, αγάπησε
πολύ· σε όποιον, όμως, λίγο συγχωρείται, λίγο αγαπάει.
48
Και της είπε: Οι αμαρτίες σου είναι συγχωρημένες.
49
Και οι συγκαθήμενοι στο τραπέζι άρχισαν να λένε μέσα τους: Ποιος είναι αυτός
που συγχωρεί και αμαρτίες;
50
Και στη γυναίκα είπε: Η πίστη σου σε έσωσε· πήγαινε σε ειρήνη. AMHN
