ΜΗΝΥΜΑ ΕΛΠΙΔΑΣ ΚΑΙ
ΖΩΗΣ θρησκεία ή χριστός; 04
«»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»
Ο ΘΡΗΣΚΟΣ
ΕΙΝΑΙ ΤΥΦΛΟΣ
Ο Νικόδημος στην αρχή είχε μεγάλη δυσκολία να πιστέψει τη δήλωση
του Χριστού σχετικά με τη νέα γέννηση. «Πως μπορεί να γεννηθεί ένας άνθρωπος
όταν είναι γέρων : Μήπως μπορεί δια δευτέραν φοράν να μπει εις την κοιλιά της
μητέρας του και να γεννηθεί;»(Ιωάννης
3:4).
Τότε ο Ιησούς αμέσως του εξήγησε λέγοντας του: «Εάν δεν γεννηθεί
κανείς από νερό και Πνεύμα…» (Ιωάννης
3:5)
Σημειώστε εδώ μια πρόοδο στην αποκάλυψη. Ο άνθρωπος πρέπει ν’
αναγεννηθεί για να «δει» τη
βασιλεία του Θεού. η σωτηρία είναι από τον Κύριο και μόνο το Πνεύμα το Άγιο
μπορεί ν’ ανοίξει τα μάτια του αμαρτωλού που είναι τυφλός και να του δείξει ότι
χρειάζεται νέα ζωή από πάνω. Ως ότου το άγιο Πνεύμα αποκαλύψει στον άνθρωπο ότι
τα έργα και η θρησκεία είναι ανίκανα και άχρηστα να τον σώσουν ο άνθρωπος δεν
μπορεί να δει τη βασιλεία του Θεού. Στο: (εδάφιο 5) ο Χριστός μας λέγει πως ο Θεός
ενεργεί για να πραγματοποιηθεί η νέα γέννηση. «Εάν δεν γεννηθεί κανείς από νερό
και Πνεύμα…»
(Ιωάννης3:
5).
Πολύ συζήτηση έχει γίνει για την ερμηνεία του εδαφίου αυτού.
Μερικοί λένε ότι το να αναγεννηθείς «Εξ’ ύδατος και
Πνεύματος»σημαίνει το βάπτισμα στο νερό. Άλλοι λένε ότι η πρώτη ήταν φυσική
γέννηση με το πραγματικό νερό και η δεύτερη είναι με το Πνεύμα του Θεού από
πάνω. Αν και σεβόμαστε τις ειλικρινείς απόψεις των ανθρώπων πιστεύουμε ότι η
αρμονία της Βίβλου μας δείχνει ξεκάθαρα ότι ο Χριστός εδώ μας λέγει πως
πραγματοποιείται η νέα γέννηση με το νερό και το Πνεύμα. Το νερό είναι το σύμβολο του Λόγου
του Θεού.
Ο Απ.
Πέτρος γράφει: ¨Αναγεννηθήκατε όχι από σπόρον φθαρτόν αλλ’ από άφθαρτον δια του
λόγου του Θεού που είναι ζωντανός και αιώνιος» (Α΄ Πέτρου 1: 23).
«»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»
ΓΕΝΝΗΜΕΝΟΙ
ΜΕ ΤΟ ΛΟΓΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ
Το σύμβολο του νερού χρησιμοποιείται επανειλημμένα για το Λόγο του
Θεού: «Οι άνδρες αγαπάτε τας γυναίκας σας όπως ο Χριστός αγάπησε την Εκκλησίαν
και παρέδωκε τον εαυτόν Του δι’ αυτήν δια να την αγιάσει αφού την εκκαθάρισε με το λουτρόν του ύδατος
δια του λόγου» (Εφεσίους
5:25—26).
Ο Παύλος μας λέγει: «Μας έσωσε όχι από έργα δικαιοσύνης τα οποία
εκάμαμε εμείς αλλά σύμφωνα με το δικό Του έλεος δια του λουτρού της αναγεννήσεως και της ανακαινίσεως υπό του Αγίου
Πνεύματος». (Τίτος3:5).
Όταν η Βίβλος αναφέρει το νερό σε σχέση με τη νέα γέννηση η
αναφορά πάντοτε σχετίζεται με το Λόγο του Θεού. η διδασκαλία του Χριστού είναι
η εξής: Η νέα
γέννηση παράγεται με το Άγιο Πνεύμα που παίρνει το Λόγο του Θεού και τον
εφαρμόζει στην καρδιά του αμαρτωλού ελέγχοντας τον για την αμαρτία και
δείχνοντας του ότι μπορεί να σωθεί μόνο δια της πίστεως στον Κύριο Ιησού
Χριστό. αυτή είναι η σημασία της φράσεως: «Γεννημένος από νερό και Πνεύμα»
«»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»
ΓΙΑΤΙ
ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ Η ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ
Ο Ιησούς Χριστός προσθέτει ακόμη ένα εδάφιο να μιλήσει για την
αναγκαιότητα της αναγεννήσεως: «Εκείνο
που έχει γεννηθεί από την σάρκα είναι σάρκα και εκείνο έχει αναγεννηθεί από το
Πνεύμα είναι πνεύμα» (Ιωάννης
3:6).
Με την γέννηση ο άνθρωπος είναι κληρονόμος της σάρκας του
Αδάμ. Είναι διεφθαρμένος αμαρτωλός και κάτω από κατάκριση.
Τόσο κακή είναι η Αδαμική φύση ώστε άσχετα με το τι την ντύνουμε
είτε είναι ηθική θρησκεία ή μόρφωση ο Θεός δεν κάνει ούτε καν απόπειρα να τη
διορθώσει ή να την καλυτερεύσει. Αντί γι’ αυτό αγνοεί την παλαιά φύση και
τοποθετεί μέσα στον αμαρτωλό που πιστεύει μια νέα φύση με την νέα γέννηση. Αυτή
είναι η αιώνια ζωή που δεν μπορεί να χαθεί.
«»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»
ΠΩΣ Θ’
ΑΠΟΚΤΗΣΟΥΜΕ ΑΥΤΗ ΤΗ ΝΕΑ ΖΩΗ
Το αποτέλεσμα αυτής της νέας φύσεως είναι η αιώνια ζωή. Αιώνια ζωή
είναι ατέλειωτη ύπαρξη. Ακόμη και ο αμαρτωλός την έχει αυτή. Δεν έχει όμως
αιώνια ζωή. Η αιώνια ζωή όμως είναι σε ποιότητα και ποσότητα. Είναι δώρο του
Θεού και η ζωή του Ίδιου του Θεού. Γι’ αυτό ο Χριστός απαντώντας στο ερώτημα
του Νικόδημου «Πως είναι δυνατόν να γίνουν αυτά;» (Ιωάννης 3:9) (δηλαδή πως μπορεί ν’ αποκτηθεί
αυτή η αιώνια ζωή;) είπε: «Όπως ο Μωϋσής ύψωσε το φίδι εις την έρημον έτσι
πρέπει να υψωθεί ο Υιός του ανθρώπου ώστε καθένας που πιστεύει εις αυτόν να μη
χαθεί αλλά να έχει ζωήν αιώνιον. Διότι τόσον πολύ αγάπησε ο Θεός τον κόσμον
ώστε έδωκε τον Υιόν του τον μονογενή δια να μη χαθεί όποιος πιστεύει εις αυτόν
αλλά να έχει ζωήν αιώνιον»(Ιωάννης
3:14—16).
Προσέξτε τι λέξη «αιώνια». Ο πιστός
έχει μια αιώνια ζωή μακαριότητας και ευτυχίας.
Όταν η Βίβλος μιλά για την ατέλειωτη διάρκεια των χαμένων χρησιμοποιεί
μια λέξη. Στην Επιστολή του Ιούδα πχ περιγράφεται
η καταδίκη των πεσμένων αγγέλων και λέγει ότι τους κράτησε «δεσμοίς αϊδιος υπό
ζόφον»(Ιούδας εδάφιον 6). Η λέξη
που χρησιμοποιείται εδώ είναι «αϊδιος» και είναι
εντελώς διαφορετική απ’ αυτή που μεταφράζεται «αιώνια». Ποτέ δεν αναφέρεται σε σχέση με τον πιστό.
Είναι ατέλειωτη ύπαρξη αλλά όχι όμως
αιώνια ζωή.
«»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»
ΘΡΗΣΚΕΙΑ Ή
ΧΡΙΣΤΟΣ;
Οι περισσότερες θρησκείες πιστεύουν στη ζωή μετά θάνατο. Μόνο όμως
η Βίβλος διδάσκει την αιώνια ζωή των πιστών όχι μόνο με την τη σημασία της
συνεχιζόμενης υπάρξεως αλλά και της αιώνιας μακαριότητας. Αυτή είναι μια ακόμη
διάκριση ανάμεσα
στη θρησκεία και τη σωτηρία του Χριστού. Η θρησκεία αφήνει τον
αμαρτωλό να ελπίζει όχι όμως να γνωρίσει. Να εύχεται αλλά ποτέ να μη είναι
βέβαιος. Ο Χριστός δίνει θετική ελπίδα βεβαιότητα και χαρά. Ο πραγματικός
μαθητής του Χριστού δεν φοβάται το θάνατο. Μπορεί να φοβάται να πεθάνει δηλ. τα
παθήματα και την αγωνία που προηγείται του θανάτου. Ο ίδιος όμως ο θάνατος δεν
τον τρομοκρατεί. Δεν έχω δει ποτέ κανέναν άνθρωπο χωρίς το Χριστό άσχετα πόσο
καλός ηθικός και θρήσκος αν είναι που δεν φοβάται το θάνατο. Ο πιστός όμως
μπορεί ν’ αναφωνήσει: «Που είναι θάνατε το κεντρί σου; Που είναι Άδη η νίκη
σου;» (Α΄ Κορινθίους 15:55). Για το
Χριστιανό ο θάνατος είναι η απελευθέρωση από το χωμάτινο σπίτι και προσδοκία
για την παρουσία του Κυρίου στην ευλογημένη ελπίδα της αναστάσεως όταν με νέα
πια σώματα ποτέ δεν θα πεθάνουμε και ποτέ δεν θα υποφέρουμε ή κλάψουμε. Τι
αντίθεση με τον μη αναγεννημένο που δεν έχει ελπίδα και λαμπρό μέλλον!
Επίτρεψε μου να σε ρωτήσω: «φοβάσαι το θάνατο;» Δεν ρωτώ αν
φοβάσαι να πεθάνεις; Όσο βρισκόμαστε σ’ αυτό το σώμα φυσικό είναι να φοβόμαστε
τα παθήματα και τον πόνο όχι όμως και τον θάνατο που δεν είναι παρά ένας
αποχαιρετισμός στη γη και την αμαρτία για να ζήσουμε στη μακαριότητα του
Ουρανού και στην ανέκφραστη χαρά μ’ Εκείνον για πάντα αιώνια. Αυτή είναι η αιώνια ζωή για την οποία η θρησκεία
δεν γνωρίζει τίποτε. Κι’ αυτή είναι στη διάθεσή μας μόνο με την πίστη σ’ Εκείνον
που είπε: «Εγώ είμαι η Οδός και η αλήθεια και η Ζωή»
(Ιωάννης
14:6).
Μόνο ο Χριστός δίνει ελπίδα για να δούμε ξανά το αγαπητό μας
πρόσωπο στις σκοτεινές ώρες του πένθους. Μας δίνει ειρήνη ακόμη και στην
κοιλάδα της σκιάς. Εσύ αγαπητέ φίλε έχεις αυτήν την αιώνια ζωή; Αν ναι τίποτε
δεν μπορεί να σε βλάψει ακόμη και ο θάνατος. ΑΜΗΝ. Μετάφραση Γ. Σ. Κ.
