ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟ ΜΗΝΥΜΑ ΕΛΠΙΔΑΣ ΚΑΙ ΖΩΗΣ-1-13--ΣΠΥΡΟΥ ΖΩΔΙΑΤΗ

ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟ ΜΗΝΥΜΑ (02)

ΕΛΠΙΔΑΣ ΚΑΙ ΖΩΗΣ

01--ΣΠΥΡΟΥ ΖΩΔΙΑΤΗ

H ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΑ ΑΝΑΓΚΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

ΕΙΣ Β΄ ΕΚΔΟΣΗ ΕΞΕΔΟΘΗ ΤΟΝ ΙΟΥΛΙΟ 1960 

 (πρόλογος του Δημ. Ι Μαγκριώτη)

 «»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»

ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Στην σημερινή κρίσιμη εποχή που ζούμε πολύς κόσμος ύστερα από τις αναφορές που υπέστη λόγω της αποστασίας του από του ζώντος Θεού εις την Αλήθεια που σώζει.

Αλλά που θα μπορέσει να βρει την αλήθεια αυτή; Που αλλού παρά εις τον Λόγο του Θεού εις την αγία Γραφή. Εκείνη μας αποκαλύπτει τις θείες Βουλές μας ομιλεί δια το τέλειο σχέδιο της Σωτηρίας του Θεού δια τον αμαρτωλό άνθρωπο μας αποκαλύπτει την άπειρη και ανεξιχνίαστη αγάπη του Θεού δια τον αμαρτωλό. Στον Λόγο του θεού θα μάθει ο κάθε άνθρωπος πόσο πολύ τον αγαπά ο Θεός ώστε να στείλει τον μονογενή Του υιόν τον Ιησού Χριστόν δια να γίνει ο αντικαταστάτης μας και να υποστεί επί του Σταυρού του Γολγοθά την τιμωρία την οποία αξίζαμε εμείς.  Εκεί κάθε αμαρτωλός θα γνωρίσει το κορύφωμα της θείας αγάπης γι’ αυτόν. Τις αλήθειες αυτές έχουν ανάγκη ν’ ακούσουν ιδιαιτέρως σήμερα οι άνθρωποι δια να γνωρίσουν την ασύλληπτη αγάπη του Θεού δια να μάθουν το Λυτρωτικό έργο του Χριστού και να σωθούν από την επερχομένην οργή και βρουν ειρήνη και ανάπαυση στις ταραγμένες ψυχές τους. τις αλήθειες αυτές διακηρύσσει από τις στήλες του το τόσο συμπαθητικό και ψυχωφελές συνάμα Θρησκευτικό Περιοδικό «Η Φωνή του Ευαγγελίου» που εκδίδεται υπό του κ. Σπύρου Ζωδιάτη και κυκλοφορεί ευρύτατα στην Ελλάδα. Μερικά από τα τόσο ωφέλημα στις ψυχές άρθρα του κ. Σ. Ζωδιάτη που δημοσιεύτηκαν στο Περιοδικό του τούτο και στην Εφημερίδα «Ατλαντίδα» της Νέας Υόρκης κατά καιρούς τα περιέλαβαν ήδη εις το ανά χείρας αυτοτελές τεύχος και τα προσφέρει σ’ ευρύτερο κοινό. Στα άρθρα αυτά θίγονται με απλότητα αλλά και με βαθύτητα σκέψεων όλα τα θέματα που ενδιαφέρουν κάθε ψυχή. Ο  αντικειμενικός των σκοπός είναι να οδηγήσουν την κάθε ειλικρινή ψυχή να γνωρίσει την Αλήθεια κατευθείαν στην πηγή της Αλήθειας και της ζωής στον Ιησού Χριστό και να την κάμουν ώστε να ζήσει σε στενότερη επικοινωνία μαζί Του δια να έχει στην ζωή της καρπούς της ψυχικής ενώσεως τους οποίους ο Κύριος περιμένει από τους δικούς Του.

Είναι άρθρα γραμμένα από πιστό δούλο του Θεού και ακούραστο εργάτη του Ευαγγελίου  στα  οποία κυριαρχεί μια βαθιά πίστις προς τον Λυτρωτή και ένας αγνός πόθος όπως Τον υπηρετήσει πιστά. Δια τούτο πιστεύομε ότι θα δώσουν μια δυνατή ψυχική τόνωση σ’ όλες τις ειλικρινείς ψυχές που θα τα διαβάσουν και θα θελήσουν να εμβαθύνουν στο πνευματικό τους περιεχόμενο.  Θα είναι μία πραγματική ευκαιρία στο Ελληνικό αναγνωστικό κοινό που διψά για εκλεκτή πνευματική τροφή να εντρυφήσει στις σελίδες του βιβλίου αυτού για να δοκιμάσει αγνή πνευματική απόλαυση και βαθιά ψυχική αγαλλίαση σε μεγάλη κλίμακα.

Θα ήταν ευχής έργον εάν κυκλοφορούσαν και διαβάζονταν από κάθε χριστιανό βιβλία με παρόμοιο πνευματικό περιεχόμενο που τρέφουν και δυναμώνουν την ψυχή και την φέρνουν σε στενότερη επικοινωνία προς τον Λυτρωτή της για να φέρουν καρπόν στην ζωή τους.

                                Δ. Ι. Μαγκριώτης

«»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»

--ΣΠΥΡΟΥ ΖΩΔΙΑΤΗ

02---H ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΑ ΑΝΑΓΚΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ 1^ον

02--ΕΝΑΣ ΑΡΧΙΕΡΕΥΣ ΣΥΝΑΝΤΑ ΤΟΝ  ΧΡΙΣΤΟΝ

Το τρίτο κεφάλαιο του κατά Ιωάννην ευαγγελίου είναι ένα από τα σπουδαιότερα της Καινής Διαθήκης διότι ασχολείται με την βασικότερη ανάγκη του ανθρώπου την αναγέννηση. Παραθέτουμε λίγα από τα πρώτα εδάφια του κεφαλαίου αυτού. «Ήτο δε άνθρωπος τις εκ των Φαρισαίων Νικόδημος ονομαζόμενος άρχων των Ιουδαίων. Ούτος ήλθε προς τον Ιησούν δια νυκτός και είπε προς αυτόν Ραββί εξεύρομεν  ότι από Θεού ήλθες διδάσκαλος διότι ουδείς δύναται να κάμνει τα σημεία ταύτα  τα οποία συ κάμνεις εάν δεν είναι ο θεός μετ’ αυτού. Απεκρίθη ο Ιησούς και είπε προς αυτόν αληθώς –αληθώς σοι λέγω εάν τις δεν γεννηθεί άνωθεν δεν δύναται να ίδη την βασιλείαν του Θεού. λέγει προς αυτόν ο Νικόδημος πως δύναται άνθρωπος να γεννηθεί γέρων ων; Μήπως δύναται να εισέλθει δευτέραν φοράν εις την κοιλίαν της μητρός αυτού και να γεννηθεί; Απεκρίθη ο Ιησούς Αληθώς-αληθώς σοι λέγω εάν τις δεν γεννηθεί εξ’ ύδατος και Πνεύματος δεν δύναται να εισέλθει εις την βασιλείαν του Θεού. το γεγεννημένον εκ της σαρκός είναι σαρξ και το γεγεννημένον  εκ του Πνεύματος  είναι πνεύμα. Μη θαυμάσεις ότι σοι είπον Πρέπει να γεννηθείς άνωθεν. Ο άνεμος όπου θέλει πνέει και την φωνήν αυτού ακούεις αλλά δεν εξεύρεις πόθεν έρχεται και που υπάγει ούτως είναι πας όστις εγεννήθη εκ του Πνεύματος».(Ιωάννης γ:1—8).

«»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»

ΣΠΥΡΟΥ ΖΩΔΙΑΤΗ

H ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΑ ΑΝΑΓΚΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

03-- ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΤΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ

1/ Ήτο άρχων των Ιουδαίων κι’ επομένως μέλος του ανώτατου Ιουδαϊκού εκκλησιαστικού Συμβουλίου του Σανχενδρείμ. Με άλλα λόγια ήτο αντιπρόσωπος του Ιουδαϊκού έθνους δι’ αυτό και στον Χριστόν δεν λέγει «εξεύρω» αλλά «εξεύρομεν ότι από Θεού ήλθες διδάσκαλος». Παρ’ όλο το μεγάλο εκκλησιαστικό του αξίωμα προσέρχεται εις τον Χριστόν και ο Χριστός αμέσως του φανερώνει ότι έχει ανάγκην της αναγεννήσεως. Τούτο μας διδάσκει ότι ασχέτως της μεγάλης κοινωνικής ή θρησκευτικής θέσεως που κατέχει ο άνθρωπος ενώπιον του Θεού είναι όλοι αμαρτωλοί και έχουν χρείαν(ανάγκη)της Θείας γεννήσεως. «Πάντες ήμαρτον και υστερούνται της δόξης του Θεού».(Ρωμαίους γ:23).

2/ Ήλθε εις τον Χριστόν την νύκτα. Τον λόγο δεν μπορούμε θετικά να εξεύρουμε. Πιθανόν να ήτο από φόβον μήπως και τα λοιπά μέλη του Εκκλησιαστικού Συνεδρίου εμάνθαναν ότι ήθελε να έλθει εις επαφή με τον νέον Διδάσκαλον. Αυτός είναι ο εκκλησιαστικός φόβος ο οποίος και σήμερα υπάρχει. Στην εποχή της προόδου που ζούμε χρειαζόμεθα μεγαλύτερο πνεύμα ελευθερίας δια την έρευνα υπέρ της αληθείας. Αλλά δυστυχώς φοβούμεθα την κοινή γνώμη και τον κοινωνικό και εκκλησιαστικό εξοστρακισμό.  Ο Νικόδημος είναι γνωστός ως ο κρυπτός μαθητής του Χριστού. Εάν εγένετο φανερός μαθητής του Χριστού τότε πιθανόν να έχανε την θέσιν του τον μισθόν του και την εκτίμηση που έχαιρε από τον λαόν και τους συναδέλφους του. θα τον έλεγαν «αιρετικό» ότι στο τέλος της ζωής του άλλαξε την θρησκεία του. Ο Νικόδημος όμως δεν μπορούσε να μη γνωρίσει τον Χριστό έστω και κρυφίως. Στην πραγματικότητα ήταν άνθρωπος ειλικρινής διότι αργότερα όταν του εδόθη η ευκαιρία να πει ένα καλό λόγο υπέρ του Χριστού το έκαμε υπερασπίσας τον Χριστό ενώπιον των λοιπόν συναδέλφων Φαρισαίων(Ιωάννης ζ:50—51). Ο άνθρωπος αυτός είχε ωραίο όνομα Νικόδημος! Προέρχεται από τας λέξεις νικώ και δήμος. Ο Νικόδημος έπρεπε να σταθεί υψηλά υπεράνω του κοινού επιπέδου του δήμου αλλά ο φόβος τον κατέλαβε  έμεινε με το όνομα χωρίς χάρι.

Φίλε είσαι φανερός ή κρυφός μαθητής του Χριστού; Η χαρά σου και ψυχική ικανοποίησης θα είναι τελεία όταν ο Χριστός που πιστεύεις εν τη καρδία σου ομολογείς και ενώπιον των συνανθρώπων σου. μέσα στον κύκλο σου είτε κοινωνικό είτε θρησκευτικό μη αφήσεις τους άλλους να νομίσουν ότι η σιωπή σου είναι έγκρισης των γύρω σου συμβαινόντων ή λεγομένων. Η αμαρτία στον κόσμο μας έχει εξαπλωθεί τόσο πολύ που

Χρειαζόμαστε κρυφούς μαθητάς αλλά φανερούς ατρόμητους εις την διακήρυξη της αλήθειας και εις τον έλεγχο του ψεύδους. Διατί φοβούμεθα; «Εάν ο Κύριος είναι μεθ’ ημών τις θέλει είσθαι καθ’ ημών;» Είναι προτιμότερο να υπακούει κανείς τον Θεό ή να ευχαριστεί τον κόσμο και τους συνανθρώπους του; το να είναι κανείς μάρτυς υπέρ της αληθείας και δικαιοσύνης δεν είναι μομφή αλλά μεγάλος έπαινο. Ο απ. Παύλος λέγει: «Δεν αισχύνομαι (ντρέπομαι)το Ευαγγέλιο του Χριστού επειδή είναι δύναμις Θεού προς σωτηρίαν εις πάντα τον πιστεύοντα Ιουδαίον τε πρώτον και Έλληνα». Εμπρός λοιπόν για τον Χριστό όχι μαθηταί της νυκτός αλλά τέκνα του φωτός.

>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>> 

-ΣΠΥΡΟΥ ΖΩΔΙΑΤΗ

H ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΑ ΑΝΑΓΚΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

05-

3/ Ο Νικόδημος ήτο εις εκ των Φαρισαίων. Η θρησκευτική αυτή τάξης ήτο πιο συντηρητική της εποχής του Χριστού. Προσεπάθουν οι Φαρισαίοι να τηρούν κατ’ ακρίβειαν τον νόμον. Δεν επιδέχοντο την παραμικράν παρέκκλισιν των θρησκευτικών των δοξασιών. Με άλλα λόγια έλεγαν: «Ημείς Φαρισαίοι γεννηθήκαμε και Φαρισαίοι θα πεθάνομε». Υπάρχουν και στην εποχή μας πολλοί μοντέρνοι Φαρισαίοι. Πόσο ανόητοι όμως! Όταν ο άνθρωπος κλείσει τον νουν του εις την αντικειμενική έρευνα της αλήθειας κλείνει την πόρτα εναντίον της προόδου και της πνευματικής αναμορφώσεως. Πόσο ανόητοι θα είμασταν εάν δεν δεχόμασταν την χρήση του ηλεκτρικού φωτός διότι οι πατέρες μας δεν χρησιμοποιούσαν ηλεκτρισμό αλλά λύχνους. Αλλοίμονο εις εκείνον που πιστεύει και δεν ερευνά. Η έρευνα είναι αναγκαία. Αφού ερευνήσουμε όμως και δούμε την αλήθεια ας έχομε την ειλικρίνεια να παραδεχθούμε την αμαρτία μας και το πνευματικό μας σκοτάδι και εγκολπωθούμε τον Χριστό ο οποίος είναι η Αλήθεια η Οδός και η Ζωή.

Αυτός είναι ο μόνος Σωτήρ διότι η Γραφή μας λέγει: «Δεν υπάρχει δι’ ουδενός άλλου η σωτηρία διότι ούτε όνομα άλλο είναι υπό τον ουρανό δεδομένον μεταξύ των ανθρώπων δια του οποίου πρέπει να σωθώμεν». (Πράξεις δ:12). Αυτό μόνο το όνομα Φαρισαίος γεννούσε στην καρδιά των ανθρώπων εκείνων μια πνευματική υπερηφάνεια που τους κρατούσε μακράν του Χριστού. «Και ποιος είναι αυτός ο καινούργιος διδάσκαλος που ήρθε τώρα να μας διδάξει». Μήπως ημείς δεν δώσαμε τα θρησκευτικά φώτα στον κόσμο; «Σπέρμα του Αβραάμ είμεθα !»

(Ιωάννης κ:33). Όταν ο Χριστός τους μίλησε λιγάκι αυστηρά αμέσως Του λέγουν: «Δεν λέγομεν ημείς καλώς ότι Σαμαρείτης είσαι εσύ και δαιμόνιον έχεις;» (Ιωάννης κ:48). Στον κόσμο αρκεί να πεις την αλήθεια για να σε υβρίσει και να σε μισήσει και αποκαλέσει αιρετικόν.

Αγαπητοί ! η προσπάθεια μας αποβλέπει μόνο εις την διακήρυξη της αλήθειας του Χριστού. «Και θέλετε γνωρίσει την αλήθεια και η αλήθεια θέλει σας ελευθερώσει».(Ιωάννης κ:32). Είθε ο Λόγος του Θεού ν’ αφυπνίσει τας καρδίας μας και να τας ταπεινώσει ώστε να δεχθούν τον Χριστόν όχι κρυφά αλλά φανερά.

«»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»

ΣΠΥΡΟΥ ΖΩΔΙΑΤΗ

H ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΑ ΑΝΑΓΚΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

06--

Το πρώτο πράγμα που ο Νικόδημος είπε στον Χριστό όταν τον συνήντησε  ήτο το εξής: «Εξεύρομεν ότι από Θεού ήλθες Διδάσκαλος διότι ουδείς δύναται να κάμνει τα σημεία ταύτα τα οποία συ κάμνεις εάν δεν είναι ο Θεός μετ’ αυτού» (Ιωάννης γ:2). Ο συλλογισμός αυτός του Νικόδημου αφ’ ενός μεν δεν ήτο και τόσον ορθός διότι άνθρωποι που δεν γνωρίζουν τον Θεόν ούτε αποβλέπουν εις την δόξαν Του κάμνουν θαύματα αφ’ ετέρου δε ήτο ορθός καθ’ ότι του Χριστού τα θαύματα ήσαν διαφορετικά από τα θαύματα των ανθρώπων. Το θαύμα δεν είναι απόλυτη απόδειξης ότι είναι εκ του Θεού. και αυτός ο διάβολος ως και οι ακόλουθοι του έχουν την ικανότητα να θαυματουργούν. Ας πάρουμε πχ. τους μάγους της Αιγύπτου την εποχή κατά την οποία ο Μωϋσής προσεπάθει να οδηγήσει τον λαό Ισραήλ έξω από την Αίγυπτον. Οι μάγοι μπόρεσαν μέχρις ενός να επαναλάβουν τα υπό του Μωϋσέως εκτελεσθέντα θαύματα. Ιδού τι λέγει ο Παύλος περί τούτων: «Διότι οι τοιούτοι είναι ψευδαπόστολοι εργάται δόλιοι μετασχηματιζόμενοι εις αποστόλους Χριστού. Και ουδέν θαυμαστόν διότι αυτός ο Σατανάς μετασχηματίζεται εις άγγελον φωτός».(Β΄ Κορινθίους ια: 13—14). Περί δε του αντίχριστου η Γραφή λέγει: «Όστις θέλει ελθεί κατ’ ενέργειαν του Σατανά εν πάση δυνάμει και σημείοις και τέρασι ψεύδους»

(Β΄ Θεσσαλονικείς β: 9). Δι’ αυτό ακριβώς ο Ιωάννης μας λέγει: «Αγαπητοί μη πιστεύετε εις παν πνεύμα αλλά δοκιμάζετε τα πνεύματα αν είναι εκ του Θεού διότι πολλοί ψευδοπροφήται εξήλθον εις τον κόσμον» (Α΄  Ιωάννου δ:1). Αλλά θα ερωτήσει τις: «Πως μπορούμε να διακρίνουμε εκείνους που έχουν το πνεύμα του Χριστού από εκείνους που έχουν το πνεύμα του διαβόλου»; Αυτή είναι μια σπουδαία κι’ επίκαιρος ερώτησης. Είδαμε εις την επιστολή (Β’ Κορινθίους ια:14—15) ότι ο Σατανάς όχι μόνο ο ίδιος μετασχηματίζεται εις άγγελον φωτός αλλά ότι και οι διάκονοι αυτού μετασχηματίζονται εις διακόνους δικαιοσύνης. Το κριτήριο εάν αυτός είναι εκ του Θεού δεν είναι η ικανότης του θαυματουργείν. Ο λόγος του Θεού μας δίδει την απάντηση εις το σπουδαίο ερώτημα. «Εις τον νόμον και εις την μαρτυρίαν εάν λαλώσι κατά τον λόγον τούτον(εννοεί την Αγία Γραφή)βεβαίως δεν είναι φως εν αυτοίς» (στους ψευδοπροφήτες) (Ησαϊας κ:20). Ο Λόγος του Θεού είναι ο απόλυτος  κριτής ανθρώπου και διδασκαλίας.

«»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»

ΣΠΥΡΟΥ ΖΩΔΙΑΤΗ

H ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΑ ΑΝΑΓΚΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

07--

Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΔΕΧΕΤΑΙ ΑΜΑΡΤΩΛΟΥΣ ΠΑΝΤΟΥ ΚΑΙ ΠΑΝΤΟΤΕ

Ήταν νύκτα και ασφαλώς ο Χριστός θα ήταν κουρασμένος από το έργον της ημέρας. Και όμως δεν έδιωξε τον Νικόδημο λέγοντας του να έλθει να τον συναντήσει σε πιο κατάλληλη ώρα. Είναι προσιτός σε όλους και πάντοτε. Ο Χριστός θα ήταν σε κανένα γνωστό Του σπίτι εκείνο το βράδυ. Το σπίτι είναι κοινό μέρος. Μερικοί νομίζουν πως για να συναντήσουν τον Χριστό πρέπει να πάνε σε κανένα ειδικό εκκλησάκι να κάμουν κάτι ιδιαίτερο δια τον Χριστό. η προσωπική σου συνάντηση με τον Χριστό φίλε αναγνώστα μπορεί να γίνει στο σπίτι σου στο χωράφι στο κατάστημα σου στο δρόμο  στην Εκκλησία οπουδήποτε. Εκεί που βρίσκεσαι αυτή τη στιγμή που διαβάζεις τις γραμμές αυτές ο Χριστός είναι πρόθυμος να σε δεχθεί και να σε σώσει από τις αμαρτίες σου.

Να ήταν άλλος εκτός του Χριστού ασφαλώς θα εκολακεύετο με τα λόγια που του είπε ο Νικόδημος. Πόσον διάφορος (διαφορετικός)ο Χριστός από εκείνους που υποτίθεται ότι είναι πρέσβεις του Χριστού επί της γης! Για να πας να ειδής τον Πάπα της Ρώμης χρειάζεσαι πολλάς διατυπώσεις φύλακα να σε συνοδεύει! Για να συναντήσεις τον Χριστό ούτε φύλακα χρειάζεσαι ούτε διατυπώσεις. Ο Χριστός δεν κολακεύεται  από ανθρώπους. Η απόκρισης του Ιησού προς τον Νικόδημο αφορά την βασική ανάγκη κάθε ανθρώπου «Αληθώς –αληθώς σοι λέγω εάν τις δεν γεννηθεί άνωθεν δεν δύναται να ίδη την βασιλείαν του Θεού». (Ιωάννης γ:3). Ο Νικόδημος ήλθε εις τον Χριστό αναγνωρίζων Αυτόν ως Διδάσκαλον αλλ’ αυτός είναι περισσότερον τούτου. Έτσι και ο κοινός λαός σκέπτεται περί του Χριστού. Τον θεωρεί καλόν κοινωνικόν μεταρρυθμιστήν Διδάσκαλον της ηθικής! Αλλ’ ο Χριστός είναι περισσότερον τούτου. Ο αμαρτωλός δεν χρειάζεται τον Χριστόν ως Διδάσκαλον αλλ’ ως ΣΩΤΗΡΑ. Ο αμαρτωλός δεν χρειάζεται ηθική αγωγή αλλά σωτηρίαν αναγέννησην.  Η Γραφή μας λέγει ότι είμαστε Νεκροί εν ταις παραβάσεσι και ταις αμαρτίαις ημών (Εφεσίους β:1). Προς τι η διδαχή προς ανθρώπους  οι οποίοι είναι νεκροί;

.>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>

ΣΠΥΡΟΥ ΖΩΔΙΑΤΗ

H ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΑ ΑΝΑΓΚΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

08-

Πόσον ανόητοι θα εχαρακτηριζώμεθα εάν εστέλλαμε μερικούς καθηγητές και διδασκάλους δια να διδάξουν εις τα νεκροταφεία! Και όμως ο κόσμος μας είναι μεγάλο πνευματικό νεκροταφείο. Κάπου στην Σκωτία σε μια πόλη υπάρχει ένα ωραίο νεκροταφείο. Στην πόρτα έχει ως εξής επιγραφή: «Το νεκροταφείο αυτό προορίζετε αποκλειστικά για τους νεκρούς που ζουν στην κοινότητα αυτή». Ωραίος χαρακτηρισμός μιας κοινότητας μέσα στην οποία η αμαρτία βασιλεύει. Στον κόσμο μας σήμερα υπάρχουν περισσότερα σχολεία περισσότεροι μορφωμένοι άνθρωποι  περισσότερα κοινωνικά ιδρύματα και μεγαλυτέρα προσπάθεια δια την εξύψωση του λαού από κάθε άλλην εποχή. Και όμως ο κόσμος μας δεν καλυτερεύει ηθικώς. Ούτε θα καλυτερεύσει. Προσπαθήσαμε και προσπαθούμε να διδάξουμε τους νεκρούς: ο κόσμος μας έχει ανάγκη αναγεννήσεως πνευματικής ζωής. Προτού διδάξομε τον τρόπο της ζωής πρέπει να βοηθήσουμε τον κόσμο να εύρη την ζωή με τον Χριστό. δεν μπορεί κανείς να ζήσει χριστιανική ζωή χωρίς πρώτα να έχει τον Χριστό στην καρδιά του. ¨Εάν τις δεν γεννηθεί άνωθεν δεν δύναται να ίδει την βασιλείαν του Θεού». Τι είναι η βασιλεία του Θεού;  Εις το κατά Ιωάννη Ευαγγέλιο μόνο δύο φορές αναφέρεται η βασιλεία του Θεού και τις δύο φορές εις το τρίτον κεφάλαιον.

>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>> 

ΣΠΥΡΟΥ ΖΩΔΙΑΤΗ

H ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΑ ΑΝΑΓΚΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

09

Εδώ δεν πρόκειται περί επιγείου βασιλείας αλλά  περί της πνευματικής βασιλείας του Θεού. Ο Παύλος λέγει: «Η βασιλεία του Θεού δεν είναι βρώσης και πόσης(υλική) αλλά δικαιοσύνη και ειρήνη και χαρά εν Πνεύματι Αγίω» (Ρωμαίους ιδ:17). Η βασιλεία του Θεού εδώ έχει πνευματική σημασία. Εδώ δεν πρόκειται  περί της Μεσσιανικής Βασιλείας του Χριστού.

«Αμήν –Αμήν σοι λέγω  εάν μη τις γεννηθεί άνωθεν ου δύναται ιδείν την βασιλείαν του Θεού». Το ρήμα «ιδείν» εδώ σημαίνει «γνωρίζω». Με άλλα λόγια το εδάφιο αυτό μας λέγει ότι χωρίς αναγέννηση ο  άνθρωπος δεν μπορεί να γνωρίσει την βασιλείαν του Θεού. Ο άνθρωπος που δεν έχει αναγεννηθεί δεν εξεύρει τι είναι δικαιοσύνη ειρήνη και χαρά εν Πνεύματι Αγίω. Ο κοσμικός άνθρωπος είναι ξένος προς τα πνευματικά πράγματα. «Ο φυσικός…όμως δεν δέχεται τα του  Πνεύματος του Θεού διότι είναι μωρία εις αυτόν και δεν δύναται να γνωρίσει αυτά διότι πνευματικώς ανακρίνονται».

(Α΄ Κορινθίους β:14). Στρέψατε τα βλέμματά σας στον ταραγμένο μας κόσμο. Η βασιλεία του Θεού λείπει

από τας καρδίας των ανθρώπων. Δεν υπάρχει πραγματική δικαιοσύνη. Η ειρήνη είναι πόθος διαρκώς απραγματοποίητος. Την ειρήνη δεν μπόρεσε να φέρει η Κοινωνία των Εθνών. Ούτε τα Ηνωμένα Έθνη φαίνονται να πραγματοποιούν την ποθητή ειρήνη του κόσμου. Χαρά  πραγματική δεν υπάρχει! Αυτά  όλα ευρίσκονται μόνο εν τω Χριστώ. Κοινωνική αναγέννησης δεν είναι δυνατή άνευ ατομικής αναγεννήσεως. Βασιλεία του Θεού εις τον κόσμο δεν μπορεί να υπάρχει εάν προηγουμένως δεν υπάρξει εις τας καρδίας των ανθρώπων. Μόνο αναγέννησης μόνο ο Χριστός μόνο η Σωτηρία Του μπορεί να φυτεύσει μέσα στην καρδιά σου την θείαν δικαιοσύνη ειρήνη χαρά μέσα σε ένα κόσμο που είναι γεμάτος από αδικία πολέμους ταραχές και θλίψεις. Η πραγματοποίησης της ατομικής ευτυχίας γίνεται μόνο δια της αποδοχής του Χριστού ως Σωτήρα σου.

«»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»

ΣΠΥΡΟΥ ΖΩΔΙΑΤΗ

H ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΑ ΑΝΑΓΚΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

10

ΤΑ ΜΕΣΑ ΤΗΣ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΕΩΣ

Όταν ο Νικόδημος ήκουσε τον Χριστόν να του λέγει: «Αληθώς σοι λέγω εάν τις δεν γεννηθεί άνωθεν δεν δύναται να ίδει την βασιλείαν του Θεού» αμέσως έκπληκτος απεκρίθη: «Πως δύναται άνθρωπος να γεννηθεί γέρων ων; Μήποτε δύναται να εισέλθει δευτέραν φοράν εις την κοιλίαν της μητρός αυτού και να γεννηθεί;» Με τα λόγια αυτά ο Νικόδημος δείχνει την άγνοια του για τις πνευματικές αλήθειες. Η διδασκαλία του Χριστού είναι τόσο απλή και όμως αυτός αδυνατεί να την καταλάβει. Ο Νικόδημος προσπαθεί να κατεβάσει τα πράγματα που ανάγονται στο βασίλειο του πνεύματος στο βασίλειο της ύλης. Ο Χριστός ομιλεί περί της πνευματικής αναγεννήσεως αλλ’ ο Νικόδημος περιορίζεται μόνο στη φυσική γέννηση.  Ο καημένος ο Νικόδημος! Αν και από τους ανώτατους θρησκευτικούς ηγέτας της εποχής του εν τούτοις αγνοεί την βασικότερα αλήθειαν της θείας αποκαλύψεως την αναγέννησην. Έχει μόνο φυσικά μάτια. Στερείται πνευματικής οράσεως και γι αυτό κατ’ αρχήν ίσως εξέλαβε τον Χριστό ως ανόητο. Ιδού ο συλλογισμός του: «Μα τι έπαθε ο Χριστός; Δεν βλέπει τα’ άσπρα μαλλιά μου; Δεν βλέπει ότι δεν είμαι μακράν του τάφους έρχεται τώρα να μου πει πως πρέπει να ξαναγεννηθώ; Μ’ αυτή είναι πρώτης τάξεως ανοησία. Αυτό που μου λέγει είναι αδύνατον κατά τους φυσικούς νόμους!» Έτσι ίσως σκέπτεσαι και συ αγαπητέ αναγνώστα όταν αντιμετωπίζεις τας μεγάλας αληθείας της βίβλου και ειδικά το σπουδαίο ζήτημα της προσωπικής σου σωτηρίας της ψυχικής σου αναγεννήσεως. Υπάρχει μεγάλη αλήθεια στην διακήρυξη του απ. Παύλου: «Ο φυσικός όμως άνθρωπος δεν δέχεται τα του Πνεύματος του Θεού διότι είναι μωρία εις αυτόν και δεν δύναται να γνωρίσει αυτά διότι πνευματικώς ανακρίνονται»

(Α΄ Κορινθίους β:14).

 ΣΠΥΡΟΥ ΖΩΔΙΑΤΗ

H ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΑ ΑΝΑΓΚΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

11

Με άλλα λόγια για να καταλάβεις τα πνευματικά πράγματα τας αληθείας της Βίβλου χρειάζεσαι πνευματικά μάτια. Μη νομίζεις ότι επειδή κατέχεις θέσην σπουδαία εις τον εκκλησιαστικό κόσμο έχεις κατ’ ανάγκην την ικανότητα να καταλαμβάνεις τα πράγματα του Θεού. Μόλις επιτρέψεις στον Χριστό να σου μιλήσει δια του Λόγου Του αμέσως θ’ αντιληφθείς την άγνοιαν σου. Μη προσπαθήσεις όμως να την κρύψεις. Πρέπει να την εξομολογηθείς και τότε μόνον θα διαφωτισθείς από του αιωνίου Λόγου του Θεού. είχα κάποιος καθηγητή κάποτε που μας έλεγε. «Το να μη εξεύρεις δεν είναι αμάρτημα  αλλά το να μη ρωτάς για να μάθεις είναι θανάσιμο αμάρτημα». Εάν τούτο είναι αληθές όταν πρόκειται περί εκπαιδευτικών ζητημάτων πόσο μάλλον όταν πρόκειται περί ζητημάτων που αφορούν την αιώνια μας τύχη!

Ο Χριστός αναγκάζεται να εξηγήσει περαιτέρω το θαύμα της αναγεννήσεως και δείχνει στον Νικόδημο τα μέσα αναγεννήσεως. Ιδού τι λέγει: «αληθώς – αληθώς σοι λέγω εάν τις δεν γεννηθεί εξ ύδατος και Πνεύματος δεν δύναται να εισέλθει εις την βασιλεία του Θεού»

(Ιωάννης γ:5). Ύδωρ και Πνεύμα. Αυτά είναι τα μέσα αναγεννήσεως. Τι σημαίνουν;  Μεταξύ των διαφόρων θεολόγων υπάρχει κάποια διαφορά σχετικώς με την σημασία του «ύδατος» εδώ. Εκείνοι που πιστεύουν ότι το νηπιοβάπτισμα σώζει τον άνθρωπο και τον αναγεννά νομίζουν ότι πρόκειται περί του ύδατος της κολυμπήθρας. Εάν όλοι εκείνοι που βαπτίζονται ως νήπια αναγεννώνται και εισέρχονται εις την βασιλείαν του Θεού τότε δεν θα έπρεπε να υπάρχουν ούτε κλέπται ούτε φονείς ούτε κακοί άνθρωποι. Και όμως πόσοι που σήμερα πολεμούν υπέρ της κομμουνιστικής αθεΐας κατά της δοξασμένης μας πατρίδος δεν εβαπτίσθησαν ως νήπια! Τι έγινε η αναγέννησης των εάν πραγματικά την έλαβον με την ενέργειαν του ύδατος; Δια να εννοήσουμε την αλήθεια του εδαφίου αυτού είναι ανάγκη να προσέξουμε εις άλλες διακηρύξεις του Λόγου του Θεού και να δούμε τι συμβολική σημασία έχει το «ύδωρ» εις πολλές περιπτώσεις στη Γραφή. Πως λοιπόν μπορούμε να αποδείξουμε ότι το βάπτισμα είτε νηπίων ήτε μεγαλύτερων δεν είναι αναγκαίο στοιχείον δια την σωτηρίαν του  αμαρτωλού.

ΣΠΥΡΟΥ ΖΩΔΙΑΤΗ

H ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΑ ΑΝΑΓΚΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

12

1/. Εάν το βάπτισμα ήταν αναγκαίο δια την σωτηρίαν τότε κανείς προ του βαπτίσματος του Ιωάννου του βαπτιστού δεν μπόρεσε να σωθεί διότι η Π.Δ. δεν αναφέρει το βάπτισμα. Δεν θα μπορούσαμε να φθάσουμε σ’ ένα τέτοιο συμπέρασμα διότι η Γραφή διακηρύττει ότι πολλοί από τους άνδρας της Παλαιάς Οικονομίας πραγματικά ευαρέστησαν τον Θεόν και απέθανον εν πίστει.(Εβραίους ια:)

2/. Εάν το βάπτισμα ήτο αναγκαίο δια την σωτηρίαν τότε κάθε πιστός που πέθανε κατά την παρούσα οικονομία της χάρητος αβάπτιστος δεν ανήκει εις την βασιλεία του Θεού και απωλέσθη αιωνίως. Τέτοια διδαχή δεν συμφωνεί με την Γραφή. Ο επί σταυρού ληστής έλαβε την εξής διαβεβαίωση από τον Χριστόν τον ίδιο: «Αληθώς σοι λέγω σήμερον θέλεις είσθε μετ’ εμού εν τω παραδείσω». (Λουκάς κγ:43). Ο ληστής αυτός ποτέ δεν εβαπτίσθει και όμως εισήχθη εις τον παράδεισο. Εδώ ευρισκόμεθα αντιμέτωποι με κάτι σοβαρό. Είτε ο Χριστός εψεύδετο ή –η διδαχή κατά την οποία το βάπτισμα είναι αναγκαίο δια την σωτηρία είναι ψευδής. Δεν μπορούν και τα δύο να αντιπροσωπεύουν την αλήθεια. Ποιος δε είναι εκείνος που θα τολμήσει ν’ αποκαλέσει τον Ιησούν Χριστόν τον αιώνιο Υιό του Θεού ψεύτην; Ας είναι ο Θεός αληθής πάσα δε ανθρώπινη διδασκαλία ψευδής.

3/. Εάν το βάπτισμα ήτο αναγκαίο δια την αναγέννηση τότε θα έπρεπε να απορρίψομε την αλήθεια της Αγία Γραφής η οποία διακηρύττει: «Δεν δικαιούται  άνθρωπος εξ έργων νόμου ειμή δια πίστεως Ιησού Χριστού και ημείς επιστεύσαμε εις τον Ιησού Χριστό δια να δικαιωθούμε εκ πίστεως Χριστού και ουχί εξ’ έργων νόμου διότι δεν θέλει δικαιωθεί εξ’ έργων νόμου ουδείς άνθρωπος» (Γαλάτας β:16). Εάν το βάπτισμα ήτο αναγκαίο δια την αναγέννηση τότε εφ’ όσον ο Χριστός δεν εμβάπτισε κανέναν (Ιωάννης δ:2) επομένως δεν έσωσε και κανένα. Αυτό όμως είναι απαράδεκτο διότι ο Χριστός ήλθε « δια να σώσει τον λαό Του εκ των αμαρτιών αυτών». Εάν το βάπτισμα ήτο αναγκαίο δια την αναγέννηση τότε γιατί να μην το αναφέρει ο Παύλος όταν ο δεσμοφύλαξ των Φιλίππων  ερώτησε λέγων: «Τι πρέπει να κάμω δια να σωθώ;» (Πράξεις ιστ:30). Η απάντηση του Παύλου ήτο: «πίστευσον εις τον Κύριον Ιησούν Χριστόν και θέλεις σωθεί συ και ο οίκος σου».(Πράξεις ιστ:31). Εάν το βάπτισμα ήτο αναγκαίο δια την αναγέννηση τότε διατί ο Παύλος γράφων προς τους Κορινθίους να λέγει: «ευχαριστώ εις τον Θεό ότι ουδένα από σας εβάπτισα ειμή Κρίσπον και Γάϊο»(Α΄ Κορινθίους α:14). Ασφαλώς εις την Κόρινθο θα υπήρχαν περισσότεροι πιστοί οι οποίοι

αναγεννήθηκαν δια της χάρητος του Χριστού.

ΣΠΥΡΟΥ ΖΩΔΙΑΤΗ

H ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΑ ΑΝΑΓΚΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

13

Αλλά τι σημαίνει το «ύδωρ» λοιπόν εάν δεν σημαίνει το ύδωρ του βαπτίσματος; Πρέπει να δούμε ποια είναι η χρήσης της λέξεως «ύδωρ» εις άλλα μέρη της Γραφής και ιδίως εις το Ευαγγέλιο  του Ιωάννου.

Εις την Σαμαρείτιδα ο Χριστός είπε: «Όστις όμως πίη εκ του ύδατος το οποίον εγώ θέλω δώσει εις αυτόν δεν θέλει διψήσει εις τον αιώνα αλλά το ύδωρ το οποίο θέλω δώσει εις αυτόν θέλει γίνει πηγή ύδατος αναβλύζοντος εις ζωήν αιώνιον» (Ιωάννης δ:14). Άραγε εδώ ο Χριστός ομιλούσε για το φυσικό ύδωρ; Πάλιν εις άλλην περίπτωση ο Χριστός  λέγει: «Εάν τις διψά ας έρχεται προς εμέ και ας πίνει. Όστις πιστεύει εις εμέ καθώς είπεν η Γραφή ποταμοί ύδατος θέλουσι ρεύσει εκ της κοιλίας αυτού».(Ιωάννης ζ:37—38). Το ύδωρ εις τας περιπτώσεις αυτάς έχει μεταφορικήν έννοιαν σημαίνει δε τον Λόγον του Θεού του οποίου η ενέργεια είναι απολύτως αναγκαία δια την αναγέννηση του αμαρτωλού. Εις όλα τα άλλα μέρη της Αγίας Γραφής εις τα οποία αναφέρονται τα μέσα της αναγεννήσεως ο Λόγος του Θεού πάντοτε αναφέρεται. Ιδού ολίγα  παραδείγματα: «Ο Λόγος Σου με εζωοποίησεν» (Ψαλμός 119:50). «Εγώ σας εγέννησα εν Χριστώ Ιησού δια του Ευαγγελίου».  (Α΄ Κορινθίους δ: 15). ¨Εξ ιδίας αυτού θελήσεως εγέννησεν ημάς δια του Λόγου της αληθείας» (Ιάκωβος α: 18). Ιδού τι λέγει ο Πέτρος: «Επειδή ανεγεννήθητε ουχί εκ φθαρτού σπέρματος αλλά αφθάρτου δια του Λόγου του Θεού του ζώντος και μένοντος εις τον αιώνα»

(Α΄ Πέτρου Α: 23). Ο Λόγος του Θεού δεν συμβολίζεται μόνον ως «ύδωρ» αλλά και ως «λύχνος» και ως «φως» διότι φωτίζει τον αμαρτωλό. «Λύχνος εις τους πόδας μου είναι ο λόγος σου και φως εις τας τρίβους μου». (Ψαλμός 119:105). «Δεν είναι ο Λόγος Μου ως πυρ λέγει ο Κύριος και ως σφύρα κατασυντρίβουσα τον βράχον;» (Ιερεμίας κγ:29). Αι συμβολικαί αυταί παραστάσεις του Λόγου του Θεού μας δεικνύουν την ιδιαιτέρα και εξαγνιστική δύναμίν Του. Ομιλών περί της εκκλησίας ο Απ. Παύλος λέγει: (Καθορίσας(αυτήν) με το λουτρόν  του ύδατος δια του Λόγου. Όθεν ένα από τα δύο μέσα της αναγεννήσεως είναι ο Λόγος του Θεού. Φίλε άραγε μελετάς την Αγίαν Γραφήν; Επέτρεψες εις τον Λόγον του Θεού να σε πλύνει και να σε καθαρίσει; Εάν όχι κάμε το τώρα χωρίς αργοπορία για το συμφέρον της ψυχής σου.

«»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»