01--ΣΤΑΥΡΟΣ
ΚΑΙ ΝΕΑ ΖΩΗ(του J.PENN-LEWIS)
(Ευαγγελικών
αρχών)Εκδόσεις ¨
«»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»
===Α===
«Η αγάπη του Χριστού συσφίγγει ημάς…»(Β΄ Κορινθίους ε:14)
Δεν είναι η δική μας αγάπη προς τον Χριστόν αυτό που συσφίγγει τις
καρδιές μας αλλά η αγάπη του Χριστού προς ημάς. Εκείνη η αγάπη που ήταν στην
καρδιά του Θεού «ώστε έδωκε τον Υιόν Αυτού τον μονογενή» (Ιωάννης γ:16)για σένα
και για μένα.
Είναι δύσκολο να φανταστούμε το πώς θα ήταν ο ουρανός χωρίς τον
Χριστό πως οι άγγελοι θα είχαν αισθανθεί καθώς έβλεπαν τον μονογενή Υιόν του
Θεού να περπατά σ’ αυτή τη γη κατά το σχήμα ως άνθρωπος (Φιλιππισίους β:8) βάζοντας
τον εαυτό Του κάτω από ανθρώπινους περιορισμούς για να περπατήσει βήμα προς
βήμα το μονοπάτι της ταπεινώσεως αφήνοντας τον εαυτό Του χωρίς καμιά αντίσταση
στα χέρια εκείνων που ο Ίδιος είχε δημιουργήσει για να Τον οδηγήσουν και να Τον
καρφώσουν στο Σταυρό της αισχύνης.
Ώ η αγάπη που ήταν στην καρδιά του Χριστού ώστε να Τον κάνει ν’
αφήσει το θρόνο Του στη δόξα και να κατέβει σ’ αυτόν τον αμαρτωλό και χαμένο
κόσμο και συνεχώς να δαπανά τη ζωή Του για τους άλλους γεμάτος συμπάθεια και
συγχωρητικότητα ακόμα και για την πιο ξεπεσμένη ψυχή. Η αγάπη που τον οδήγησε
να πάρει το δρόμο προς τον Γολγοθά και να υπομείνει τον σταυρό καταφρονώντας
την αισχύνη.
Η ανθρώπινη αγάπη δεν μπορεί να συγκριθεί μ’ αυτή την αγάπη του
Χριστού γι’ αυτό είναι απαραίτητο να βάζουμε τους εαυτούς μας σαν αδειανά σκεύη
στα χέρια Του ώστε να μας γεμίζει Εκείνος με τη δική Του απέραντη αγάπη που
συσφίγγει τις καρδιές μας και είναι η μόνη που σπάει κάθε φραγμό μεταξύ των
καρδιών.
Αυτή η θαυμαστή αγάπη του Χριστού ήταν που ικάνωσε και τον Απ.
Παύλο—ο οποίος αποκαλεί τον εαυτό του ότι είναι ο πρώτος
των αμαρτωλών (Α΄
Τιμοθέου α:15)—ώστε να ζήση αυτή τη ζωή
της αυτοθυσίας για τους άλλους υπέρ του Χριστού.
Και η ίδια αυτή αγάπη του Χριστού μπορεί να ικανώσει και τον κάθε
αμαρτωλό για να ζήσει καθώς Εκείνος θέλει.
02--ΣΤΑΥΡΟΣ
ΚΑΙ ΝΕΑ ΖΩΗ(του J.PENN-LEWIS)
(Ευαγγελικών
αρχών)Εκδόσεις ¨
Πως είναι δυνατόν αυτή η ζωή της αγάπης να πραγματοποιείται στη
ζωή μας; Άς διαβάσουμε πάλι το εδάφιο (Β΄ Κορινθίους ε:14): «Η αγάπη του Χριστού
συσφίγγει ημάς κρίνομε δε τούτο ότι εάν εις απέθανεν υπέρ πάντων…». Ο Παύλος
στρέφει το βλέμμα του στον Γολγοθά σ’ Εκείνον που πέθανε. Αυτό που είλκυσε την
καρδιά του Παύλου κι’ άφησε τον χείμαρρο της θείας αγάπης να ξεχυθεί δι’ αυτού
ήταν η θυσία του Σταυρού. Δεν είναι
αλήθεια ότι το έργο του Γολγοθά δεν έχει θέση στην καρδιά μας που έπρεπε να
έχει; Ψάλλομε και μιλάμε για τον Σταυρό μονάχα με τα χείλη! Είθε το Άγιο Πνεύμα
ν’ αποκαλύψει στις καρδιές μας την αξία του Σταυρού και πόσο ακριβά στοίχισε
στον Χριστό η σωτηρία μας ώστε πάντοτε τα βλέμματά μας να είναι προσηλωμένα δια
της πίστεως στον Γολγοθά μ’ ευχαριστία και η αγάπη του Χριστού να συσφίγγει τις
καρδιές μας.
Όλο το μυστικό αυτής της ζωής που έζησε ο Παύλος βρίσκεται στην
αποκάλυψη του Γολγοθά. Ξέρουμε ότι ο ίδιος δεν είχε δει το Χριστό να πεθαίνει
όπως οι άλλοι μαθηταί πως μπόρεσε να κηρύξει τον Σταυρό με τέτοια δύναμη; Ήταν
γιατί ο Θεός του απεκάλυψε το έργο του Σταυρού έτσι που ποτέ δεν μπορούσε να το
ξεχάσει. Καθώς βάδιζε στο δρόμο προς Δαμασκό συνάντησε για πρώτη φορά τον
Ζωντανό Χριστό και ήταν ο Ίδιος ο Αναστημένος Κύριος που άλλαξε τη ζωή του
Παύλου και του απεκάλυψε την έννοια του θανάτου Του. Ο Δοξασμένος Κύριος με τα
σημάδια των καρφιών στα χέρια Του. Αυτός έδωσε την εξήγηση του Σταυρού Του στον
Παύλο όπως ο ίδιος λέει στην επιστολή του προς (Γαλάτας α:11—12). «Το ευαγγέλιο το κηρυχθέν υπ’
εμού δεν είναι ανθρώπινον… αλλά δι’ εμού αποκάλυψης Ιησού Χριστού».
«…εάν εις απέθανεν υπέρ πάντων άρα οι πάντες απέθανον». Ξέρουμε
ότι ο Χριστός δια του θανάτου Του έγινε αντικαταστάτης μας παίρνοντας επάνω Του
τις αμαρτίες μας και δια του αίματός Του έχομε ειρήνη με τον Θεό. καθώς το Άγιο
Πνεύμα
αποκαλύπτει στον Παύλο τον θάνατο του Χριστού βλέπει και τον εαυτό
του σταυρωμένο μαζί με τον Χριστό
(Γαλάτας β:20 και Ρωμαίους ς:6). Και είναι
βέβαιος ότι εκεί στον Σταυρό είναι η θέσης η δική του καθώς και η θέσης του
αμαρτωλού.
03---ΣΤΑΥΡΟΣ
ΚΑΙ ΝΕΑ ΖΩΗ(του J.PENN-LEWIS)
(Ευαγγελικών
αρχών)Εκδόσεις ¨
Ο Κύριος Ιησούς ενώ πλησίαζε η ώρα που θα κρατούσε τον Σταυρό και
θα οδηγείτο στον Γολγοθά είπε: «Εάν τις θέλει να έλθει οπίσω μου ας απαρνηθεί
εαυτόν και ας σηκώσει τον Σταυρόν αυτού κάθ’ ημέραν και ας με ακολουθεί»
(Λουκάς
θ:23). Λέγοντας αυτά τα λόγια ο Κύριος ήταν σαν να τους έλεγε: «Όταν θα
έρθει η ώρα και θα με δείτε να βαδίζω το δρόμο του Γολγοθά σηκώνοντας τον
Σταυρό μου και να πεθαίνω εκεί πάνω σ’ αυτόν να θυμηθείτε ότι ο δρόμος σας
πρέπει να είναι ο ίδιος. Και σεις επίσης πρέπει να πάρετε τον σταυρό και ίσως
Εγώ και μαζί με Μένα ν΄ αρνηθήτε τη ζωή σας και να πεθάνετε πάνω σ’ αυτόν».
Συνηθίζομε κάθε μικρή θλίψη ή δοκιμασία του να φέρομε τον σταυρό
μας πολύ βαθειά. Σημαίνει ότι δεχόμαστε και μείς δια της πίστεως τη θέση μας
στον Σταυρό και τον θάνατο του Χριστού σαν δικό μας και ότι και μείς είμεθα
χωρισμένοι για ότι Εκείνος είχε χωρισθεί επάνω στο σταυρό. Στην πρακτική ζωή
για να έχει ενεργητική αξία ο Σταυρός είναι ανάγκη να εμπιστευόμαστε συνεχώς
ότι το Άγιο Πνεύμα θα πραγματοποιεί στην παλιά ζωή μα τον θάνατο του Χριστού.
«…Εάν εις απέθανε υπέρ πάντων άρα οι πάντες απέθανον». Πόσο καθαρά
ο Λόγος του Θεού μας δείχνει ότι όλοι για τους οποίους ο Χριστός πέθανε κι’
αυτοί μαζί Του έχουν πεθάνει. Αυτή είναι η βάσης της εν Χριστώ ζωής. Αν δεν
έχουμε αυτό το θεμέλιο του Λόγου του Θεού είναι σαν να χτίζουμε πάνω στην άμμο.
Πόσοι που ομολογούν τον Χριστό προσπαθούν πάνω στην παλιά ζωή τους να
προσθέσουν την καινούργια. Δεν έχουν καταλάβει ότι η παλιά ζωή πρέπει να είναι
σταυρωμένη και συνεχώς να κρατιέται δια της πίστεως σε κατάσταση θανάτου για να
υπάρχει έδαφος στη ζωή του Χριστού να ενεργεί αυτή μέσα μας. Είμαστε πρόθυμοι
να καταδικάζουμε στον Σταυρό οποιαδήποτε εκδήλωση
της παλιάς ζωής που ο Θεός θα μας δείχνει; Υπάρχει τίποτε πιο
σοβαρό από του να έχομε το όνομα ότι ζούμε αλλ’ εμείς όμως να
παράγομε νεκρά έργα; Μόνο εάν είμεθα πρόθυμοι να παίρνομε τη θέση
μας συνεχώς στον Σταυρό μαζί με τον Χριστό δια της Πίστεως αφήνοντας να το
κάνει Εκείνος πραγματικότητα μέσα μας δια του Πνεύματος Του θα υπάρχει έδαφος
ελεύθερο ώστε ο χείμαρρος της θείας ζωής και αγάπης να πλημμυρίζει όλη την
ύπαρξη μας και να ξεχύνεται δι’ ημών στους γύρω
(Ιωάννης
ζ:38). «Και απέθανεν υπέρ πάντων δια να μη ζώσι πλέον δι’ εαυτούς οι
ζώντες αλλά δια τον αποθανόντα και αναστάντα υπέρ αυτών». Αυτό είναι το ευλογημένο αποτέλεσμα.
04--ΣΤΑΥΡΟΣ
ΚΑΙ ΝΕΑ ΖΩΗ(του J.PENN-LEWIS)
(Ευαγγελικών
αρχών)Εκδόσεις ¨
Από δω κι’ εμπρός όχι πια για τον εαυτό μου αλλά για τον Κείνον
που πέθανε παίρνοντας επάνω Του τις
αμαρτίες μου και αναστήθηκε για τη δικαίωση μου. Μ’ αυτό το φρόνημα περπατάμε
μέρα με την ημέρα δια της πίστεως και λέμε: «Κύριε αρνούμαι την παλιά μου ζωή δέχομαι τη θέση
μου στο Σταυρό Σου και παίρνω τη δική σου ζωή αντί της δικής μου». Πολλοί
παίρνουν αυτή τη θέση αλλά δεν την διατηρούν λεπτό με λεπτό σύμφωνα με τις
προϋποθέσεις του Λόγου του Θεού το νομίζουν σαν γεγονός που όταν συμβεί έχει το
αποτέλεσμα το μόνιμο και συνεχές για πάντα. Ξεχνούν ότι δεν είναι αρκετό μια
φορά. Πρέπει «Πάντοτε την
νέκρωση του Κυρίου Ιησού να περιφέρομε εν τω σώματι ημών και η ζωή του Ιησού» (Β΄ Κορινθίους δ:10).
Είναι ανάγκη να φυλάξομε το θεμέλιο του Σταυρού καθαρό και
αληθινό. Ζωή που ξεπηδά απ’ τον θάνατο και θάνατος ως η μόνη βάσης της ζωής απ’
την αρχή μέχρι τέλους.
Καθώς βαδίζομε μ’ αυτό το φρόνημα είναι απαραίτητο να είμαστε με
την βοήθεια του Θεού σε συνεχή αγρυπνία και προσευχή (Ματθαίος κς: 41)και να μην
αφίνωμε να υπάρχει στη ζωή μας κανένα σκοτεινό ή αδύνατο σημείο ούτε και
κανένας συμβιβασμός με την αμαρτία. Και οποιαδήποτε εκδήλωση του παλαιού
ανθρώπου εμφανισθεί (ανησυχίες φόβοι μέριμνες θυμοί στενοχώριες κλπ) αμέσως να
τις απορρίπτομε δια της ελευθέρας μας θελήσεως (Εβραίους ιβ:1)τοποθετώντας τους εαυτούς μας κάτω
απ’ την εξαγνιστική δύναμη του αίματος του Χριστού
(Α΄ Ιωάννου α:7). Επίσης
χρειάζεται προσοχή διότι ο εχθρός της ψυχής μας θα προσπαθεί με πονηρούς τρόπους
να μας απελπίζει εκμεταλλευόμενος τις απροσεξίες αδυναμίες και πτώσεις μας.
Τότε απλά μπορούμε να πούμε: «Έχω καταδικάσει όλα στον Σταυρό και το αίμα του
Χριστού με καθαρίζει καθώς περπατώ στο φως (Α΄ Ιωάννου α:7). Και σταθερά στέκομαι στην
αλήθεια του Θεού ότι έχω πεθάνει μαζί με τον Χριστό αυτή τη θέση
παίρνω και τώρα δια της ελευθέρας μου θελήσεως και εκλογής. Ο Κύριος είναι η
δύναμης μου και Αυτός μου δίνει τη δύναμη για να σταθώ και να συνεχίσω τον καλό
αγώνα της πίστεως(Α΄
Τιμοθέους:12) και δια του Σταυρού έχω απελευθέρωση (Ρωμαίους ς:7—14)».
Καθώς βαδίζεις έτσι ο Χριστός θα έχει κατοχή μέσα σου καθημερινώς
και ο χαρακτήρας Του όλο και περισσότερο θα φανερώνεται δια σου.
SYNEXIZETAI
