1ον ΥΠΑΡΧΕΙ
ΖΩΗ ΜΕΤΑ ΘΑΝΑΤΟ;
Κεφάλαιο Α΄ 01
Ο
Παράδεισος
Όταν
κάποιος ρωτήθηκε αν βρισκόταν στο δρόμο για τον ουρανό αυτός απάντησε: «Στο
δρόμο όχι. Ζω από τώρα εκεί!». Και σαν πιστός αυτό που είπε ήταν αλήθεια. Ναι ο
ουρανός είναι το πνευματικό σπίτι κάθε ανθρώπου που έχει πιστέψει κι
εμπιστευθεί τη ζωή του στον χριστό. Ο πιστός δεν είναι παρά ένας οδοιπόρος πάνω
στη γη περαστικός από δω καθώς πηγαίνει στη δόξα –στη μόνιμη κατοικία του. Στην
πραγματικότητα όλοι εκείνοι που τον γνωρίζουν τον Κύριο είναι από τώρα
καθισμένοι «εν τοις επουρανίοις δια
Ιησού Χριστού»
(Εφεσίους
2:6).
Ναι σε σχέση με τη θέση μας εμείς που γνωρίσαμε τον Κύριο βρισκόμαστε από τώρα
στον Ουρανό. Και με το θάνατο οι ψυχές μας στην πραγματικότητα θα πάνε στον
ουρανό όπου θα απολαύσουν την παρουσία του Θεού και τις πολλές ευλογίες που
είναι φυλαγμένες για όλους όσους τον αγαπούν.
Όμως
δεν ήταν πάντοτε έτσι τα πράγματα. Όταν ένας πιστός πέθαινε πριν από την
ανάληψη του Χριστού αντί να πάει στον ουρανό η ψυχή του πήγαινε στον «Άδη».
(όπως ονομάζεται στην Αγία Γραφή). Κανένας λοιπόν στην Π.Δ. δεν
μπορούσε ποτέ να μιλάει όπως ο Παύλος μιλούσε στους Κορίνθιους λέγοντας τους
ότι «… επιθυμούμεν μάλλον να αποδημήσομε από του σώματος και να ενδυμήσωμεν
προς τον Κύριον»(βλέπε Β΄ Κορινθίους 5:6—8).
Ο
Δαβίδ ο άνθρωπος «..κατά την καρδίαν του Θεού» το μόνο που μπορούσε να λέει
ήταν: «…έτι δε η σαρξ μου θέλει αναπαυθεί επ’ ελπίδι. Διότι δεν θέλεις
εγκαταλείψει την ψυχήν μου εν τω Άδη…»(Ψαλμός ιστ:9—10). Και στο κεφάλαιο της
Γενέσεως διαβάζουμε ότι όταν ο Ιακώβ έφθασε στο τέλος της επίγειας πορείας του:
«…έσυρε τους πόδας αυτού επί την κλίνην
και εξέπνευσε και προσετέθη εις τον λαόν αυτού». (Γένεσηςμθ:23).
