-ΜΕΤΑ ΘΑΝΑΤΟ; -εκδόσεις «οι Νικητές» έκδοση Τρίτη του RICHARD W DE HAAN.Κατερίνη
06
Παρ’
όλο που ο πλούσιος σ’ αυτή την ιστορία αποδεικνύεται τελικά ο κακός άνθρωπος
και ο φτωχός σαν: «καλός άνθρωπος» ας μη βιαστούμε να βγάλουμε εύκολα
συμπεράσματα. Δε υπάρχει τίποτα το κακό
στο να είναι κανείς πλούσιος. Το γεγονός ότι ο άνθρωπος στην ιστορία
αυτή που είπε ο Χριστός είχε πολλά πλούτη δεν είναι αυτό που τον καταδίκασε.
Ούτε και το ότι ο Λάζαρος ήταν πτωχός αυτό ήταν που τον έσωσε. Βλέπετε δεν
είναι το ίδιο το χρήμα που είναι «η ρίζα όλων των κακών». Αλλά η ΑΓΑΠΗ για
το χρήμα είναι το πρόβλημα. Δεν είναι ο πλούτος που καταστρέφει τον άνθρωπο.
Αντίθετα εκείνο που καταστρέφει είναι η ακατάσχετη επιθυμία του να κερδίσει όλο
και περισσότερα. Η φιλαργυρία γίνεται τόσο δυνατή στη ζωή του ώστε λησμονεί τον
Θεό αγνοεί τις ανάγκες των άλλων και η ζωή του γίνεται μεγάλο κυνηγητό για την
απόκτηση όλο και περισσότερων αγαθών. Ο Απ. Παύλος μπορούσε να λέει: «εις εμέ
το ζην είναι ο Χριστός». Ένας άνθρωπος όμως
που τον έχει κυριεύσει η μανία
ν’
αποκτήσει όσο το δυνατόν περισσότερα
αγαθά θα πρέπει να λέει: «εις εμέ το ζην είναι το χρήμα». Το γεγονός ότι
ο πλούσιος τελικά έχασε την ψυχή του μας φανερώνει ότι είχε διώξει τον Κύριο
από την ζωή του. ναι ο ένας άνθρωπος ήταν πάρα πολύ πλούσιος ενώ ο άλλος ήταν
πάρα πολύ φτωχός. Η αντίθεση ανάμεσα στον πλούσιο και το Λάζαρο δεν τελειώνει
εδώ. Προσέξτε την καταπληκτική διαφορά ανάμεσα τους ΣΤΟ ΘΑΝΑΤΟ.
«Απέθανε
δε ο πτωχός και εφέρθη υπό των αγγέλων
εις τον κόλπον του Αβραάμ. Απέθανε δε και ο πλούσιος και ετάφη».(Λουκάς 16:22).
Σύμφωνα
με τα λόγια του Κυρίου και οι δύο πέθαναν. Μονάχα όμως για τον πλούσιο
αναφέρεται ότι: «ετάφη». Για τον Λάζαρο δεν γίνεται πουθενά
ο λόγος ότι τον έβαλαν σε τάφο. Μερικοί σχολιαστές μάλιστα της Βίβλου
συμπέραναν ότι ο Λάζαρος ήταν πτωχός τόσο έρημος τόσο παραμελημένος και τόσο
μόνος στον κόσμο που κανένας δεν ενδιαφέρθηκε να τον θάψει. Πολύ πιθανόν το
σώμα του
Να
το μετέφεραν στον σκουπιδότοπο της πόλης και τον πέταξαν εκεί. Ο πλούσιος από
την άλλη πλευρά αναμφίβολα θα κηδεύτηκε με τον πιο μεγαλοπρεπή τρόπο. Από το εδάφιο 22 όμως μαθαίνουμε ότι για τον
Λάζαρο έγινε κάτι πολύ πιο ανώτερο. Κι εδώ ακριβώς η αντίθεση ανάμεσα στους δύο γίνεται ακόμη
μεγαλύτερη. Η κατάσταση του Λάζαρου καλυτέρεψε τόσο πολύ που οι στερήσεις και
τα βάσανα της επίγειας ζωής του δεν είχαν καμιά σημασία πια. Ο Λάζαρος «εφέρθη
υπό των αγγέλων εις τον κόλπον του Αβραάμ».
«Έχοντας αυτή τη θαυμαστή
εμπειρία του Λάζαρου στο νου του κάποιος ευλογημένος δούλος του Θεού έγραψε τα
εξής σχετικά με τους πιστούς που πεθαίνουν και πηγαίνουν στη δόξα
