ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟ ΜΗΝΥΜΑ ΕΛΙΔΑΣ ΚΑΙ ΖΩΗΣ-05==Το υπάρχει ζωή

05==Το υπάρχει ζωή μετά θάνατο είναι εκδόσεις «οι Νικητές» έκδοση Τρίτη του RICHARD W DE HAAN.Κατερίνη.

           05

ΚΕΦΆΛΑΙΟ  Β΄(ΔΕΎΤΕΡΟ)

ΜΕΤΑΞΥ ΘΑΝΑΤΟΥ ΚΙ ΑΝΑΣΤΑΣΗΣ

Θα’ θελα τώρα να προσέξουμε ένα από τα πιο συναρπαστικά αναγνώσματα που μπορεί να βρει κανείς σ’ ολόκληρη τη Βίβλο. Είναι η ιστορία που είπε ο Χριστός για τον πλούσιο και τον Λάζαρο στον άδη(Λουκάς 16:19—31). Αυτό το ανάγνωσμα μας βοηθάει πολύ να καταλάβουμε πως θα είναι η μετά θάνατον ζωή. Και ιδιαίτερα μας δίνει πληροφορίες σχετικά με την ενδιάμεση κατάσταση – Το  χρόνο που μεσολαβεί ανάμεσα στο θάνατο και στην ανάσταση του σώματος. Κάποιος σχολιαστής της Βίβλου είπε ότι το 16 κεφάλαιο του Λουκά είναι το μοναδικό μέρος της Βίβλου που αναφέρει πως αισθάνονται οι ασεβεί; Άνθρωποι μετά το θάνατο τους.

Πριν μελετήσουμε αυτό το ανάγνωσμα της Βίβλου θάθελα να κάνω μια σοβαρή προειδοποίηση. Θα πρέπει να προσέξουμε να μην υποτιμήσουμε την αλήθεια που θέλει να διδάξει ο Χριστός για τη ζωή μετά θάνατο στο ιστ: κεφάλαιο του Λουκά παίρνοντας το περιστατικό αυτό σαν παραβολή. Αντίθετα πουθενά δεν υπάρχει έστω και ο παραμικρός υπαινιγμός ότι η ιστορία του πλούσιου και του Λάζαρου δεν είναι αληθινή. Ο Κάμπελ Μόργκαν παρατήρησε ότι αν απλούστατα ήταν παραβολή τότε είναι η

μοναδική παραβολή όπου ένα πρόσωπο όπου ένα πρόσωπο αναφέρεται με τα’ όνομα του. Ο Χριστός  είπε «ήτο δε πτωχός τις ονομαζόμενος Λάζαρος». Αλλά κι αν ακόμα ο Κύριος μας αναφερόταν σε μια παραβολή και πάλι πολλά πράγματα μπορούμε να μάθουμε για τη ζωή μετά θάνατο.

Προσέξτε παρακαλώ πρώτα απ’ όλα τη διαφορά που υπάρχει ανάμεσα στον πλούσιο και το Λάζαρο εδώ σ’ αυτή τη ζωή ο Ιησούς είπε:

«Ήτο δε άνθρωπος τις πλούσιος και ενεδύετο πορφύρα και στολήν βυσσίνην ευφραινόμενος καθ’ ημέραν μεγαλοπρεπώς». (Λουκάς 16:19).

Αυτός ο άνθρωπος στεκόταν πολύ καλά οικονομικά. Μπορώ  να φανταστώ ότι απολάμβανε τη ζωή στην πληρότητα της κι εκμεταλλευόταν όλα τα καλά πράγματα που μπορούσε  ν’ αγοράσει με τα λεφτά του.

 Ο Λάζαρος από την άλλη πλευρά ήταν στην πιο στην πιο άθλια και φτωχική κατάσταση που μπορούσε κανείς να είναι. «Ήτο δε πτωχός τις ονομαζόμενος Λάζαρος όστις έκειτο πεπληγωμένος πλησίον της πύλης αυτού και επεθύμει να χορτασθεί από των ψιχίων των πιπτόντων από της τραπέζης του πλουσίου αλλά και οι κύνες ερχόμενοι έγλειφον τας πληγάς αυτού (Λουκάς 16:20—21).