Η ΣΤΑΥΡΩΜΕΝΗ ΖΩΗ
(ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΩΝ ΑΡΧΩΝ)
ΥΠΟ
Χ. Ι. ΜΠΟΣΤΑΝΤΖΟΓΛΟΥ
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗΣ
ΑΓΓΕΛΟΥ
ΔΑΜΑΣΚΗΝΙΔΗ (ΠΟΙΜΕΝΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΒΕΡΡΟΙΑΣ)
ΕΚΔΟΣΗΣ
ΒΙΒΛΙΚΟΥ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ ΚΑΤΕΡΙΝΗΣ -1958-
ΑΝΤΙ
ΠΡΟΛΟΓΟΥ
ΑΥΤΟΣ Ο
ΠΡΟΛΟΓΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΟ ΑΓΙΟ
02-ΔΕΥΤΕΡΟ ΜΕΡΟΣ ΠΡΟΛΟΓΟΥ
ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ Μποσταντζόγλου
(1885—1916)
Τότε μία
Αγγλίδα
ιεραπόστολος ανοίγει μία Αγγλικανική Εκκλησία η οποία ήταν για πολλά χρόνια
κλειστή τοποθετεί εκεί δύο στρατιώτες και ο Χαράλαμπος αρχίζει να κηρύττει
εκεί. Μαζευόντουσαν περί τα 2.000 άτομα για να ακούσουν το κήρυγμα του
Ευαγγελίου. Αλλά το φλογερό και θαρραλέο κήρυγμα προκαλεί την έχθρα
πολλών οι οποίοι τον κατηγορούν στις Αρχές ότι ήταν λιποτάκτης από το στρατό και
δεν ήταν χειροτονημένος. Τον συλλαμβάνουν αλλά ύστερα από καταβολή 45 χρυσών
λιρών αφήνεται ελεύθερος. Οι Αρχές τον συμβουλεύουν να αποτραβηχθεί για
λίγο καιρό. Έτσι φεύγει για την Καισάρεια όπου και παντρεύεται στις 29
Σεπτεμβρίου 1914. Για τρεις μέρες πηγαίνει και επισκέπτεται την
Εκκλησία στο Μουντζουσούν της Καππαδοκίας όπου κηρύττει. Είχε μεγάλη
επιθυμία πάει εκεί γιατί όπως ο ίδιος έλεγε ίσως να μην του ξαναδινόταν
ευκαιρία να την επισκεφτεί όπως και πραγματικά έγινε. Ύστερα από δέκα ημέρες πηγαίνει
στο Αϊντάπ και ιδρύει Βιβλικό Σχολείο για την κατάρτιση 15 νέων και νεανίδων
ως εργατών του Ευαγγελίου. Εκεί γίνονται τακτικές συναθροίσεις με κήρυγμα του
Ευαγγελίου και Βιβλικά μαθήματα και εκδίδει και ένα περιοδικό. Ύστερα από
συκοφαντίες οι Αρχές κάνουν έρευνα στο σπίτι του με την κατηγορία ότι κρύβει
όπλα. Δεν βρίσκουν τίποτα αλλά τον μεταφέρουν στην Ορφά. Μια μέρα του Αυγούστου
1914 ημέρα Παρασκευή τον μεταφέρουν στην φυλακή του Αϊντάπ. Εκεί
συνεχώς έψελνε και έπαιζε με το βιολί του στους φυλακισμένους. Ο δεσμοφύλακας
τον θεώρησε επικίνδυνο και έτσι τον ξαναμεταφέρουν στην φυλακή του Ορφά στις
25 Αυγούστου 1915 όπου έμεινε επί 15 μήνες χωρίς να του κάνουν
ανάκριση λόγω αλλαγής της Κυβερνήσεως. Στην Ορφά του ζήτησαν χρήματα να
τον ελευθερώσουν αλλά ο ίδιος αρνήθηκε να κάνει τέτοιο πράγμα (Πράξεις
κδ:26).
Στις 13
Νοεμβρίου 1916 τον
στέλνουν στις φυλακές του Μαράς στις «φυλακές του αίματος». Η σύζυγος του και η
μητέρα του πηγαίνουν να τον επισκεφτούν για τελευταία φορά. Φοβερό ήταν το
θέαμα που αντίκρισαν. Ο Χαράλαμπος ήταν αλυσοδεμένος από τον λαιμό και τα χέρια
μεταξύ δύο οπλισμένων στρατιωτών.
Δεμένος με βαριές αλυσίδες
βαδίζει από το Αϊντάπ μέχρι το Μαράς τρεις μέρες οδοιπορία και εκεί κλείστηκε
στις «φυλακές του αίματος». Δύο φορές οι εχθροί του προσπάθησαν να τον
δολοφονήσουν δωροδοκώντας κάποιον κακούργο. Αλλά ο Κύριος τον φύλαγε για την
ώρα του μαρτυρικού του θανάτου. Την 1η Δεκεμβρίου 1916 φθάνει
στον τόπο της εκτελέσεως. Μεταξύ των 17 μελλοθανάτων ήταν ο μόνος που
πέθαινε χάριν του Χριστού και του Ευαγγελίου Του. πέθανε με τα λόγια τούτα στο
στόμα του.»Πατέρα συγχώρησε τους γιατί δεν ξέρουν τι κάνουν». Τέτοια ήταν η
θαρραλέα αντιμετώπισης του θανάτου ώστε να φέρει έναν Μωαμεθανό ηγέτη εις
την επίγνωση της αλήθειας.
Σε όλα αυτά
τα τραγικά συμβάντα το βάλσαμο για την σύζυγο του ήταν τα λόγια του Αποστόλου
Παύλου στην προς Φιλιππισίους Επιστολή α:29 «διότι σ’ εσάς χαρίσθηκε το να
κάνετε αυτό προς χάριν του Χριστού όχι μόνον το να πιστεύετε εις Αυτόν αλλά και
να πάσχετε γι’ Αυτόν έχοντες ότι τον ίδιον αγώνα που είδατε να έχω και εγώ και
να ακούτε ότι τον έχω και τώρα».
Η σύζυγός του Αννέτα…
