ΠΑΤΕΡ ΗΜΩΝ
(Ευαγγελικών αρχών εκδόσεις «Λόγοι Ζωής 1974»Χρήστος Φραγκόπουλος)
-Πάτερ ημών ο εν τοις Ουρανοίς
==1==
-Κάποιος από τους σοφούς αυτού του κόσμου παρατηρώντας τα χάλια της κοινωνικής ζωής και την αθλιότητα που βασιλεύει γύρω μας και θέλοντας να κάνει χιούμορ είπε πως ο Θεός δημιούργησε τον κόσμο όπως ένα τεχνικός κατασκευάζει μια ατμομηχανή την έβαλε σε κίνηση και μόλις ξεκίνησε αυτή βιάστηκε να πηδήξει. Από τότε ο κόσμος πορεύεται σε μια τρελή και χωρίς σκοπό πορεία με μύριες συγκρούσεις και ανατροπές. Αυτό το πνεύμα επικρατεί σε πολλούς ανθρώπους. Βλέποντας το κακό την αδικία τη βία τα καθημερινά δράματα τα φορτώνουν όλα στο Θεό και με μεγάλη ευκολία τον κατηγορούν πως αδιαφόρησε και εγκατέλειψε τον κόσμο στην τύχη του.
-στο ίδιο καταλήγουν κάποιο άλλοι στρεφόμενοι στην αντίθετη κατεύθυνση και εξετάζοντας τα βάθη τους που τα βρίσκουν τόσο άδεια. Τους τρώει η μοναξιά. Πουθενά δεν μπορούν να βρουν λίγη αληθινή αγάπη που τόσο λαχταρά η ψυχή τους η ψυχή του κάθε ανθρώπου. Δηλαδή μπορεί να σκεφθεί ο καθένας μας. Είμαστε μονάχοι μας; Ορφανοί; Ο Θεός μας έριξε στη γη και μας άφησε στην τύχη μας στα χέρια της αθλιότητας μας;
-Ε λοιπόν αυτό είναι μεγάλο ψέμα. Μια άθλια συκοφαντία ένα σατανικό κατασκεύασμα. Δεν είμαστε μόνοι. Ούτε φυσικά ορφανοί. Έχουμε έναν Πατέρα που δεν τον χωρούν οι Ουρανοί
τα σύμπαντα. Έναν αληθινό πατέρα γεμάτο στοργή τρυφερότητα
αγάπη για τον άνθρωπο τον κάθε άνθρωπο προσωπικά. Δικός σου Πατέρας και δικός μου Πατέρας. Και μπορούμε να τον πλησιάσουμε με την προσευχή και να του μιλήσουμε. Να ανοίξουμε την καρδιά μας και να ζητήσουμε τα πολύτιμα δώρα του.
-Υπάρχει όμως μια μεγάλη αλήθεια στην κοινή αντίληψη της μοναξιάς και της αποξενώσεως μας από τον Θεόν. Μονάχα που δεν είναι ο θεός που μας εγκατέλειψε. Εμείς είμαστε που εγκαταλείψαμε τον Θεό. Τον διαγράψαμε από τη ζωή μας για να ακολουθήσουμε τους αμαρτωλούς δρόμους των επιθυμιών μας. Τότε μας φαινότανε εμπόδιο ο Θεός και η αγάπη του. Τον
θυμόμαστε τον Θεό μονάχα σαν βρισκόμαστε μπροστά σε μια χρεοκοπία ή όταν πρόκειται να μπούμε στο χειρουργείο για μια σοβαρή εγχείρηση. Αποξενωθήκαμε από τον Θεό και πνιγόμαστε
==2==
μέσα στην μοναξιά μας. Μα δεν συμβαίνει το ίδιο με όλους τους ανθρώπους. Υπάρχουν όμως και άλλοι που την καρδιά τους άνοιξαν στον Θεό. Μετανόησαν για την αμαρτία τους και ζήτησαν από το Θεό να τους επισκεφθεί με το Πνεύμα του και να τους χαρίσει μια καινούργια ζωή. Και το θαύμα αυτό έγινε. Και νοιώθουν από μέσα τους οι άνθρωποι αυτοί πως είναι γνήσια παιδιά του Θεού.(Ρωμαίους 8:16).
-Παιδιά του Θεού δεν είναι όλοι οι άνθρωποι. Το ξεκαθαρίζει ο λόγος του Θεού. Παιδιά του Θεού είναι αυτοί που τον αναγνωρίζουν σαν Πατέρα τους και αφού αναγεννήθηκαν
(Ιωάννης 3:3). Ζουν τώρα μέσα στο θέλημα του μέσα στην αγάπη του και αγαπούν να πράττουν ότι ο Πατέρας τους ο Ουράνιος αγαπά και παραγγέλλει. Οι άνθρωποι αυτοί έχουν μια χαρά ανείπωτη. Ποια δεν είναι μόνοι. Μιλούν στον άπειρο Θεό Δημιουργό του σύμπαντος με απλότητα και βεβαιότητα. Και ξέρουν ότι τους ακούει. Και παίρνουν απαντήσεις στις προσευχές τους. Και ο Θεός χαίρεται σαν μπορεί να δείξει την αγάπη του στα παιδιά του.
-Γιατί και συ να μην είσαι ένα γνήσιο αναμφισβήτητο παιδί του
Θεού.
-Γιατί και συ να μην απολαμβάνεις τη χαρά την ασφάλεια τη
γαλήνη που προσφέρει η πατρική αγκαλιά του Θεού;
-Γιατί και συ να μην έχεις την απόλαυση της καθημερινής επικοινωνίας με τον Ουράνιο Πατέρα;
«»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»
Αγιασθήτω Το Όνομα Σου
-Γύρω από το πρόσωπο του θεού ακούει κανείς κάθε μέρα από απλούς μα και καλλιεργημένους ανθρώπους τις μεγαλύτερες ανοησίες τις πιο παράλογες αλοκοτιές τα πιο εξωφρενικά λόγια. Γύρω από ένα τραπέζι καφενείου ή μέσα στη ζεστασιά ενός
χειμωνιάτικου βραδινού πίνοντας καφεδάκι τους ακούμε τον καθένα να λέγει και με τα λόγια να ζωγραφίζει τον Θεό όπως του αρέσει αυτήν την ώρα το δε κατασκεύασμα τους τις πιο πολλές φορές θυμίζει ζωγραφική παιδιών που κάνανε το πρώτο μάθημα ιχνογραφίας. ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>