Ευγνωμοσύνη στον Θεό και στις δοκιμασίες!
Aπόδοση: Συμεών Α. Iωαννίδης
03
3. Η ευγνώμων καρδιά είναι μια γεμάτη καρδιά, ενώ η αγνώμων καρδιά είναι άδεια.
Άσχετα από το πόσο λίγο μπορεί πραγματικά να συγκριθεί με τους άλλους, ο ευγνώμων άνθρωπος απολαμβάνει ένα αίσθημα πληρότητας. Αντίθετα, ο αγνώμων, άσχετα από το πόσο πολλά αγαθά έχει, θα ζει με ένα αυξανόμενο αίσθημα κενότητας στην καρδιά του. Ο αγνώμων μοιάζει με ένα δοχείο τρύπιο στον πάτο του, μέσα στο οποίο όσες ευλογίες κι αν βάλεις, διαρρέουν και το δοχείο παραμένει πάντα άδειο! Ο ευγνώμων άνθρωπος έχει απεριόριστη δυνατότητα ν’ απολαμβάνει πραγματικά τις ευλογίες που έχει.
Ο απόστολος Παύλος μάς δίνει ένα εξαίρετο παράδειγμα αυτής της αρχής. Η επιστολή του προς Φιλιππησίους είναι στην πραγματικότητα μια εκτενής ευχαριστήρια κάρτα, που την έγραψε για να εκφράσει την ευγνωμοσύνη του στους Φιλιππησίους πιστούς για ότι έκαναν για να καλύψουν τις υλικές ανάγκες του, καθώς εκείνος ταξίδευε ιδρύοντας εκκλησίες. Γράφει: «Και το ξέρετε βέβαια κι εσείς Φιλιππήσιοι ότι στην αρχή της διάδοσης του ευαγγελίου, όταν αναχώρησα από τη Μακεδονία, καμιά εκκλησία δεν άρχισε μαζί μου δοσοληψίες παρά μονάχα εσείς. Αφού ακόμα και στη Θεσσαλονίκη και μια και δυο φορές στείλατε βοήθημα για τις ανάγκες μου…» (Φιλ. 4:15,16).
Κι αφού έχει εκφράσει τις ολόκαρδες ευχαριστίες του για το πιο πρόσφατο δώρο τους, ο Παύλος γράφοντας μέσα από τα έγκατα μιας ρωμαϊκής φυλακής, και στερούμενος τα πάντα εκτός από τα πιο στοιχειώδη κάνει μια αξιοσημείωτη δήλωση. Λέει: «Πάντως τώρα πια τα έχω λάβει όλα και μου περισσεύουν κιόλας…» (Φιλ. 4:18). Ποιος άλλος παρά μονάχα ένας πραγματικά ευγνώμων άνθρωπος θα μπορούσε να αποτιμήσει την κατάστασή του στη φυλακή μ’ αυτές τις λέξεις!
Αν είμαστε ειλικρινείς, οι περισσότεροι από μας θα ομολογήσουμε πως αν ήμασταν εμείς σε μια τέτοια κατάσταση, η δική μας ευχαριστήρια κάρτα, σίγουρα θα περιελάμβανε μια απαρίθμηση των θυσιών που κάνουμε, του κόστους που πληρώνουμε, για να υπηρετήσουμε τον Κύριο, των ανέσεων που στερούμαστε, και των υλικών και πνευματικών αναγκών που αντιμετωπίζουμε.
Αλλ’ όχι ο απόστολος Παύλος! Από τα βάθη μιας ευγνώμονης καρδιάς ανακράζει ο Παύλος: «Τα έχω όλα και μου περισσεύουν κιόλας» (Φιλ. 4:18). Στην πραγματικότητα νιώθει τόσο ικανοποιημένος από την καλοσύνη του Θεού, που προχωρεί και βεβαιώνει ξανά τους αναγνώστες του, λέγοντάς τους, πως τα αγαθά του Θεού είναι τόσο άφθονα, που «θα καλύψει και κάθε δική σας ανάγκη με τρόπο ένδοξο, σύμφωνα με το μέτρο του δικού Του πλούτου μέσω του Ιησού Χριστού» (Φιλ. 4:19).
4. Οι ευγνώμονες άνθρωποι ικανοποιούνται εύκολα, ενώ τους αγνώμονες τους κατατρώει η πικρία και το παράπονο.
Ειδικοί που ασχολήθηκαν χρόνια με ανθρώπους που είναι μόνιμα δυστυχείς, που νιώθουν κατάθλιψη και που είναι συναισθηματικά ασταθείς, βεβαιώνουν πως αυτές οι διαταραχές προέρχονται τις πιο πολλές φορές από αγνώμονες καρδιές, άσχετα από οποιεσδήποτε εξωτερικές συνθήκες που φαινομενικά μπορούν να δίνουν κάποια εξήγηση.
Ο αγνώμων άνθρωπος μένει δεμένος με τα «δικαιώματά» του και γίνεται εύκολο θύμα απογοήτευσης και πικρίας, όταν διαψεύδονται οι προσδοκίες του από το Θεό ή τους συνανθρώπους του. Ενώ εκείνος που αναγνωρίζει στο Θεό όλα τα δικαιώματα, τα βλέπει όλα με μάτι ευγνωμοσύνης, προερχόμενα από το Θεό και δεν αφήνει στην καρδιά του χώρο για καταστροφικά εγωιστικά συναισθήματα.
Το αίσθημα της ευγνωμοσύνης έχει μια ισχυρή θεραπευτική δύναμη. Η καρδιά που είναι συνεχώς γεμάτη από ευγνωμοσύνη μένει ασφαλής από κείνες τις επιθέσεις της απογοήτευσης, της πικρίας, της αγανάκτησης, του θυμού, της μελαγχολίας, της κατάθλιψης, από τα οποία πάσχουν πολλοί θρησκευόμενοι άνθρωποι.
Στα σχόλιά του πάνω στο ευαγγέλιο του Ματθαίου ο Ματθαίος Χένρυ γράφει: «Η ευγνωμοσύνη είναι η καλύτερη απάντηση στις σκοτεινές και ανησυχητικές σκέψεις, και μπορεί ν’ αποδειχτεί ένα αποτελεσματικό μέσο για τη διάλυσή τους. Ύμνοι ευχαριστίας και δοξολογίας είναι ισχυρότατα καρδιοτονωτικά φάρμακα για αδυνατισμένες καρδιές και βοηθούν στη θεραπεία της μελαγχολίας. Όταν δε μας απομένει άλλη βοήθεια για τη θλίψη και το φόβο μπορεί να βρούμε πραγματική παρηγοριά στη φράση: «Σ’ ευχαριστώ, Ουράνιε Πατέρα».
Ένας άλλος σχολιαστής γράφει: «Η ευγνωμοσύνη είναι ένα εμβόλιο, ένα αντιτοξικό, ένα αντισηπτικό». Ένας άλλος θεολόγος διεύρυνε την αναλογία: «Η ευγνωμοσύνη μπορεί να γίνει ένα εμβόλιο που μπορεί να εμποδίσει την είσοδο μέσα στον άνθρωπο ενός αισθήματος θυμού και πικρίας». Όπως το αντιτοξικό εμποδίζει τις καταστροφικές επιδράσεις ορισμένων δηλητηρίων και ασθενειών, η ευγνωμοσύνη εξουδετερώνει το δηλητήριο της αναζήτησης κακού στους άλλους και της γκρίνιας. Όταν μας βρουν δυσκολίες, το αίσθημα της ευγνωμοσύνης αποδεικνύεται ανακουφιστικό αντισηπτικό.
>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>
Ευγνωμοσύνη στον Θεό και στις δοκιμασίες!
Aπόδοση: Συμεών Α. Iωαννίδης
