ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟ ΜΗΝΥΜΑ ΕΛΠΙΔΑΣ ΚΑΙ ΖΩΗΣ
ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΜΕ ΤΙς ΌΜΟΡΦΕΣ ΔΙΑΔΑΚΤΙΚΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΟΥ ΑΔΕΛΦΟΥΜΑΣ:
Stavros Barotsakis
Εφεσ.4:32. γίνεσθε δε εις αλλήλους χρηστοί, εύσπλαγχνοι, συγχωρούντες αλλήλους, καθώς ο Θεός συνεχώρησεν εσάς διά του Χριστού.
Πως μπορείς να συγχωρήσεις κάποιον,αν έχει σκοτώσει το παιδί σου;
Ίσως με την χάρη του Θεού,η διάθεση εκδίκησης να έφευγε από την καρδιά μας,αν μας συνέβαινε ποτέ κάτι τέτοιο,όμως οι περισσότεροι από μας δεν θα θέλαμε ποτέ ξανά να δούμε αυτόν τον άνθρωπο που έγινε φονιάς ...του παιδιού μας,ούτε φυσικά ποτέ να τον βοηθήσουμε.Ένας πατέρας όμως πιστός του Χριστού,του οποίου η ιστορία γράφτηκε στις εφημερίδες σε χώρα της Ευρώπης,αντέδρασε τελείως διαφορετικά.Κάποιος άνθρωπος πυροβόλησε και σκότωσε το γιο του,και αφού έγινε η δίκη κλείστηκε στη φυλακή.Εκεί ο πατέρας του παιδιού τον επισκεπτόταν συχνά και του μιλούσε για τον Ιησού Χριστό,και για την σωτηρία που προσφέρει με το έργο της θυσίας του Σταυρού.
Ο φονιάς του παιδιού του πίστεψε στον Χριστό,και η ζωή του άλλαξε μέσα στη φυλακή.Όταν μετά από χρόνια απελευθερώθηκε από την φυλακή,συνέχισε να έχει σχέσεις με τον χριστιανό πατέρα,που τώρα πια είχε γίνει κατά κάποιο τρόπο δικός του πνευματικός πατέρας.
Δεν υπάρχει μέσα στον άνθρωπο τέτοια δύναμη,να συγχωρεί τον φονιά του παιδιού του.Υπάρχει όμως η δύναμη του Θεού,που όταν κατοικεί μέσα στην καρδιά μας μπορεί τα πάντα.Χωρίς τον Χριστό δεν μπορούμε να εφαρμόσουμε τις εντολές Του.Χωρίς αναγέννηση που το Άγιο Πνεύμα ενεργεί μέσα μας,δεν μπορούμε να υπακούσουμε στον Λόγο Του.Για να γίνουν πράξη τα Λόγια Του στη ζωή μας,πρέπει να τα βάλει μέσα μας,και να ζει ο Ίδιος στη καρδιά μας.
Εκείνος σμιλεύει τον χαρακτήρα Του μέσα μας, η αγάπη Του πλημμυρίζει την ύπαρξή μας,και μας κάνει ανθρώπους αγάπης και συγχωρητικότητας
“””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””
Stavros Barotsakis
Β' Κοριν.6:2.Εν καιρώ δεκτώ επήκουσά σου και εν ημέρα σωτηρίας σε εβοήθησα• ιδού, τώρα καιρός ευπρόσδεκτος, ιδού, τώρα ημέρα σωτηρίας•
Ένας ναύτης είχε κάποια συμπτώματα,που του προκάλεσαν ανησυχία και τον έκαναν να πάει στο γιατρό.Οι εξετάσεις επιβεβαίωσαν τους χειρότερους φόβους του.Οι μέρες του ήταν μετρημένες,και συντριμμένος από τη διάγνωση,μπήκε σε ένα κουρείο για το τελευταίο του κούρεμα.Ό...ταν ήρθε η σειρά του,είπε στον κουρέα.
- Φρόντισε να με κουρέψεις καλά,γιατί είναι το τελευταίο μου κούρεμα.Μ'αυτό θα πάω στην κόλαση.
Ο κουρέας που ήταν πιστός άνθρωπος,με διακριτικότητα ζήτησε να μάθει την ιστορία που κρυβόταν,πίσω από την σαρκαστική φράση του πελάτη του.
Ο ναύτης του είπε για την ασθένειά του,και ο κουρέας τότε άρχισε να του μιλάει για την ελπίδα που είχε στην καρδιά του,και ότι θα πήγαινε κοντά στον Χριστό όταν θα πέθαινε.Του είπε ότι κι εκείνος θα μπορούσε να πάει με τον Χριστό,αν μετανοούσε για την αμαρτωλή του ζωή,και ζητούσε από τον Χριστό να τον σώσει.
Το κούρεμα τελείωσε και ο ναύτης έφυγε.
Σε λίγο καιρό μπήκε στο νοσοκομείο,αλλά η περίπτωσή του δεν έπαιρνε χειρουργείο,ούτε κάποια άλλη θεραπεία.
Έμεινε εκεί ώσπου σε λίγες μέρες πέθανε.Λίγες εβδομάδες αργότερα μια νοσοκόμα,παρέδωσε στον κουρέα ένα σημείωμα του ναύτη,που είχε γράψει σε ένα κομμάτι χαρτί με τρεμάμενα χέρια.
" Όχι για την κόλαση,αλλά στη δόξα μαζί τον Χριστό" !!!
Κάθε ψυχή είναι πολύτιμη στα μάτια του Θεού.Επιτρέπει συνθήκες στη ζωή μας,γεγονότα και καταστάσεις,που θα μας οδηγήσουν σε ταπείνωση και μετάνοια.Υπάρχει όμως και η περίπτωση,αντί να μαλακώσει και να συντριβεί η καρδιά μας,να σκληρύνει και να πετρώσει.Ίσως όμως να μην έχουμε άλλη ευκαιρία,γι αυτό σήμερα είναι ο καιρός,σήμερα είναι ημέρα σωτηρίας
……………………………………………….
Stavros Barotsakis
Β' Τιμ.3:5...έχοντες μεν μορφήν ευσεβείας, ηρνημένοι δε την δύναμιν αυτής...
Η παρακάτω ιστορία συνέβη τον περασμένο αιώνα,η νοοτροπία όμως που φανερώνει είναι καταπληκτικά επίκαιρη.
Μια κοντέσα έψαχνε δάσκαλο για τον εξάχρονο γιο της.Της λοιπόν συνέστησαν έναν αξιόλογο άνθρωπο,που αργότερα έγινε γνωστός σαν σπουδαίος ποιητής.
Η κοντέσα τον κάλεσε να μιλήσουν,και του λέει...
... - Σας παρακαλώ μην κάνατε τον γιο μου λόγιο.Το μόνο που θέλω είναι να έχει κάποια γνώση ξένων γλωσσών,γεωγραφίας,ιστορίας,μαθηματικών και χημείας.
Και το κυριότερο να μην τον μετατρέψετε σε ευλαβή και προσευχόμενο χριστιανό.
- Θα είμαι βέβαια ευχαριστημένη να μάθει της Δέκα Εντολές,το Πάτερ ημών,το Πιστεύω,και να πηγαίνει στην εκκλησία της Κυριακές.Αλλά μέχρι εκεί.
Ο άνθρωπος εκείνος αφού την άκουσε προσεκτικά,της απάντησε...
- Κυρία,αν αυτά είναι όλα κι όλα που ζητάτε,σας προτείνω να πάρετε ένα μπογιατζή για δάσκαλο του παιδιού σας.Έτσι η παιδεία του θα είναι πολύ επιφανειακή,όπως την θέλετε!!! Και κάνοντας υπόκλιση,έφυγε.
Αν δεν θέλουμε να φύγει από την ζωή μας ο Ιησούς Χριστός,μην Του ζητάμε επιφανειακά κουκουλώματα,και εξωτερικά διορθώματα.Δεν θα καταδεχθεί ποτέ να έρθει υπό όρους στην καρδιά μας.Ο Κύριός μας καυτηρίασε έντονα την υποκρισία και προσποιητή ευσέβεια των θρησκευόμενων Φαρισαίων.
Δεν ήρθε για να μας βάλει μια επίστρωση θρησκευτικότητας,ηθικότητας,και εκκλησιαστικής ζωής.Έχυσε το Αίμα Του το Άγιο για να μας καθαρίσει ριζικά,και για να Του ανήκουμε ολοκληρωτικά.
‘’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’
..Stavros Barotsakis
Ας ζητή όμως μετά πίστεως, χωρίς να διστάζη παντελώς• διότι ο διστάζων ομοιάζει με κύμα θαλάσσης κινούμενον υπό ανέμων και συνταραττόμενον.Ιάκ.1.6
Η ιστορία μιλάει για κάποιον άνθρωπο που πήρε άδεια να ανοίξει μια ταβέρνα σε μια μικρή πόλη.
Τα μέλη της τοπικής εκκλησίας αντέδρασαν γι αυτήν την προοπτική κι έτσι άρχισαν να προσεύχονται στον Θεό να παρέμβει.Λίγες μέρες πριν ανοίξει η ταβέρνα,ένας κ...εραυνός έπεσε στο κτήριο και το έκαψε εντελώς.Οι άνθρωποι της εκκλησίας έμειναν έκπληκτοι,αλλά και ευχαριστημένοι,μέχρι που πήραν την είδηση πως ο ταβερνιάρης τους έκανε μήνυση. Θεωρούσε υπεύθυνες τις προσευχές τους για το κάψιμο της ταβέρνας του.Στο δικαστήριο όμως αρνήθηκαν την κατηγορία.Ο δικαστής άκουσε προσεκτικά και τις δύο πλευρές,και στο τέλος αποφάνθηκε...
- Στο σημείο αυτό δεν μπορώ να αποφασίσω,αλλά απ ότι φαίνεται ο ταβερνιάρης πιστεύει στην αποτελεσματικότητα της προσευχής,ενώ οι άνθρωποι της εκκλησίας δεν πιστεύουν!!!
Ας προσέξουμε λοιπόν μήπως οι προσευχές μας δεν τιμούν τον Πατέρα μας.
Ας ελέγξουμε μήπως η πίστη μας δεν αφήνει την δύναμη του Θεού μας να μεγαλουργήσει στη ζωή μας.Ο Θεός είναι πιστός στις υποσχέσεις Του,και γενναιόδωρος στις απαντήσεις Του. Όμως εμείς έχουμε τα μάτια μας ανοιχτά να τις αναγνωρίσουμε και να Τον ευχαριστούμε;
Ζητούμε από τον Κύριό μας θαύματα,κι όταν μας τα δίνει δεν είμαστε έτοιμοι να επωμιστούμε την ευθύνη τους; Οραματιζόμαστε εξάπλωση του έργου Του, κι όταν Εκείνος ανοίγει τις πόρτες στην υπηρεσία του ευαγγελίου Του, ζαρώνουμε και οπισθοχωρούμε φοβισμένοι;
Αύξησε Κύριε την πίστη μας σε Σένα,όποιο κι αν είναι το κόστος. Να μην κάνουμε πίσω,να μη λοξεύουμε,και να μην υποχωρούμε.Να μην χαμηλώνουμε την σημαία της χάρης Σου από φόβο,αλλά με θάρρος και με παρρησία να δίνουμε την μαρτυρία μας για Σένα...
…………………………………….
Ας ζητή όμως μετά πίστεως, χωρίς να διστάζη παντελώς• διότι ο διστάζων ομοιάζει με κύμα θαλάσσης κινούμενον υπό ανέμων και συνταραττόμενον.Ιάκ.1.6
Η ιστορία μιλάει για κάποιον άνθρωπο που πήρε άδεια να ανοίξει μια ταβέρνα σε μια μικρή πόλη.
Τα μέλη της τοπικής εκκλησίας αντέδρασαν γι αυτήν την προοπτική κι έτσι άρχισαν να προσεύχονται στον Θεό να παρέμβει.Λίγες μέρες πριν ανοίξει η ταβέρνα,ένας κ...εραυνός έπεσε στο κτήριο και το έκαψε εντελώς.Οι άνθρωποι της εκκλησίας έμειναν έκπληκτοι,αλλά και ευχαριστημένοι,μέχρι που πήραν την είδηση πως ο ταβερνιάρης τους έκανε μήνυση. Θεωρούσε υπεύθυνες τις προσευχές τους για το κάψιμο της ταβέρνας του.Στο δικαστήριο όμως αρνήθηκαν την κατηγορία.Ο δικαστής άκουσε προσεκτικά και τις δύο πλευρές,και στο τέλος αποφάνθηκε...
- Στο σημείο αυτό δεν μπορώ να αποφασίσω,αλλά απ ότι φαίνεται ο ταβερνιάρης πιστεύει στην αποτελεσματικότητα της προσευχής,ενώ οι άνθρωποι της εκκλησίας δεν πιστεύουν!!!
Ας προσέξουμε λοιπόν μήπως οι προσευχές μας δεν τιμούν τον Πατέρα μας.
Ας ελέγξουμε μήπως η πίστη μας δεν αφήνει την δύναμη του Θεού μας να μεγαλουργήσει στη ζωή μας.Ο Θεός είναι πιστός στις υποσχέσεις Του,και γενναιόδωρος στις απαντήσεις Του. Όμως εμείς έχουμε τα μάτια μας ανοιχτά να τις αναγνωρίσουμε και να Τον ευχαριστούμε;
Ζητούμε από τον Κύριό μας θαύματα,κι όταν μας τα δίνει δεν είμαστε έτοιμοι να επωμιστούμε την ευθύνη τους; Οραματιζόμαστε εξάπλωση του έργου Του, κι όταν Εκείνος ανοίγει τις πόρτες στην υπηρεσία του ευαγγελίου Του, ζαρώνουμε και οπισθοχωρούμε φοβισμένοι;
Αύξησε Κύριε την πίστη μας σε Σένα,όποιο κι αν είναι το κόστος. Να μην κάνουμε πίσω,να μη λοξεύουμε,και να μην υποχωρούμε.Να μην χαμηλώνουμε την σημαία της χάρης Σου από φόβο,αλλά με θάρρος και με παρρησία να δίνουμε την μαρτυρία μας για Σένα...
……………………………………..
Stavros Barotsakis
Ψαλμοί 116:8.Διότι ελύτρωσας την ψυχήν μου εκ θανάτου, τους οφθαλμούς μου από δακρύων, τους πόδας μου από ολισθήματος.
Στη Γαλλία τον 19ο αιώνα ζούσε μια τυφλή καπέλα,που είχε μάθει να διαβάζει με τα δάκτυλά της ψηλαφώντας.Η μελέτη της Αγίας Γραφής αποτελούσε γι αυτήν μεγάλη παρηγοριά.Κάποτε όμως λόγο μιας χειρωνακτικής δουλειάς που έκανε, άρχισε να χάνει σιγά-σιγά και την ευαισθησία των ακροδακ...τύλων της, ώσπου ήρθε η μέρα που κατάλαβε ότι δεν μπορούσε πια ψηλαφώντας να ξεχωρίσει τα γράμματα.
Ήταν πολύ μεγάλη η απογοήτευσή της και άρχισε να κλαίει.
Καθώς έκλαιγε έφερε την Βίβλο στα χείλη της,για να την αποχαιρετίσει με ένα φιλί.
Με έκπληξη τότε διαπίστωσε ότι τα χείλη της ήταν πολύ ποιο ευαίσθητα στην αφή από τα δάκτυλά της,και μπορούσε να διαβάσει έτσι πολύ ποιο καθαρά το κείμενο.Η χαρά της ήταν απερίγραπτη!!!
Ας αφήσουμε αδελφοί/ες μου κάθε θέμα που μας απασχολεί στα πόδια του Κυρίου μας.
Αυτός έχει τη λύση.Θα μας σκουπίσει τα δάκρυα,θα ανακουφίσει την ψυχή μας από το βάρος της,και θα μας χαρίσει θαυμαστές λύσεις και απρόσμενες.
Δεν υπάρχει περίπτωση ν αγαπάς και να θέλεις τον Λόγο Του,και να μη σου βρει τρόπο να τον έχεις και να τον μελετάς.
Σε όλες τις δυσκολίες μπορεί να μας βοηθήσει να τις ξεπεράσουμε.
Μάθε μας Κύριε να εμπιστευόμαστε την αγάπη και την σοφία Σου σε κάθε τομέα τις ζωής μας...
tavros Barotsakis
Ιωάν.5:24. Αληθώς, αληθώς σας λέγω ότι ο ακούων τον λόγον μου και πιστεύων εις τον πέμψαντά με έχει ζωήν αιώνιον, και εις κρίσιν δεν έρχεται, αλλά μετέβη εκ του θανάτου εις την ζωήν.
Ένα τρένο περνούσε από το πίσω μέρος ενός νεκροταφείου. Ανάμεσα στους επιβάτες ήταν και μια μητέρα με το παιδάκι της.Το παιδί μόλις είδε τους λευκούς σταυρούς με τις πλάκες και τα λουλούδια,ρώτησε τρομαγμένο την μαμά... του.
- Μαμά όλοι αυτοί εδώ είναι πεθαμένοι;
Σκεφτική η μαμά του,του απάντησε θλιμμένα.
- Ναι παιδί μου,οι ποιο πολλοί είναι πεθαμένοι!!!
Μια κυρία από δίπλα που άκουγε,απόρησε τώρα με την σειρά της για τα καλά.
- Οι ποιο πολλοί; Τι εννοείτε κυρία μου;
- Να σας εξηγήσω αγαπητή μου.Οι ποιο πολλοί άνθρωποι πεθαίνουν χωρίς να έχουν τον Χριστό στην καρδιά τους,και πάνε στην αιώνια απώλεια.Λίγοι όμως αγκαλιάζουν με πίστη το έργο Του στον σταυρό,που τους έπλυνε από τις αμαρτίες τους,και φεύγοντας απ αυτόν τον κόσμο πηγαίνουν να Τον συναντήσουν στον ουρανό.
Δεν μπορούμε λοιπόν να τους πούμε αυτούς πεθαμένους αφού ζουν,και θα ζουν αιώνια μαζί Του.Αντίθετα όλοι αυτοί γύρω μας,έξω από τους τάφους του νεκροταφείου,που ζουν και κινούνται κανονικά,είναι χωρίς τον Χριστό πεθαμένοι!! Αφού μονάχα ο Χριστός είναι η ΖΩΗ.
Η διαφορά με τους άλλους νεκρούς είναι,ότι αυτοί έχουν ακόμη το περιθώριο και την ευκαιρία να μετανοήσουν και να επιστρέψουν στον Σωτήρα Χριστό,για ν αποκτήσουν κι αυτοί ζωή αιώνια!! Και αυτό το εύχομαι για όλους τους ανθρώπους,αλλά και για σας αγαπητή μου.
Μεγάλη αλήθεια που δεν τη λέει η κυρία της ιστορίας μας,αλλά ο Ίδιος ο Κύριός μας,στο παραπάνω εδάφιο Ιωάν.5:24.Μόνο που λίγο ποιο κάτω στο 5:40,με πόνο μας λέει...πλην δεν θέλετε να έρθετε προς εμέ,για να έχετε ζωή.
Αν δεν έχεις πάρει την απόφαση φίλε/η μου να τον ακολουθήσεις,τώρα είναι η ευκαιρία όσο υπάρχει το σήμερα, γιατί το αύριο δεν μας ανήκει
……………………………………………..
ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΜΕ ΤΙς ΌΜΟΡΦΕΣ ΔΙΑΔΑΚΤΙΚΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΟΥ ΑΔΕΛΦΟΥΜΑΣ:
Stavros Barotsakis
Εφεσ.4:32. γίνεσθε δε εις αλλήλους χρηστοί, εύσπλαγχνοι, συγχωρούντες αλλήλους, καθώς ο Θεός συνεχώρησεν εσάς διά του Χριστού.
Πως μπορείς να συγχωρήσεις κάποιον,αν έχει σκοτώσει το παιδί σου;
Ίσως με την χάρη του Θεού,η διάθεση εκδίκησης να έφευγε από την καρδιά μας,αν μας συνέβαινε ποτέ κάτι τέτοιο,όμως οι περισσότεροι από μας δεν θα θέλαμε ποτέ ξανά να δούμε αυτόν τον άνθρωπο που έγινε φονιάς ...του παιδιού μας,ούτε φυσικά ποτέ να τον βοηθήσουμε.Ένας πατέρας όμως πιστός του Χριστού,του οποίου η ιστορία γράφτηκε στις εφημερίδες σε χώρα της Ευρώπης,αντέδρασε τελείως διαφορετικά.Κάποιος άνθρωπος πυροβόλησε και σκότωσε το γιο του,και αφού έγινε η δίκη κλείστηκε στη φυλακή.Εκεί ο πατέρας του παιδιού τον επισκεπτόταν συχνά και του μιλούσε για τον Ιησού Χριστό,και για την σωτηρία που προσφέρει με το έργο της θυσίας του Σταυρού.
Ο φονιάς του παιδιού του πίστεψε στον Χριστό,και η ζωή του άλλαξε μέσα στη φυλακή.Όταν μετά από χρόνια απελευθερώθηκε από την φυλακή,συνέχισε να έχει σχέσεις με τον χριστιανό πατέρα,που τώρα πια είχε γίνει κατά κάποιο τρόπο δικός του πνευματικός πατέρας.
Δεν υπάρχει μέσα στον άνθρωπο τέτοια δύναμη,να συγχωρεί τον φονιά του παιδιού του.Υπάρχει όμως η δύναμη του Θεού,που όταν κατοικεί μέσα στην καρδιά μας μπορεί τα πάντα.Χωρίς τον Χριστό δεν μπορούμε να εφαρμόσουμε τις εντολές Του.Χωρίς αναγέννηση που το Άγιο Πνεύμα ενεργεί μέσα μας,δεν μπορούμε να υπακούσουμε στον Λόγο Του.Για να γίνουν πράξη τα Λόγια Του στη ζωή μας,πρέπει να τα βάλει μέσα μας,και να ζει ο Ίδιος στη καρδιά μας.
Εκείνος σμιλεύει τον χαρακτήρα Του μέσα μας, η αγάπη Του πλημμυρίζει την ύπαρξή μας,και μας κάνει ανθρώπους αγάπης και συγχωρητικότητας
“””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””
Stavros Barotsakis
Β' Κοριν.6:2.Εν καιρώ δεκτώ επήκουσά σου και εν ημέρα σωτηρίας σε εβοήθησα• ιδού, τώρα καιρός ευπρόσδεκτος, ιδού, τώρα ημέρα σωτηρίας•
Ένας ναύτης είχε κάποια συμπτώματα,που του προκάλεσαν ανησυχία και τον έκαναν να πάει στο γιατρό.Οι εξετάσεις επιβεβαίωσαν τους χειρότερους φόβους του.Οι μέρες του ήταν μετρημένες,και συντριμμένος από τη διάγνωση,μπήκε σε ένα κουρείο για το τελευταίο του κούρεμα.Ό...ταν ήρθε η σειρά του,είπε στον κουρέα.
- Φρόντισε να με κουρέψεις καλά,γιατί είναι το τελευταίο μου κούρεμα.Μ'αυτό θα πάω στην κόλαση.
Ο κουρέας που ήταν πιστός άνθρωπος,με διακριτικότητα ζήτησε να μάθει την ιστορία που κρυβόταν,πίσω από την σαρκαστική φράση του πελάτη του.
Ο ναύτης του είπε για την ασθένειά του,και ο κουρέας τότε άρχισε να του μιλάει για την ελπίδα που είχε στην καρδιά του,και ότι θα πήγαινε κοντά στον Χριστό όταν θα πέθαινε.Του είπε ότι κι εκείνος θα μπορούσε να πάει με τον Χριστό,αν μετανοούσε για την αμαρτωλή του ζωή,και ζητούσε από τον Χριστό να τον σώσει.
Το κούρεμα τελείωσε και ο ναύτης έφυγε.
Σε λίγο καιρό μπήκε στο νοσοκομείο,αλλά η περίπτωσή του δεν έπαιρνε χειρουργείο,ούτε κάποια άλλη θεραπεία.
Έμεινε εκεί ώσπου σε λίγες μέρες πέθανε.Λίγες εβδομάδες αργότερα μια νοσοκόμα,παρέδωσε στον κουρέα ένα σημείωμα του ναύτη,που είχε γράψει σε ένα κομμάτι χαρτί με τρεμάμενα χέρια.
" Όχι για την κόλαση,αλλά στη δόξα μαζί τον Χριστό" !!!
Κάθε ψυχή είναι πολύτιμη στα μάτια του Θεού.Επιτρέπει συνθήκες στη ζωή μας,γεγονότα και καταστάσεις,που θα μας οδηγήσουν σε ταπείνωση και μετάνοια.Υπάρχει όμως και η περίπτωση,αντί να μαλακώσει και να συντριβεί η καρδιά μας,να σκληρύνει και να πετρώσει.Ίσως όμως να μην έχουμε άλλη ευκαιρία,γι αυτό σήμερα είναι ο καιρός,σήμερα είναι ημέρα σωτηρίας
……………………………………………….
Stavros Barotsakis
Β' Τιμ.3:5...έχοντες μεν μορφήν ευσεβείας, ηρνημένοι δε την δύναμιν αυτής...
Η παρακάτω ιστορία συνέβη τον περασμένο αιώνα,η νοοτροπία όμως που φανερώνει είναι καταπληκτικά επίκαιρη.
Μια κοντέσα έψαχνε δάσκαλο για τον εξάχρονο γιο της.Της λοιπόν συνέστησαν έναν αξιόλογο άνθρωπο,που αργότερα έγινε γνωστός σαν σπουδαίος ποιητής.
Η κοντέσα τον κάλεσε να μιλήσουν,και του λέει...
... - Σας παρακαλώ μην κάνατε τον γιο μου λόγιο.Το μόνο που θέλω είναι να έχει κάποια γνώση ξένων γλωσσών,γεωγραφίας,ιστορίας,μαθηματικών και χημείας.
Και το κυριότερο να μην τον μετατρέψετε σε ευλαβή και προσευχόμενο χριστιανό.
- Θα είμαι βέβαια ευχαριστημένη να μάθει της Δέκα Εντολές,το Πάτερ ημών,το Πιστεύω,και να πηγαίνει στην εκκλησία της Κυριακές.Αλλά μέχρι εκεί.
Ο άνθρωπος εκείνος αφού την άκουσε προσεκτικά,της απάντησε...
- Κυρία,αν αυτά είναι όλα κι όλα που ζητάτε,σας προτείνω να πάρετε ένα μπογιατζή για δάσκαλο του παιδιού σας.Έτσι η παιδεία του θα είναι πολύ επιφανειακή,όπως την θέλετε!!! Και κάνοντας υπόκλιση,έφυγε.
Αν δεν θέλουμε να φύγει από την ζωή μας ο Ιησούς Χριστός,μην Του ζητάμε επιφανειακά κουκουλώματα,και εξωτερικά διορθώματα.Δεν θα καταδεχθεί ποτέ να έρθει υπό όρους στην καρδιά μας.Ο Κύριός μας καυτηρίασε έντονα την υποκρισία και προσποιητή ευσέβεια των θρησκευόμενων Φαρισαίων.
Δεν ήρθε για να μας βάλει μια επίστρωση θρησκευτικότητας,ηθικότητας,και εκκλησιαστικής ζωής.Έχυσε το Αίμα Του το Άγιο για να μας καθαρίσει ριζικά,και για να Του ανήκουμε ολοκληρωτικά.
‘’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’
..Stavros Barotsakis
Ας ζητή όμως μετά πίστεως, χωρίς να διστάζη παντελώς• διότι ο διστάζων ομοιάζει με κύμα θαλάσσης κινούμενον υπό ανέμων και συνταραττόμενον.Ιάκ.1.6
Η ιστορία μιλάει για κάποιον άνθρωπο που πήρε άδεια να ανοίξει μια ταβέρνα σε μια μικρή πόλη.
Τα μέλη της τοπικής εκκλησίας αντέδρασαν γι αυτήν την προοπτική κι έτσι άρχισαν να προσεύχονται στον Θεό να παρέμβει.Λίγες μέρες πριν ανοίξει η ταβέρνα,ένας κ...εραυνός έπεσε στο κτήριο και το έκαψε εντελώς.Οι άνθρωποι της εκκλησίας έμειναν έκπληκτοι,αλλά και ευχαριστημένοι,μέχρι που πήραν την είδηση πως ο ταβερνιάρης τους έκανε μήνυση. Θεωρούσε υπεύθυνες τις προσευχές τους για το κάψιμο της ταβέρνας του.Στο δικαστήριο όμως αρνήθηκαν την κατηγορία.Ο δικαστής άκουσε προσεκτικά και τις δύο πλευρές,και στο τέλος αποφάνθηκε...
- Στο σημείο αυτό δεν μπορώ να αποφασίσω,αλλά απ ότι φαίνεται ο ταβερνιάρης πιστεύει στην αποτελεσματικότητα της προσευχής,ενώ οι άνθρωποι της εκκλησίας δεν πιστεύουν!!!
Ας προσέξουμε λοιπόν μήπως οι προσευχές μας δεν τιμούν τον Πατέρα μας.
Ας ελέγξουμε μήπως η πίστη μας δεν αφήνει την δύναμη του Θεού μας να μεγαλουργήσει στη ζωή μας.Ο Θεός είναι πιστός στις υποσχέσεις Του,και γενναιόδωρος στις απαντήσεις Του. Όμως εμείς έχουμε τα μάτια μας ανοιχτά να τις αναγνωρίσουμε και να Τον ευχαριστούμε;
Ζητούμε από τον Κύριό μας θαύματα,κι όταν μας τα δίνει δεν είμαστε έτοιμοι να επωμιστούμε την ευθύνη τους; Οραματιζόμαστε εξάπλωση του έργου Του, κι όταν Εκείνος ανοίγει τις πόρτες στην υπηρεσία του ευαγγελίου Του, ζαρώνουμε και οπισθοχωρούμε φοβισμένοι;
Αύξησε Κύριε την πίστη μας σε Σένα,όποιο κι αν είναι το κόστος. Να μην κάνουμε πίσω,να μη λοξεύουμε,και να μην υποχωρούμε.Να μην χαμηλώνουμε την σημαία της χάρης Σου από φόβο,αλλά με θάρρος και με παρρησία να δίνουμε την μαρτυρία μας για Σένα...
…………………………………….
Ας ζητή όμως μετά πίστεως, χωρίς να διστάζη παντελώς• διότι ο διστάζων ομοιάζει με κύμα θαλάσσης κινούμενον υπό ανέμων και συνταραττόμενον.Ιάκ.1.6
Η ιστορία μιλάει για κάποιον άνθρωπο που πήρε άδεια να ανοίξει μια ταβέρνα σε μια μικρή πόλη.
Τα μέλη της τοπικής εκκλησίας αντέδρασαν γι αυτήν την προοπτική κι έτσι άρχισαν να προσεύχονται στον Θεό να παρέμβει.Λίγες μέρες πριν ανοίξει η ταβέρνα,ένας κ...εραυνός έπεσε στο κτήριο και το έκαψε εντελώς.Οι άνθρωποι της εκκλησίας έμειναν έκπληκτοι,αλλά και ευχαριστημένοι,μέχρι που πήραν την είδηση πως ο ταβερνιάρης τους έκανε μήνυση. Θεωρούσε υπεύθυνες τις προσευχές τους για το κάψιμο της ταβέρνας του.Στο δικαστήριο όμως αρνήθηκαν την κατηγορία.Ο δικαστής άκουσε προσεκτικά και τις δύο πλευρές,και στο τέλος αποφάνθηκε...
- Στο σημείο αυτό δεν μπορώ να αποφασίσω,αλλά απ ότι φαίνεται ο ταβερνιάρης πιστεύει στην αποτελεσματικότητα της προσευχής,ενώ οι άνθρωποι της εκκλησίας δεν πιστεύουν!!!
Ας προσέξουμε λοιπόν μήπως οι προσευχές μας δεν τιμούν τον Πατέρα μας.
Ας ελέγξουμε μήπως η πίστη μας δεν αφήνει την δύναμη του Θεού μας να μεγαλουργήσει στη ζωή μας.Ο Θεός είναι πιστός στις υποσχέσεις Του,και γενναιόδωρος στις απαντήσεις Του. Όμως εμείς έχουμε τα μάτια μας ανοιχτά να τις αναγνωρίσουμε και να Τον ευχαριστούμε;
Ζητούμε από τον Κύριό μας θαύματα,κι όταν μας τα δίνει δεν είμαστε έτοιμοι να επωμιστούμε την ευθύνη τους; Οραματιζόμαστε εξάπλωση του έργου Του, κι όταν Εκείνος ανοίγει τις πόρτες στην υπηρεσία του ευαγγελίου Του, ζαρώνουμε και οπισθοχωρούμε φοβισμένοι;
Αύξησε Κύριε την πίστη μας σε Σένα,όποιο κι αν είναι το κόστος. Να μην κάνουμε πίσω,να μη λοξεύουμε,και να μην υποχωρούμε.Να μην χαμηλώνουμε την σημαία της χάρης Σου από φόβο,αλλά με θάρρος και με παρρησία να δίνουμε την μαρτυρία μας για Σένα...
……………………………………..
Stavros Barotsakis
Ψαλμοί 116:8.Διότι ελύτρωσας την ψυχήν μου εκ θανάτου, τους οφθαλμούς μου από δακρύων, τους πόδας μου από ολισθήματος.
Στη Γαλλία τον 19ο αιώνα ζούσε μια τυφλή καπέλα,που είχε μάθει να διαβάζει με τα δάκτυλά της ψηλαφώντας.Η μελέτη της Αγίας Γραφής αποτελούσε γι αυτήν μεγάλη παρηγοριά.Κάποτε όμως λόγο μιας χειρωνακτικής δουλειάς που έκανε, άρχισε να χάνει σιγά-σιγά και την ευαισθησία των ακροδακ...τύλων της, ώσπου ήρθε η μέρα που κατάλαβε ότι δεν μπορούσε πια ψηλαφώντας να ξεχωρίσει τα γράμματα.
Ήταν πολύ μεγάλη η απογοήτευσή της και άρχισε να κλαίει.
Καθώς έκλαιγε έφερε την Βίβλο στα χείλη της,για να την αποχαιρετίσει με ένα φιλί.
Με έκπληξη τότε διαπίστωσε ότι τα χείλη της ήταν πολύ ποιο ευαίσθητα στην αφή από τα δάκτυλά της,και μπορούσε να διαβάσει έτσι πολύ ποιο καθαρά το κείμενο.Η χαρά της ήταν απερίγραπτη!!!
Ας αφήσουμε αδελφοί/ες μου κάθε θέμα που μας απασχολεί στα πόδια του Κυρίου μας.
Αυτός έχει τη λύση.Θα μας σκουπίσει τα δάκρυα,θα ανακουφίσει την ψυχή μας από το βάρος της,και θα μας χαρίσει θαυμαστές λύσεις και απρόσμενες.
Δεν υπάρχει περίπτωση ν αγαπάς και να θέλεις τον Λόγο Του,και να μη σου βρει τρόπο να τον έχεις και να τον μελετάς.
Σε όλες τις δυσκολίες μπορεί να μας βοηθήσει να τις ξεπεράσουμε.
Μάθε μας Κύριε να εμπιστευόμαστε την αγάπη και την σοφία Σου σε κάθε τομέα τις ζωής μας...
tavros Barotsakis
Ιωάν.5:24. Αληθώς, αληθώς σας λέγω ότι ο ακούων τον λόγον μου και πιστεύων εις τον πέμψαντά με έχει ζωήν αιώνιον, και εις κρίσιν δεν έρχεται, αλλά μετέβη εκ του θανάτου εις την ζωήν.
Ένα τρένο περνούσε από το πίσω μέρος ενός νεκροταφείου. Ανάμεσα στους επιβάτες ήταν και μια μητέρα με το παιδάκι της.Το παιδί μόλις είδε τους λευκούς σταυρούς με τις πλάκες και τα λουλούδια,ρώτησε τρομαγμένο την μαμά... του.
- Μαμά όλοι αυτοί εδώ είναι πεθαμένοι;
Σκεφτική η μαμά του,του απάντησε θλιμμένα.
- Ναι παιδί μου,οι ποιο πολλοί είναι πεθαμένοι!!!
Μια κυρία από δίπλα που άκουγε,απόρησε τώρα με την σειρά της για τα καλά.
- Οι ποιο πολλοί; Τι εννοείτε κυρία μου;
- Να σας εξηγήσω αγαπητή μου.Οι ποιο πολλοί άνθρωποι πεθαίνουν χωρίς να έχουν τον Χριστό στην καρδιά τους,και πάνε στην αιώνια απώλεια.Λίγοι όμως αγκαλιάζουν με πίστη το έργο Του στον σταυρό,που τους έπλυνε από τις αμαρτίες τους,και φεύγοντας απ αυτόν τον κόσμο πηγαίνουν να Τον συναντήσουν στον ουρανό.
Δεν μπορούμε λοιπόν να τους πούμε αυτούς πεθαμένους αφού ζουν,και θα ζουν αιώνια μαζί Του.Αντίθετα όλοι αυτοί γύρω μας,έξω από τους τάφους του νεκροταφείου,που ζουν και κινούνται κανονικά,είναι χωρίς τον Χριστό πεθαμένοι!! Αφού μονάχα ο Χριστός είναι η ΖΩΗ.
Η διαφορά με τους άλλους νεκρούς είναι,ότι αυτοί έχουν ακόμη το περιθώριο και την ευκαιρία να μετανοήσουν και να επιστρέψουν στον Σωτήρα Χριστό,για ν αποκτήσουν κι αυτοί ζωή αιώνια!! Και αυτό το εύχομαι για όλους τους ανθρώπους,αλλά και για σας αγαπητή μου.
Μεγάλη αλήθεια που δεν τη λέει η κυρία της ιστορίας μας,αλλά ο Ίδιος ο Κύριός μας,στο παραπάνω εδάφιο Ιωάν.5:24.Μόνο που λίγο ποιο κάτω στο 5:40,με πόνο μας λέει...πλην δεν θέλετε να έρθετε προς εμέ,για να έχετε ζωή.
Αν δεν έχεις πάρει την απόφαση φίλε/η μου να τον ακολουθήσεις,τώρα είναι η ευκαιρία όσο υπάρχει το σήμερα, γιατί το αύριο δεν μας ανήκει
……………………………………………..
