ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΟΥ ΧΑΡΗ ΝΤΑΓΚΟΥΝΑΚΗ
Το Τρίπτυχο μιας Ταπείνωσης
Περίληψη κηρύγματος του Χάρη Ι. Νταγκουνάκη
Ανάγνωσμα: Λουκάς 2,1-14· Ματθαίος 2,1-6
Φιλιππησίους2,1-8– Νέα Μετάφραση της Βίβλου
«ἀλλ’ ἑαυτὸν ἐκένωσε μορφὴν δούλου λαβών…»
ΕΝΑ από τα βασικότερα στοιχεία που τονίζονται κάθε χρόνο στη γιορτή των Χριστουγέννων είναι το στοιχείο της ταπείνωσης του Υιού του Θεού. Ο Χριστός προθυμοποιήθηκε ν’ απεκδυθεί τη δόξα του, και να γίνει άνθρωπος. Προσφέρθηκε να γίνει δούλος για να απελευθερώσει εμάς που πιστεύουμε σ’ αυτόν. Καταδέχτηκε να γίνει φτωχός για να πλουτίσουμε εμείς με τη δική του πτώχευση.
Πέρα από τις βιβλικές αποδείξεις, εκείνο που προβάλλει μέσα από τη Βίβλο παραστατικότατα την ταπείνωση του Υιού είναι ο τόπος που διάλεξε να γεννηθεί. Και βλέπουμε από τη διήγηση κυρίως του Λουκά ένα τρίπτυχο, μια κατηφορική πορεία ώς το έσχατο σημείο, εκεί απ’ όπου ήρθε να μας βγάλει ο Χριστός.
1. Η Βηθλεέμ – Ματθαίος 2,4-5
Μια πόλη μικρή, ασήμαντη, 8 χλμ. απόσταση από την Ιερουσαλήμ. Ο Μιχαίας είχε προφητέψει πως εκεί θα γεννιόταν «ο άρχοντας του Ισραήλ», δηλ. ο Μεσσίας, κι αυτό ήξεραν οι γραμματείς και οι ευσεβείς Ισραηλίτες: στη Βηθλεέμ της Ιουδαίας, που σημαίνει «Οίκος άρτου». Ένα άλλο όνομα για τη Βηθλεέμ ήταν «πόλις Δαβίδ», όπου θα γεννιόταν ο Υιός Δαβίδ.
Στην Παλαιά Διαθήκη έχουμε δύο «πόλεις Δαβίδ». Η μία είναι η Σιών/Ιερουσαλήμ (Β΄ Σαμ 5,7), η πόλη της δόξας του Δαβίδ, απ’ όπου βασίλεψε σε όλο τον Ισραήλ. Η άλλη είναι η Βηθλεέμ, όπου γεννήθηκε ο Δαβίδ. Ο Χριστός σαν πρώτο σκαλοπάτι της ταπείνωσής του διάλεξε να γεννηθεί στην πόλη της ταπείνωσης, όπου ο Δαβίδ γεννήθηκε σαν ένα ασήμαντο βοσκόπουλο. Στην Ιερουσαλήμ θα έρθει ο Χριστός στη δεύτερη Έλευσή του στα τέλη των καιρών ως βασιλιάς.
Μια άλλη διάσταση της ταπείνωσης της Βηθλεέμ είναι ότι ο Χριστός ήρθε με τους γονείς του και απογράφτηκε στους καταλόγους της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας σαν πολίτης αυτού του κόσμου, μιας ξένης κοσμικής δύναμης και όχι της θεοκρατικής Ιουδαίας. «Υποτάχθηκε στον νόμο για να εξαγοράσει αυτούς που ήταν υπόδουλοι στον νόμο…» (Γαλ 4,4-5).
Τι έχεις να πεις μπροστά σ’ αυτή την ταπείνωση του Χριστού; Μπορείς να τη συλλάβεις; μπορείς να την εκτιμήσεις; Εκτιμάμε όσο πρέπει την ταπείνωση του Χριστού για μας;
2. Το Πανδοχείο – Λουκάς 2,6-7
Μπήκε στη Βηθλεέμ το φτωχικό ζευγάρι κι εκεί επικρατούσε το αδιαχώρητο λόγω της απογραφής. Έτσι, ο Χριστός γεννήθηκε σαν περαστικός σε ένα πανδοχείο, όπου ακόμα και στον τόπο καταγωγής του δεν είχε έναν τόπο (κλήρο) να ορίσει. Λες και ήθελε να διδάξει και τους δικούς του, που θα τον ακολουθούσαν αργότερα, ότι το ίδιο φρόνημα πρέπει να έχουν κι αυτοί: του περαστικού και του προσωρινού σ’ αυτό τον κόσμο. Χωρίς «κλήρο», χωρίς κοσμικές φιλοδοξίες, χωρίς κοσμικά δικαιώματα. Τέλος, ήθελε να πει με τον τρόπο του ότι η δική του αγκαλιά είναι ανοιχτή για όλους δωρεάν, σε αντίθεση με το πανδοχείο όπου έπρεπε να πληρώσουν.
Έχεις έρθει στον Χριστό; Μήπως νομίζεις ότι πρέπει να πληρώσεις κάτι κι εσύ για να μπεις στο πανδοχείο της σωτηρίας του; Πλήρωσε εκείνος για σένα και σου έχει εξασφαλίσει τόπο στον ουρανό.
3. Η Φάτνη – Λουκάς 2,12
Στο πανδοχείο δεν μπορούσαν να βρουν ένα κανονικό δωμάτιο για να φιλοξενήσουν τον Ιωσήφ και τη Μαρία. Έτσι, συμβιβάστηκαν στον στάβλο, στη φάτνη, όπου έβαζαν τη χορτονομή για τα ζώα τους οι φιλοξενούμενοι του πανδοχείου –ένα πάρκινγκ της εποχής.
Κάτι πρόχειρα πανιά χρησίμεψαν για φασκιές. «Ο περιτυλιττόμενος το φως ως ιμάτιον», αυτός που «τιμήν και μεγαλοπρέπειαν είναι ενδεδυμένος» βρέθηκε σε μια συγκεκριμένη στιγμή μέσα στον χωροχρόνο –αυτός ο άχρονος και άπειρος Θεός– να έχει ανάγκη κάποιος να τρέξει για να τον φροντίσει να έρθει σώος σ’ αυτή τη φθαρτή ζωή.
Η γέννηση στη φάτνη δείχνει πως ο Ιησούς ήταν φτωχός. Αν είχε την οικονομική ευχέρεια ίσως θα μπορούσε να εξασφαλίσει ένα καλύτερο, πιο ανθρώπινο κατάλυμα και υπηρεσίες. Η γέννηση στη φάτνη δείχνει τη σκληρότητα της κοινωνίας εκείνου του καιρού. Είναι ιστορικά γνωστό πως τα νοσοκομεία εμφανίστηκαν μετά την επικράτηση του Χριστιανισμού (3ος αι.) Αλλά αυτό τον βάρβαρο κόσμο αγάπησε ο Θεός. Τέλος, η γέννηση στη φάτνη δείχνει το έσχατο σκαλοπάτι της ταπείνωσης. Είναι κάτι σαν μήνυμα πως η ίδια μεταχείριση περιμένει τους δικούς του οπαδούς.
Βηθλεέμ-Πανδοχείο-Φάτνη είναι η τριλογία, το τρίπτυχο της ταπείνωσης του Χριστού. Και το μήνυμα του λόγου του λίγα χρόνια αργότερα με το στόμα του αποστόλου του είναι ότι το ίδιο φρόνημα πρέπει να έχουμε κι εμείς οι δικοί του. Εμείς σήμερα ασχοληθήκαμε με το δόγμα της κένωσης που προκύπτει από την εντολή της προς Φιλιππησίους, και αποδείξαμε το αντίθετο απ’ αυτό που μας παραγγέλλει ο Χριστός. Τι ειρωνεία!
Κοίτα φίλε μου πού κατέβηκε για σένα ο Χριστός! Κατέβηκε στη Βηθλεέμ, την ταπεινή «πόλη Δαβίδ» κι όχι στην ένδοξη, την Ιερουσαλήμ. Γεννήθηκε στο πανδοχείο αλλά όχι στην καλύτερη σουίτα του. Τον βόλεψαν στον στάβλο αλλά σε μια φάτνη. Ακριβώς επειδή ἀγαπήσας τοὺς ἰδικούς του … εἰς τέλος ἠγάπησεν αὐτούς (Ιω 13,1).
Είθε τα φετινά Χριστούγεννα το Πνεύμα του Θεού να υπογραμμίσει αυτό το τρίπτυχο της ταπείνωσής μέσα μας. Κι ας ζητήσουμε να μας γεμίσει μ’ αυτό το φρόνημα, το ίδιο που είχε και ο Κύριός μας, ο νεογέννητος βασιλιάς.
>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>
ΘΕΜΑ-
Ο Ιησούς στην εποχή της Κρίσης
του Χάρη Ι. Νταγκουνάκη, Νομικού
ΑΠ’ ό,τι διαβάζουμε στα Ευαγγέλια, ο Ιησούς έζησε μαζί με τον λαό του εδώ στη γη διάφορες κρίσεις και τις αντιμετώπισε με θαυμαστή σοφία. Κι αναρωτιέται κανείς: πώς θα συμπεριφερόταν σήμερα ο Κύριος αν ζούσε τη δική μας κρίση; Τι θα είχε να πει σ’ εμάς τους πιστούς; Υπάρχει κάποια συγκεκριμένη υπόσχεση στον λόγο του Θεού ή κάποια εικόνα που να μας δείχνει τι θα πρέπει να περιμένουμε από τον Χριστό στην εποχή της κρίσης;
Στο 5ο κεφάλαιο της Αποκάλυψης διαβάζουμε πράγματι πώς συμπεριφέρεται ο Χριστός με φόντο τα γεγονότα των έσχατων, των δικών μας δηλαδή, καιρών. Ο Ιωάννης βλέπει έναν θρόνο και κάποιον να κάθεται σ’ αυτόν, και να κρατάει στο δεξί του χέρι ένα κυλινδρικό, επτασφράγιστο βιβλίο. Κανένας δεν μπορούσε ν’ ανοίξει αυτό το βιβλίο, παρά μόνον ο λέων του Ιούδα, ο οποίος όμως έμοιαζε με ένα μικρό, τραυματισμένο αρνάκι.
Το Αρνίο αυτό πήγε και πήρε το βιβλίο από το χέρι εκείνου που καθότανε στον θρόνο και το άνοιξε, και τότε όλα τα ουράνια, τα επίγεια και τα καταχθόνια όντα έπεσαν και προσκύνησαν το Αρνίο, γιατί αυτό «είναι άξιο να λάβει δύναμη, πλούτο και σοφία, ισχύ, τιμή, δόξα κι ευλογία», που μπόρεσε κι άνοιξε το κυλινδρικό βιβλίο. Πρόκειται για μια μεγαλειώδη στιγμή.
Τι σχέση μπορεί να έχει αυτή η εικόνα της Αποκάλυψης με τη σημερινή κρίση, τη δική μας; Κι όμως! Η εικόνα αυτή δεν παύει να δείχνει σε όλους τους αιώνες πώς συμπεριφέρεται διαχρονικά ο Χριστός όταν οι πιστοί του βρίσκονται σε κρίση –κάθε είδους. Έτσι, αυτή η εικόνα της Αποκάλυψης έχει να μας δώσει τρεις μεγάλες αλήθειες πάνω στις οποίες μπορούμε να στηριχτούμε για να επιβιώσουμε πνευματικά ως χριστιανοί στη σημερινή εποχή της κρίσης.
1. Μοιάζει αδύναμος αλλά είναι δυνατός (εδ. 6)
Φαντάζεται κανείς την έκπληξη του Ιωάννη όταν γύρισε να δει το λιοντάρι που είχε τη δύναμη ν’ ανοίξει το βιβλίο, αλλά αντί να δει ένα λιοντάρι, είδε ένα αρνάκι! Αντί να δει το σύμβολο της δύναμης, είδε το σύμβολο της αδυναμίας. Αυτή όμως είναι η εικόνα του Θεού σήμερα στη ζωή μας, γιατί το μυστικό της δύναμής του είναι η φαινομενική αδυναμία. Ο Χριστός πέθαινε αδύναμος πάνω στον σταυρό αλλά είχε τη δύναμη του Αρνίου που έλυσε μια για πάντα το πρόβλημα της αμαρτίας μας. Σήμερα οι άνθρωποι του Θεού μοιάζουν να στηρίζονται σε έναν αδύναμο, αγαθό Θεό, τη στιγμή που το κακό βασιλεύει και κυριαρχεί στον κόσμο.
Μόνον έτσι όμως βρίσκει η πίστη πεδίο για να εκδηλωθεί. Αλλιώς, όλοι θα ελκύονταν από τη δύναμη του Θεού και θα τον ακολουθούσαν από συμφέρον για όσα θα μπορούσαν να επωφεληθούν απ’ αυτόν. Τώρα ακολουθούν τον Χριστό μόνον όσοι τον αγαπούν, ό,τι κι αν αυτό τους κοστίσει. Αυτό ισχύει και στη ζωή του χριστιανού. Όποιος θέλει να είναι μεγάλος πρέπει να γίνει δούλος πάντων. Πρέπει να μάθουμε από την πραότητα και την ταπεινότητα του Ιησού ως χριστιανοί. Να μην αντιστεκόμαστε στον πονηρό αλλά ν’ αφήνουμε την οργή του να περνάει (Ματθαίος 5,39). Μπορούμε μέσα από τις θλίψεις μας, όπου ο Θεός μοιάζει «αδύναμος» να μας βοηθήσει, να βλέπουμε τη δύναμη του λιονταριού που είναι έτοιμη να μας στηρίξει.
2. Ο Ιησούς κρατάει στο χέρι του το σχέδιο του Θεού (εδ. 7)
Ο κύλινδρος συμβολίζει το σχέδιο του Θεού για την Ιστορία του κόσμου αλλά και του κάθε ανθρώπου. Είναι ένα βιβλίο σφραγισμένο με 7 σφραγίδες –το περιεχόμενό του κανένας δεν το ξέρει– και πυκνογραμμένο κι από τις δύο όψεις του –κανένας δεν μπορεί να παρέμβει σ’ αυτό. Το σχέδιο του Θεού για τους ανθρώπους προβλέπει η ζωή του καθενός μας να είναι τέτοια, ώστε να δοξάζει το όνομά του στους αιώνες (Εφεσίους 1,9-12). Κι αυτό έγινε μόνο με τον θάνατο του Χριστού και με την έκχυση του Πνεύματός του στις καρδιές μας. Με την υπακοή του και το έργο του στον σταυρό ο Χριστός «πήρε» από το δυνατό χέρι (το δεξί) του Θεού το σχέδιό του και το πραγματοποίησε. Γι’ αυτό είναι ικανός ν’ ανοίξει και το επτασφράγιστο βιβλίο, που δείχνει ότι τα γεγονότα των έσχατων καιρών θα πραγματοποιηθούν, και όταν γίνει αυτό θα βασιλέψει μαζί με τους δικούς του. Εξάλλου, ο Θεός είναι ο νικητής, ακριβώς επειδή έχει ένα σχέδιο, όπως οι ομάδες του μπάσκετ ή του ποδοσφαίρου, που αγωνίζονται με βάση ένα σχέδιο δράσης, και χωρίς αυτό είναι καταδικασμένες να χάσουν.
Άλλη μια παρήγορη σκέψη για μας σήμερα: Ο Χριστός δεν είναι μόνο το δυνατό λιοντάρι αλλά κρατάει στο χέρι του το σχέδιο για τη ζωή μας. Περνάς κάποια –οποιαδήποτε– κρίση; Εμπιστεύσου στη δύναμη αλλά και στο σχέδιο που έχει ο Θεός για όλες τις κρίσεις. Αυτός μπορεί να μας βγάλει από την κρίση νικητές.
3. Ο Ιησούς στο τέλος θα νικήσει (Απ 17,14)
Τόσο στην αγωνία της Γεθσημανή όσο και πάνω στον σταυρό ο Ιησούς, που έμοιαζε με αδύναμο Αρνίο, νίκησε. Ήταν αυτός ο κυρίαρχος της κατάστασης και όχι οι εχθροί του. Αυτός ήθελε και θυσιαζόταν. Κανένας δεν του έπαιρνε τη ζωή χωρίς εκείνος να το θέλει. Ο Ιησούς νίκησε τότε, κι εκείνη η δύναμη είναι η ίδια και σήμερα. Νίκησε τότε, θα νικήσει και στα τέλη των καιρών. Όταν οι εχθροί του θ’ αντιμετωπίσουν την οργή του δεν θα ξέρουν πού να κρυφτούν. Και θα είναι η οργή του Αρνίου (Αποκάλυψη 6,15-16). Δέκα βασιλιάδες της γης θα τον πολεμούν κι εκείνος θα τους νικήσει, γιατί είναι ο Κύριος των κυρίων και ο Βασιλιάς των βασιλιάδων. Ο Χριστός μάς καλεί να τον ακολουθήσουμε στη θλίψη της Γεθσημανή και στον θάνατο του σταυρού αλλά θέλει να μας έχει μαζί του και στον θρίαμβο της νίκης του. Γι’ αυτό έκλαιγε ο Ιωάννης, όταν κανένας δεν μπορούσε ν’ ανοίξει το βιβλίο. Γιατί φοβήθηκε πως οι πιστοί που διώκονταν στην εποχή του, δεν θα δικαιώνονταν ποτέ μαζί με τον νικητή Χριστό.
Σήμερα αγωνιζόμαστε ενάντια στην αμαρτία, στη σάρκα και στο κοσμικό φρόνημα, ενάντια στην κάθε είδους κρίση αλλά μια μέρα θα θριαμβεύσουμε μαζί με τον Χριστό. «Τότε οι ευσεβείς θα λάμψουν σαν το ήλιο στη βασιλεία του Πατέρα τους» (Ματθαίος 13,43). Σήμερα όπως ο Χριστός έτσι κι εμείς: «όταν είμαστε αδύναμοι, τότε είμαστε δυνατοί» (Β΄ Κορινθίους 12,10). Θέλεις να δεις την αιώνια κατάληξη των πιστών που ακολουθούν το Αρνίο; «Δεν θα πεινάσουν πια … δεν θα διψάσουν … Ο Θεός θα εξαφανίσει κάθε δάκρυ από τα μάτια τους» (Αποκάλυψη 7,16-17).
· Μη βλέπεις το μικρό αρνάκι – δες το λιοντάρι του Θεού.
· Μην κλαις – δεν τον κύλινδρο της ζωής σου στα χέρια του Αρνίου.
· Μην απογοητεύεσαι – ο Ιησούς στο τέλος θα νικήσει.
Χάρης Ι. Νταγκουνάκης
>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>
Έμαθε να χειρίζεται εκσκαφέα για να βρει το παιδί της!
του Χάρη Ι. Νταγκουνάκη, Νομικού
Στις 11 του Σεπτέμβρη έκλεισαν ακριβώς έξι μήνες από τότε που στις 11 Μάρτη έγινε ο μεγάλος σεισμός και το συνακόλουθο τσουνάμι που σάρωσαν τη ΒΑ Ιαπωνία, και γονείς παιδιών, τα οποία εξακολουθούν να αγνοούνται, συνεχίζουν να ερευνούν τα χαλάσματα. Ακόμη και τις πιο ζεστές μέρες, όταν η υγρασία κάνει δύσκολη την αναπνοή, η Ναόμι Χιρατσούκα ανεβαίνει στην καμπίνα του… εκσκαφέα της και κατευθύνει το μεταλλικό του μπράτσο μέσα στη λάσπη γύρω από το Δημοτικό Σχολείο Οκάουα στην πόλη Ισινομάκι. Παίρνει θέση δίπλα στους πυροσβέστες, τους κυβερνητικούς αξιωματούχους και τους αστυνομικούς απ’ όλη την Ιαπωνία, που εργάζονται στον τόπο της τραγωδίας.
Η 37χρονη Χιρατσούκα, ωστόσο, δεν είναι εργάτρια αλλά καθηγήτρια αγγλικών, και ο λόγος που βρίσκεται εκεί είναι οδυνηρά προσωπικός: Πριν από έξι μήνες η 12χρονη κόρη της, η Σατόρου, ήταν ένα από τα 108 παιδιά του σχολείου που παρασύρθηκαν από το τσουνάμι. Εβδομήντα τέσσερα απ’ αυτά έχασαν τη ζωή τους μαζί με δέκα καθηγητές τους, και ώς τώρα έχουν βρεθεί 70 πτώματα. Όμως η Σατόρου δεν έχει βρεθεί, και γι’ αυτό η μάνα της έκανε εντατικά μαθήματα τον Μάιο για να πάρει άδεια χειριστή βαρέων μηχανημάτων, και να βρει η ίδια το παιδί της! Που βέβαια ξέρει πως θα το βρει νεκρό…
Αιώνες έχουν περάσει από τότε που ο άνθρωπος άφησε πίσω του τον παράδεισο της σχέσης του με τον Θεό και χάθηκε στο σκοτάδι της αμαρτίας. Όσο κι αν μόχθησε να δημιουργήσει, όσα επιτεύγματα κι αν παρουσίασε στη διαδρομή της Ιστορίας, όσο κι αν προσπάθησε να ξαναβρεί μόνος του ακόμη και τον δρόμο για να ξαναγυρίσει στον παράδεισο, δεν παύει να είναι ένα πλανημένο πρόβατο, μια χαμένη αξία, ένας άσωτος γιος. Για τον Θεό είναι νεκρός, χαμένος μέσα στα χαλάσματα των ερειπίων της ζωής του. Είναι νεκρός με την έννοια ότι είναι ξεκομμένος από τον Θεό, που είναι η ζωή.
Όμως ο Θεός εξακολουθεί ν’ αναζητεί το πλάσμα του και να το περιμένει να γυρίσει. Έκανε κάτι το αδιανόητο μέσα στην Ιστορία, όπως εκείνη η μάνα που έμαθε να χειρίζεται τον εκσκαφέα: κατέβηκε εν Χριστώ κάτω στον κόσμο μας, ανακατεύτηκε με τη λάσπη της εχθρότητάς μας, κι έκανε έργο αποκατάστασης και σωτηρίας πάνω στον σταυρό. Και τώρα εξακολουθεί ν’ αναζητεί τον χαμένο.
Σου μιλάει με χίλιους τρόπους ο Θεός, σου φέρνει περιστατικά στη ζωή σου, σου δείχνει την αγάπη του με τα δώρα του που σου χαρίζει ή προσπαθεί να σε διαπαιδαγωγήσει με τις θλίψεις που φέρνει στη ζωή σου, μήπως και συνειδητοποιήσεις πόσο έχεις αποτύχει. Σε περιμένει όμως να τον επικαλεστείς. Στον Λόγο του διαβάζουμε ότι «οποιοσδήποτε επικαλεστεί το όνομα του Κυρίου θα σωθεί» (Ρωμαίους 10,13). Μακάρι να μπορούσε και η μικρή Σατόρου να φωνάξει στη μάνα της που την ψάχνει! Εσύ όμως μπορείς να φωνάξεις στον Θεό μέσα από το βαθύτερο πηγάδι όπου μπορεί να βρίσκεσαι, και θα σε ακούσει. Κάμε το με πίστη και με απόφαση ν’ αλλάξεις πορεία, και τότε θ’ αρχίσεις να ζεις και μια άλλη, μια πνευματική ζωή.
>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>
ΝΙΚΗΤΩΝ(http://www.nikites.eu/).
………………………………………..
>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>
==========================================================
ΣΥΣΤΗΝΟΥΜΕ ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ "ΤΥΧΙΚΟΣ" -- WWW.TYXIKOS.GR READ OUR MAGAZINE
ΚΑΙ ΤΟ BLOG "ΝΕΑ ΚΑΙ ΠΑΛΑΙΑ" -- HTTP://NEAKAIPALAIA.BLOGSPOT.COM READ OUR BLOG
==========================================================
ΣΥΣΤΗΝΟΥΜΕ ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ "ΤΥΧΙΚΟΣ" -- WWW.TYXIKOS.GR READ OUR MAGAZINE
ΚΑΙ ΤΟ BLOG "ΝΕΑ ΚΑΙ ΠΑΛΑΙΑ" -- HTTP://NEAKAIPALAIA.BLOGSPOT.COM READ OUR BLOG
==========================================================
ΦΙΛΙΑΣ
“””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””
