ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΧΡΙΣΤΟΥ- ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΧΡΙΣΤΟΥ-01
(Ευαγγελικών αρχών εκδόσεις «Λόγοι ζωής» (1975)
Χρήστος Φραγκόπουλος)
Σεις είσθαι η επιστολή ημών εγγεγραμμένη εν ταις καρδίαις ημών. Γινωσκομένη και αναγιγνωσκομένη υπό πάντων των ανθρώπων και φανερώνεσθε ότι είσθε επιστολή Χριστού Εγγεγραμμένη Εις πλάκας σαρκίνας της καρδίας.(Β΄ Κορινθίους γ: 2—3) .
«»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»
1—Ο ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ
Από παλιά μα περισσότερο από τα μέσα του περασμένου αιώνα καταβάλλεται μια προσπάθεια πάρα πολύ μεγάλη να αποδείξουν και να πείσουν πως ο άνθρωπος δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένα ζώο και αυτός όπως και τα άλλα ζώα. Μικρές και ασήμαντες διαφορές μεταξύ αυτού και των ζώων υπάρχουν. Έτσι μας λένε. Όσο όμως η επιστήμη προχωρεί και όσο οι δαρβινικές θέσεις κάθε μέρα αποδεικνύονται τελείως αναπόδεικτες και καθαρά φανταστικές όλο και περισσότερο βεβαιώνεται η αλήθεια πως ο άνθρωπος δεν έχει κανένα κοινό σημείο με τα ζώα. Θα μπορούσαμε στο σημείο αυτό να απαριθμήσουμε ένα τεράστιο κατάλογο τέτοιων βασικών και ουσιαστικών διαφορών μα δεν είναι αυτό το θέμα μας.
Μια από τις μεγάλες και βασικές διαφορές ανάμεσα στον άνθρωπο και στα ζώα είναι ο λόγος η κουβέντα η λαλιά. Όσο και αν φαίνεται τόσο απλός λόγος στην πραγματικότητα είναι ένας τεράστιος μηχανισμός πολύ λεπτός που τον μελετούν πλήθος επιστημών που αρκούνται στο να καταγράψουν τις παρατηρήσεις τους. μόνο ο άνθρωπος είναι προικισμένος από
τον Θεό με το χάρισμα του λόγου. Στη βάση ο άνθρωπος είναι ον κοινωνικό και σαν τέτοιο πρέπει να έχει τον κατάλληλο εξοπλισμό που να μπορεί να έλθει σε επικοινωνία με τον Θεό τον Δημιουργό του και με τους άλλους ανθρώπους μέσα στον κόσμο τούτο. Μόνον ο άνθρωπος έχει το χάρισμα του λόγου.
Τα ζώα όσο και αν έκαναν μάταιες προσπάθειες να αποδείξουν πως και αυτά έχουν λαλιά είναι απόλυτα βεβαιωμένο που λόγο λαλιά δεν έχουν. Έχουν περιορισμένο κύκλο κραυγών ή μηκυθμών που είναι ενστικτώδεις και φανερώνουν κάποια συναισθήματα χαράς λύπης οργής οργασμού φόβου. Δεν είναι λόγος αυτός. Είναι κάτι το τόσο απλό και χωρίς βάθος. Για όσους δε δεν γνωρίζουν λέμε πως ο παπαγάλος και άλλα πουλιά που φαίνονται πως μπορούν να πουν μερικές λέξεις απλώς επαναλαμβάνουν κάποιους ήχους με τρόπο μηχανικό χωρίς καμιά συμμετοχή στα όσα λένε. Είναι ένα μέσο αμύνης και τίποτα περισσότερο. Τα πουλιά αυτά πετούν και κάθονται πάνω στα τροπικά δένδρα σε μεγάλα κοπάδια και όταν αρχίζουν να μιλούν ή να επαναλαμβάνουν τους ήχους που ακούν αυτό είναι ένα μέσο αμύνης γι’ αυτό γιατί ο θόρυβος που δημιουργούν τα προστατεύει από τους εχθρούς των.
«»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»
2—Η ΑΔΥΝΑΜΙΑ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ
Σε κάποιο όμορφο άρθρο που διάβασα έλεγε κάποιος πνευματικός άνθρωπος του τόπου μας πως ο λόγος ο τόσο απαραίτητος για την κοινωνική μας ζωή παρουσιάζει ένα σοβαρότατο μειονέκτημα. Είναι πολύ ρευστός αδύνατος και πολύ γρήγορα μόλις βγει από το ανθρώπινο στόμα αρχίζει να φθείρεται και μάλιστα η φθορά πολλές φορές είναι πάρα πολύ μεγάλη. Μετά από μια ομιλία εάν ρωτήσεις διαφόρους ακροατάς που προσωπικά άκουσαν την ομιλία θα διαπιστώσεις πως έχουν συγκρατήσει μέρος μονάχα των όσων ακούσανε και πάλι αυτά όχι ακριβώς όπως τα είπε ο ομιλητής. Εάν κάνεις τον ίδιο έλεγχο μετά από ένα μήνα τα πράγματα θα είναι τόσο απογοητευτικά. Δεν θα έχουν απομείνει παρά ελάχιστα
παραμορφωμένα υπόλοιπα. Ο προφορικός λόγος φεύγει χάνεται αλλοιώνεται. Υπάρχει ένας μηχανισμός εγγραφής του λόγου και άλλων στοιχείων που μας ενδιαφέρουν στη ζωή. Μα τι να πρωτογράψει ο μηχανισμός αυτός μνήμης; Και ποικίλη τόσο πολύ από άνθρωπο σε άνθρωπο. Είναι άλλοι που έχουνε δυνατή μνήμη. Άλλοι αδύνατη. Όσο δε περνούν τα χρόνια η μνήμη εξασθενίζει σε μεγάλο βαθμό. Θαυμάζουμε αυτούς που έχουν μεγάλη μνήμη. Άκουσα για κάποιο ανώτερο δημόσιο υπάλληλο που διετέλεσε και υπουργός κάποτε πως όταν διάβαζε ένα νομοσχέδιο μια φορά μπορούσε να το επαναλάβει ολόκληρο σε όλες του τις λεπτομέρειες. Αυτό είναι σπάνιο και απίθανο.
«»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»
3—Ο ΓΡΑΠΤΟΣ ΛΟΓΟΣ
Αυτήν την μεγάλη αδυναμία του λόγου του προφητικού λόγου ήλθε να καλύψει και να συμπληρώσει η άλλη μορφή του λόγου ο γραπτός λόγος. Είναι και αυτός λόγος σαν το προηγούμενο. Μα αυτός τώρα πια δένει παγώνει σαν το τσιμέντο και μένει αμετάβλητος γιατί δεν στηρίζει την πιστότητα του στην μνήμη μα σε πολλά σταθερά στοιχεία. Ο λόγος πια μεταβάλλεται σε μια οντότητα απαρασάλευτη. Μένει. Δεν αλλοιώνεται. Όπως ο προφορικός λόγος έτσι και ο γραπτός είναι δώρο Θεού. και φαίνεται πως συνοδεύει τον άνθρωπο από τα πρώτα βήματα. Είναι βεβαιωμένο πως γραπτά υπάρχουν τριάμισι χιλιάδες χρόνια π.χ. ενώ η ιστορία του ανθρώπου κατά την βιβλικά χρονική εξιστόρηση δεν ξεπερνά τις τέσσερις χιλιάδες χρόνια. Ο λόγος του Θεού είναι σταθερός μόνιμος αμετάβλητος.
Ο Θεός θέλοντας να επικοινωνήσει με τον άνθρωπο χρησιμοποίησε και τις δυό μορφές λόγου και μάλιστα διαδοχικά. Πρώτα τον προφορικό λόγο και στη συνέχεια μας χάρισε και τον γραπτό λόγο για μεγαλύτερη ασφάλεια μας….Πρώτα έβαλε τα λόγια του στο στόμα των προφητών και των άλλων οργάνων του και ύστερα τα μετέτρεψε με τη δική του υπαγόρευση και εποπτεία αυτό που λέμε θεοπνευστία σε γραπτά κείμενα. Ευχαριστούμε τον Θεό για όλα αυτά τα μέτρα που έλαβε για μας για να μας διαφυλάξει. Ο λόγος αυτός του Θεού είναι η παλιά Διαθήκη και η Καινή Διαθήκη. Και διαβάζουμε μέσα στο λόγο του να μιλά με το στόμα κάποιου προφήτη και να λέγει: «Τάδε λέγει Κύριος…». Έλαβε όλα τα ενδεικνυόμενα μέτρα για να αποκλείσει αλλοιώσεις παραλήψεις που θα έφερναν τα λόγια του σε μας αγνώριστα. Στην Π.Δ. μάλιστα ο Θεός ο ίδιος έγραψε το θέλημα του σε πλάκες τον Νόμο του και τον προσέφερε στον Μωϋσή.
Είναι μερικοί που λέγουν και υποστηρίζουν πως εκτός από τον γραπτό λόγο που μέσα σ’ αυτόν ο Θεός έκλεισε όσα θέλησε να μας παραδώσει προς «ζωήν και ευσέβειαν» υπάρχει και προφορική παράδοση που και αυτή παραμένει με την ίδια αξία και χωρίς καμιά μεταβολή. Δυστυχώς αυτό δεν στέκει. Όταν έρχεται σε πλήρη αντίθεση σε πολλά σημεία με το γραπτό λόγο του Θεού δεν μπορούμε να δεχθούμε πως ο Θεός αντιφάσκει με τον εαυτό του. και οι Ιουδαίοι είχαν παράδοση η λεγομένη «Καβάλα» για χάρη της οποίας διαστρέβλωναν το λόγο του Θεού και για το οποίο ο Κύριος τους ελέγχει. «Γιατί και εσείς παραβαίνετε την εντολή του Θεού δια την παράδοση σας;» (Ματθαίος15:3).
«»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»
4—ΤΑ ΓΡΑΠΤΑ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ
Ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός είναι απόλυτα βεβαιωμένο πως δεν άφησε γραπτά κείμενα ο ίδιος. Δεν έγραψε απολύτως τίποτα. Κάποιος που ασχολείται με τα θέματα αυτά αναφέρει πως τρεις μεγάλοι του κόσμου αν και η παράπλευρη από μιας πλευράς δεν είναι δικαιολογημένη. Ο Σωκράτης ο Βούδας και ο Χριστός δεν άφησαν προσωπικά γραπτά κείμενα. Άλλοι έγραψαν γι’ αυτούς. Ξέρουμε πως για τον Σωκράτη τις διδασκαλίες του τις έγραψε ο Πλάτωνας. Βέβαια βάζει τον Χριστό στους μεγάλους και δεν τον αναγνωρίζει σαν Υιόν του Θεού. ο Κύριος μας δεν άφησε κανένα γραπτό κείμενο. Η μόνη φορά που μας αναφέρεται πως ο Χριστός έγραφε ήτανε τότε που έφεραν μπροστά του τη γυναίκα εκείνη που συνελήφθη μοιχευμένη. (Ιωάννης 8:4). Τότε μας λέγεται πως ο Κύριος έγραφε κάτω στη γη στο χώμα. Μα και τότε δεν ξέρουμε τι έγραφε. Δεν αποκλείεται να έγραφε αυτό που και προφορικά τους είχε πει: «Ο αναμάρτητος ας ρίξει πρώτος τον λίθον». Μπορεί να είναι αυτό. Στην τυχόν αδιάκριτη ερώτηση που ίσως τολμούσε κάποιος μήπως ο Κύριος δεν γνώριζε γράμματα γιατί θα είχαμε να πούμε πως γνώριζε γράμματα γιατί τον βλέπουμε παιδί ακόμη να διαβάζει και να ερμηνεύει το Νόμο μπροστά σε τόσους σοφούς νομοδιδασκάλους που μένουν κατάπληκτοι. Γράμματα γνώριζε. Μα είχε κάποιο σοβαρό λόγο που δεν ήθελε να γράψει. Δεν γνωρίζουμε. Ναι μεν Εκείνος δεν έγραψε με άμεσο τρόπο αλλά φρόντισε με όργανα του ανθρώπους πιστούς και αγίους να γράψουν και να μας μεταφέρουν τα όσα ήθελε. Τι όμορφα τα λέγει ο Ιωάννης «Εκείνα τα οποία ηκούσαμεν εκείνα τα οποία είδομεν..»(Α΄ Ιωάννης 1:1—3).
Η δε κύρια αποστολή των αποστόλων ήτανε να μεταφέρουν αυτόπτες μάρτυρες αυτοί τα όσα είδαν άκουσαν και έζησαν με τον Ιησού Χριστό.
«»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»’
5—ΤΑ ΓΡΑΠΤΑ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ
Στο ερώτημα που θέσαμε και απαντήσαμε πως δεν ξέρουμε τους λόγους γιατί ο Χριστός δεν έγραψε με το χέρι του κάποιο κείμενο κάποια επιστολή θα δώσουμε τώρα μια πιθανή απάντηση. Δεν έγραψε γιατί ίσως είχε κάποιο απώτερο(μακρινό. Ή στο μακρινό μέλλον) σκοπό. Φαίνεται πως είχε σκοπό να γράψει διαφορετικά τα όσα ήθελε να πει στους ανθρώπους. Αυτό μας φανερώνεται και από την Π.Δ. Εκεί καθαρά ο Θεός λέγει πως θα ερχότανε μια εποχή που ο Θεός θα έπαιρνε την πέννα και θα έγραφε το θέλημα του όχι στο Σινά πάνω σε μια πέτρινη πλάκα με χαρακτικό εργαλείο μα μέσα στις καρδιές των ανθρώπων και με εργαλείο του το Πνεύμα το Άγιο επειδή από την καρδιά βγαίνουν προς τα έξω με τις πράξεις και τις εκδηλώσεις της ζωής μας προβαλλόμενα στην καθημερινότητα. Και ακόμη λέγει ο λόγος του Θεού την εποχή αυτή τη θαυμαστή ο καθένας από μέσα από την καρδιά του θα γνωρίζει το θέλημα του Θεού και θα μένει σ’ αυτό. Περίεργα και παράξενα λόγια. Και τώρα έρχεται ο Απ. Παύλος και βεβαιώνει πως αυτά που έλεγε τότε ο Θεός τώρα έχουν πραγματοποιηθεί. Γράφει στους Κορινθίους και τους λέγει πως «εσείς είσθαι επιστολή Χριστού γινωσκομένη και αναγιγνωσκομένη υπό πάντων των ανθρώπων». Ο πραγματικός χριστιανός δηλαδή αυτός που αφού επίστευσε στον Χριστό και καθαριστήκανε οι αμαρτίες του ζει και πορεύεται οδηγούμενος από το Πνεύμα του Θεού αυτός ο χριστιανός είναι μια ζωντανή επιστολή του Χριστού που απευθύνεται προς όλους τους ανθρώπους και που όλοι την αναγνωρίζουν την ξεχωρίζουν και μπορούν με μεγάλη ευχέρεια να την διαβάζουν είτε ξέρουν γράμματα είτε έχουν καλά μάτια είτε όχι. Για να τα δούμε όμως αυτά τα στοιχεία ένα –ένα χωριστά.
«»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»
