ΣΠΟΡΑ ΚΑΙ ΘΕΡΙΣΜΟΣ== ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΧΡΙΣΤΟΥ 02
(εκδόσεις «Λόγοι Ζωής» Ευαγγελικών αρχών) Χρήστος Φραγκόπουλος.
3/.—ΕΝΑΣ ΝΟΜΟΣ ΜΕ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ
Ο νόμος που με αυτόν θα αρχίσουμε τα μελετήματα μας είναι ο νόμος της σποράς και του θερισμού. Αυτός που σπέρνει στη σάρκα θα θερίσει από τη σάρκα φθορά. Αυτό είναι το πρώτο σκέλος. Αυτός που σπέρνει στο Πνεύμα θα θερίσει ζωήν όχι σαν αυτήν που έχουμε όλοι οι άνθρωποι αλλά ζωήν αιώνιον.
Όταν πάρουμε στο χέρι μας ένα σπόρο δεν έχει καμιά σημασία τι σπόρος είναι μέσα σ’ αυτόν τον σπόρο που το μάτι μας δεν βλέπει απολύτως τίποτα και που στην πρώτη θεώρηση δεν παραλλάζει από ένα ροκανιδάκι δεν μας λέγει τίποτα. Και ακόμα ύστερα από μια τομή αν κοιτάξουμε στο μικροσκόπιο πάλι δεν μας λέγει τίποτα. Και όμως. Μέσα σ’ αυτό το σποράκι που μπορεί να έχει σχήμα μακρουλό ή σφαιρικό που μπορεί να είναι μικρό ή μεγάλο μέσα σ’ αυτό το σποράκι υπάρχουν τόσα πολλά που τώρα δεν τα βλέπουμε αλλά μη ξεγελαστούμε υπάρχουν όλα μέσα σ’ αυτό. Όταν πάμε στην Αγία Ειρήνη που πουλάνε φυτά ζητούμε από τον έμπορο γαρύφαλλα πιτσιλωτά που να είναι χρώματος ροζ και να μυρίζουν. Και μας δείχνει τον σπόρο και μάλιστα και μια φωτογραφία που φανερώνει το γαρύφαλλο που θα γίνει από τον σπόρο αυτό. Παίρνουμε στα χέρια μας το σποράκι και είναι σαν ένα μολυβένιο σκάγι. Δεν μπορείς να πιστέψεις αυτό που σου λέγει. Και ρωτάς πάλι απορημένος. Αυτό είναι το γαρύφαλλο που σου ζήτησα; Μάλιστα. Αυτό είναι δεν βλέπω τίποτα. Και όμως. Μέσα σ’ αυτό το σποράκι υπάρχει ολόκληρο αυτό το φυτό της γαρυφαλλιάς με το λουλούδι με το χρώμα και με το άρωμα. Υπάρχει αυτό και μόνον αυτό.
Τίποτα άλλο. θάρθει κάποια ώρα όταν ο σπόρος αυτός ακολουθήσει μια ορισμένη σειρά. Θάρθει κάποια ορισμένη σειρά. Το φυτό με το λουλούδι που ήδη υπάρχει μέσα του αυτό έχει πολύ μεγάλη σημασία γι’ αυτό το περιμένουμε ξέροντας πως ήδη υπάρχει μέσα του θα ξεδιπλωθεί θα αναπτυχθεί και θα δούμε τότε και θα θαυμάσουμε ή θα λυπηθούμε ανάλογα με τις προσδοκίες μας για το αποτέλεσμα. Μονάχα η πείρα μπορεί να μας προμαντέψει και να μας καθοδηγήσει από πιο σπόρο θα βγει το λουλούδι που θέλουμε. Το μάτι δεν βλέπει και δεν διακρίνει τίποτα ούτε και στο μικροσκόπιο.
Καμιά δύναμη δεν μπορεί να μεταβάλλει τη φύση του σπόρου και να τον κάνει να αλλάξει το αποτέλεσμα και να βγάλει κάτι άλλο από εκείνο που ο θεός έταξε να έχει μέσα του και που μόνον αυτό μπορεί να παράγει ή να προσφέρει. Ένας σπόρος από γαϊδουράγκαθο να τον βάλεις στις καλύτερες σέρρες του Αγαλλιώτη και να τον ποτίζεις με ροδόσταμο και ότι άλλο αν κάνεις θα έλθει η ώρα που θα βγάλει από μέσα του εκείνο που έχει και που οπωσδήποτε θα είναι γαϊδουράγκαθο. Το μόνο που μπορεί να επιτύχουμε είναι το βλαστάρι και ο καρπός να είναι πιο μεγάλος μα πάντα γαϊδουράγκαθο. Καμιά δύναμη δεν μπορεί να αλλάξει τη φύση του σπόρου. Ούτε υγρασία ούτε θερμοκρασία ούτε λίπασμα μπορούν να ενεργήσουν στον τομέα αυτό.
«»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»
4/.—ΣΠΟΡΑ ΚΑΙ ΘΕΡΙΣΜΟΣ
Εδώ όμως υπάρχει μια δυσκολία. Δεν μπορούμε κοιτάζοντας τον σπόρο να δούμε τον καρπό. Απλώς εμπιστεύεσαι στα όσα ο ειδικός σου λέγει που και αυτός από τη συστηματική καλλιέργεια που κάνει έχει αποκτήσει την σχετική πείρα.
Μέσα στο θέμα του σπόρου υπάρχουν δύο σταθμοί ή δύο πόλοι. Είναι η σπορά και ο θερισμός είναι τόσο στενά δεμένα μεταξύ τους. το ένα εξαρτάται απόλυτα από το άλλο. Ο θερισμός θα είναι αυτός που η σπορά θα προβάλλει αυτός που ήδη μέσα στον σπόρο υπάρχει. Είναι σαν τα μαθηματικά που η εξίσωση αντιστρέφεται. Είτε τον θερισμό πάρεις είτε τη σπορά το ίδιο
είναι. Το ένα είναι μέσα στο άλλο. αν θέλεις αυτό το λουλούδι πρέπει να πάρεις αυτό το σπόρο και πάλι αν θέλεις αυτόν τον σπόρο πρέπει να ξέρεις πως θα έχεις αυτό το λουλούδι. Συνεπώς πρέπει να προσέχουμε τον καιρό της σποράς και προπαντός τι σπόρο σπέρνουμε.
«»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»
5—ΔΥΟ ΣΠΟΡΟΙ
Το πνεύμα του Θεού ξεκαθαρίζει το θέμα κατά τρόπο οριστικό και χωρίς ερωτηματικά. Στην πνευματική μας ζωή υπάρχουν δύο ειδών σπόροι. Ο ένας σπόρος λέγεται σάρκα. Ο άλλος λέγεται πνεύμα. Αυτά τα έχουμε ακούσει τόσες φορές. Πολλά έχουμε ακούσει αλλά δεν ξέρω αν οι έννοιες αυτές είναι ξεκαθαρισμένες μέσα μας. Τι είναι όμως σάρκα; Σάρκα είναι το εγώ μου. Ο εαυτούλης μου. Αυτό που λέμε «μου αρέσει». Αυτό που λέμε
«το θέλω». Αυτό που πηγάζει από την επιθυμία μας που πηγάζει πάλι «την κατοικούσαν εν εμοί αμαρτίαν». Ότι σου αρέσει ότι επιθυμείς ότι τραβά η καρδούλα σου αυτό που είναι από σένα και για σένα και σου προσφέρει κάποια ικανοποίηση κάποια ηδονή κάποια εγωιστική πληρότητα…αυτό είναι σάρκα. Τα ξέρουμε άλλωστε αυτά τόσο καλά. Είναι λοιπόν αυτός ο ένας σπόρος. Ξεχωρίζει. Άλλο εάν σκόπιμα τον μπερδεύουμε. Μπορούσε να δώσει ο λόγος του Θεού άλλο όνομα σ’ αυτόν το σπόρο. Μα δείχνει με αυτό την προέλευση «το σαρκίο μας» και ακόμη δείχνει το φθαρτό του πράγματος. Βέβαια δεν είναι το κρέας και τα κόκαλα αλλά κάτι που υπάρχει βαθεία μέσα μας που ο Παύλος το λέγει «εσωτερικός άνθρωπος» ή «ο κρυπτός άνθρωπος της καρδιάς». Μα εκδηλώνεται μέσα στα μέλη μας με τις πράξεις μας.
Είναι δυνατόν ένας άνθρωπος σε όλη του τη ζωή να σπέρνει ένα μονάχα σπόρο τον σπόρο της σάρκας. Και στην κατηγορία αυτή είναι οι περισσότεροι πλην μερικών εξαιρέσεων. Αν ρωτήσουμε ένα άνθρωπο του κόσμου αν σπέρνει στη σάρκα θα μας κοιτάξει περίεργα. Αν τον ρωτήσουμε ακόμη αν είναι αυτός που του φαίνεται αρεστό που του προσφέρει ικανοποίηση και που του είναι επιθυμητό θα μας κοιτάξει ακόμη πιο περίεργα
Λέγοντας μας: «και τι άλλο θέλεις να κάμω;» Αυτό είναι το πρώτο φακελάκι με το σπόρο που γράφει επάνω «σάρκα». Μα υπάρχει και άλλος σπόρος που γράφει επάνω «πνεύμα». Εδώ δεν είναι το πνεύμα το δικό μας αλλά το Πνεύμα του Θεού που φθάνει σε μας με τον λόγο του τον άγιο και που σε τελευταία ανάλυση δεν είναι παρά το θέλημα του Κυρίου. Στο ένα φακελάκι υπάρχει το θέλημα το δικό μας. Στο άλλο υπάρχει το θέλημα του Κυρίου. στην Αγία Γραφή αναφέρεται ακόμη ότι τα δύο αυτά σπορικά είναι αντίθετα το ένα προς το άλλο. καμιά διασταύρωση δεν μπορεί να γίνει ανάμεσα τους. «Η σάρκα φρονεί εναντίον του πνεύματος….»
Αυτός που σπέρνει στο πνεύμα κάνει πράγματα που δεν αρέσουν στη σάρκα. Το Πνεύμα του λέγει: «Σήκω» καημένε να ετοιμασθείς για το βράδυ να πεις δυό λόγια χάρητος Θεού στις ψυχούλες που περιμένουν. Κάνε την προσευχή σου διάβασε κουράσου για τον Κύριο». Την ίδια ώρα η σάρκα λέγει: «Δεν βαριέσαι καημένε. Ξάπλωσε λίγο πάτησε τα πενήντα δύο και έχεις ανάγκη από ανάπαυση. Πες τους κάτι πρόχειρο. Μη πας καθόλου θάναι καλλίτερα. Στείλε τον άλλο. βάλε λίγο Μότσαρτ στο ραδιόφωνο που είναι η συμπάθεια σου». να τα δύο σπορικά στο χέρι σου. ποιο από τα δύο την φορά αυτή θα σπείρεις; Ποιόν σπόρο θα σπείρεις στη ζωή σου; το δικό σου σαρκικό θέλημα ή την επιταγή του Πνεύματος του Θεού; φυσικά ανάλογα θα είναι και τα αποτελέσματα.
«»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»
