Κατά πάσα πιθανότητα η απάντηση που δίνουν οι περισσότεροι πιστοί σε αυτήν την ερώτηση, ίσως και εσύ φίλε αναγνώστη, να είναι «Ναι.» Το ερώτημα είναι γιατί δίνουν αυτήν την απάντηση. Είναι μήπως επειδή το έψαξαν καλά οι ίδιοι στην Αγία Γραφή και κατέληξαν σε αυτό το συμπέρασμα; Όχι, δεν είναι. Εξάλλου οι περισσότεροι πιστοί δεν έχουν μελετήσει (άλλο να διαβάζω χρόνια) και ακόμα χειρότερα δεν μελετούν την Αγία Γραφή. Ναι, ναι, ας ησυχάσουμε αδερφοί μου, έτσι είναι. Γαλουχήθηκαν να τα έχουν όλα έτοιμα. Το πρόβλημα είναι ότι πολλά (απίστευτα πολλά!) από αυτά τα έτοιμα fast food είναι λάθος, είναι αντί-Βιβλικά και διαιωνίζονται από άμβωνα σε άμβωνα, από γενιά σε γενιά. Οι ίδιοι όμως τα κρατάνε σαν πολύτιμο θησαυρό και άλλοτε τα ομολογούν ως τέτοιον. Τι κακό -άθελά τους οι περισσότεροι- έχουν κάνει οι διάφοροι κήρυκες/διδάσκαλοι! Και πριν από αυτούς, τι κακό έχουν κάνει διάφορες θεολογικές σχολές, αλλά και θεολογικά βιβλία που δίδαξαν αυτούς.
Κάποτε είχα μία συζήτηση με έναν φοιτητή θεολογικής σχολής ο οποίος ανέφερε σε ένα κήρυγμά του ότι Το Αρνίον σφάχθηκε «προ καταβολής κόσμου». Φυσικά αυτό που αντιλήφθηκα είναι ότι η θέση του αυτή δεν προέκυψε ως αποτέλεσμα της δικής του μελέτης της Γραφής, αλλά ως αποτέλεσμα: α) αμβωνολογίας, ένα αποτέλεσμα που μάλιστα β) επικυρώθηκε από την θεολογική σχολή όπου φοιτούσε. Γρίφος: Τι έγινε πρώτα, η κότα ή το αυγό; Ο κήρυκας/δάσκαλος ή το κήρυγμα; J
Αναγνωρίζω βέβαια σε αυτό το σημείο, ότι σχετικά με το θέμα μας, παρουσιάζεται ένα μικρό προβληματάκι που μπορεί κάποιον που δεν είναι έμπειρος στη Γραφή ή και στην χρήση της λογικής, να τον δυσκολέψει λίγο, παρά ταύτα, αυτό… δεν σημαίνει ΤΙΠΟΤΑ. Κι όμως φτάνουν στο σημείο με την παραμικρή δυσκολία να τα βλέπουν όλα «γκρι», δυσνόητα, απρόσιτα στην κατανόηση (!), σχετικά, διιστάμενα, και έτσι, να βλέπουν ως φανατικό, ισχυρογνώμων, «ξερόλα» κ.ά. όποιον έχει μία απόλυτη θέση, η οποία μάλιστα τολμάει να στέκεται μπροστά στην άγνοιά τους. Αν, αντί των χαρακτηρισμών όμως, επιστρέψουν και επιμείνουν στα λεγόμενα της Γραφής και στην κοινή λογική, αλλά και στην προσευχή και στην μαρτυρία αδερφών που αγαπούν την αλήθεια (δεν είναι πολλοί αυτοί), το «εμπόδιο» θα πάψει να είναι εμπόδιο· αυτό θεωρώ ότι συμβαίνει κατά κανόνα.
Θυσιάστηκε Ο Αμνός, Το Αρνίον… «προ καταβολής κόσμου»;
Απάντηση: Όχι.
Πρώτο λάθος που κάνουν πολλοί, έχοντας διδαχτεί μία ζωή από τον άμβωνα και όχι από το Πνεύμα του Θεού, είναι να κηρύττουν ή να ομολογούν έναν Ιησού, ως το Αρνίον, το εσφαγμένο προ καταβολής κόσμου, όταν ΠΟΥΘΕΝΑ στη γραφή δεν υπάρχει ο συνδυασμός αυτών των λέξεων. Αυτό που διαβάζουμε είναι για Το Αρνίον (που έστω κατά την λάθος ερμηνεία) «σφάχθηκε… από καταβολής κόσμου». Άλλο όμως, «από καταβολής» και άλλο «προ καταβολής». «Από καταβολής» σημαίνει από τότε που δημιουργήθηκε ο κόσμος και μετά, και το «προ καταβολής» σημαίνει πριν ακόμα δημιουργηθεί ο κόσμος. Μόνο και μόνο που υπάρχουν και τα δύο (από και προ), θα πρέπει να μας κάνει να σκεφτούμε «Γιατί;» για να μπορέσουμε στην συνέχεια να απαντήσουμε: «Διότι με τις λέξεις αυτές, αναφέρεται σε δύο χρονικές περιόδους, μία πριν δημιουργηθεί ο κόσμος και μία μετά.» Αν βέβαια είχε θυσιαστεί Ο Αμνός Του Θεού πριν δημιουργηθεί ο κόσμος, τότε λογικά, φυσικά, θα διαβάζαμε «προ καταβολής κόσμου» (λόγια που υπάρχουν αλλού όπως θα δούμε), όμως αυτό δεν συμβαίνει. Έτσι, βλέπουμε ότι ακόμα και λεκτικά, είναι λάθος η τοποθέτησή αυτή, λάθος που γίνεται άλλοτε και αφετηρία θεολογικού ολισθήματος.
Προσέξτε τώρα. Ακόμα και αν δεν γνωρίζαμε ότι λέει η Γραφή «από καταβολής κόσμου», όμως κάναμε χρήση της λογικής και της υπόλοιπης της Γραφής, τότε, πάλι θα καταλήγαμε ότι είναι λάθος να θεωρεί κανείς ότι Ο Ιησούς θυσιάστηκε «προ καταβολής κόσμου»! Αν δηλαδή (έστω αυθαιρέτως) υποθέταμε ότι ο Χριστός θυσιάστηκε «προ καταβολής κόσμου», αυτό σαν σκέψη θα ήταν άκρως περίεργο και μη συμβατό με τα λεγόμενα της Γραφής, καθώς διαβάζουμε στην Α’Πέτ.1:18-20 τα ακόλουθα:
18 εξεύροντες ότι δεν ελυτρώθητε από της ματαίας πατροπαραδότου διαγωγής υμών διά φθαρτών, αργυρίου ή χρυσίου, 19 αλλά διά του τιμίου αίματος του Χριστού, ως αμνού αμώμου και ασπίλου, 20 όστις ήτο μεν προωρισμένος προ καταβολής κόσμου, εφανερώθη δε εν τοις εσχάτοις καιροίς διά σας…
Εδώ διακρίνουμε ότι:
α) με τις λέξεις «δια του τιμίου αίματος του Χριστού, ως αμνού αμώμου και ασπίλου» αναφέρεται εμμέσως στην θυσία Του Χριστού. Ποια θυσία όμως; Φυσικά αυτή στην οποία ήταν μάρτυρας ο ίδιος ο Πέτρος. Όπως θα δούμε λίγο αργότερα, δεν υπάρχει κάποια άλλη θυσία Του Χριστού στην Αγία Γραφή.
β) μας λέει ο Πέτρος ότι Αυτός Ο Αμνός, ήταν «προωρισμένος προ καταβολής κόσμου», δηλαδή πριν δημιουργηθεί ο κόσμος. Ερώτηση: Τι νόημα έχει να μας λέει ότι ο Αμνός «προορίστηκε προ καταβολής κόσμου»… για να θυσιαστεί… προ καταβολής κόσμου;;!! Δεν είναι λογικό να προορίστηκε προ καταβολής κόσμου, για να θυσιαστεί κάποτε μετά την δημιουργία του κόσμου;; Πράγματι όμως, το δεύτερο δείχνουν τα λόγια του Πέτρου καθώς συμπληρώνει: «εφανερώθη δε τοις εσχάτοις καιροίς δια σας». Προσέξτε ότι δεν τους λέει ότι 1) Ο Αμνός που προορίστηκε να θυσιαστεί, 2) θυσιάστηκε κάποτε (με όποια λόγια κι αν το έλεγε) και 3) φανερώθηκε για αυτούς, κάτι που λογικά θα έπρεπε να κάνει αν αυτή ήταν η περίπτωση, καθώς δεν θα μπορούσε ενδιάμεσα εδώ να παραλείψει ότι κάποτε εκπληρώθηκε ο προορισμός του Θεού για τον Αμνό, αλλά τους λέει ότι 1) Ο Αμνός που προορίστηκε να θυσιαστεί, 2) φανερώθηκε…3) για αυτούς («δι υμας»). Έτσι, ναι μεν λείπει το υποτιθέμενο «και θυσιάστηκε (πριν φανερωθεί εννοείται)», αλλά μας λέει ότι φανερώθηκε… για αυτούς! Να κάνει τι για αυτούς; Τι μπορεί να σημαίνει για τον Πέτρο ότι φανερώθηκε… για αυτούς ο Αμνός που προορίστηκε να θυσιαστεί; Σημαίνει απλώς ότι φανερώθηκε για να σταυρωθεί/θυσιαστεί... «για αυτούς»! Έτσι, Ο Αμνός προορίστηκε προ καταβολής κόσμου, ώστε να φανερωθεί (σε αυτούς) και να θυσιαστεί «για αυτούς». Δείτε τι λέει, πάλι ο Πέτρος (!) στις Πράξεις:
Πράξ.2:22-23 Άνδρες Ισραηλίται, ακούσατε τους λόγους τούτους• τον Ιησούν τον Ναζωραίον, άνδρα αποδεδειγμένον προς εσάς από του Θεού διά θαυμάτων και τεραστίων και σημείων, τα οποία ο Θεός έκαμε δι' αυτού εν μέσω υμών, καθώς και σεις εξεύρετε, 23 τούτον λαβόντες παραδεδομένον κατά την ωρισμένην βουλήν και πρόγνωσιν του Θεού, διά χειρών ανόμων σταυρώσαντες εθανατώσατε•
Το «ωρισμένην βουλήν και προγνωσιν του Θεού» (εδ.23), σαφώς -με άλλα λόγια- μιλάει για τον προορισμό Του Θεού για Τον Ιησού. Αυτόν τον προορισμό του Θεού, τον συνδέει εδώ ο Πέτρος με τον σταυρικό θάνατο Του Ιησού, από ποιους όμως; Ποιος, στην πρόγνωση Του Θεού, θα έπρεπε να μεσολαβήσει ώστε να θυσιαστεί Ο Ιησούς; Τα «χέρια άνομων ανθρώπων». Αυτά, πότε υπήρχαν; Προ καταβολής κόσμου;;;; Ή στην εποχή του Πέτρου;; Ο Πέτρος λίγο πιο κάτω απαντά:
Πράξ.2:36 Βεβαίως λοιπόν ας εξεύρη πας ο οίκος του Ισραήλ ότι ο Θεός Κύριον και Χριστόν έκαμεν αυτόν τούτον τον Ιησούν, τον οποίον σεις εσταυρώσατε.
Σχετικά όμως με το για ποιο λόγο φανερώθηκε Ο Ιησούς, το ίδιο επιβεβαιώνεται από την προς Εβραίους Επιστολή:
9:26 διότι έπρεπε τότε πολλάκις να πάθη από καταβολής κόσμου• τώρα δε άπαξ εις το τέλος των αιώνων εφανερώθη, διά να αθετήση την αμαρτίαν διά της θυσίας εαυτού.
(Θα δούμε ξανά αυτό το εδάφιο αργότερα.)
Έτσι, με λίγα λόγια ο Πέτρος πίστευε ότι Ο Ιησούς προορίστηκε από τον Θεό «προ καταβολής κόσμου» (Α’Πέτ.1:20, Πράξ.2:23), ώστε να φανερωθεί και να σταυρωθεί στον δικό μας χρόνο για εμάς (Πράξ.2:23)· αυτή η σταύρωση ήταν στα Μάτια Του Θεού, η σφαγή Του Αμνού Του Θεού.
(Μελετήστε ξανά Α’Πέτ.1:19-20 και Πράξ.2:22-23.)
Θυσιάστηκε Ο Αμνός, Το Αρνίον… «από καταβολής κόσμου»;
Απάντηση. Όχι.
Έχοντας αποκλείσει με την λογική και την Γραφή την αυθαίρετη τοποθέτηση ότι ο Χριστός θυσιάστηκε με κάποιον τρόπο (…) «προ καταβολής κόσμου», ας επανέλθουμε στην πραγματικότητα και ας δούμε τώρα, την περίφημη, παραποιημένη και παρερμηνευμένη περικοπή:
Αποκ.13:8 Και θέλουσι προσκυνήσει αυτό πάντες οι κατοικούντες επί της γης, των οποίων τα ονόματα δεν εγράφησαν εν τω βιβλίω της ζωής του Αρνίου του εσφαγμένου από καταβολής κόσμου.
«Βλέπετε αδερφοί;», κηρύττουν μερικοί, «(Το εδάφιο λέει ότι) Το Αρνίον, Ο Ιησούς, με ένα μυστήριο τρόπο, σφάχθηκε από καταβολής κόσμου».
Προσωπικά, το μόνο «μυστήριο» που… «βλέπω», είναι ο τρόπος που αντιλαμβάνονται το εδάφιο.
«Υπέρ της αληθείας» λοιπόν θα πω ότι…
Λογικά ή/και θεολογικά, μόνο το «τα ονόματα δεν εγράφησαν (εν τω βιβλίω της ζωής του Αρνίου του εσφαγμένου)…», μπορεί να συνδεθεί με το «από καταβολής κόσμου». Το «του Αρνίου του εσφαγμένου», δεν μπορεί να συνδεθεί με το «από καταβολής κόσμου», για τους ακόλουθους λόγους:
1) «Από καταβολής κόσμου», σημαίνει από τότε που Ο Δημιουργός δημιούργησε τον κόσμο και μετά. Γιατί λέει τόσο αόριστα ότι Το Αρνίον σφάχθηκε από τότε που δημιουργήθηκε ο κόσμος; Τι σημαίνει αυτό; Μήπως θυσιάστηκε ο Ιησούς Χριστός δύο φορές, μία φορά κάποτε στην αρχή της δημιουργίας (ή έστω κάποτε αργότερα) και μία δεύτερη φορά, πριν 2000 χιλιάδες χρόνια περίπου; Αν πει κάποιος, «Ποιος ξέρει;», η απάντηση είναι, ότι «Το ξέρει»… η Παλαιά Διαθήκη, η οποία δεν αναφέρει τίποτα σχετικά αν και αναφέρει συγκλονιστικές πληροφορίες και γεγονότα από την στιγμή που Ο Δημιουργός αποφάσισε να φτιάξει άνθρωπο κατ’ Εικόνα και κατ’ Ομοίωση, όπως την δημιουργία του κόσμου σε 7 μέρες, τον κήπο της Εδέμ, την δημιουργία των πρωτόπλαστων, την αμαρτία των πρωτόπλαστων (κάπου εδώ θα βρίσκονταν λογικά αυτή η πρώτη θυσία), την επικράτηση της αμαρτίας σε όλο τον κόσμο πριν τον Νώε, το ότι άγγελοι του Θεού ήρθαν σε σεξουαλική επαφή με γυναίκες και από αυτές γεννήθηκαν γίγαντες, το χτίσιμο της κιβωτού του Νώε, τον παγκόσμιο κατακλυσμό, τα θαύματα Του Θεού κατά την «έξοδο» από την Αίγυπτο, την καταστροφή των Σοδόμων και Γομόρρων, τα σχετικά με τις Δέκα Εντολές, κτλ. Είναι λοιπόν δυνατόν, να θυσιάστηκε Ο Υιός του Θεού κάποτε για τους ανθρώπους και να μην αναφέρεται στην Π.Δ.;
Απάντηση: Προσωπικά, θεωρώ όχι.
2) Αν είχε θυσιαστεί κάποτε στην αρχή της δημιουργίας, γιατί βλέπουμε τον -αργότερα- λαό Του Θεού στην Π.Δ. να τελούν «προφητικές» θυσίες με αρνιά που συμβόλιζαν Τον Αμνό Του Θεού που θα θυσιάζονταν, μάλιστα να μην υπάρχει κανένα περιεχόμενο σε αυτές τις τελετές που να μπορεί να συνδεθεί -έστω έμμεσα- με κάποια προηγούμενη θυσία Του Αμνού κάποτε, κάπου; Είναι λογική αυτή η σιωπή για μία τόσο Ιερή Θυσία, για ένα τέτοιο γεγονός που σε πνευματικό μέγεθος υπερέχει όλων των γεγονότων της Π.Δ.;
Απάντηση: Όχι.
Αυτές οι δύο αλήθειες και μόνο, είναι αρκετές να μας προβληματίσουν και να μας κάνουν να ρίξουμε μία πιο προσεκτική ματιά στο συγκεκριμένο εδάφιο. Αν το κάνουμε αυτό, όλα τα πράγματα θα έρθουν στην θέση τους και η αρμονία στις Γραφές θα επανέλθει. Ας δούμε ξανά το εδάφιο:
Αποκ.13:8 Και θέλουσι προσκυνήσει αυτό πάντες οι κατοικούντες επί της γης, των οποίων τα ονόματα δεν εγράφησαν εν τω βιβλίω της ζωής του Αρνίου του εσφαγμένου από καταβολής κόσμου.
Συνεχίζουμε με παρατηρήσεις μιας δεύτερης ματιάς:
3) Συντακτικώς, το «από καταβολής Κόσμου» μπορεί εξίσου εύκολα, αβίαστα, να συνδέεται και με τις λέξεις «του Αρνίου του εσφαγμένου», αλλά και με το «των οποίων τα ονόματα δεν εγράφησαν»!
Σε αυτήν την δεύτερη περίπτωση, το εδάφιο διαβάζεται ως εξής (πρόσθεσα ένα κόμμα μετά την λέξη «εσφαγμένου» ώστε να διαβαστεί διαφορετικά το εδάφιο):
Αποκ.13:8 Και θέλουσι προσκυνήσει αυτό πάντες οι κατοικούντες επί της γης, των οποίων τα ονόματα δεν εγράφησαν εν τω βιβλίω της ζωής του Αρνίου του εσφαγμένου, από καταβολής κόσμου.
Βλέπουμε έτσι μία απλή κατανόηση του εδαφίου που είναι σε απόλυτη συμφωνία με τις Γραφές. Στην περίπτωση που κάποιος σκεφτεί ότι αυθαιρετώ βάζοντας κόμμα εκεί που δεν υπήρχε, πρέπει να γνωρίζει ότι τότε, η γραφή ήταν συνεχόμενη, χωρίς κενά μεταξύ των λέξεων και προτάσεων. Οι στίξεις μπήκαν αργότερα για διευκόλυνση. Πολλοί αδερφοί το αγνοούν αυτό.
Θεωρώ ότι σε αυτό τα σημείο κλείνει το θέμα και ότι δεν χρειάζεται καμία άλλη διευκρίνιση, εφόσον αντιλαμβανόμαστε ότι η πρόθεση του Ιωάννη, είναι απλώς να αναφερθεί στα ονόματα που από τότε που δημιουργήθηκαν οι πρώτοι άνθρωποι («από καταβολής κόσμου»), δεν είχαν γραφτεί στο «Βιβλίο της Ζωής του Αρνίου του εσφαγμένου».
4) Θα επιμείνει κανείς όμως και θα θελήσει κάτι «επιπλέον», κάτι πιο βοηθητικό, αν και δεν θεωρώ ότι είναι απαραίτητο. Ευτυχώς όμως και αυτό μας το παρέχει το Βιβλίο της Αποκάλυψης, ας το δούμε:
Αποκ.17:8 Το θηρίον, το οποίον είδες, ήτο και δεν είναι, και μέλλει να αναβή εκ της αβύσσου και να υπάγη εις απώλειαν• και θέλουσι θαυμάσει οι κατοικούντες επί της γης, των οποίων τα ονόματα δεν είναι γεγραμμένα εν τω βιβλίω της ζωής από καταβολής κόσμου, βλέποντες το θηρίον, το οποίον ήτο και δεν είναι, αν και ήναι.
Παρατηρήστε πόσο ίδιο είναι αυτό το εδάφιο με το 13:8, παρατηρήστε ότι λείπει το «του Αρνίου του εσφαγμένου» και βλέπουμε τον Ιωάννη να συνδέει νοηματικά το «δεν είναι γεγραμμένα εν τω βιβλίο της ζωής» με το «από καταβολής κόσμου», πράγμα που ουσιαστικά υποστηρίζει την διαφορετική ανάγνωση του Αποκ.13:8 που προηγουμένως είδαμε! Ας συγκρίνουμε τα λόγια των δύο εδαφίων παράλληλα (τα χρώματα που πρόσθεσα για διευκόλυνση, αντιστοιχούν στα ίδια λόγια):
13:8 …των οποίων τα ονόματα δεν εγράφησαν εν τω βιβλίω της ζωής του Αρνίου του εσφαγμένου από καταβολής κόσμου…
17:8 …των οποίων τα ονόματα δεν είναι γεγραμμένα εν τω βιβλίω της ζωής από καταβολής κόσμου…
Θεωρώ ότι στο 13:8 γίνεται ξεκάθαρο ότι τα λόγια «του Αρνίου του εσφαγμένου» (που λείπουν από το 17:8), απλώς συμπληρώνουν την πληροφορία σε Ποιον ανήκει το Βιβλίο της Ζωής· είναι πράγματι λογικό, να ανήκει το Βιβλίο στο Αρνίον το εσφαγμένο, εφόσον ήταν Αυτός και η θυσία Του, που έγιναν αιτία τα συγκεκριμένα ονόματα να βρίσκονται μέσα σε αυτό.
5) Ο συγγραφέας της Προς Εβραίους Επιστολής γνώριζε μόνο για μία θυσία και αυτή, στον χρόνο τον δικό μας, όχι προ καταβολής κόσμου. Μας γνωστοποιεί λοιπόν τα ακόλουθα:
Εβρ.9:24-26 Διότι ο Χριστός δεν εισήλθεν εις χειροποίητα άγια, αντίτυπα των αληθινών, αλλ' εις αυτόν τον ουρανόν, διά να εμφανισθή τώρα ενώπιον του Θεού υπέρ ημών• 25 ουδέ διά να προσφέρη πολλάκις εαυτόν, καθώς ο αρχιερεύς εισέρχεται εις τα άγια κατ' ενιαυτόν με ξένον αίμα• 26 διότι έπρεπε τότε πολλάκις να πάθη από καταβολής κόσμου• τώρα δε άπαξ εις το τέλος των αιώνων εφανερώθη, διά να αθετήση την αμαρτίαν διά της θυσίας εαυτού.
Παρατηρήσεις:
1) Μας λέει, ότι ο Αρχιερέας Ιησούς, προσέφερε το Αίμα Του μία φορά (εδ.26) στο τέλος των αιώνων , κάτι που δεν θα μπορούσε να μας πει αν Ο Ιησούς είχε ήδη θυσιαστεί κάπου, κάποτε, «από καταβολής κόσμου», δηλαδή στην αρχή της δημιουργίας του κόσμου ή αλλιώς, από τότε που δημιουργήθηκε ο κόσμος και μετά.
2) Στα εδ.25-26 μας λέει τα εξής σημαντικά:
«25 ουδέ διά να προσφέρη πολλάκις εαυτόν, καθώς ο αρχιερεύς εισέρχεται εις τα άγια κατ' ενιαυτόν με ξένον αίμα• 26 διότι έπρεπε τότε πολλάκις να πάθη από καταβολής κόσμου• τώρα δε άπαξ εις το τέλος των αιώνων…»
Το βλέπετε; Ερμηνεύω:
Αν Ο Ιησούς, Ο Αμνός Του Θεού, έπρεπε να προσφέρει Τον Εαυτό Του πολλές φορές, τότε θα έπρεπε «να πάθη» πολλές φορές «από καταβολής κόσμου» (για όλη την ανθρωπότητα), δηλαδή να σφαχτεί/θυσιαστεί πολλές φορές (όπως ο αρχιερέας ο ίδιος πρόσφερε ξένο αίμα πολλές φορές -αν και μόνο για τον Ισραήλ), διότι οι άνθρωποι από την αρχή της δημιουργίας έπρατταν αμαρτίες. Όμως, αυτό δεν υπήρχε λόγος να γίνεται, εφόσον μπορούσε να γίνει «τώρα», στους έσχατους καιρούς («στο τέλος των αιώνων»), μια και καλή και να «πάθη»/θυσιαστεί για τα αμαρτήματα όλων των ανθρώπων!
Δύο σημεία εδώ:
Α) Αυτό που θέλω να αντιληφθείτε είναι ότι ο συγγραφέας δεν βλέπει λόγο να θυσιάζεται ο Αμνός πολλές φορές, εφόσον Ο Ιησούς, ως Υιός Του Θεού, μπορούσε να θυσιαστεί μία φορά «στο τέλος των αιώνων» να καλύψει τις αμαρτίες όλων. Μία ερώτηση τώρα: Εφόσον μπορούσε να θυσιαστεί «άπαξ», γιατί να θυσιαστεί και άλλη φορά, κάποτε στην αρχή της δημιουργίας («από καταβολής κόσμου»);
Β) Για τον συγγραφέα (της προς Εβραίους), το να θυσιαστεί Ο Χριστός συνδέεται με δύο εκδοχές:
1) να προσφέρει τον Εαυτό Του ως θυσία κατ’ επανάληψη «από καταβολής κόσμου», επειδή από τον Αδάμ και μετά, ο άνθρωπος συνεχώς αμάρταινε και έπρεπε κάποιος να πληρώσει για αυτές τις αμαρτίες, ή
2) να θυσιαστεί μία και καλή για τις αμαρτίες όλης της ανθρωπότητας.
Αν δεχτούμε όμως ότι η πρόθεση του Ιωάννη ήταν να μας μιλήσει για «Το Αρνίον το εσφαγμένο από καταβολής κόσμου», τότε ο Ιωάννης θα ήταν σε αντίφαση με τον συγγραφέα της προς Εβραίους, υπό την έννοια ότι πίστευε ότι μία πρώτη θυσία κάποτε «από καταβολής κόσμου» έγινε (προφανώς για αμαρτίες), ενώ ο συγγραφέας της προς Εβραίους, λογικά προέβλεπε πολλές, συνεχόμενες θυσίες, δηλαδή για τις επαναλαμβανόμενες αμαρτίες των ανθρώπων. Και έτσι λοιπόν να το δούμε, συγκρίνοντας δηλαδή το συγκεκριμένο χωρίο της Αποκάλυψης και το χωρίο της προς Εβραίους, καθίσταται πιο λογική η κατανόηση του συγγραφέα της προς Εβραίους σε σχέση με -υποτίθεται- αυτή του Ιωάννη. Να το διαφορετικά, ο συγγραφέας της προς Εβραίους με την κατανόηση που είχε (βάσει Θεϊκής έμπνευσης!...) περί αμαρτίας, δεν θα μπορούσε ποτέ να γράψει για ένα «Αρνίον εσφαγμένο από καταβολής κόσμου», αλλά για ένα «Αρνίον σφαζόμενο από καταβολής κόσμου». Αυτό το επιχείρημα λοιπόν, επίσης καθιστά αδύναμη την λογική του «Το Αρνίον το εσφαγμένο από καταβολής κόσμου».
Συνοψίζοντας, είδαμε ότι η
α) Βιβλική θεολογία/λογική (οι πρώτοι 2 λόγοι),
β) η σύνταξη του εδαφίου (ο 3ος λόγος),
γ) το επιπλέον φως του Ιωάννη στο 17:8 στο ίδιο Βιβλίο της Αποκάλυψης (ο 4ος λόγος), και
δ) τα λόγια της Προς Εβραίους επιστολής (ο 5ος λόγος)
μας οδηγούν σταθερά στην ίδια ανάγνωση/κατανόηση του εδαφίου (13:8) που σας παρέθεσα, δηλαδή (κόμμα μετά την λέξη «εσφαγμένου»):
Αποκ.13:8 και προσκυνησουσιν αυτω παντες οι κατοικουντες επι της γης ων ου γεγραπται τα ονοματα εν τη βιβλω της ζωης του αρνιου εσφαγμενου, απο καταβολης κοσμου.
Ο Θεός ας δώσει την αύξησή Του.
Αλέξης Τομαράς
Υγ. Α) Σημειώστε ότι υπάρχουν και άλλες (!) Βιβλικές περικοπές που συνηγορούν στα πιο πάνω.
Β)Αν και δεν είναι το θέμα μας, σε αυτό το εδάφιο (Αποκ.17:8) εμμέσως μαθαίνουμε ότι ο Θεός ξέρει… το μέλλον! Δεδομένα: 1) Το «Βιβλίο της ζωής, του Αρνίου του εσφαγμένου» υπήρχε από την αρχή της δημιουργίας («από καταβολής κόσμου»), όχι πριν την δημιουργία («προ καταβολής κόσμου») 2) Τα ονόματα των -στην πραγματικότητα- μη εκλεγμένων ανθρώπων, που θα κατοικούν στη γη στην εποχή του θηρίου/αντίχριστου, άρα στο τέλος της ανθρωπότητας, δεν βρίσκονται γραμμένα στο Βιβλίο που υπάρχει από την αρχή της δημιουργίας (του ανθρώπου)! Αυτοί, των οποίων τα ονόματα δεν είναι γραμμένα από την αρχή στο Βιβλίο της ζωής, θα προσκυνήσουν το θηρίο. Άρα, λογικά, 3) των υπολοίπων τα ονόματα, στην πραγματικότητα των εκλεγμένων, είναι γραμμένα από την αρχή της δημιουργίας (ασχέτως αν μπορούν να σβηστούν κατά την τελική κρίση - Αποκ.3:5) και δεν θα προσκυνήσουν! Πως είναι όμως δυνατόν αυτό και Ο Θεός να παραμένει Δίκαιος; Μόνο αν Ο Θεός γνωρίζει το μέλλον. Θεωρώ ότι το μέλλον της ανθρωπότητας εμφανίστηκε μπροστά στον Θεό, μόλις έφτιαξε τον Αδάμ· εκεί είδε ποιοι θα προσκυνήσουν και ποιοι όχι. Δεν θεωρώ έτσι τυχαίο ότι μαθαίνουμε ότι τα ονόματα γράφτηκαν «από καταβολής κόσμου». Σχετικά με το μέλλον και τι βλέπει ο «Παντογνώστης Θεός», μπορείτε να διαβάσετε στο άρθρο μου:
Γιατί Ο Θεός να δοκιμάζει τον άνθρωπο εφόσον, γνωρίζοντας το μέλλον, ξέρει ήδη τι θα κάνει;; Τι λέει η λογική;
.....................................................................................
