ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟ ΜΗΝΥΜΑ-ΕΛΠΙΔΑΣ ΚΑΙ ΖΩΗΣ-Ο ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟ ΜΗΝΥΜΑ ΕΛΠΙΔΑΣ ΚΑΙ ΖΩΗΣ
ΑΠΟ ΑΔΕΛΦΟ ΣΥΝΕΡΓΑΤΗ

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1

Ο ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

Κανένα βιβλίο δεν αγαπήθηκε, δε μισήθηκε, δεν τιμήθηκε, δεν καταδικάσθηκε τόσο πολύ, όσο η Βίβλος. ΄Ανθρωποι πέ­θαναν για τη Βίβλο. ΄Αλλοι φονεύθηκαν στο όνομά της. Αυτή ενέπνευσε τις μεγαλύτερες, τις ευγενέστερες πράξεις του ανθρώ­που, αλλά και κατηγορήθηκε ως καταδικαστέα και εκφυλισμένη. Πόλεμοι εγέρθηκαν με λύσσα κατά της Βίβλου, επαναστάσεις καλλιεργήθηκαν στις σελίδες της και βασιλείες συντρίφθηκαν σύμφωνα με την πρόγνωσή της.

΄Ανθρωποι όλων των απόψεων - από τους απελευθερωμένους θεολόγους μέχρι τους κεφαλαιοκράτες, από τους φασίστες μέχρι τους μαρξιστές, από τους δικτάτορες μέχρι τους απελευθερωτές, από τους ειρηνοποιούς μέχρι τους στρατοκράτες - αναζητούν στις σελίδες της λέξεις που να δικαιώνουν τις πράξεις τους.

Η μοναδικότητα της Βίβλου δεν προέρχεται από απαράμιλλη πολιτική, πολιτιστική και κοινωνική επιρροή, αλ­λά από την πηγή της και το περιεχόμενό της. Είναι η θεία αποκάλυψη του μοναδικού Θεανθρώπου: ο Υιός του Θεού, ο Ιησούς Χριστός - ο Σωτήρας του κόσμου.

Θεία Αποκάλυψη

Ενώ μέσα από την ιστορία μερικοί αμφέβαλαν για την ύπαρξη του Θεού, πολλοί με εμπιστοσύνη βεβαιώνουν ότι Αυτός υπάρχει και ότι έχει αποκαλύψει τον εαυτό Του. Με ποιον τρόπο ο Θεός αποκάλυψε τον εαυτό Του και πώς η Γραφή λειτουργεί στην αποκάλυψή Του;

Γενική Αποκάλυψη. Η αντίληψη για το χαρακτήρα του Θεού που η ιστορία, η ανθρώπινη συμπεριφορά, η συνείδηση και η φύση γνωστοποιούν, συχνά ονομάζεται «γενική αποκάλυψη» επειδή είναι προσιτή σε όλους και απευθύνεται στη λογική.

Για εκατομμύρια ανθρώπους, «οι ουρανοί διηγούνται την δόξαν του Θεού και το στερέωμα αναγγέλλει το έργον των χειρών αυτού» (Ψαλμ. ιθ΄1). Το ηλιοβασίλεμα, η βρο­χή, οι λόφοι και τα ρυάκια, όλα μαρτυρούν για ένα στοργικό Δημιουργό. «Επειδή τα αόρατα αυτού βλέπονται φανερώς από κτίσεως κόσμου, νοούμενα διά των ποι­ημάτων, η τε αΐδιος αυτού δύναμις και η θειότης, ώστε αυτοί είναι αναπολόγητοι» (Ρωμ. α΄20).

΄Αλλοι βλέπουν απόδειξη της φροντίδας του Θεού στις ευτυχισμένες σχέσεις και στην εκπληκτική αγάπη μεταξύ φίλων, μελών της οικογένειας, ανδρογύνου, γονέων και παιδιών. «Ως παιδίον το οποίον παρηγορεί  η μήτηρ αυτού, ούτως εγώ θέλω σας παρηγορήσει.» (Ησ. ξς΄13). «Καθώς σπλαχνίζεται ο πατήρ τα τέκνα, ούτως ο Κύριος σπλαχνίζεται τους φοβουμένους αυτόν.» (Ψαλμ. ργ΄13).

Και όμως η ίδια λιακάδα που μαρτυράει για ένα στοργικό Δημιουργό, μπορεί να μεταβάλει τη γη σε καψαλισμένη έρημο με αποτέλεσμα τη λιμοκτονία. Η ίδια η βροχή μπορεί να μετατραπεί σε ορμητικά νερά που πνίγουν οι­κογένειες. Ο ίδιος μεγαλοπρεπής λόφος μπορεί να ρα­γίσει, να γκρεμισθεί και τελικά να συνθλιβεί. Και στις ανθρώπινες σχέσεις συχνά εμπλέκονται ζήλια, φθόνος, ορ­γή, ακόμη και μίσος που οδηγεί σε φόνο.

Ο κόσμος γύρω μας δίνει ανάκατα σήματα, παρουσιά­ζο­ντας τόσες ερωτήσεις όσες και απαντήσεις. Αποκαλύπτει μια σύγκρουση μεταξύ καλού και κακού, αλλά δεν εξηγεί πώς ξε­κίνησε αυτή η σύγκρουση, ποιος πολεμάει, γιατί ή ποιος τε­λικά θα νικήσει.

Ειδική Αποκάλυψη. Η αμαρτία περιορίζει την αποκάλυψη του Θεού μέσα από τη φύση, θολώνοντας την ικανότητά μας να ερμηνεύσουμε τη μαρτυρία του Θεού. Από αγάπη ο Θεός έδωσε μια ιδιαίτερη αποκάλυψη του εαυτού Του για να μας βοηθήσει να βρούμε απαντήσεις στις ερωτήσεις αυτές. Μέσα από την Παλαιά καθώς και από την Καινή Διαθήκη αποκαλύπτεται σε μας με έναν ιδιαίτερο τρόπο, μη αφήνοντας αμφιβολίες για το στοργικό χαρακτήρα Του. Κατά πρώτον, η αποκάλυψή Του ήρθε διαμέσου των προφητών. Τέλος, η ύστατη αποκάλυψη προσωπικά διαμέσου του Ιησού Χριστού. (Εβρ. α΄1,2).

Η Βίβλος περιέχει και δηλώσεις που αναφέρονται στην αλήθεια περί Θεού, και επίσης Τον αποκαλύπτει ως πρόσωπο. Και οι δύο όψεις της αποκάλυψης είναι αναγκαίες. Χρειαζόμα­στε να γνωρί­σουμε το Θεό μέσα από τον Ιησού Χριστό (Ιωάν. ιζ΄3), «καθώς είναι η αλήθεια εν τω Ιησού». (Εφεσ. δ΄21). Και χρησιμοποιώντας τη Γραφή, ο Θεός προσπερνάει τα διανο­ητικά, ηθικά και πνευματικά μας εμπόδια, γνωστοποιώντας σε μας τη λαχτάρα να μας σώσει.