ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΠΝΕΥΜΑ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΟΥ
ΒΙΒΛΙΟΥ ΤΟΥ ΤΡΙΤΟΥ ΜΕΡΟΣ ΤΟΥ ΕΚΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ
(Του Χαράλαμπου Μποσταντζόγλου)
Εκδόσεις (Ο Λόγος Αθήναι 1976)
ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ Μποσταντζόγλου (1885—1916)
Η Αγία Γραφή είναι μία ιερά πραγματικότης κα έχει ζωή και τη μεταδίδει. Κάθε μία ύπαρξης σύγκειται( σύγκειται-σύγκειμαι= συναποτελούμαι συνίσταμαι) από ουσιώδη αλλά και επουσιώδη, πράγματα. (ουσιώδης-σημαντικός κεφαλαιώδης, βασικός θεμελιώδες και επουσιώδης-που έχει δευτερεύουσα σημασία). Η καρδιά του ανθρώπου, τα μάτια του, και διάφορα άλλα μέλη του σώματος είναι σπουδαιότερα,(ουσιώδη)από άλλα τα μαλλιά τα νύχια κ.λπ.(επουσιώδη)
Ανεξάρτητα όμως απ την σπουδαιότητα που κάθ μέλος του σώματος, έχει για την απρόσκοπτη λειτουργία του όμως όλα συνυπάρχουν τα ουσιώδη με τα επουσιώδη, διότι «ο Θεός συνεκέρασε τα πάντα», (Α΄ Κορινθίους ιβ: 24) Το ίδιο συμβαίνει και στην Αγία Γραφή. Π.χ. τα πρώτα εννέα κεφάλαια του Α΄ Χρονικών δεν έχουν την αξία των εννέα κεφαλαίων του κατά Ιωάννην Ευαγγελίου. Όμως τα ονόματα είναι καταχωρημένα στα αναφερθέντα κεφάλαια του Α΄ χρονικών, αν και η αναγνώρισης των είναι κουραστική όμως μας οδηγούν στο να μάθουμε την γενεαλογία του Αβραάμ και του Δαβίδ, εκ των οποίων προήλθε κατά σάρκα ο Χριστός.
Πολλά τμήματα της Αγίας Γραφής είναι φαινομενικά επουσιώδη αλλά θα μελετηθούν προσεκτικά και λέξιν προς λέξιν, θα μας πείσουν ότι το επουσιώδες κατά την δική μας εκτίμηση έχει μεγάλη σημασία και αξία επειδή εγράφη με την έμπνευση του Αγίου Πνεύματος.
Ας τονισθεί ακόμη μια φορά ότι αν ο Θεός επέτρεπε να γραφθεί η Βίβλος με την χρησιμοποίηση μονάχα του ανθρώπινου πνεύματος, τότε θα μπορούσε να εγερθεί το εξής δικαιολογημένο ερώτημα: Πως θα ήξευρε ο συγγραφεύς του Βιβλίου Α΄ Χρονικών και να καταγράψει με τόσο σχολαστική ακρίβεια τα ονόματα εκατοντάδων ανθρώπων και με τόσο ζηλευτή τάξη ως προς την σειρά της διαδοχής;
Αν πάλι η Αγία Γραφή γράφονταν μόνο από ανθρώπους θα κατέβαλαν οι συγγραφείς της την κάθε προσπάθεια για να αποκρύψουν πολλά ανομήματα, όπως λ.χ. του Δαβίδ. Αλλά το τελείως εγκληματικό έργο του Ιούδα. όμως το Άγιο Πνεύμα δεν κάνει εξαιρέσεις. με καυστική και ωμή γλώσσα καταχώρισε στη Βίβλο τα αμαρτήματα των δύο.
Στην Αγία Γραφή υπάρχουν εδάφια που άλλοτε είναι συμβολικά άλλοτε αλληγορικά άλλοτε διάφορα σημεία ή παραστάσεις όλα όμως είναι θεόπνευστα. Π.χ. στην Αποκάλυψη α:12-13 αναφέρονται»επτά λυχνίαι χρυσαί». Αν και στο εδάφιο 20 ερμηνεύεται η σημασία αυτών των συμβόλων όμως οι λέξεις αυτές γράφθηκαν με την έμπνευση του Αγίου Πνεύματος.
Στο Ιωάννου ευαγγέλιο ι:7 αναφέρονται τα λόγια του Χριστού: «Εγώ είμαι η θύρα των προβάτων». Με τα λίγα λόγια αυτά ο Κύριος ήθελε να βεβαιώσει
Ότι Αυτός είναι η οδός της Σωτηρίας και της ζωής. Οι λέξεις «Εγώ», «θύρα προβάτων είναι θεόπνευστοι αν και είναι συμβολικές.
Στον Λόγο του Θεού περιέχονται δύο ειδών εμπνεύσεις. Η πρώτη είναι εκείνη δια της οποίας αποκαλύπτονται θείοι λόγοι, σκοποί και το θέλημα του Θεού. Στην δεύτερη έχουμε λόγια ανθρώπων ή αναφέρονται στο θέλημα και σε λόγια του διαβόλου. Όμως και στην πρώτη και στη δεύτερη περίπτωση τα γεγραμμένα το Άγιο Πνεύμα τα έχει υποδείξει στους συγγραφείς της Αγίας Γραφής. Ώστε πρέπει να κάνωμε σαφή διάκριση των δύο εμπνεύσεων, όταν μελετούμε τον Λόγο του Θεού.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα συναντούμε στην Α΄ Κορινθίους ζ: 10-12-25 Όπου το Άγιο Πνεύμα διαχωρίζει τα λόγια του Παύλου από τα λόγια του Θεού.
Στην Γένεση γ:1 η φράσης «Τω όντι είπεν ο Θεός μη φάγητε από παντός δένδρου του Παραδείσου;» ήσαν τα λόγια του διαβόλου. Επίσης ο πειραστής χρησιμοποίησε λόγια της βίβλου για να πειράξει τον Χριστό Ματθαίος δ:1-εως11
Ματθαίος 4:6 και λέγει προς αυτόν, Εάν ήσαι Υιός του Θεού, ρίψον σεαυτόν κάτω· διότι είναι γεγραμμένον, Ότι θέλει προστάξει εις τους αγγέλους αυτού περί σου, και θέλουσι σε σηκώνει επί των χειρών αυτών, διά να μη προσκόψεις προς λίθον τον πόδα σου. Στην Αγία Γραφή θα συναντήσουμε λόγια που λέχθηκαν από μάγους ψευδοπροφήτες κ.λπ.
Πράξεις η:18-20. και επαναλαμβάνουμε: « Όλη η Γραφή είναι θεόπνευστος και ωφέλιμος προς διδασκαλίαν προς έλεγχο, προς επανόρθωση, προς εκπαίδευση των μετά της δικαιοσύνης δια να είναι τέλειος άνθρωπος του Θεού ετοιμασμένος εις παν έργον αγαθό».
Όλοι οι προφήτες του Θεού ή στην αρχή ή στο τέλος της προφητείας των έλεγαν: «Ούτω λέγει Κύριος».
Υπάρχουν στη Γραφή και περιπτώσεις κατά τις οποίες προφήτες έσπευσαν να μιλήσουν χωρίς να έχουν ζητήσει μήνυμα ή να έχουν διαταχθεί από τον Κύριο. Τέτοια περίπτωσης ήταν του προφήτου Νάθαν που έδωσε γνώμη δική του και χωρίς έμπνευση του Αγίου Πνεύματος παρότρυνε τον Δαβίδ να οικοδομήση οίκον στον Θεό. Β΄ Σαμουήλ ζ:2-3
Και επειδή η προτροπή εκείνη δεν ήταν σύμφωνη με το Πνεύμα του Κυρίου ο Θεός του μίλησε σε όνειρο και τον διέταξε να επισκεφτεί τον Δαβίδ και να του πει ότι όχι αυτός αλλά ο γυιός του ο Σολομών θα έχτιζε το ναό. Β΄ Σαμουήλ ζ:4-5-12-18
Στο βασιλέων Β΄ κ:4-6 διαβάζουμε ότι ο Κύριος διέταξε στον προφήτη Ησαϊα να επιστρέψει και να πει στο βασιλιά Εζεκία ότι θα θεραπευόταν και η ζωή του παρατεινόταν από το Θεό για δέκα πέντε ακόμη χρόνια. Τα λόγια αυτά ήταν με έμπνευση του Θεού όμως ο θεός δεν είπε στον προφήτη να χρησιμοποιήσει σαν φάρμακο στην πληγή σύκα για να θεραπευτεί. Τη συνταγή εκείνη την έδωσε Ησαϊας εξ’ ιδίας πρωτοβουλίας.
Στο εδάφιο 7 του ιδίου κεφαλαίου είναι ολοκάθαρο ότι τα λόγια που διαβάζουμε ήταν λόγια του προφήτη και όχι έμπνευση του Θεού.
Στην Καινή Διαθήκη καταργούνται μερικά πράγματα που υπάρχουν στην Παλαιά Διαθήκη έστω και γραμμένα κατά θείαν έμπνευση. Και τα πράγματα εκείνα ήσαν διάφοροι περιορισμοί ,ήθη και έθιμα, αλλά και τόποι στους οποίους εφαρμόζονταν. Σήμερα υπό το Πνεύμα της Νέας Οικονομίας δεν είμαστε υποχρεωμένοι να υποκείμεθα στους περιορισμούς εκείνους,
π.χ. Εφεσίους β: 15
καταργήσας την έχθραν εν τη σαρκί αυτού, τον νόμον των εντολών των εν τοις διατάγμασι, διά να κτίση εις εαυτόν τους δύο εις ένα νέον άνθρωπον, φέρων ειρήνην,
Κολοσσαείς β:14-16 14
εξαλείψας το καθ' ημών χειρόγραφον, συνιστάμενον εις διατάγματα, το οποίον ήτο εναντίον εις ημάς, και αφήρεσεν αυτό εκ του μέσου, προσηλώσας αυτό επί του σταυρού·
15 και απογυμνώσας τας αρχάς και τας εξουσίας, παρεδειγμάτισε παρρησία, θριαμβεύσας κατ' αυτών επ' αυτού.
16 Ας μη σας κρίνη λοιπόν μηδείς διά φαγητό ή διά ποτό ή διά λόγον εορτής ή νεομηνίας ή Σαββάτων, Τα όσα εγράφησαν στην Π.Δ. ήσαν για μας τύποι και παράδειγμα
Α΄ Κορινθίους ι: 6-11-12
6 Ταύτα δε έγειναν παραδείγματα ημών, διά να μη ήμεθα ημείς επιθυμητέ κακών, καθώς και εκείνοι επιθύμησαν.
7 Μηδέ γίνεσθε ειδωλολάτραι, καθώς τινές εξ αυτών, ως είναι γεγραμμένον· Εκάθησεν ο λαός διά να φάγη και να πίη, και σηκώθηκαν να παίζωσι.
8 Μηδέ ας πορνεύομαι, καθώς τινές αυτών εκπόρνευσαν και έπεσαν εν μια ημέρα εικοσιτρείς χιλιάδες.
9 Μηδέ ας πειράζομαι τον Χριστόν, καθώς και τινές αυτών επείρασαν και απωλέσθησαν υπό των όφεων.
10 Μηδέ γογγύζετε, καθώς και τινές αυτών γόγγυσαν, και απωλέσθησαν υπό του εξολοθρευτή.
11 Ταύτα δε πάντα εγίνοντο εις εκείνους παραδείγματα, και εγράφησαν προς νουθεσία ημών, εις τους οποίους τα τέλη των αιώνων έφθασαν.
12 Ώστε ο νομίζων ότι ίσταται ας βλέπει μη πέσει.
Με όσα αναφέραμε αποδεικνύεται ότι όλη η Γραφή είναι θεόπνευστος. Και το περιεχόμενο της πρέπει να το δεχόμαστε με την απλότητα του παιδιού και με την επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος να θεμελιωθεί στην καδιά μας η πεποίθησης ότι η αλήθεια που ο Λόγος του Θεού μα αποκαλύπτει ,προξενεί την πνευματική μας αύξηση και μας καταρτίζει πλήρως στα πράγματα του Θεού.
Ας προσέχουμε στην προτροπή του Κυρίου μα ότι «ο άνθρωπος θέλει ζήσει με πάντα λόγον εξερχόμενον από του στόματος Θεού,
Ματθαίος δ:4
Ο δε αποκριθείς είπεν· Είναι γεγραμμένον, Με άρτον μόνον δεν θέλει ζήσει ο άνθρωπος, αλλά με πάντα λόγον εξερχόμενον διά στόματος Θεού. Το εδάφιο αυτό τονίζει με ιδιαίτερη έμφαση ότι η Αγία Γραφή είναι λέξη προς λέξη Θεόπνευστη. Και όσοι δεν δέχονται αυτή την άποψη δεν μπορούν να έχουν πνευματική πρόοδο .
Α΄ Κορινθίους δ: 6
Ταύτα δε, αδελφοί, μετέφερα παραδειγματικός εις εμαυτόν και εις τον Απολλώ διά σας, διά να μάθετε διά του παραδείγματος ημών να μη φρονείτε υπέρ ό,τι είναι γεγραμμένον, διά να μη επαίρεστε εις υπέρ του ενός κατά του άλλου.
Στο αναφερθέν εδάφιο μας γίνετε σύστασης να μη φρονούμε περισσότερα από τα όσα είναι γραμμένα. Και ότι όσοι δέχονται την θεοπνευστία ολόκληρης της Γραφής αυτοί μένουν και με την διαρκεί προσδοκία της δευτέρας ελεύσεως του Ιησού χριστού. Οι αρνούμενοι δεν την προσδοκούν και συνεπώς δεν είναι του Χριστού.
""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""
