ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΠΝΕΥΜΑ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΟΥ
ΒΙΒΛΙΟΥ ΤΟ 2ρο ΜΕΡΟΣ ΤΟΥ ΤΡΙΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ
(Του Χαράλαμπου Μποσταντζόγλου)
Εκδόσεις (Ο Λόγος Αθήναι 1976)
ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ Μποσταντζόγλου (1885—1916)
Η λέξης «ΘΕΟΣ» Χρησιμοποιείται πολλές φορές στην Καινή Διαθήκη και αναφέρεται στον Πατέρα: (Β΄ θεσσαλονικείς α:12—18 Εφεσίους α: 3 Γαλάτας α1:1—3 και β¨ Κορινθίους ιγ:14 κλπ.
Εις το εδάφιο Α΄ Τιμοθέου β:5 ο Χριστός αν και Θεός παρουσιάζεται σαν Μεσίτης. Ώστε η φράσης «Εις Θεός» δεν καθορίζει την Τριαδικότητα του Θεού αλλά αναφέρεται στον Πατέρα. Η Θεότης του Χριστού αναφέρεται στα εξής εδάφια:( Α΄ Τιμοθέου γ:16=(16)Όπως ομολογούμε είναι μεγάλο μυστήριο της πίστεως που μας αποκαλύφθηκε: Ο Θεός φανερώθηκε ως άνθρωπος το Πνεύμα απέδειξε ποιος ήταν φανερώθηκε στους αγγέλους κηρύχθηκε στα Έθνη τον πίστεψε ο κόσμος αναλήφθηκε με δόξα. Κολοσσαείς β:9 = (9)Γιατί μόνο στον Χριστό κατοικεί σωματικά όλη η Θεότητα…και Ρωμαίους θ:5)=(5)Είναι απόγονοι των πατριαρχών κι από αυτούς κατάγεται ως άνθρωπος ο Χριστός ο Θεός που εξουσιάζει τα πάντα ας είναι ευλογημένος στους αιώνες αμήν.
Εκτός τούτων και σε άλλες περιπτώσεις συναντάται η Φράσης: «Ο Θεός του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού» και αναφέρεται στον Πατέρα: Εφεσίους α:17=(17)Παρακαλώ το Θεό του Κυρίου μας Ιησού Χριστού το μεγαλοδύναμο Πατέρα να σας δίνει πνεύμα σοφίας που θα σας αποκαλύψει πώς να τον γνωρίσετε ακόμα καλύτερα….Ιωάννης η:17—18).(7)…Και στο νόμο σας είναι γραμμένο πως η μαρτυρία δύο ανθρώπων είναι έγκυρη. (18)εγώ καταθέτω μαρτυρία για τον εαυτό μου συγχρόνως όμως καταθέτει και ο Πατέρας που με έστειλε»…Ο Χριστός φώναξε επάνω στο σταυρό: Θεέ μου Θεέ μου διατί με εγκατέλειπες;:
(Ματθαίος κζ:46)Επειδή ο Ιησούς Χριστός ενανθρώπησε γι’ αυτό ονομάζει το Θεό «Πατέρα». Γι’ αυτό και αναφέρεται στοq
(Α΄ Τιμοθέου β:5—6 )(5) γιατί ένας είναι ο Θεός κι ένας ο μεσίτης μεταξύ Θεού και ανθρώπων ο άνθρωπος Ιησούς Χριστός (6)που πρόσφερε τη ζωή λύτρο για χάρη όλων. Στο (5)»Εις Θεός εις Μεσίτης». Στο (Δευτερονόμιο ς:4)αναφέρεται «Κύριος ο Θεός είναι Εις Κύριος» Το «Εις» είναι συνθετική μονάς. (Εβραϊκά εχάδ) και παρουσιάζει τον Θεόν ως περισσότερα του ενός Πρόσωπα.
Στο Εβραϊκό κείμενο η λέξις «Κύριος»(Θεός) είναι Ιεχωβά. Και το όνομα αναφέρεται όχι μόνο για τον Πατέρα αλλά αποδίδεται και στον Υιό και στο Άγιο Πνεύμα. π. χ. (Γένεσης ις:7—13)=….. (9)Ο άγγελος της είπε: «Γύρνα πίσω στην κυρά σου και υποτάξου σ’ αυτήν». (10)Της είπε ακόμα: θα σου δώσω τόσους πολλούς απογόνους που κανείς δε θα μπορέσει να τους μετρήσει… ο Άγγελος του Κυρίου που αναφέρεται στην περικοπή στο εδάφιο (13) ότι είναι ο Θεός και την υπόσχεση που περιέχει στο εδάφιο (10)μονάχα ο Ιεχωβά (Θεός) μπορούσε να τη δώσει.
Σε πολλές περιπτώσεις στην Παλαιά Διαθήκη η φράσης «Άγγελος Κυρίου» αναφέρεται στον Αιώνιο Λόγο του Θεού δηλαδή στο Πρόσωπο του Ιησού Χριστού.(Κριτές ιγ:17—18)…(17) Ο άγγελος του Κυρίου του απάντησε:»Γιατί ρωτάς το όνομα μου; Είναι Όνομα θαυμαστό» ) (Ησαϊας θ:5—60)=(5) Διότι γεννήθηκε για μας ένα παιδί μας δόθηκε γιος πάνω στους ώμους του η εξουσία
θα μένει και τ’ Όνομα Του θάναι: Σύμβουλος Θαυμαστός Θεός ισχυρός αιώνιος Πατέρας και της Ειρήνης Άρχοντας(6) Μεγάλη θάναι η εξουσία του και η ειρήνη ατέλειωτη στο θρόνο θα καθίσει του Δαβίδ και το βασίλειο του θα το θεμελιώσει και θα το στηρίξει στο δίκαιο και στο σωστό από τώρα και για πάντα. Αυτό θα το κάνει η φλογερή αγάπη του Κυρίου του σύμπαντος.
Η λέξις «θαυμαστός» συναντάται δύο φορές και αφορά τον Ιησού Χριστό όπως πολύ καθαρά παρουσιάζεται στο
(Ησαϊας θ:6)
Επίσης το ότι το Άγιο Πνεύμα είναι Ιεχωβά Θεός π.χ. Ησαϊας ς:1—10. Και Πράξεις κη:25—27). Στην αντιπαραβολή αυτών των δύο περικοπών παρατηρούμε ότι ο Ιεχωβά του Ησαϊα ς:1—10 είναι το Άγιο Πνεύμα. (Πράξεις κη:25—27)=(25)έτσι χωρίς να συμφωνήσουν μεταξύ τους έφυγαν. Κι’ ο Παύλος τους είπε ένα λόγο ακόμα. Καλά είπε το Άγιο Πνεύμα στους προγόνους μας μέσω του προφήτη Ησαϊα(26) ότι: Πήγαινε στο λαό αυτόν και πέστου: Θ’ ακούστε με τα’ αυτιά σας μα δε θα καταλάβετε και θα δείτε μα δε θ’ αντιληφτείτε (27) Γιατί έγινε αναίσθητη η καδιά του λαού αυτού και με τα’ αυτιά βαριάκουσαν και έκλεισαν τα βλέφαρά τους μη τυχόν δούνε με τα μάτια και ακούσουν με τα’ αυτιά και καταλάβουν με την καρδιά κι επιστρέψουν σ’ εμένα και τους γιατρέψω.(28) μάθετε λοιπόν ότι ο Θεός έστειλε τη σωτηρία αυτή στους εθνικούς. Αυτοί θ’ ακούσουν τώρα. (29) Αφού είπε αυτά έφυγαν οι Ιουδαίοι έχοντας αναμεταξύ του διχογνωμία…. Το όνομα Ιεχωβά είναι όνομα της τριαδικής Θεότητος και σημαίνει ο «ΩΝ» (έξοδος γ:13—14) Ο Πατήρ ο Υιός και το Άγιο Πνεύμα έχουν τα ίδια χαρακτηριστικά όπως είναι η δημιουργικότητα ( Γένεσης α:1—2). Ιώβλγ:4 Ιωάννης α:3 Εβραίους α:10). Είναι ισότιμοι και όμοιοι σε όλες τις θείες ιδιότητες.
Μερικοί στηριζόμενοι στο εδάφιο «Υιός μου είσαι Συ εγώ σήμερον σε εγέννησα» (Ψαλμόςβ:7) και σε μερικά άλλα ισχυρίζονται ότι ο Υιός είναι κατώτερος από τον Πατέρα. Αλλά ο Ιησούς Χριστός ονομάζεται «Υιός» επειδή ενεσαρκώθη και εγεννήθη εν χρόνω (Λουκάς α:31—32—35). Ο αιώνιος Λόγος μετά την ενσάρκωση Του στο πρόσωπο του Ιησού Χριστού ονομάστηκε «Υιός».Πριν από την ενσάρκωση Του ήταν ενώπιον του Πατρός και των Αγγέλων Του αναγνωρισμένος σαν ο Αιώνιος Λόγος (Ιωάννης α:1—14).
Έτσι ο Ψαλμός β:7 είναι προφητεία ενός γεγονότος προ της πραγματοποιήσεως του.
Όπως η δημιουργία του σύμπαντος έγινε κατόπιν αποφάσεως και συνεργασίας των τριών προσώπων της Θεότητος έτσι και το σχέδιο της σωτηρίας μας εξεπονήθη ύστερα από σύσκεψη απόφαση και ενέργεια και των τριών Προσώπων της Θεότητος. (Αποκάλυψη ιγ:8 –Α΄ Τίτος 1:2)
Κάθε πρόσωπο ανέλαβε και ένα ιδιαίτερο μέρος στην εκτέλεση του σχεδίου εκείνου. Ο Πατήρ έλαβε θέση του Κριτού του ανθρώπου για την αμαρτία και απαίτησης Του ήταν Θυσία. Ο Αιώνιος Λόγος ανέλαβε την εκτέλεση της απαιτήσεως Του Πατρός και για να πληρώσει Αυτός τα λύτρα προσέφερε τον εαυτό Του θυσία ώστε το ανθρώπινο γένος να λυτρωθεί από τη δουλεία της αμαρτίας αλλά και για να είναι Μεσίτης προς τον Πατέρα μεσιτεύων υπέρ των αμαρτωλών.
Το Άγιο Πνεύμα ανέλαβε το έργο του ελέγχου και της οδηγήσεως των ανθρώπων προς τον Χριστό για Σωτηρία. Επίσης ανέλαβε να δίνει εμπειρία και ζωή βοηθώντας τον μετανοούντα να οικειοποιηθεί με την καρδιά του το απολυτρωτικό έργο του Χριστού.
Η πραγματικότης του ιδιαίτερου έργου κάθε Προσώπου της Θεότητος επιτυγχάνετε επειδή υπάρχει επειδή υπάρχει κοινή συμφωνία μεταξύ τους σε όλο το σχέδιο της Σωτηρίας.
Εκ της Εκκλησιαστικής Ιστορίας πληροφορούμαστε ότι κατά την εξέταση της περί Αγίου Πνεύματος αληθείας έγιναν πολλές συζητήσεις και σημειώθηκαν διαφωνίες και αντεγκλήσεις. Πολλοί στηριζόμενοι στο (Ιωάννης ιε:26)= «(26) Όταν έρθει ο Παράκλητος που θα σας τον στείλω εγώ από τον Πατέρα το Πνεύμα της αληθείας που εκπορεύεται από τον Πατέρα αυτός θα ερμηνεύσει την αποστολή μου». Όπου αναφέρεται ότι το Άγιο Πνεύμα προέρχεται από τον Πατέρα ότι εκπορεύεται από αυτόν ισχυρίζονται ότι το Πνεύμα είναι απλώς μια ενεργός δύναμη του Θεού και όχι προσωπικότης.
Όμως η φράσης «εκπορεύεται παρά του Πατρός δεν δείχνει ότι το Άγιο Πνεύμα είναι κατώτερο αλλά πηγάζει από τον Πατέρα. Το Άγιον Πνεύμα είναι Θεός αιωνίως υπάρχων. Το ανωτέρω εδάφιο αναφέρεται στην αποστολή στη διακονία που το Άγιο Πνεύμα κάμνει και για την οποία εκπορεύεται. Δεν αναφέρεται στη φύση Του αλλά στη διακονία Του που θα άρχιζε όταν ο Χριστός θα έφευγε από τη γη αναλαμβανόμενος στον Ουρανό. (Ιωάννης ις:7)
Και τα τρία πρόσωπα εργάζονται ομόφωνα και αγαπούν τον άνθρωπο εξ’ ίσου σαν να ήταν ένα Πρόσωπο. Ο Πατήρ έστειλε τον Υιό από αγάπη κινούμενος. Ο υιός σταυρώθηκε από αγάπη και το Πνεύμα το Άγιο ενεργεί με αγάπη για να φέρει τη σωτηρία στην καρδιά του ανθρώπου. Εργάζεται συνεχώς και ακούραστα πάνω στη γη για να πείσει τον άνθρωπο να δεχθεί το Χριστό Σωτήρα Του.
Αλλά κατά τους χρόνους της Παλαιάς Διαθήκης το Άγιο Πνεύμα ενήργησε δίνοντας οδηγίες πώς να κατασκεπαστεί η Σκηνή του Μαρτυρίου πώς να γίνουν τα τελετουργικά ενδύματα των ιερέων και όλα τα σκεύη της σκηνής: (Έξοδος κη λα:3και λε:31)
Επίσης ενέπνεε τους συγγραφείς της Αγίας Γραφής (Β’ Πέτρου α: 21 Σαμουήλ κγ:2 Β΄ Τιμοθέου γ:16) Οι προφήτες χρησιμοποίησαν τη φράση «Ούτω λέγει Κύριος» και έδειξαν το Πνεύμα που τους ενέπνεε ήταν ο Κύριος.
"""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""
«»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»’
