05
Η
ΑΘΕΪΑ ΤΩΝ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΩΝ...
Η
πρόσφατη απασχόληση με το θέμα των ταυτοτήτων έγινε αφορμή να παραδεχτούν και
να ομολογήσουν οι ηγέτες της Ελλαδικής Εκκλησίας ότι, επιτέλους, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΛΟΙ
ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ. Μάλιστα, όπως κανείς δεν θα το φανταζόταν πριν από λίγο
καιρό, έφτασαν οι ιεράρχες ν' αμφισβητούν ακόμη και την χριστιανική ταυτότητα
μερίδας πολιτικών - ιδίως εκείνων που δεν είναι πρόθυμοι να λειτουργήσουν ως
δικά τους φερέφωνα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η δήλωση/έκπληξη του Μητροπολίτου
Πειραιώς κ. Καλλινίκου -κατά πολλούς πνευματικού καθοδηγητή του Αρχιεπισκόπου,
ο οποίος είναι πνευματικός του μαθητής- που μιλώντας στον Ναό του Προφήτου
Ηλιού στον Πειραιά, είπε μεταξύ άλλων:
``Εμείς
εδώ στην Ελλάδα έχουμε τους ολίγους ΑΘΕΟΥΣ ΔΙΑΝΟΗΤΑΣ που άρπαξαν ορισμένη
εξουσία και αποφασίζουν για την τύχη του έθνους... ευχόμαστε να ανανήψουν ΟΙ
ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΕΣ. Σεβόμαστε την ΑΘΕΪΑ τους, να σεβαστούν κι εκείνοι την πίστη μας''
(Εφημ.
"Ελεύθερος Τύπος", 21-7-2000, τα κεφαλαία δικά μας).
Μίλησε
ο σεβασμιότατος ως να έφτασε μόλις στην Ελλάδα από κάποιον άλλο πλανήτη, και
δεν γνωρίζει τα τεκταινόμενα...
Δεν
γνώριζει τι θεό λατρεύουν "οι κυβερνώντες" τη δύσμοιρη αυτή χώρα; Δεν
γνώριζει πως κάθε φορά που ο Αρχιεπίσκοπος ή άλλος κληρικός "ορκίζει"
κυβέρνηση ή Βουλή ή άλλους αξιωματούχους, "ορκίζει" και ΑΘΕΟΥΣ
υπουργούς και ΑΘΕΟΥΣ βουλευτές και ΑΘΕΟΥΣ στρατιωτικούς και ΑΘΕΟΥΣ δημόσιους
υπάλληλους; Μα και οι πλείστοι που ορκίζονται καθημερινά στα δικαστήρια της
χώρας μας ΑΘΕΟΙ δεν είναι κι αυτοί κατά μεγάλο ποσοστό, όπως τουλάχιστον
προκύπτει από τα "καλά έργα" που τους οδήγησαν ως εκεί...
Ωστόσο,
λίγοι ή πολλοί, όλοι αυτοί οι ΑΘΕΟΙ συμπατριώτες μας, σύμφωνα με τις ταυτότητές
τους είναι ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ... και όσο δεν διαφωνούσαν με τις απόψεις της
ιεραρχίας, οι κ.κ. ιεράρχες θα τους δεχόταν ως "Χ.Ο.", μαζί τους θα
γιόρταζαν την Εορτή της Ορθοδοξίας και θα ιερολογούσαν τους πολλαπλούς γάμους
τους, και τις "δημοσία δαπάνη" κηδείες τους και τα αρχιερατικά τους
Μνημόσυνα "υπέρ αναπαύσεως"...
Και
ΑΘΕΟΣ και Χριστιανός δεν γίνεται, εκτός κι αν ζει στην Ελλάδα των "Ελλήνων
Χριστιανών... των καθολικώς διαμαρτυρομένων", όπως είπε κάποτε ο Γεώργιος
Παπανδρέου!...
"ΛΟΓΙΑ
...ΨΕΥΤΙΚΑ"
Στο
τεύχος Ιουλίου-Αυγούστου του προηγούμενου έτους και στην ίδια αυτή στήλη (σελ.
2281) δημοσιεύσαμε ένα ομολογουμένως καυστικό σχόλιο, με το οποίο σημειώναμε
την πρακτική εκδότη ευαγγελικού περιοδικού που δεν ονομάσαμε για ευνόητους
λόγους.
Ο
εν λόγω εκδότης είχε περιπέσει στο σφάλμα να εισχωρήσει -ως μη όφειλε- στα
οικογενειακά συγχριστιανού του, και να δημοσιεύσει "Ανοιχτή Επιστολή"
στην οποία του έσερνε τα "εξ αμάξης".
Στη
συνέχεια, όταν συγγενής του θιγομένου κατέφυγε στα δικαστήρια, ο εν λόγω
εκδότης έσπευσε να δημοσιεύσει "ΔΙΕΥΚΡΙΝΙΣΗ" σύμφωνα με την οποία
"Το
περιοδικό [που εκδίδει] δεν ασχολείται με συγκεκριμένα πρόσωπα ή ονόματα, και
ότι στόχος του δεν είναι να σχολιάζει την προσωπική ζωή κανενός ούτε τις θέσεις
του, ούτε τις πράξεις του (...)" Και συνέχιζε βεβαιώνοντας, "Όσο για
το άρθρο με τίτλο ``Αγαπητέ μου Δ...'' που δημοσιεύσαμε στο περιοδικό (...) οι
λεπτομέρειες είναι χωρίς ιδιαίτερη σημασία και δεν αφορούν κανέναν συγκεκριμένα
και ιδιαίτερα".
Κλείσαμε
εκείνο το σχόλιο με τούτα τα λόγια: "Θα θυμίσουμε λοιπόν τον τίτλο του
δικού του άρθρου: ``Αδελφέ μου το ξέρεις ότι λες ψέματα;'' Δεν περιμένουμε,
βέβαια, να απαντήσει. Προσευχόμαστε όμως. Υπάρχει ακόμα ελπίδα για μετάνοια κι
εμείς που τον αγαπάμε ευχόμαστε να το κάνει το ταχύτερο." Δυστυχώς, όχι
μόνο δεν πραγματοποιήθηκε η ευχή μας αυτή.
Ύστερα
από πολύμηνη περιπέτεια σε ανακριτές και δικηγόρους (η σε βάρος του δικαστική
δίωξη δεν τελεσφορούσε για τυπικούς λόγους), στο τεύχος Ιουλίου-Αυγούστου 2000
του περιοδικού που εκδίδει προχώρησε σε άλλη "ΔΙΟΡΘΩΣΗ" με την οποία
παίρνει πίσω τις προηγούμενες διαβεβαιώσεις του και ομολογεί πως η ανοιχτή
επιστολή του αφορούσε "συγκεκριμένο παραλήπτη" ομολογώντας έτσι πως
στην προηγούμενή του "Διόρθωση" ...ΕΛΕΓΕ ΨΕΜΑΤΑ!
Επίσης
ομολογεί πως αφού όσα είχε γράψει "στηρίχτηκαν σε πληροφόρηση που ... δεν
ήταν ούτε πλήρης ούτε αντικειμενική" ήταν επόμενο "οι κρίσεις και τα
σχόλια να μην ανταποκρίνονται πλήρως προς την πραγματικότητα".
Ύστερα
από τα παραπάνω ζητά μεν δημόσια συγνώμη "για τυχόν αβλεψίες ή
παραλείψεις" όχι όμως ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΥΣΙΑ του πράγματος, ότι δηλαδή αφενός έδωσε
προσοχή σε "ψίθυρους" και αφετέρου ότι δείλιασε να ομολογήσει το
σφάλμα του, προσπαθώντας να το καλύψει ΜΕ ΨΕΜΑΤΑ, ιδιαίτερα μάλιστα την ώρα που
με τα άρθρα του ΕΚΡΙΝΕ τους άλλους.
Πέρα
από τα παραπάνω, σαν υστερόγραφο στην πλανερή του "απολογία" αφενός
επικαλείται τα ονόματα γνωστών Ευαγγελικών Ιεροκηρύκων και Συγγραφέων, καθώς και
το πρεσβυτέριο συγκεκριμένης Ελεύθερης Ευαγγελικής Εκκλησίας, προσπαθώντας
(τεχνηέντως κατά τη γνώμη μας), να τους παρουσιάσει συνυπεύθυνους στα δικά του
έργα και μισόλογα... και, επιπλέον, την προσωπική του αμαρτία προσπαθεί να την
παρουσιάσει ως "δοκιμασία"(!).
"Δεν
ξέρεις ότι η μισή αλήθεια είναι ολόκληρο ψέμα μπροστά στον Άγιο Θεό; Δεν το
γνωρίζεις ότι η σκόπιμη απόκρυψη στοιχείων για οποιοδήποτε λόγο είναι ψέμα
μπροστά στον Κύριο; Δεν αντιλαμβάνεσαι ότι ψέμα είναι οτιδήποτε κάνουμε ή λέμε
με προσπάθεια να δώσουμε άλλη εντύπωση από την πραγματικότητα;"
Αυτά
δίδασκε την ίδια ώρα που ο ίδιος και μισές αλήθειες έγραψε, και στοιχεία
απέκρυψε, και επιχειρούσε να εξαπατήσει τους αναγνώστες του (και τα μέλη των
Ευαγγελικών και όχι μόνο Εκκλησιών σε Ελλάδα και Εξωτερικό) προσπαθώντας να
δώσει "άλλη εντύπωση από την πραγματικότητα".
Δεν
είναι τα βαμμένα μαλλιά των γυναικών τα ψέματα, αδελφέ (άσχετα αν συμφωνούμε ή
όχι με την πρακτική). Ψέματα είναι τα λόγια και οι πράξεις των Φαρισαίων και
Νομικών, που ο Χριστός τους είπε: ``Ουαί, διότι φορτίζετε τους ανθρώπους φορτία
δυσβάστακτα, και σεις με ένα των δακτύλων σας δεν εγγίζετε τα φορτία'' (Λουκ.
11/ια/46).
Ίσως
όμως κάποιος αναρωτηθεί, Τι επιδιώκουμε με τα παραπάνω;
Πρώτα
απ' όλα αποδεικνύεται στους αναγνώστες μας ότι ο "Τ" δεν λέει ψέματα.
Δεύτερο, ευχόμαστε και ελπίζουμε, ο δημόσιος αυτός έλεγχος, που δυστυχώς ΔΕΝ
ΓΙΝΕΤΑΙ ΣΤΙΣ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ, να βοηθήσει τον αδελφό να έρθει σε ΑΛΗΘΙΝΗ μετάνοια,
και να απαλλαγεί από την ενοχή του. Τρίτο και σπουδαιότερο, να υπενθυμίσουμε
τον λόγο του Κυρίου ότι ``Δεν είναι ουδέν κεκαλυμμένον, το οποίον δεν θέλει
ανακαλυφθή^ και κρυπτόν, το οποίον δεν θέλει γνωρισθή. Όθεν όσα είπετε εν τω
σκότει, εν τω φωτί θέλουσιν ακουσθή^ και ό,τι ελαλήσατε προς το ωτίον εν τοις
ταμείοις, θέλει κηρυχθή επί των δωμάτων'' (Ματθ. 10/ι/26).
Προφανώς,
είναι καλύτερα να ομολογηθεί η αμαρτία σ' αυτή τη γη παρά να μας συνοδέψει
ενώπιον του Κριτή. ``Ο κρύπτων τας αμαρτίας αυτού, δεν θέλει ευοδωθή^ ο δε
εξομολογούμενος και παραιτών αυτάς, θέλει ελεηθή'' (Παρ. 28/κη/13). Αυτά είναι
πραγματικά λόγια Θεού και ΛΟΓΙΑ ΖΩΗΣ που αξίζει να προσέχουμε. ``Η διδασκαλία
είναι δυσάρεστος εις τον εγκαταλείποντα την οδόν^ ο μισών τον έλεγχον θέλει
τελευτήσει'' (Παρ. 15/ιε/10).
>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>
ΜΙΑ
ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΚΕΨΗ
Η
βόμβα της Χιροσίμα
και
ο σεισμός της Αθήνας...
Στις
6 Αυγούστου 1945, πριν 55 χρόνια, έπεσε στη Χιροσίμα η πρώτη ατομική βόμβα.
Στις 7 Σεπτεμβρίου το χρόνο που πέρασε σεισμός χτύπησε τη γη της Αθήνας. Ποια
τραγωδία ήταν άραγε η πιο μεγάλη;
Αναμφίβολα
καμιά σύγκριση δε μπορεί να γίνει ανάμεσα στις δύο καταστροφές. Η μία ήταν
ανθρωποποίητη, η άλλη φυσική. Η μία άφησε 200.000 νεκρούς, η άλλη 145. Η μία
έσβησε από το χάρτη μια ολόκληρη πόλη ενώ η άλλη πλήγωσε μερικές συνοικίες.
Όμως
για τα θύματα της κάθε μίας, για εκείνους που έχασαν το σπίτι τους, το
αυτοκίνητό τους, την επιχείρησή τους και, προπάντων, αγαπητά τους πρόσωπα, η
δική τους καταστροφή ήταν μεγαλύτερη!
Είναι
ίδιον του ανθρώπου να βλέπει τα πράγματα από στενό οπτικό πεδίο, και να τα αξιολογεί
με βάση το δικό του το συμφέρον και το δικό του το κόστος. ``Ο θάνατος χιλίων
ανθρώπων είναι στατιστική, είπε κάποιος, αλλά ο θάνατος ενός ανθρώπου είναι
τραγωδία’’.
Και
πώς θα μπορούσε να είναι διαφορετικά, αφού παρά το όποιο τεχνολογικό μεγαλείο
του ο άνθρωπος δεν κατάφερε να ξεπεράσει τον εαυτό του και τα στενά του όρια.
Ποιος
μπορεί να παρηγορήσει τη μάνα που έχασε το μονάκριβο παιδί της, εξηγώντας της
πως χιλιάδες άλλα παιδιά πεθαίνουν καθημερινά από ασιτία και αρρώστιες στις
χώρες της Αφρικής και της Ασίας;
Ποιος
μπορεί να παρηγορήσει εκείνον που έχασε το σπίτι του, δείχνοντάς του τα
χιλιάδες φτωχόσπιτα που παρασέρνουν οι τυφώνες στις ακτές της Κεντρικής
Αμερικής;
Είναι
για τούτο που ο Χριστός είπε: ``Τι ωφελείται άνθρωπος, εάν τον κόσμον όλον
κερδίση, την δε ψυχήν αυτού ζημιωθή; ή τι θέλει δώσει άνθρωπος εις ανταλλαγήν
της ψυχής αυτού;’’ (Ματθ. 16/ις/26).
Και
όμως, ο άνθρωπος, ενώ για όλα τα υλικά πράγματα πονά και δεν θέλει να τα χάσει,
για την ψυχή του, για τη ζωή του, αδιαφορεί με τον πιο αδικαιολόγητο τρόπο...
Δεν δίνει σημασία στα λόγια του Θεού! Δεν ανταποκρίνεται στην πρόσκληση της
αγάπης Του!
``Η
ζωή είναι τιμιώτερον της τροφής, και το σώμα του ενδύματος’’, είπε ο Χριστός
(Λουκ. 12/ιβ/23). Εσύ πώς ιεραρχείς τις αξίες σου;
